Tibetan
ཉེན་པོ་ལ་གནས་པ་ལ་འདོད་པ་དང་། གཞན་དག་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་སོགས་བཞི་ལ་གནས་པ་ལ་འདོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་མོས་པས་སྤྱོད་པ་དང་། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་གནས་པ་དང་། དག་པ་ས་ལ་གནས་པ་དང་། ས་བཅུ་ལ་གནས་པ་ལ་འདོད་པ་གསུམ་གསུངས་ཤིང་། ཊཱི་ཀར་མཐོང་སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པས། ས་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་དང་། བརྒྱད་དགུ་གཉིས་དང་། བཅུ་པ་ལ་གནས་པ་ལ་གསུངས་ཀྱང་། དེ་གཉིས་ལུགས་སོ་སོ་མིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གང་ལྟར་ཡང་བྱང་སེམས་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྩ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཆོས་མཆོག་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་འོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་མཆོག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནི་རྗེས་ཐོབ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། ཏིང་འཛིན་ནི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསོད་ནམས་མང་བར་དངོས་སུ་བསྟན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསོད་ནམས་མང་བར་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྲེལ་ཆེན་ལས་དོན་གཞན་ཐབས་ཀྱི་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གླིང་བཞི་པ་དང་། སྟོང་དང་པོ་དང་། སྟོང་གཉིས་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་པས་བྱང་སེམས་བཞི་པོ་བསྟན་ཅིང་། དེའི་སྲང་གྲངས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བསྟན་སྟེ། མདོ་ལས། ས་རྡོའི་སྲང་གྲངས་ཁོ་ན་བཤད་པའི་ཕྱིར། སྦས་དོན་ཏིང་འཛིན་ནི་ཆུ་ཐིགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་མཉམ་གཞག་དང་ཆོས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་ན་རེ། འདིར་བསྟན་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་དང་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་གཉིས་ནི་སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་ཏུ་འདུས་ཏེ། འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་གི་འཇུག་བྱའི་ཡུལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་གི་ལྡོག་བྱའི་ཡུལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དེ་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། །འོ་ན་འདིར་བསྟན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཆོས་ཅན། ཡུལ་ལ་བླང་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ལ་ལྡོག་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་འདིར་བསྟན་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིས
Chinese
有人认为安住于危险之中，也有人认为安住于四种征相和增长等之中，有些人以信解而行，安住于初地至七地之间，安住于清净地，以及有人认为安住于十地，说了这三种。 टीका 中，就见道、修道之道的证悟者的角度来说，说了安住于初地，以及二地至七地之间，八地九地二者，以及安住于十地。但我觉得这两种说法不是各自的宗派吗？无论如何，这四种菩萨生起心的根本是随喜的对境。随喜者是安住于殊胜法的心勇士。第二，成为殊胜法自性的随喜，是后得福德资粮所摄持，而三摩地是入定智慧资粮所摄持。经中说：福德资粮直接显示福德增多，因此智慧资粮间接显示福德增多。释论中说“其他方便之义”就是这个意思。第三，四大洲和第一个千世界，第二个千世界，第三个千世界显示了四种菩萨，并且以其数量的后得福德所摄持的随喜来显示，经中说：因为只说了土石的数量。隐藏的意义是，三摩地以水滴的数量来显示，因为这与入定法相同。“进入和返回”的时候，三十万颂说：这里所说的进入所取分别和返回所取分别二者，都包含在第一品所说的清净所取分别中，因为进入所取分别的进入之境是菩萨的道和果，返回所取分别的返回之境是声闻的道和果，这些都包含在清净的法中。那么，这里所说的返回所取分别，是执著于境为应取之法的显现执著之心，因为它是清净所取分别。如果承认，则不应理，因为它执著于境为应舍之法的显现执著，因为它是返回所取分别。还有，这里所说的能取所取的四种分别
English
Some believe in dwelling in danger, while others believe in dwelling in the four signs and growth, etc. Some practice with faith and dwell between the first and seventh bhumis, dwell in the pure bhumi, and some believe in dwelling in the tenth bhumi. These three are mentioned. In the Tika, from the perspective of those who have realized the path of seeing and meditation, it is said that they dwell in the first bhumi, and between the second and seventh bhumis, the eighth and ninth bhumis, and the tenth bhumi. But I wonder if these two are not separate schools? In any case, the root of the arising of the mind of these four bodhisattvas is the object of rejoicing. The one who rejoices is the hero of mind who dwells in the supreme Dharma. Secondly, the rejoicing that has become the nature of the supreme Dharma is gathered by the post-attainment accumulation of merit, while samadhi is gathered by the equipoise accumulation of wisdom. The sutra says: The accumulation of merit directly shows the increase of merit, therefore the accumulation of wisdom indirectly shows the increase of merit. The commentary says, "The meaning of other means" is this. Thirdly, the four continents and the first thousand worlds, the second thousand worlds, and the third thousand worlds show the four bodhisattvas, and show the rejoicing gathered by the post-attainment merit of their number. The sutra says: Because only the number of earth and stones is mentioned. The hidden meaning is that samadhi is shown by the number of water drops, because it is the same as the law of equipoise. In the context of "entering and returning," the three hundred thousand verses say: The entering grasped-at concept and the returning grasped-at concept mentioned here are both included in the pure grasped-at concept mentioned in the first chapter, because the object of entering of the entering grasped-at concept is the path and fruit of the bodhisattva, and the object of returning of the returning grasped-at concept is the path and fruit of the shravaka, these are all included in the pure Dharma. Then, the returning grasped-at concept mentioned here is a mind that clings to the appearance of an object as something to be taken, because it is a pure grasped-at concept. If you admit it, it is unreasonable, because it clings to the appearance of an object as something to be abandoned, because it is a returning grasped-at concept. Also, the four concepts of grasper and grasped mentioned here.
Tibetan
་མ་བསྡུས་པའི་མཐོང་སྤང་ཤེས་སྒྲིབ་རྟོག་པ་ཅིག་ཡོད་པར་ཐལ། འདིར་བསྟན་གཟུང་རྟོག་ཡིན་ན་སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འདིར་བསྟན་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་ས་བོན་གྱིས་མ་བསྡུས་པའི་མཐོང་སྤང་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་གཏོགས་པའི་ས་བོན་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འདིར་བསྟན་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་ས་བོན་སྤངས་ན། མཐོང་སྤང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ས་བོན་སྤངས་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་རྣམ་བྱང་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་རྟོག་པ་ཡིན་ན་རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་དེ་རྣམ་བྱང་གཟུང་རྟོག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། མཐོང་ལམ་ལ་དམིགས་ནས་འཛིན་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གཟུང་རྟོག་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཛིན་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། འདིར་བསྟན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་དེ་སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྟོག་པ་བཞིའི་དང་པོར་འདུས་ཏེ། དེ་བཞི་གང་རུང་དུ་འདུས་པ་གང་ཞིག ཕྱི་མ་གསུམ་དུ་མི་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ཡུལ་ལ་ལྡོག་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་དང་པོ་འདིར་བསྟན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཏུ་འདུས་ཏེ། འདིར་བསྟན་རྟོག་པ་བཞི་གང་རུང་དུ་འདུས་པ་གང་ཞིག གཞན་གསུམ་དུ་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་སུ་ཐལ། དེ་ལ་ལྡོག་བྱར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གཟུང་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་འདྲའི་བློ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། སྐབས་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྟོག་པ་བཞིའི་དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། རྣམ་དག་སྐྱེ་བྱེད་ལ་དམིགས་ནས་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཁས་བླངས་ཏེ། རྣམ་དག་སྐྱེ་བྱེད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་སུ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མདོར་ན། འདིར་བསྟན་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་སོགས་ནི་དམིགས་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་མིན་པར་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བའི་གནད་ཤེས་ན་དེ་འཁྲུལ་ས་མེད་དོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །ཞེས་པའི་སྐབས་
Chinese
则有未包括在见断、修断、知障分别中的分别念。如果此处所说的所取分别念是第一时所说的显现所取分别念，则遍及。如果承认，则此处所说的以能取所取的行相而分的四种分别念的种子所未包括的，则有属于见断、修断、知障的种子。因为承认这个。如果承认，则如果舍弃此处所说的以能取所取的行相而分的四种分别念的种子，则不遍及舍弃见断、修断、知障的种子。又，如果以显现为对境的知障分别念是显现所取分别念，则遍及。因为以小乘的道果及其果为对境的显现之法的违品所取分别念必须是显现所取分别念。立宗。如果承认，则以见道为对境而执著有实事者的心，有法。则应是。因为那个。如果不能承认，因为不是所取分别念，因为是能取分别念，因为是实事执著分别念。自宗是，此处所说的违品所取分别念包括在第一时所说的四种分别念的第一个中，凡是包括在那四个中的任何一个，因为不包括在后三个中，因为是以自境显现为违品的心的缘故。第一时所说的见断能取所取的行相而分的四种分别念的第一个包括在此处所说的违品所取分别念中，凡是此处所说的四种分别念中的任何一个，因为不包括在其他三个中。其中有些人说，小乘的道果及其果则是烦恼之法。因为以那个显现为违品的心的缘故，那个是烦恼所取分别念。如果未成立，则这样的心，有法。则应是。因为是第一时所说的四种分别念的第一个的缘故。如果这样说，则以清净生因为对境而显现为真实的心的有法。则应是。因为那个。如果承认则承认，则清净生因则是烦恼之法。因为承认那个。周遍承认。总之，此处所说的违品所取分别念等不是从对境的角度来区分的，而是如果知道是从执著方式的角度来区分的关键，则不会有错谬之处。凡夫圣者之差别时。
English
Then there is a conceptualization that is not included in the conceptualizations of what is to be abandoned by seeing, what is to be abandoned by cultivation, and the obscurations of knowledge. If the apprehended conceptualization mentioned here is the manifest apprehended conceptualization mentioned in the first instance, then it is pervasive. If you admit it, then the seeds of the four conceptualizations in the form of the apprehended and the apprehender mentioned here, which are not included, then there are seeds belonging to the obscurations of seeing, abandoning, and knowing. Because of admitting this. If you admit it, then if you abandon the seeds of the four conceptualizations in the form of the apprehended and the apprehender mentioned here, then it is not pervasive to abandon the seeds of seeing, abandoning, and knowing. Also, if the obscuration of knowledge conceptualization that focuses on manifestation is a manifestation of the apprehended conceptualization, then it is pervasive. Because the opposite of the Dharma of manifestation that focuses on the path and fruit of the Lesser Vehicle and its fruit must be a manifestation of the apprehended conceptualization. Sign the mark. If you admit it, then the mind that focuses on the path of seeing and clings to the real person, has the Dharma. Then it should be. Because of that. If you cannot admit it, because it is not an apprehended conceptualization, because it is an apprehender conceptualization, because it is a real thing clinging conceptualization. The self-system is that the opposite apprehended conceptualization mentioned here is included in the first of the four conceptualizations mentioned in the first instance. Whatever is included in any of those four, because it is not included in the latter three, because it is the mind that manifests its own object as the opposite. The first of the four conceptualizations in the form of the apprehended and the apprehender of what is to be abandoned by seeing mentioned in the first instance is included in the opposite apprehended conceptualization mentioned here. Whatever is any of the four conceptualizations mentioned here, because it is not included in the other three. Some of them say that the path and fruit of the Lesser Vehicle and its fruit are the Dharma of affliction. Because of the mind that manifests that as the opposite, that is the affliction apprehended conceptualization. If it is not established, then such a mind, has the Dharma. Then it should be. Because it is the first of the four conceptualizations mentioned in the first instance. If you say so, then the Dharma of the mind that focuses on the cause of pure birth and manifests as true. Then it should be. Because of that. If you admit it, then admit it, then the cause of pure birth is the Dharma of affliction. Because of admitting that. Universal admission. In short, the opposite apprehended conceptualization mentioned here, etc., is not distinguished from the perspective of the object, but if you know the key to distinguishing from the perspective of the way of clinging, then there will be no mistakes. The difference between ordinary people and noble ones.