Tibetan
ས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་ཆོས་རྣམས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། བཟོད་པའི་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག བརྟན་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་བསྟན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཟེར་ན། གོང་གི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །བརྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ། ཁ་ཅིག མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རང་དོན་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་བརྟན་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ན་བརྟན་པ་གཉིས་མེད་པར་ཐལ། དེར་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། བཟོད་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྔོ་བའི་རྟོགས་པ་དེ་རང་དོན་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་དང་། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་སྙིང་རྗེ་གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་བརྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟན་པ་གཉིས་པོ་དེ་མདོ་ལས་བསྔོ་བའི་རྣམ་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེའང་དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་དང་། རང་བྱུང་དང་། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་དང་པོས་མདོར་བསྟན། ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་ལྟར། རྣམ་མཁྱེན་དང་། ལམ་ཤེས་དང་། གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྔོ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་བདག་བརྒལ་ནས་སེམས་ཅན་མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་པའོ། །གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་དག་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཆོས་མཆོག་གི་རྩེ་སྦྱོར་ལ་མདོ་ལས་གསུངས་ཚུལ། བསྟན་བཅོས་ལས་བསྟན་པའི་ཚུལ། དེ་དག་གི་དགོངས་པ་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྡུད་པ་ལས། མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡི། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསམ་པ་དག་པས་ཡི་རང་བ། །སྟོང་གསུམ་རི་རབ་སྲང་ལ་གཞལ་བས་ཚད་གཟུང་རུང་། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་དགེ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་རྩ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་། ཆོས་མཆོག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་པོར་བསྟན་ཞིང་། དེས་ནི་གླིང་བཞི་པ་དང་། སྟོང་དང་པོ་དང་། སྟོང་གཉིས་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་པའི་ས་རྡོའི་སྲང་གྲངས་ལས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བསོད་ནམས་མང་བར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་ལས་དངོས་སུ་
Chinese
要知道这些。全知三法等。在“等”的情况下，关于忍位顶加行的体性，有些人说，以二坚固所象征而显示的，大乘的决择分，这是被上述理证所破斥的。关于二坚固的意义，有些人说，圆满三智之法，为了自己而证悟的坚固，以及完全不舍弃有情之义，为了他者之利益事业的坚固。如果是这样，那么在忍位的时候，就不应有二坚固，因为在那里没有圆满三智之法。自己的宗派是，安住于忍位的菩萨的相续中的圆满三智之法，回向的证悟，那是为了自己而证悟的坚固，以及其相续中的完全不舍弃有情之义的慈悲，是为了他者之利益事业的坚固，因为这两个坚固是经中以回向的方式宣说的。那也就是，首先是，愿佛陀之法圆满，同样，愿一切智，自生和无漏之法圆满。这样，首先是概括地显示，后面的三个次第是，回向圆满一切智，道智和基智之法。第二是，愿我超越，未解脱的有情得以解脱。在“四大洲和空等”的情况下，关于胜法的顶加行，经中所说的方式，论典中所显示的方式，以及对这些的意旨进行分析，这三者中，第一是，《摄颂》中说，不退转无上菩提，对于进入其中的，以清净的意乐随喜发心，三千大千世界的须弥山，用秤来衡量是可以测量的，随喜的善根不是这样。这样说，不退转无上菩提，对于进入其中的菩萨的发心所摄持的善根，是应当随喜的对境，以及成为胜法之自性的随喜，是随喜者，这样显示。因此，随喜的福德比四大洲，第一个空，第二个空，第三个空的土地石头的秤量还要多。第二是，经中直接
English
These should be known. The three omniscient dharmas, etc. In the case of "etc.," regarding the nature of the peak application of forbearance, some say that it is the definitive aspect of the Great Vehicle, which is shown by symbolizing the two steadfastnesses, but this is refuted by the above reasoning. Regarding the meaning of the two steadfastnesses, some say that the perfection of the three wisdoms, the steadfastness of realizing one's own benefit, and the steadfastness of not abandoning the benefit of sentient beings, the steadfastness of benefiting others. If that is the case, then there should not be two steadfastnesses in the state of forbearance, because there is no perfection of the three wisdoms there. Our own system is that the realization of dedicating the perfection of the three wisdoms in the mindstream of a bodhisattva abiding in forbearance is the steadfastness of realizing one's own benefit, and the compassion in that mindstream that does not abandon the benefit of sentient beings is the steadfastness of benefiting others, because these two steadfastnesses are spoken of in the sutras in the form of dedication. That is, first, may the dharmas of the Buddhas be perfected, and likewise, may all-knowing wisdom, self-arisen wisdom, and undefiled dharmas be perfected. Thus, the first shows it in brief, and the latter three, in order, dedicate the perfection of all-knowing wisdom, the wisdom of the path, and the wisdom of the basis. The second is, may I transcend and liberate those sentient beings who have not been liberated. In the case of "the four continents and emptiness, etc.," regarding the peak application of the supreme dharma, the way it is spoken of in the sutras, the way it is shown in the treatises, and the analysis of the intention of these three, the first is, in the Compendium, it says: "For those who have fully entered the supreme, irreversible enlightenment, rejoicing in the pure intention of generating the mind, the Mount Meru of the three thousand worlds can be measured by weighing it on a scale, but the merit of rejoicing is not like that." Thus, the root of virtue gathered by the mind generation of a bodhisattva who has fully entered the supreme, irreversible enlightenment is the object to be rejoiced in, and the rejoicing that has become the nature of the supreme dharma is shown as the rejoicer. Therefore, the merit of rejoicing is greater than the weight of the earth and stones of the four continents, the first emptiness, the second emptiness, and the third emptiness. The second is, directly from the sutras
Tibetan
བསྟན་པའི་དཔེ་ནི། གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་དག་དང་། །སྟོང་གཉིས་གསུམ་དག་དཔེར་མཛད་ནས། །ཞེས་པས་བསྟན། དོན་ཡི་རང་འདིར་དངོས་སུ་མི་སྟོན་པར་མདོའི་སྦས་དོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིར་དངོས་སུ་སྟོན་པ་ནི། བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཏིང་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ནི། ཆོས་མཆོག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་དོན་གཞན་ཡིན་ཏེ། སེམས་བྱུང་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བསོད་ནམས་མང་བར་བསྟན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་བསོད་ནམས་མང་བར་མཚོན་ནུས་ཏེ། དེ་གཉིས་མཚུངས་ལྡན་གང་ཞིག གྲོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་གཅིག་ཤོས་གྲོགས་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཊཱི་ཀར་གསུང་། འབྲེ་ཆེན་པོ་ན་རེ། ཆོས་མཆོག་གི་ངོ་བོ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཀྱང་ཡིན། ཏིང་འཛིན་ཡང་ཡིན་ལ་མདོ་ལས་ཡི་རང་གི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན། བསྟན་བཅོས་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་གསུང་། ལུགས་དང་པོ་དེ་ལ། དེ་གཉིས་མཚུངས་ལྡན་མིན་པར་ཐལ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནི་རྗེས་ཐོབ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ལ། ཏིང་འཛིན་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ནི་ཡི་རང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་བཞེད་པས། རྗེས་ཐོབ་དང་མཉམ་གཞག་ལ་སོ་སོར་གཞག་དགོས་ཏེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ལ་གཞག་པ་དང་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་པར། ཏིང་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ་སོར་དཔེར་མཛད་ནས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འབྲེའི་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཆོས་མཆོག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གཉིས་བདག་ཉིད་གཅིག་མིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་སེམས་བྱུང་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གཞུང་འདི་དག་གི་དོན་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བའི་དགེ་རྩ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་སེམས་ངོས་གཟུང་བ། ཆོས་མཆོག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་ཏིང་འཛིན་ལ་དཔྱད། དཔེ་དང་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། བརྒྱད་སྟོང་པར། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས་ཞེས་དངོས་སུ་གསུངས་ཞིང་། འདིའི་ངོས་འཛིན་པ་ལ་འགྲེལ་ཆེན་ལས། ལུགས་གསུམ་གསུངས་ཏེ། ཁ་ཅིག་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་བཞིའི་སྤང་བྱ་རྟོགས་པ་བཞིའི་ག
Chinese
教证的例子是，如经中所说，以四大部洲、一千、二千、三千为例子。意义是，这里不直接显示随喜，而是直接显示经部的隐义——三摩地。如经中所说：“以众多福德力，圆满宣说三摩地。”第三，关于论师的观点：随喜和三摩地，是法胜的体性，二者意义不同，因为是不同的心生法。然而，因为经中说随喜能带来众多福德，所以三摩地也能象征带来众多福德，因为二者是相应的。通过赞叹朋友的功德，也能赞叹另一位朋友的功德，如《 टीका》中所说。འབྲེ་ཆེན་པོ་说：法胜的体性既是随喜，也是三摩地，经中从随喜的反面来显示，论典中从三摩地的反面来显示。对于第一种观点，二者不是相应的，因为随喜是后得福德之聚，而三摩地是包含于等持智慧之聚中。因此，论师的观点是，随喜是福德之聚，三摩地是智慧之聚，所以必须将后得和等持分开，因为随喜安立于修道后得与意义相同，因为《释论》中说：“以三摩地和智慧之聚分别作为例子。”འབྲེའི་的说法也不合理，因为作为法胜体性的三摩地和随喜二者本体不是一体，因为二者是不同的心生法。因此，这些论典的意义是，辨识具有随喜功德之根本的菩萨，考察作为法胜体性的随喜和三摩地，以及三个例子和法义的结合。第一，在《八千颂》中，直接说：“新入大乘者，行于行者，不退转者，一生补处菩萨。”关于对此的辨识，《大疏》中说了三种观点：有些说是见道和修道四种所断的四种证悟。
English
The examples of teachings are, as stated in the scriptures, using the four continents, one thousand, two thousand, and three thousand as examples. The meaning is that here, rejoicing is not directly shown, but the hidden meaning of the sutras—samadhi—is directly shown. As stated in the scriptures: "By the power of many merits, samadhi is fully proclaimed." Third, regarding the views of the masters: Rejoicing and samadhi, which are the nature of Dharma excellence, have different meanings because they are different mental phenomena. However, because the scriptures say that rejoicing brings many merits, samadhi can also symbolize bringing many merits, because the two are corresponding. By praising the qualities of a friend, one can also praise the qualities of another friend, as stated in the 《 टीका》. འབྲེ་ཆེན་པོ་ says: The nature of Dharma excellence is both rejoicing and samadhi. The scriptures show it from the opposite of rejoicing, and the treatises show it from the opposite of samadhi. For the first view, the two are not corresponding, because rejoicing is the accumulation of post-meditation merit, while samadhi is included in the accumulation of equipoise wisdom. Therefore, the view of the masters is that rejoicing is the accumulation of merit, and samadhi is the accumulation of wisdom, so post-meditation and equipoise must be separated, because rejoicing is established in the post-meditation of the path of cultivation, which has the same meaning, because the 《Commentary》 says: "Using samadhi and the accumulation of wisdom as separate examples." The statement of འབྲེའི་ is also unreasonable, because samadhi and rejoicing, which are the nature of Dharma excellence, are not one entity, because the two are different mental phenomena. Therefore, the meaning of these treatises is to identify the Bodhisattva who has the root of the merit of rejoicing, to examine rejoicing and samadhi as the nature of Dharma excellence, and the combination of three examples and Dharma meanings. First, in the 《Eight Thousand Verses》, it is directly said: "Those who newly enter the Great Vehicle, those who practice, those who are irreversible, and Bodhisattvas who are bound by one lifetime." Regarding the identification of this, the 《Great Commentary》 says three views: Some say that the four realizations of the four abandonments of the path of seeing and the path of cultivation.