Tibetan
་ཡིན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དོན་དམ་པར་བདེན་སྟོང་མིན་པར་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དངོས་སྨྲ་བས་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དང་པོ་ལ། གཟུགས་བརྙན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལས་མྱུ་གུ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་དེ་གཉིས་པོ་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། དེར་ཐལ། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་གཅིག་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ན། དེས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། ཁྱབ་པ་མི་མཚུངས་ཏེ། གཟུགས་དང་མྱུ་གུ་གཉིས་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས། སྣང་བ་ལྟར་མི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་མཐུན་དཔེར་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྔ་མ་ཡང་དེའི་མཐུན་དཔེ་ཡང་དག་ཏུ་ཐལ། རྟོགས་ཡེ་ཆོས་སྐུ་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས། དེས་སྟོང་ཡང་གདུལ་བྱའི་དོན་བྱེད་པ་མཐུན་དཔེར་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་པར་རྟོགས་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྔ་མ་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མི་འཐད་ཅིང་། ཕྱི་མ་ལ་དེར་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་འགྱུར་ཕྱི་མ་ལ། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་བར། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་སྔ་སྨྲ་བ་པོ་དེས། མེ་ལྕེ་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་རང་གི་བསྲེག་བྱར་གྱུར་པའི་སྡོང་བུ་སྣུམ་ལྡན་སྲེག་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལྟར་ལྟོས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་དེ། མར་མེའི་མེ་ལྕེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་སྲེག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྦྱོར་བ་དེ། མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཞེས་པའི་གཞུང་གི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་དེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་དེ་མི་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དབུ་མ་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། སེམས་ནི་སྔ་མས་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་པ་དང་། མར་མེའི་དཔེ་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་ཀྱང་མི་སྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མས་ཀྱང་མི་སྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པས་ཀྱང་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོགས་པ་བཀོད་པ་མི་འཐད་དེ། འོ་ན་དེས་དེ་སྐྱེད་ཚུལ་ལ་དེའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིས་དེ་བསྐྱེད་པ་སོགས་གསུམ་པོ་དེར་ངེས་སམ་མ་ངེས། དང་པོ་ལྟར་ན། དེས་དེ་སྐྱེད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེས་དེ་སྐྱེད་ཚུལ་ལ་དེར་ངེས་པ་གང་ཞིག དེ་གསུམ་གང་གིས་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་ཚུལ་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ལ་མཁས་པ་མིན་པར་ཐལ། དེས་དེ་སྐྱེད་པའི་མཐའ་མ་ཆོད་པའི་དོགས་པ་བཀོད་ནས་ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མི་སྐྱེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རེ་རེས་ཀྱང་དེ་མི་སྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཅིག་ཆར་དུ་འབྱུང་བར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བས་ཀྱང་དེ་མི་སྐྱེད། ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པས་ཀྱང་དེ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ལ་རེད་མདའ་བ་ན་རེ། དེས་དེ་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ་དེའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་དེ་སྐྱེད་པ་སོགས་གསུམ་པོ་དེར་མཐའ་ཆོད་དམ་མ་ཆོད་ཅེས་དྲིས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྐྱོན་འདི་ལྟར་གནས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་ནུས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་ལུགས་སུ་ཁས་ལེན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེས་དེ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་མཐའ་གསུམ་དུ་བརྟགས་པའི་མཐའ་ཕྱི་མ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྔར་བཤད་པའི་ཕྱོགས་མངོན་པར་འདོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དཔེའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། སློབ་དཔོན་གྱི་རང་ལུགས་སུ་ཁས་མི་ལེན་པར་ཐལ། མཐའ་གསུམ་དུ་བརྟགས་པའི་རྗེས་སུ། དོན་གསལ་ལས། དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མིན་པས
Chinese
并且，正因为那个论式是那个论著的意义的论式，所以，承许大乘的修道在胜义中不是真性空。如果承许，则正量部应当那样承许。因为那个承许的缘故。不能承许，因为如果是那样，则有周遍，即承许识是真实成立的。如是说。初者，色像法，你从一异离的理由成立苗芽非真，不是正确的比喻，因为你和它二者在证悟无我方面没有难易的差别。承许理由，于彼处有理，如果以量成立的一个法证悟为非真，则必须证悟由它成立的一切法为非真。彼曰：周遍不相同，因为色和苗芽二者如显现般在证悟非真方面有难易的差别，所以，将如显现般不真实的那者作为比喻。如果这样，那么前者也是它的正确的比喻。证悟本初法身和二大乘的修道在以二取而空方面有难易的差别，所以，虽然以它而空，但作所化之义，作为比喻。那二者在以二取而空方面有难易的差别，因为前者不应许显现为二取，而后者有显现为二取。在后面的推论中，心乃由前而菩提。如是前派论者，火焰前后互相观待而焚烧成为自己所焚烧的油树，和大乘的发心刹那前后互相观待而不生起佛陀的智慧，应当承许。因为大乘发心如是观待而生起佛陀的智慧，如同灯焰刹那前后互相观待而如是焚烧的缘故，那个论式是，以灯的譬喻之理。的论著的意义的论式。承许周遍。如果承许，如果承许大乘发心刹那仅仅各自不生起佛陀的智慧的人，则他必须是刹那前后互相观待而不生起它的承许者。因为那个承许的缘故。如果承许，中观师法，于彼处有理，彼
English
And, because that argument is an argument of the meaning of that treatise, it follows that the Mahayana path of meditation is not truly empty in the ultimate sense. If you accept, then the Vaibhashikas should accept it that way. Because of that acceptance. You cannot accept, because if that were the case, there would be pervasion, that is, accepting that consciousness is truly established. So it is said. In the first case, the image-phenomenon, it follows that you are not a correct example of proving that a sprout is not true from the reason of being separate from one and many, because you and it both have no difference in the difficulty or ease of realizing selflessness. The reason is accepted, there is reason there, if one dharma established by valid cognition is realized as untrue, then all dharmas established by it must be realized as untrue. He said: The pervasion is not the same, because the two, form and sprout, have a difference in the difficulty or ease of realizing untruth as they appear, so, that which is untrue as it appears is taken as an example. If so, then the former is also its correct example. Realizing the primordial Dharmakaya and the two Mahayana paths of meditation have a difference in the difficulty or ease of realizing emptiness with the two graspers, so, although it is empty with it, it acts for the benefit of those to be tamed, as an example. Those two have a difference in the difficulty or ease of realizing emptiness with the two graspers, because it is not permissible for the former to appear as two graspers, and the latter has the appearance of two graspers. In the later inference, the mind is enlightened by the former. Thus, the former proponent, the flame before and after looking at each other and burning the oily tree that has become its fuel, and the generation of Mahayana mind before and after each moment looking at each other and not generating the wisdom of the Buddha, should be accepted. Because the generation of Mahayana mind thus looks at each other and generates the wisdom of the Buddha, just as the flame of a lamp looks at each other before and after each moment and burns in that way, that argument is, in the manner of the lamp's metaphor. is an argument of the meaning of the treatise. Accept the pervasion. If you accept, if you accept that a person who generates Mahayana mind does not generate the wisdom of the Buddha only at each moment, then he must be an acceptor who looks at each other before and after each moment and does not generate it. Because of that acceptance. If you accept, Madhyamika Dharma, there is reason there, he
Chinese
因此，心是先前的菩提。就像灯的例子一样。在这些情况下，有些人提出这样的疑问：大乘禅修道者的发心，你不可能产生无上菩提，因为你的前一刹那不能产生，你的后一刹那也不能产生，你的前后刹那相互聚集也不能产生。这种疑问是不合理的。那么，它产生它的方式，它的前后刹那是否一定产生它，或者不一定？如果像第一种情况那样，它产生它是不合理的，它产生它的方式有什么是确定的？因为这三种情况中的任何一种都不能证明产生无上菩提。如果像后一种情况那样，导师狮子贤，对于大乘发心产生无上菩提的方式的疑问，是不擅长回答的，因为他提出了它产生它的方式尚未确定的疑问并作出了回答。还有些人说：大乘禅修道者相续中的发心，你不可能产生无上菩提，因为你的每一个前后刹那都不能产生它，你的前后刹那同时出现也不能产生它，你的前后刹那依次出现聚集在一起也不能产生它。对此，惹达瓦说：它产生它的方式，它的每一个刹那产生它等三种情况是否确定，然后像前面一样进行陈述。此外，这方面存在这样的过失：大乘发心前后刹那依次出现聚集在一起能够产生无上菩提，你必须承认这是导师的自宗，因为你是以三种方式进行考察的最后一种情况。这是普遍的，因为《大疏》中说：因为不是想要先前所说的方面，而是以后一种方面以非常著名的例子来回答。对此，他说：不承认是导师的自宗，在以三种方式进行考察之后，《义明》中说：那是不正确的。
English
Therefore, the mind is the previous enlightenment. Like the example of a lamp. In these cases, some people raise the question: the Bodhicitta of the Mahayana meditation practitioner, you cannot generate unsurpassable Bodhi, because your previous moment cannot generate it, your subsequent moment cannot generate it, and your previous and subsequent moments together cannot generate it. This doubt is unreasonable. Then, the way it generates it, is it certain or uncertain that its previous and subsequent moments necessarily generate it, etc.? If it is like the first case, it is unreasonable for it to generate it, what is certain about the way it generates it? Because none of these three can prove the generation of unsurpassable Bodhi. If it is like the latter case, the teacher Simhabhadra is not skilled at answering the question of how the Mahayana Bodhicitta generates unsurpassable Bodhi, because he raised the question that the way it generates it has not been determined and gave an answer. Some people also say: the Bodhicitta in the continuum of the Mahayana meditation practitioner, you cannot generate unsurpassable Bodhi, because each of your previous and subsequent moments cannot generate it, your previous and subsequent moments occurring simultaneously cannot generate it, and your previous and subsequent moments occurring sequentially together cannot generate it. To this, Redawa says: is it certain or uncertain that each of its moments generates it, etc., in the way it generates it, and then states it as before. Furthermore, there is such a fault in this: the Mahayana Bodhicitta, the previous and subsequent moments occurring sequentially together can generate unsurpassable Bodhi, you must admit that this is the teacher's own system, because you are the last of the three ways of examining it. This is universal, because the Great Commentary says: because it is not wanting the previously stated aspect, but answering the latter aspect with a very famous example. To this, he says: it is not admitted to be the teacher's own system, after examining it in three ways, the Meaningful Clarification says: that is not correct.