Chinese
因为导师成佛后立即宣说。属于后法轮的慈氏菩萨的色法分类有三种，即：遍计所执色，分别所缘色，以及法性之色。这是因为这是导师在住世期间宣说的。又有人说，广、中、略三部经是后法轮的依据，因为是真实义的经典。不遍及，因为《解深密经》中说，前两个法轮是隐义经典，最后一个是显义经典。如果这样说，他性有和圆成实有成立为真实存在，因为《解深密经》中是这样说的。又有些人说，如果是导师住世早期宣说的经典，那一定是四谛法轮。如果是四谛法轮，那一定是只宣说常一自在的补特伽罗的无我，并且三个自性都以一个角度成立为真实存在的经典。因此，律藏的四个部分也不是四谛法轮。如果是中间的无相法轮，那一定是三个自性都以一个角度宣说为无自性的。依据就像广、中、略三部经。如果是后法轮，那一定是宣说他性有和圆成实有成立为真实存在，并且遍计所执无自性的经典。依据就像《解深密经》等。他们这样说。如果问，这最后一个有什么依据？如果回答说，因为《解深密经》中是这样说的。那么，他性有和圆成实有成立为真实存在。因为《解深密经》中是这样说的。导师最初对五贤圣宣说的“痛苦是圣谛”的经典，法，三个自性都以一个角度成立为真实存在。因为是初法轮。如果承认，如果是直接宣说四谛的经典，那么三个自性都以一个角度成立为真实存在的经典就遍及了。而且，四谛法轮，法，一定是宣说三个自性都成立为真实存在的经典，因为是只宣说常一自在的补特伽罗的无我的经典。所立宗成立。而且，广、中、略三部经不是中法轮的依据，因为所化
English
Because the teacher spoke immediately after becoming a Buddha. The classification of Maitreya's form belonging to the last wheel is threefold: the completely imputed form, the form contemplated by discrimination, and the form of suchness. This is because this was spoken by the teacher during his lifetime. Again, some say that the three scriptures of extensive, intermediate, and concise are the basis of the last wheel, because they are sutras of definitive meaning. It is not pervasive, because the *Saṃdhinirmocana Sūtra* says that the first two wheels are sutras of provisional meaning, and the last is a sutra of definitive meaning. If so, the other-powered and the thoroughly established are established as truly existent, because the *Saṃdhinirmocana Sūtra* says so. Again, some say that if it is a sutra spoken in the early part of the teacher's life, then it must be the wheel of the four truths. If it is the wheel of the four truths, then it must be a sutra that only teaches the selflessness of a person who is permanent, singular, and independent, and that all three characteristics are established as truly existent in one aspect. Therefore, the four sections of the Vinaya Pitaka are also not the wheel of the four truths. If it is the intermediate wheel of no characteristics, then it must be that all three characteristics are taught as non-existent in one aspect. The basis is like the three scriptures of extensive, intermediate, and concise. If it is the last wheel, then it must be a sutra that teaches that the other-powered and the thoroughly established are established as truly existent, and that the completely imputed is non-existent. The basis is like the *Saṃdhinirmocana Sūtra*. They say so. If asked, what is the basis for this last one? If the answer is, because the *Saṃdhinirmocana Sūtra* says so. Then, the other-powered and the thoroughly established are established as truly existent. Because the *Saṃdhinirmocana Sūtra* says so. The sutra that the teacher first spoke to the five excellent ones, "Suffering is the noble truth," the dharma, all three characteristics are established as truly existent in one aspect. Because it is the first wheel. If you accept, if it is a sutra that directly teaches the four truths, then it is pervasive that all three characteristics are established as truly existent in one aspect. Moreover, the wheel of the four truths, the dharma, must be a sutra that teaches that all three characteristics are established as truly existent, because it is a sutra that only teaches the selflessness of a person who is permanent, singular, and independent. The sign is clear. Moreover, the three scriptures of extensive, intermediate, and concise are not the basis of the intermediate wheel, because the disciples
Tibetan
་ལུང་སྡེ་བཞི་པོ་དེ་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་མཚན་གཞི་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་དངོས། འཁོར་ལོ་དང་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་གཞི་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡིན་ན་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཀ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྟོན་པས་ཁྱབ་པ་གང་ཞིག དེ་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རང་ལུགས་ལ། གདུལ་བྱ་ཅིག་ཆར་ཉན་འདོད་ཡོད་པའི་ཚེ་ཆོས་ཅིག་ཆར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པའི་གསུང་གཅིག་ཉིད་གདུལ་བྱ་དུ་མས་ཅིག་ཆར་དུ་ཐོས་པའི་ཚེ། རང་ཉིད་ཉན་པར་འདོད་པར་དེ་ཉིད་གསུང་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གདུལ་བྱའི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཚེ་ཆོས་རིམ་གྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་ཡོད་པའི་ཚེ་ཆོས་གསུང་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀ་ཡང་གདུལ་བྱའི་ངོར་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པའི་གཞན་དོན་གྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་གདུལ་བྱའི་ངོར་མཛད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། ཁ་ཅིག་ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཚོལ་རྣམས་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ། མཁྱེན་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམ་པར་ཤུགས་ལ་དམ་བཅས་པ་ལས་འཕྲོས་ཞེས་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། མཁྱེན་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པར་ངེས་ནས་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་གང་བརྗོད་བྱར་བྱེད་ཅེས་པའི་དྲི་བ་དེ་བྱིས་པའི་དྲི་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་གཞུང་ལས་འཕྲོས་ནས། མཁྱེན་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པར་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་ངེས་པའི་གང་ཟག་གིས་མཁྱེན་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་ན་དེའི་ཡུལ་གཞི་གཉེན་རྣམ་པ་གསུམ་ཀ་ཡང་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས། རྒྱན་རྩོམ་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་དགོས་འབྲེལ་གྱི་མཚམས་སྦྱར་དུ་བྱུང་བ་འདི་ཉིད་དོགས་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང་། འདིའི་མཐའ་དཔྱད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞི་གཉེན་རྣམ་གསུམ་གང་རུང་རེ་རེ་ཁོ་ན་བརྗོད་བྱར་བྱེད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཁོང་ལ་ཡོད་པ་བསུ་བ་ཡིན་ཟེར་རོ། །འོ་ན་མཁྱེན་གསུམ་བརྗོད་བྱར་བྱས་པར་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་ངེས་ནས། གཞི་གཉེན་རྣམ་གསུམ་གང་རུང་རེ་རེ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་བརྗོད་བྱར་བྱེད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཁོང་ན་ཡོད་པ་བསུ་བ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་བུའི་དོགས་པ་དེ་བྱིས་པའི་དོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ། ཁ་ཅིག བརྒལ་ལན་གྱི་གཞུང་འདི་རྣམས་མདོ་ལས་དངོས་སུ་འཕྲོས་པའི་བརྒལ་ལན་ཡིན་སྟེ། ཉིར་སྣང་དང་ཉི་ཁྲིའི་རྣམ་འགྲེལ་
Chinese
因为那四部律藏不是初转法轮的名称的基础。是真实的能立之正因。初转法轮，法，你的所说之基础未成立，因为如果是你，则三相全部在一个方面以谛实成立的方式显示所遍，因为那基础未成立。因此，自宗认为，当所化众生同时想要听闻时，就同时宣说佛法，因为当导师的一句话被众多所化众生同时听到时，因为自己想要听闻而显现为正在对自己说。当所化众生次第出现时，就次第宣说佛法，因为当有所化众生时，就必须宣说佛法。两者也都是在所化众生的角度而言的，因为导师的一切利他事业都是在所化众生的角度而做的。如是，在“顶礼和赞颂在前行”的场合中，有破立二者。第一，达滴巴说，有些人认为，在了解声闻寂止寻觅者等的时候，是从以三智为所说而造论著的意图上引申出来的，这种说法是不合理的，因为在确定以三智为所说之后，问以基、道、果哪一个为所说，那是孩童的问题，这样遮破之后。自宗认为，从供赞的论典引申出来，以理智确定以三智为所说的补特伽罗，如果以三智为所说，那么其境、基、道、果三者也都要确定，如果那样，就有与般若经重复的过失，因此造论就没有必要了，这样在需要和关联上作了连接，这才是疑惑的主要之处。并且，作为对此进行辨析的支分，据说导师心中存在着疑问，是否导师仅仅以基、道、果三者中的任何一个作为所说，这是可以接受的。那么，在以理智确定以三智为所说之后，仅仅以基、道、果三者中的任何一个作为所说，那么认为他心中存在这样的疑问是不可接受的，因为那样的疑问是孩童的疑问。三轮。有些人认为，这些辩论的论典是从经部直接引申出来的辩论，即《二万颂》和《二万五千颂》的释论。
English
Because those four Vinaya Pitakas are not the basis for the name of the first turning of the wheel of Dharma. It is a valid and clear sign. The first turning of the wheel of Dharma, the subject, your statement of the basis is not established, because if it is you, then all three characteristics pervasively show as truly established in one aspect, because that basis is not established. Therefore, according to our own system, when disciples simultaneously want to hear, the Dharma is taught simultaneously, because when a single word of the Teacher is heard simultaneously by many disciples, it appears as if it is being spoken to oneself because one wants to hear it oneself. When disciples appear in sequence, the Dharma is taught in sequence, because when there are disciples, the Dharma must be taught. Both are also from the perspective of the disciples, because all the Teacher's activities for the benefit of others are done from the perspective of the disciples. Thus, in the context of "obeisance and praise going before," there are two aspects: refutation and establishment. First, Dar Tika Pa says, some people think that when understanding those who seek the peace of the Hearers, etc., it is derived from the intention to compose treatises with the three wisdoms as the subject matter, which is not reasonable, because after determining that the three wisdoms are the subject matter, asking which of the base, path, and result is the subject matter is a child's question, after refuting in this way. According to our own system, derived from the text of offering and praise, a person who intellectually determines that the three wisdoms are the subject matter, if the three wisdoms are the subject matter, then its object, base, path, and result must also be determined, and if so, there is the fault of repeating the Perfection of Wisdom Sutra, so there is no need to compose a treatise, thus connecting the need and relationship, this is the main point of doubt. And, as a branch of analyzing this, it is said that the teacher has a doubt in his mind, whether the teacher only takes any one of the base, path, and result as the subject matter, which is acceptable. Then, after intellectually determining that the three wisdoms are the subject matter, it is not acceptable to think that he has a doubt in his mind whether only any one of the base, path, and result is taken as the subject matter, because such a doubt is a child's doubt. The three wheels. Some people think that these texts of debate are debates directly derived from the Sutra, namely the commentaries on the Twenty Thousand Verse and the Twenty-five Thousand Verse.