Tibetan
ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ། གཞན་དག་སྐྱོན་འདི་ལྟར་བརྗོད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདིས་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་པོ་རྣོ་འབྲིང་རྟུལ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པར་བསྟན་པར་ཐལ། རྟགས་ཁས་བླངས། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་པ་དང་སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པར་ལོགས་སུ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྔ་མ་དེ་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་ན་ཕྱི་མ་གཉིས་པོ་དེའང་དེར་ངེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་དབང་པོའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་ལམ་གསུམ་ལ་རིམ་བཞིན་དུ་འཇོག་གོ་ཟེར་རོ། །འོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དེས་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པར་བསྟན་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། འདོད་ན། རེ་ཞིག་སོང་། གཞུང་དེས་དྲོད་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་དབང་རྣོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པར་བསྟན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁས་བླངས་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་དབང་རྣོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པར་ལོགས་སུ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། དྲོད་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་དབང་རྣོན་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་ན། སྦྱོར་ལམ་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་དབང་རྣོན་རྣམས་ཀྱང་དེར་ངེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་དེ་མཐོང་ལམ་པ་དབང་འབྲིང་། དེ་སྒོམ་ལམ་པ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་གསུམ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། ཐོབ་པ་དེ་རྣམས་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་དགེ་འདུན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ། །འོ་ན་རིགས་མ་ངེས་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དེས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་མ་ཐོབ་པར་ཐལ། དེ་མ་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། ལ་ལར་རིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང
Chinese
如果承认大乘加行道者遍是获得不退转之差别的，其他人会这样说这个过失：经文“色等有退等相。（གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས།）”已经说了大乘加行道者利根、中根、钝根三者都获得了不退转之相，应成吧。承认是相。如果承认，那么大乘见道者和修道者单独被指出获得不退转之相就变得没有必要了，应成吧。因为那个承认的缘故。因为周遍，如果前者全部确定是不退转，那么后面的二者也必须确定是不退转。这样遮止后，自宗认为，不退转之相的最低限度的界限，与根器的次第相符，在三个道上依次安立。那么，经文“色等有退等相。（གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས།）”等已经说了菩萨加行道者所有的利根都获得了不退转之相，应成吧。因为菩萨加行道者如果是利根，就周遍是获得不退转之相的缘故。承认相和周遍。如果承认，那么，暂且停止。经文已经说了安住在暖位的菩萨所有的利根都获得了不退转之相，应成吧。因为那个承认的缘故。如果承认，就承认，安住在加行道顶位和忍位和世第一法位的菩萨所有的利根获得不退转之相被单独指出来就没有必要了，应成吧。因为那个承认的缘故。承认周遍，如果安住在暖位的菩萨所有的利根都确定是不退转，那么安住在后面三个加行道位的补特伽罗利根们也必须确定是那样。有些人说，菩萨加行道者利根，即是见道者中根，即是修道者钝根三者，有获得不退转之相和没有获得不退转之相两种，获得者那些人在这里应当被承认为以不退转之相所代表的僧众。那么，没有决定种姓的菩萨加行道者利根就没有获得不退转之相，应成吧。因为有他没有获得的菩萨加行道者利根的缘故。不能承认，因为《释论》中说，有些人虽然种姓没有决定，但是有决定性的部分和
English
If it is admitted that a Mahāyāna practitioner on the path of joining is invariably endowed with the distinction of irreversibility, others would state this fault as follows: The scripture "Forms, etc., have signs of regression, etc. (གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས།)" already states that all three, sharp, medium, and dull faculties, of a Mahāyāna practitioner on the path of joining have attained the sign of irreversibility, it should follow. The sign is admitted. If you accept that, then it becomes unnecessary to separately point out that Mahāyāna practitioners on the paths of seeing and meditation have attained the sign of irreversibility, it should follow. Because of that acceptance. Because of pervasion, if all of the former are definitely irreversible, then the latter two must also be definitely so. Having refuted this, in one's own system, the minimum limit of the sign of irreversibility is placed sequentially on the three paths in accordance with the order of faculties. Then, the scripture "Forms, etc., have signs of regression, etc. (གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་ལྡོག་སོགས་རྟགས།)" and so on, already states that all sharp-witted bodhisattvas on the path of joining have attained the sign of irreversibility, it should follow. Because if a bodhisattva on the path of joining is sharp-witted, it is invariably the case that they have attained the sign of irreversibility. The sign and pervasion are admitted. If you admit that, then, let it be for a moment. The scripture already states that all sharp-witted heroes residing in the heat stage have attained the sign of irreversibility, it should follow. Because of that acceptance. If you admit that, then admit it, it becomes unnecessary to separately point out that all sharp-witted bodhisattvas residing in the peak of the path of joining, forbearance, and supreme worldly qualities have attained the sign of irreversibility, it should follow. Because of that acceptance. The pervasion is admitted, if all sharp-witted heroes residing in the heat stage are definitely irreversible, then the sharp-witted individuals residing in the latter three paths of joining must also be definitely so. Some say that the sharp-witted bodhisattva on the path of joining, that is, the medium-witted on the path of seeing, that is, the dull-witted on the path of meditation, there are two, those who have attained the sign of irreversibility and those who have not, and those who have attained it should be established here as the sangha represented by the sign of irreversibility. Then, the sharp-witted bodhisattva on the path of joining whose lineage is not determined has not attained the sign of irreversibility, it should follow. Because there is a sharp-witted bodhisattva on the path of joining who has not attained it. It cannot be admitted, because in the Great Commentary it says, some, although their lineage is not determined, have a decisive aspect and
Tibetan
་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པའི་བྱང་སེམས་ཤིག་ཡོད་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པ་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་མ་མྱོང་བའི་སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་ཁ་ཅིག སྐབས་འདིར་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་སྦྱོར་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན། མཐོང་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན། སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ཡིན་པས། དེ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རྟགས་གསུམ་ལ་ཚན་པ་བཞིར་བྱས་པའི་གང་རུང་གཅིག་རང་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་ཅིང་ཐོབ་པ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ལ་གནས་པའི་རྒྱལ་སྲས། གཟུགས་སོགས་འདུ་ཤེས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བཅུ་དྲུག་གང་རུང་རང་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་ཅིང་ཐོབ་པ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ལ་གནས་པའི་རྒྱལ་སྲས། མཉམ་གཞག་ཟབ་མོ་བརྒྱད་ཀྱིས་དྲངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ལ་གནས་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་དྲོད་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་དབང་རྟུལ་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་སྔ་མ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ལ་གནས་པའི་སེམས་པ་དབང་རྣོན་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱུན་མཐའི་བྱང་སེམས་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་ཆོས་ཅན་གྱིས་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཙམ་ནི་ཚོགས་ལམ་ནས་ཀྱང་ཡོད་ལ། དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་དུ་ནི་མི་གཏོགས་ཏེ། དེར་གྱུར་པའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་སྦྱོར་ལམ་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་ནས་གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཐོབ་ན་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་མི་འཇུག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ཡིན་ན་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ལམ་དེ་དང་དེ་ཐོབ་པ་ན། ལམ་དེ་དང་དེའི་རྟགས་ཐོབ་
Chinese
与此相悖，（经中）说，在顺应（众生）根器的场合，具有不可思议的方便差别，因此必定要证得不退转。此外，还会出现一种不可能获得不退转之相的菩萨。因为菩萨如果是加行道者，则不遍及获得不退转之相。如果承认，则会出现未曾获得不退转之相的圣者佛陀。又有人说，此处所要阐述的主要是不退转的加行道僧众，不退转的见道僧众，不退转的修道僧众。这三者的定义依次是：获得三种相中的任何一种，并如实相信已经获得的，安住于决择分中的菩萨；获得十六种以观色等法之想颠倒等的理证中的任何一种，并如实相信已经获得的，安住于现证真谛的菩萨；具有由八种甚深等持所引发的殊胜身语行为，安住于后得现证的菩萨。如果是这样，那么安住于暖位的钝根菩萨，应是前者（指第一个定义），因为他是所诠释的对象，因为他是加行道的菩萨。安住于苦法忍位的利根心，应是第二个定义，因为他是所诠释的对象。如果承认，则应不是安住于见道第一刹那者，因为这是所承认的。安住于有顶的菩萨，应是后一个定义，因为他是所诠释的对象。立宗和比喻都成立。第二点是，一般来说，仅仅是从无上圆满菩提不退转，从资粮道开始就存在了。但那不是不退转的僧众，因为成为不退转的最低界限是从加行道开始说的。因为获得大乘的加行道后，不可能从无上圆满菩提退转，因为获得它之后，通过意乐和行为两个方面，不会为了低劣的菩提而努力。如果是不退转的僧众，则不遍及获得能成立它的相，因为获得这个道和那个道时，就获得了这个道和那个道的相。
English
This contradicts the statement that in situations that suit (sentient beings') faculties, one must definitely attain non-retrogression because one possesses inconceivable differences in methods. Furthermore, it would follow that there is a Bodhisattva who cannot possibly obtain the signs of non-retrogression. Because if a Bodhisattva is on the path of application, it is not pervasive that they obtain the signs of non-retrogression. If you accept this, it would follow that there are noble Buddhas who have never obtained the signs of non-retrogression. Some say that the main subjects to be explained here are the Sangha of the path of application who are non-retrogressing, the Sangha of the path of seeing who are non-retrogressing, and the Sangha of the path of meditation who are non-retrogressing. The definitions of these three are, respectively: a Bodhisattva who has obtained any one of the three signs, divided into four categories, and believes that they have obtained it, and abides in the concordant part of ascertainment; a Bodhisattva who has obtained any one of the sixteen reasons, such as the reversal of the perception of forms, etc., and believes that they have obtained it, and abides in the realization of truth; a Bodhisattva who abides in the subsequent realization, possessing special actions of body and speech in the subsequent attainment, drawn by the eight profound samadhis. If so, then the dull-witted Bodhisattva abiding in heat is the former (i.e., the first definition), because they are the object to be explained, because they are a Bodhisattva on the path of application. The sharp-witted mind abiding in the forbearance of suffering is the second definition, because they are the object to be explained. If you accept this, then it would follow that they are not a person abiding in the first moment of the path of seeing, because that is what is accepted. The Bodhisattva at the peak of existence is the latter definition, because they are the object to be explained. The thesis and the example are established by the subject. Secondly, in general, merely not retrogressing from unsurpassed perfect enlightenment exists even from the path of accumulation. But that does not belong to the Sangha of non-retrogression, because the minimum boundary for becoming that is said to be from the path of application. Because after obtaining the path of application of the Great Vehicle, it is impossible to retrogress from unsurpassed perfect enlightenment, because after obtaining it, one does not engage in inferior enlightenment through the two aspects of intention and action. If one is a Sangha of non-retrogression, it is not pervasive that one obtains the signs that establish it, because when one obtains this path and that path, one obtains the signs of this path and that path.