Tibetan
ད་པ་ཁོ་ནར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག སྐབས་གཉིས་པར་བཤད་པའི་མཐོང་ལམ་རྩོད་སྤོང་གི་གཞུང་དེའང་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་མིན་པར་ཐལ། དེའི་སྐབས་སུ་གཞན་དག་ན་རེ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་སྒྲིག་ཟེར་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་རང་ལུགས་ལ་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པར་མ་བཤད་པར་ཐལ། སློབ་དཔོན་རང་ལུགས་ལ་མཐོང་ལམ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། ཡང་ཁ་ཅིག རང་གིས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ནང་དུ་གཞན་གྱི་འདོད་པ་བརྗོད་ནས་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནི་མི་མཁས་པ་ཡིན་པས། འདི་གཞན་གྱི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་སློབ་དཔོན་མི་མཁས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དེ་ཡང་མི་མཁས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེས་རང་གིས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ནང་དུ་ཁ་ཅིག་ཤིན་དུ་སྦྱངས་པ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེས་བརྗོད་ནས་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མ་མཛད་འདུག་པའི་ཕྱིར། དགག་སྒྲུབ་དོན་ལ་མ་བྱས་པར་ནི་མི་འགྲུབ་སྟེ། ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་གཟུང་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་གང་ཟག་ངོས་གཟུང་བ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་ནས་འཇོག་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པར་ངེས་པའི་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་རྣོན་དེས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། དེ་ན་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པར་ངེས་པ་མེད་པར་ཐལ། དེ་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྟུལ་དང་དབང་འབྲིང་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་མ་ཐོབ་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་ན་དེ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གཞན་དུ་མི་ལྟུང་བར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། །ཐལ་བ་དང་པོ་ལ། རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེའི་རྟགས་ཐོབ་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། རིགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཐོབ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ཆོས་ཅན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་སེམས་སུ་ཐལ། གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པའང་ཡིན། བྱང་སེམས་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། སྐད་ཅིག་མའང་ཡིན། སྦྱོར་བའང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་གཉིས་པ་ལ། ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན་གསེར་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་ན་ས་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཡིན་ན་འདུན་ལྡན་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཐལ་བ་གསུམ་པ་ལ། ལམ་མ་ཞུགས་ན་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ངེས་པའི་གང་ཟག་མེད་པར་ཐལ། དེ་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ངེས་པའི་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པའི་དངོས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་བཞི་པ་ལ། རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་ན་དེས་རྟགས་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཐོབ་ན་མཁྱེན་གསུམ་བསྡུས་སྒོམ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། དེ་ཐོབ་ན་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ནའང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་དགའ་བའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཐོབ་ན་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསམ་པ་བསྐྱེད་མི་སྲིད་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཐལ་བ་ལྔ་པ་ལ། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཡིན་ན་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་རྩེ་སྦྱོར་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་རང་རྒྱུད་རྩེ་སྦྱོར་གྱིས་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག་གིས།
Chinese
仅仅是这样说的缘故。第三，有些人认为，第二部分所说的见道辩论的论著也不是论师自己的论著，因为在那个时候出现了“其他人说”这样的话。如果说周遍成立，那就不一样了，因为论师自己的宗派没有说三道具有体性，因为论师自己的宗派没有显示见道没有相状。周遍是承认的。还有些人说，自己在所著的论典中，如果只是陈述别人的观点而不作任何破立，那就是不聪明的人，如果这是陈述别人的观点，那么论师就会变成不聪明的人。如果是这样，那么论师世亲也应该是不聪明的人，因为他在自己所著的论典《俱舍论》中，说了“有些人非常精进，保持中舍”，而没有作任何破立。不做破立在意义上是不成立的，因为说了三道具有体性。从决择支分开始。在分析这些的时候，识别以不退转相为标志的补特伽罗，以及确定不退转相的自性，这两者之中，第一个有破立两种。第一个是，有些人认为，将获得不退转相的最低限度界限设定为大乘加行道是不合理的，因为一定能不被其他乘所间断而获得圆满菩提的大乘资粮道钝根者已经获得了不退转相，因为他以种姓的力量获得了不退转相。而且，在大乘资粮道的阶段，不应该没有像纯金一样的菩提心，而且，在那里不应该没有一定能不被其他乘所间断而获得圆满菩提，因为在那里没有获得不退转相。此外，菩萨加行道钝根者和中根者没有获得不退转相是不合理的，因为如果是菩萨加行道者，那就一定获得了它，因为如果是那样，内外二种摄受者一定会摄受他不堕入其他乘，而且如果是那样，那就一定获得了不退转相，因为如果是那样，那就一定能不被其他乘所间断而
English
That's just why it's said. Thirdly, some people think that the treatise on the debate of the Path of Seeing, which is discussed in the second part, is also not the teacher's own treatise, because at that time, the words "others say" appear. If you say that the pervasion is established, it is not the same, because the teacher's own system does not say that the three paths have characteristics, because the teacher's own system does not show that the Path of Seeing has no aspects. The pervasion is admitted. Also, some people say that if one only states the views of others in one's own treatises without making any refutation or establishment, then one is not a wise person. If this is stating the views of others, then the teacher will become an unwise person. If so, then the teacher Vasubandhu should also be an unwise person, because in his own treatise, the Abhidharmakosha, he said, "Some people are very diligent and maintain equanimity," without making any refutation or establishment. Not making refutation or establishment is not established in meaning, because it is said that the three paths have characteristics. Starting from the limbs of ascertainment. When analyzing these, identifying the person marked by the sign of non-retrogression, and determining the nature of the sign of non-retrogression, among these two, the first has two aspects: refutation and establishment. The first is that some people think that it is unreasonable to set the minimum limit for obtaining the sign of non-retrogression as the Mahayana path of application, because the sharp-witted Mahayana path of accumulation practitioner who is certain to attain perfect enlightenment without being interrupted by other vehicles has already obtained the sign of non-retrogression, because he has obtained the sign of non-retrogression by the power of lineage. Moreover, in the stage of the Mahayana path of accumulation, there should be no bodhicitta like pure gold, and there, there should be no certainty of attaining perfect enlightenment without being interrupted by other vehicles, because there, the sign of non-retrogression has not been obtained. Furthermore, it is unreasonable that the dull and medium-witted Bodhisattva path of application practitioners have not obtained the sign of non-retrogression, because if one is a Bodhisattva path of application practitioner, then one must have obtained it, because if that is the case, the two internal and external guardians will definitely protect him from falling into other vehicles, and if that is the case, then one must have obtained the sign of non-retrogression, because if that is the case, then one must be able to not be interrupted by other vehicles and
Chinese
说是由于周遍于获得了不退转菩萨的缘故。第一个过失是：如果是以种姓的力量不退转的菩萨，则必须是不退转的菩萨，因为如果获得了那个征相，则周遍于获得了不退转的征相的缘故。承认宗法。如果承认，则成为以种姓的力量不退转的僧伽，因为那个承认的缘故。不能承认，因为没有获得过大乘的加行道。对此，有些人说：那个法，应是，成为不退转的菩萨，也是确定从暂时无上圆满菩提不退转，也是菩萨的共同基础的缘故。菩萨的加行道，应是，成为刹那的加行，因为也是刹那，也是加行的缘故。第二个过失是：如果是安住于资粮道中品的菩萨，则不周遍于获得了如妙金般的发心，因为如果是那样，则不周遍于获得了不退转的征相的缘故。如果承认，如果是安住于资粮道下品的菩萨，则不周遍于获得了如地般的发心，因为那个承认的缘故。如果承认，如果是那样，则不周遍于获得了具欲发心。第三个过失是：如果没有入道，则成为没有不被其他乘所间断而决定获得无上菩提的补特伽罗，因为那样则没有获得不退转的征相的缘故。不能承认，因为有不被其他乘所间断而决定获得无上菩提的菩萨，是成为资粮道者的真实因的没有入道的补特伽罗的缘故。第四个过失是：如果获得了顶加行，则周遍于获得了那个十二征相，因为如果获得了那个，则周遍于获得了摄集三智修习增上的有情瑜伽的缘故。承认周遍。如果承认，如果获得了那个，则周遍于即使在梦境中也不生起喜欢声闻和独觉地的心的获得，因为那个承认的缘故。如果承认，如果获得了那个，则周遍于不可能生起缘自利作意的想法。第五个过失是：如果是大乘加行道者，则周遍于获得了福德增长的顶加行，因为如果是那样，则周遍于自相续以顶加行福德增长的缘故。又有些人说：
English
It is said to be because it pervades the attainment of the irreversible Bodhisattva. The first fallacy is: if it is an irreversible Bodhisattva by the power of lineage, then it must be an irreversible Bodhisattva, because if that sign is obtained, it pervades the attainment of the irreversible sign. The sign is admitted. If admitted, then it becomes an irreversible Sangha by the power of lineage, because of that admission. It cannot be admitted, because the path of joining of the Great Vehicle has not been attained. To this, some say: that dharma, should be, becomes an irreversible Bodhisattva, and it is also certain that it is irreversible from the temporary unsurpassed perfect enlightenment, and it is also the common basis of the Bodhisattva. The path of joining of the Bodhisattva, should be, becomes a momentary joining, because it is also momentary, and it is also joining. The second fallacy is: if it is a Bodhisattva abiding in the middle of the accumulation path, then it does not pervade the attainment of the mind of enlightenment like fine gold, because if it is so, then it does not pervade the attainment of the irreversible sign. If admitted, if it is a Bodhisattva abiding in the lower accumulation path, then it does not pervade the attainment of the mind of enlightenment like the earth, because of that admission. If admitted, if it is so, then it does not pervade the attainment of the mind of enlightenment with desire. The third fallacy is: if one has not entered the path, then there is no person who is certain to attain unsurpassed enlightenment without being interrupted by other vehicles, because then there is no attainment of the irreversible sign. It cannot be admitted, because there is a person who has not entered the path, who is the real cause of the Bodhisattva who is certain to attain unsurpassed enlightenment without being interrupted by other vehicles, who has become an accumulator. The fourth fallacy is: if one has attained the peak joining, then it pervades the attainment of those twelve signs, because if one has attained that, then it pervades the attainment of the yoga of the sentient being who has gathered the three knowledges and increased meditation. The pervasion is admitted. If admitted, if one has attained that, then it pervades the attainment of not generating a mind that delights in the grounds of hearers and solitary realizers even in the dream state, because of that admission. If admitted, if one has attained that, then it pervades the impossibility of generating the thought of self-interest. The fifth fallacy is: if one is a practitioner of the Great Vehicle's path of joining, then it pervades the attainment of the peak joining of increasing merit, because if it is so, then it pervades the increase of merit in one's own continuum through the peak joining. Again, some say: