Tibetan
ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ཙམ་ལ་བྱེད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཟག་པ་མེད་པའང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པ་ཙམ་དང་། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའང་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཡང་དག་སའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་མི་བྱེད་པར་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལ་བྱེད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྐབས་ལྔ་པར་བསྟན་པའི་མཐོང་སྤང་རྟོགས་པ་རྣམས་ས་བཅུ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་སྤོང་བར་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་བཞེད་དོ་ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་ཡིན་ནམ་མིན། མིན་ན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཞེས་སོགས་ཐད་ཀྱི་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་གཞུང་རྣམས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་མིན་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡིན་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་སྐབས་ལྔ་པར་བཤད་པའི་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དེ་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་མིན་པར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་དེར་བཤད་པའི་མཐོང་སྤང་རྟོགས་པ་དེ་མཐོང་སྤང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསལ་བ་དངོས། རྟགས་ཁས་བླངས། དེར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་དེ་སྒོམ་སྤང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞུང་དེ་དེའི་རང་གཞུང་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་ལམ་གསུམ་བསྟན་པས་ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ཅིག་ཆར་དུ་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་འགོག་ནུས། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་དེ་བསྟན་པས་དེ་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ལམ་གསུམ་པོ་དེ་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པར་མཚུངས་པ་གང་ཞིག ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་ལམ་གསུམ་གྱི་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་མིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ལུགས་གཉིས་པ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དེས་སྐབས་དང་པོ་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་རྣམས་ལ་ཟློས་སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། གཞུང་དེ་དེ་དྲུག་ཏུ་ལམ་གསུམ་ལན་དྲུག་བསྟན་པ་ཁོ་ནའི་ཟློས་སྐྱོན་སྤོང་ནུས་ཀྱང་། དེར་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལན་དགུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་ཁས་བླངས་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་མཚན་ཉིད་པ་ལན་གསུམ་བསྟན། སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་མཚན་
Chinese
仅仅将道中殊胜的加行、见、修三种作为（道），并且自性无漏也仅仅指没有贪欲等烦恼，次第生起也仅仅指加行、见、修三种次第生起，小、中、大三种也不指正地的智慧小、中、大三种，而是指加行、见、修三种。他们这样说。如此三种宗派中，第一种宗派里，《释论》中说：“第五品所说的见断证悟等，被先前的论师认为是与十地相关的顶位现观所断。”这个论典是论师自己的论典吗？如果不是，那么“一切种相现证”等关于三种现观的《释论》论典等也不是论师自己的论典，因为已经承认了这一点。如果是，那么论师的宗派里，第五品所说的见道顶加行就不是见道顶加行，因为按照他的宗派，那里所说的见断证悟不是见断。真实遮破。承认了作为理由的宗派。之所以如此，是因为按照他的宗派，那是修断，因为那个论典是他的纯粹论典。此外，在圆满现证的阶段，由于宣说了三种道，能够消除是否会同时生起第八地的智慧小、中、大三种的疑惑。在顶加行的阶段，由于宣说了它，不能消除那个疑惑的差别是不合理的，因为在那两种阶段所宣说的三种道，作为三种道的自性是相同的，因为第八地的智慧小、中、大三种不是以三种道的名称来宣说的，这一点是相同的。第二种宗派里，“一切种相智”等“三种现观”等的论典，不能消除第一到第六品所说的加行、见、修三种的重复过失，因为那个论典只能消除在那六品中六次宣说三种道的重复过失，但在那里却九次宣说了加行、见、修三种。承认了后面的理由。在三种智的阶段，三次宣说了自性，在最初的三种加行阶段，
English
It is said that only the three practices of joining, seeing, and meditating, which are superior in the path, are taken as (the path), and the self-nature without leakage is only the absence of leakage such as desire, and the gradual arising is only the gradual arising of the three practices of joining, seeing, and meditating, and the three small, medium, and large are not the small, medium, and large wisdoms of the right ground, but the three practices of joining, seeing, and meditating. They say so. Thus, among the three schools, in the first, the Great Commentary says, "The realizations of what is to be abandoned by seeing, taught in the fifth chapter, are abandoned by the peak realization related to the tenth ground, according to the previous teachers." Is this text the teacher's own text or not? If not, then the Great Commentary texts on the three kinds of realization, such as "completely realizing all aspects," etc., are also not the teacher's own texts, because that has been admitted. If it is, then in the teacher's system, the peak practice of the path of seeing taught in the fifth chapter is not the peak practice of the path of seeing, because according to his system, the realization of what is to be abandoned by seeing taught there is not what is to be abandoned by seeing. Actual refutation. The reason is admitted. It is so because according to his system, it is what is to be abandoned by meditation, because that text is his pure text. Furthermore, in the stage of complete realization, since the three paths are taught, it is possible to eliminate the doubt of whether the small, medium, and large wisdoms of the eighth ground will arise simultaneously. In the stage of peak practice, since it is taught, the difference that it cannot eliminate that doubt is unreasonable, because the three paths taught in those two stages are the same as the nature of the three paths, because the small, medium, and large wisdoms of the eighth ground are not taught by the names of the three paths, which is the same. In the second school, the texts such as "all-knowingness," etc., "three kinds of realization," etc., cannot eliminate the fault of repetition of the three practices of joining, seeing, and meditating taught in the first to sixth chapters, because that text can only eliminate the fault of repetition of teaching the three paths six times in those six chapters, but there the three practices of joining, seeing, and meditating are taught nine times. The latter reason is admitted. In the stage of the three wisdoms, the nature is taught three times, and in the stage of the first three practices of joining,
Tibetan
ཉིད་པ་ལན་གསུམ། བཏགས་པ་བ་ལན་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་འཆད་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མཐོང་སྤང་གི་ས་བོན་གྱི་དངོས་གཉེན་མིན་པར་ཐལ། དེ་ས་དགུ་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྲིང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་འཆད་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་སྒོམ་སྤང་གི་དངོས་གཉེན་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ལམ་གསུམ་དེ་དེ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་འདིས་དེས་བཏགས་པ་བར་བསྟན་པ་གང་ཞིག དེ་འདྲའི་གཞུང་དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་ཐམས་ཅད་ཁས་བླངས་སོ། །ལུགས་གསུམ་པ་ནི་ཧ་ཅང་མི་འཚམས་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྐྱང་པ་བར་སྨྲ་བའི་དོགས་པ་དེ་བྱམས་མགོན་གྱིས་རྒྱན་མ་བརྩམས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་བྱུང་བར་ཐལ། བྱམས་མགོན་གྱིས་རྒྱན་གྱི་སྐབས་དང་པོ་དྲུག་ཏུ་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལན་དྲུག་བསྟན་པ་དེ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། གཞན་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྐྱང་པར་སྨྲ་བའི་དོགས་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྣམ་པ་དང་། ལམ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་འདི་དག་བཀོད་མི་དགོས་པར་ཐལ། དོགས་པ་དེ་རྒྱན་གྱི་སྐབས་དང་པོ་དྲུག་ཏུ་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་ལན་དྲུག་བསྟན་པ་དེས་འགོག་ནུས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། དེར་ཐལ། རྣམ་མཁྱེན་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ལམ་གསུམ་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཤེས་ནས་མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བའི་བར་ལ་རིགས་བསྒྲེས་ནས་འཁོར་གསུམ་དྲུག་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཅེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་དང་ཅིག་ཅར་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་གཉིས་གཞི་གཅིག་མིན་པར་ཐལ། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡིན་ན་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་གང་རུང་ཡིན་དགོས། ཕྱི་མ་དེ་ཡིན་ན་སྐབས་དང་པོ་དྲུག་གི་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། དེའི་སྐབས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་དེས་ཅིག་ཅར་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་མི་ཁེགས་པར་ཐལ
Chinese
三次“是”。为了说明三次“假立”。 此外，从宣说见道顶加行的时候所说的特殊现观，不应是见断种子的真实对治，因为那是第九地的中品智慧。承许这个理由。如果承认，那么从宣说修道顶加行的时候所说的特殊现观，不应是修断的真实对治。 此外，按照论师的观点，从最初三个加行的时候所说的三种道，应是假立。因为《现观庄严论》等论典已经说明了它是假立，而这样的论典是论师的清净自宗。所有理由都承认。第三种观点非常不恰当，因为这样认为，在慈氏菩萨没有造《现观庄严论》之前，就已经产生了认为只有现观的怀疑。因为慈氏菩萨在《现观庄严论》的前六品中，六次宣说了加行、见道、修道，这仅仅是为了遮破这种观点。承许这个理由。此外，为了遮破认为只有现观的怀疑，论师就不需要撰写“相”和“道”等论典，因为这种怀疑可以通过《现观庄严论》的前六品中六次宣说加行、见道、修道来遮止。承许这个理由，因为在那里，在表示一切种智的品中，所说的三种道是依次产生的。同样，从道智到渐次的加行之间，进行类比，要做三轮六转。 此外，在“因为次第产生，所以遮破同时产生”的语境中，次第产生的现观和成为“是同时产生吗？”这个怀疑的基础的现观，二者不应是一个本体。因为成为次第产生的基础的现观，如果是，就必须是加行、见道、修道三者中的任何一个。如果是后者，就必须是前六品的所表示的现观。承许这个理由。如果承认，那么在那个语境中，所说的次第产生，不应能遮破“是同时产生吗？”这个怀疑。
English
Three times "it is." In order to explain three times "nominal." Furthermore, the special Abhisamaya taught from the time of explaining the peak application of the Path of Seeing should not be the direct antidote to the seeds of what is to be abandoned by seeing, because it is the intermediate wisdom of the ninth ground. The reason is accepted. If you accept, then the special Abhisamaya taught from the time of explaining the peak application of the Path of Meditation should not be the direct antidote to what is to be abandoned by meditation. Furthermore, according to the teacher's view, the three paths taught from the time of the first three applications should be nominal, because the treatise such as "Sarvākāraṃ abhisambodhaṃ" etc. has shown that it is nominal, and such a treatise is the teacher's own pure tenet. All the reasons are accepted. The third view is very inappropriate, because in this way, the doubt of saying that there is only Abhisamaya arose before Maitreya Bodhisattva composed the Ornament. Because Maitreya Bodhisattva taught the three applications, the Path of Seeing, and the Path of Meditation six times in the first six chapters of the Ornament, it was only taught for the purpose of refuting this view. The reason is accepted. Furthermore, in order to refute the doubt of saying that there is only Abhisamaya, the teacher does not need to write treatises such as "aspect" and "path," etc., because this doubt can be prevented by the six teachings of the three applications, the Path of Seeing, and the Path of Meditation in the first six chapters of the Ornament. The reason is accepted, because there, in the chapter representing all-knowingness, the three paths taught are generated in sequence. Similarly, from the Path of Knowledge to the gradual application, analogies should be made to do three rounds and six turns. Furthermore, in the context of "because gradual generation refutes simultaneous generation," the Abhisamaya of gradual generation and the Abhisamaya that is the basis of the doubt of "is it generated simultaneously?" should not be the same entity. Because the Abhisamaya that is the basis of gradual generation, if it is, must be any one of the three: application, Path of Seeing, or Path of Meditation. If it is the latter, it must be all the Abhisamayas represented by the first six chapters. The reason is accepted. If you accept, then in that context, the gradual generation that is taught should not be able to refute the doubt of "is it generated simultaneously?"