Tibetan
འི་ཕྱིར། ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་རང་ཉིད་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། རང་ཉིད་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། རང་ཉིད་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པ་ལ་གནས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། དྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་འདིར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་དེ་དེ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྒྲིབ་པའི་བག་ལ་ཉལ་འཇོམས་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། བག་ལ་ཉལ་ཀུན་འཇོམས་པ་དང་། །ཞེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱེད་དག །ཅེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ་དེ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་རྣམས་ཁས་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐལ་བ་དང་པོ་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ལམ་གསུམ་བསྟན་པ་ལ་ཟློས་སྐྱོན་ཡོད་པར་ཐལ། དེར་བསྟན་པའི་དེ་རྣམས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཁྱབ་པ་མི་མཚུངས་ཏེ། དེར་བསྟན་པའི་ལམ་རྣམས་ཡུལ་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྔ་མ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་པར་ཐལ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལམ་གསུམ་བསྟན། རྩེ་སྦྱོར་དུ་རྩ་བར་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་མ་གསུངས་ཤིང་། མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ནི་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན། མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་ལམ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སྒོམ་ལམ་དེ་སྒོམ་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནམ་མིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་ལ་ཟློས་སྐྱོན་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དག་སའི་ཡེ་ཤེས་མིན་པར་ཐལ། སྒོམ་ལམ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་དོན་ལ་དེ་མིན་ཡང་། དེའི་མིང་གིས་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ལ་བརྗོད་དགོས་པ་གང་ཞིག སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སྒོམ་ལམ་དེ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་མིན་པའི་ཐ་སྙད་གང་ལས་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་རློམ་པ་ཟད་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །ཅེས་དང་། ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་ལམ་དེ་སྦྱོར་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་མཉམ་གཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་རློམ་པ་མངོན་གྱུར་བ་མི་འབྱུང་བ་དང་། དེའི་སྐབས་སུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་བ་མི་འབྱུང་བ་ཙམ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། འོ་ན་ཁྱེད་རང་གིས་བརྗོད་པའི་ཐལ་བ་ལྔ་པོ་དེ་ལའང་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། གཞུང་དེ་དག་གི་དོན་ནི། རང་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་སྐྱེད་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པའི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ནས་སྐྱེད་པ་དང་། མཉམ་གཞག་གི་སྐབས་སུ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་གྱུར་བ་མི་འབྱུང་བ་དང་། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྔོ་བ་རྣམས་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཞེད་པའང་མི་འཐད་དེ། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་མ་གསུངས་ཀྱང་། རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་རྩེ་སྦྱོར་སོགས་བཞི་པོ་དེ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཞིའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་དངོས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། འཆད་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། མཁྱེན་རབ་ཅན་གྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག གཞུང་འདི་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་གཞུང་ཡིན་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་པ་མི་འགལ་ཏེ། གཞུང་འདིས་ལམ་གསུམ་བཏགས་པ་བར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གཞུང་གི་དོན་གང་ཞེ་ན། སྐབས་དང་པོ་དྲུག་ཏུ་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་ལན་དྲུག་བསྟན་པ་ལ་ཟློས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་ལན་གསུམ་བསྟན་པ་ནི་ཡུལ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན། སྦྱོར་བ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་དགོས་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དང་། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་ས་དགུ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་ས་བཅུ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་ངུ་། འབྲིང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ཅིག་ཆར་དུ་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་ལམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའང་ས
Chinese
的原因。又，在进入大乘加行道时，有陷入自己为了现证预流果而进入的情况，以及陷入自己进入菩萨的无过失状态的情况，以及陷入自己安住于生起遍智智慧的情况。因为从“温暖者的所缘在此”的场合所开示的加行道是具有该体性的缘故。又，在大乘加行道的阶段，有陷入烦恼习气被摧毁的情况，以及陷入圆满具足三种智的情况。“习气皆摧毁，以及，圆满成办三智之法。”因为在这样的场合中的加行道是具有该体性的缘故。说承许这些宗法。第一个推论，在三种智的场合，有显示三种道而有重复过失的嫌疑，因为在那里所开示的那些是具有体性的缘故。如果说周遍不相同，因为在那里所开示的道，从对境、行相、道和证悟基的角度来说，有不同的差别。那么，前一个就没有周遍了。在圆满加行的时候，从不退转的相状的角度显示了三种道。在顶加行中，根本没有说加行道的词语，见道和修道是从见断和修断的对治的角度来显示的。在渐次的场合，没有实际显示三种道的词语的缘故。另外，从最初三个加行的场合所开示的修道，是修道自性还是不是？如果是前者，那么，它有重复的过失，因为这个缘故。如果是后者，那么，这个法，不是清净地的智慧，因为它不是修道的缘故。如果说七地以下的修道不是真实的，说对真实有损害是不合理的，因为对真实的损害，即使在意义上不是那样，也必须说用它的名称真实宣说的是什么？因为从最初三个加行的场合所开示的修道，没有从任何地方说七地以下的修道不是修道的名言的缘故。对于后面的推论，在大乘的加行道的阶段，有陷入我慢耗尽和获得无分别智慧的情况。经说
English
reason. Also, when entering the Mahayana path of application, there is a risk of falling into a situation where one enters in order to realize the fruit of stream-entry, as well as falling into a situation where one enters the faultless state of a Bodhisattva, and falling into a situation where one abides in generating the wisdom of omniscience. Because the path of application taught from the occasion of "the object of warmth is here" is characterized by that nature. Furthermore, in the stage of the Mahayana path of application, there is a risk of the latent tendencies of obscurations being destroyed, and of completely possessing the three wisdoms. "All latent tendencies are destroyed, and completely accomplish the three wisdoms." Because the path of application in such occasions is characterized by that nature. It is said to accept these signs. The first inference is that in the case of the three wisdoms, there is a risk of repetition in showing the three paths, because those taught there are characterized by that nature. If it is said that the pervasion is not the same, because the paths taught there have different distinctions from the perspective of the object, aspect, path, and realization of the ground. Then, the former does not have pervasion. In the case of complete application, the three paths are shown from the aspect of the sign of non-retrogression. In the peak application, the term "path of application" is not mentioned at the root, and the path of seeing and the path of meditation are shown from the perspective of the antidote to what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation. In the gradual occasion, the terms for the three paths are not actually shown. Furthermore, is the path of meditation taught from the occasion of the first three applications the nature of the path of meditation or not? If it is the former, then it has the fault of repetition, for that reason. If it is the latter, then that phenomenon is not the wisdom of the pure ground, because it is not the path of meditation. If it is said that the path of meditation below the seventh ground is not real, it is unreasonable to say that it harms reality, because what needs to be said is what is actually spoken with its name, even if it is not so in meaning? Because the path of meditation taught from the occasion of the first three applications does not say from anywhere that the term for the path of meditation below the seventh ground is not the path of meditation. For the later inferences, in the stage of the Mahayana path of application, there is a risk of pride being exhausted and the wisdom of non-discrimination being attained. The scriptures say
Chinese
因为断除我慢，如“断除我慢”之句，以及“无分别之禅定”等处所说的加行道，是加行道自性之故。假设说不遍，因为那二者是指在等持的阶段，我慢不会现行，以及在那时，能取所取的分别念不会现行而已。那么，对于您所说的五个过失，也没有周遍性，因为那些论典的意义是指，自己生起入流的证悟，以及生起菩萨的无过失证悟，以及从相续中生起一切智智的智慧，以及在等持的阶段，不依靠烦恼的习气而使烦恼现行，以及将三智的法全部回向。第二，导师认为，从最初三个加行所说的加行、见道、修道三者是假立的，这也是不合理的，因为在顶加行的阶段，虽然没有直接说决择分顺品的术语，但是用表征的方式直接说了顶加行等四者是四决择分顺品的体性。第三，在三种解释方法中，第一种，有些有智慧的上师说，虽然这部论典是导师的自宗，但是导师的宗派中，三道是自性道并不相违背，因为这部论典没有说明三道是假立道。那么，这部论典的意义是什么呢？在最初六个阶段中，六次说明三道是自性道，并没有重复的过失，因为在三智的阶段，三次说明三道是自性道，是从所缘不同的角度来说明的。在最初三个加行的阶段，是从必要不同的角度来说明的。后面的理由成立，因为在圆满加行的阶段，是为了遣除是否同时生起八地的小、中、大智慧的疑惑，以及在顶加行的阶段，是为了遣除九地的智慧，以及在渐次加行的阶段，是为了遣除是否同时生起十地的小、中、大智慧的疑惑，所以才说明三道是自性道。那也
English
Because the path of joining described in the context of phrases like "cessation of pride and arrogance," such as "cessation of pride and arrogance," and "non-conceptual samadhi," is the nature of the path of joining. If it is said that it is not pervasive, because those two refer only to the fact that arrogance does not manifest in the state of equipoise, and that the appearance of grasping and apprehending does not manifest at that time. Then, the five faults you mentioned are also not pervasive, because the meaning of those texts is to generate the realization of stream-entry by oneself, and to generate the flawless realization of a Bodhisattva, and to generate the wisdom of omniscience from the continuum, and in the state of equipoise, not to rely on the latent tendencies of afflictions to manifest afflictions, and to dedicate all the dharmas of the three wisdoms. Secondly, it is also unreasonable for the teacher to hold that the three paths of joining, seeing, and meditation mentioned in the context of the first three joinings are nominal, because although the term "part of discernment" is not explicitly stated in the context of the peak joining, it is explicitly stated that the four, such as the peak joining, which are represented by symbols, are the nature of the four parts of discernment. Thirdly, among the three ways of explaining, the first is that some wise lamas say that although this treatise is the teacher's own treatise, it is not contradictory that the three paths are the nature of the path in the teacher's tradition, because this treatise does not show that the three paths are nominal paths. So what is the meaning of the treatise? In the first six stages, there is no fault of repetition in explaining six times that the three paths are the nature of the path, because in the stage of the three wisdoms, explaining three times that the three paths are the nature of the path is explained from the perspective of different objects. In the stage of the first three joinings, it is explained from the perspective of different needs. The latter reason is established, because in the stage of complete joining, it is to dispel the doubt of whether the small, medium, and large wisdoms of the eighth ground arise simultaneously, and in the stage of peak joining, it is to dispel the wisdom of the ninth ground, and in the stage of gradual joining, it is to dispel the doubt of whether the small, medium, and large wisdoms of the tenth ground arise simultaneously, so the three paths are explained as the nature of the path. That also