Tibetan
་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་དེ་ཐེག་དམན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མཚོན་ནུས་པའི་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས། དབྱེ་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་བསམ་དུ་མེད་པ་སོགས་ཁྱད་པར་བཅུ་དྲུག བྱེད་མཚན་གྱི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཆར་གྱུར་པའི་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས། དབྱེ་ན་གཞི་ཤེས། ལམ་ཤེས། རྣམ་མཁྱེན་སྦྱོར་བའི་བྱེད་མཚན་དང་གསུམ། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དེ་དང་དེས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཆར་གྱུར་པའི་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས། དབྱེ་ན་དང་པོ་ལ་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བས་གདུལ་བྱ་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་སོགས་བྱེད་པ་གསུམ། གཉིས་པ་ལ་ལམ་ཤེས་སྦྱོར་བས་གདུལ་བྱའི་སྐྱབས་མཛད་པ་སོགས་བྱེད་པ་བདུན། གསུམ་པ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་སྦྱོར་བས་རྟེན་གྱི་མཛད་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་གྱི་མཚན་ཉིད། ཤེས་ཁྱད་བྱེད་གསུམ་གྱི་མཚོན་པར་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་ལས་སྒྲུབ། དབྱེ་ན་གཞི་ཤེས། ལམ་ཤེས། རྣམ་མཁྱེན་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་དང་གསུམ། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དེ་དང་དེའི་ཤེས་ཁྱད་བྱེད་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་དེ་དང་དེའི་ལས་སྒྲུབ། དབྱེ་ན། དང་པོ་ལ་ཉོན་མོངས་པས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་བཞི། གཉིས་པ་ལ་བྱ་དཀའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ལྔ། གསུམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་བདུན་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ། ཁ་ཅིག ཤེས་མཚན་ཆོས་ཅན། བྱེད་སྒྲུབ་མིན་པར་ཐལ། ལས་སྒྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤེས་ཁྱད་བྱེད་གསུམ་པོ་བྱེད་སྒྲུབ་ཡིན་པར་བུད་ཟེར་ན། ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་བྱེད་སྒྲུབ་མིན་པར་ཐལ། ཕྱོགས་ཆོས་བྱེད་སྒྲུབ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། ཡང་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་མེད་པར་ཐལ། ཤེས་མཚན་བྱེད་སྒྲུབ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། ཤེས་མཚན་གྱི་རང་ལྡོག་ལས་སྒྲུབ་ཡིན་ཞིང་། དོན་ལྡོག་བྱེད་སྒྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ཁྱད་མཚན་སོགས་ཀྱི་རྩོད་སྤང་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་གཞུང་སོ་སོའི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཤེས་མཚན་མཚན་ཉིད་ཡིན་མིན་ལ་དཔྱད་པ་དང་། ཐེག་དམན་ལ་ཤེས་མཚན་ཡོད་མེད་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག དེ་མཚན་ཉིད་མིན་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང་།
Chinese
能表示大乘瑜伽比小乘瑜伽更殊胜的大乘瑜伽的差别之法。分十六种差别，如证悟法无我的智慧非思议等。是能作相的体相。大乘瑜伽成为成办他利的助伴的事业。分基智、道智、遍智的能作相三种。体相依次为：彼与彼成为成办他利的助伴的事业。分第一，基智瑜伽成办利益所化众生等三种作用；第二，道智瑜伽作所化众生的救护等七种作用；第三，遍智瑜伽确定为唯一的所依事业。自性相的体相。是能以智差别三者表示的所依处的大乘瑜伽的事业。分基智、道智、遍智的自性相三种。体相依次为：彼与彼的能以智差别三者表示的所依处的彼与彼的事业。分第一，有远离烦恼的自性等四种；第二，有难行之自性等五种；第三，有对境之自性等七种。第三，遣除诤论方面。有者说，智相，是法，不应是能作，因为是事业之故。若许，则说智差别三者是能作，则彼三种不应是能作，因为随同品非能作之故。遍（周遍）许。又，就大乘瑜伽的能作的方面所安立的体相，不应无有三种，因为智相非能作之故。答：不遍（不周遍），因为智相的自相是事业，而义相是能作之故。由此也能了知差别相等的诤论之遣除。第四，观察各别经论之义方面。在“如来出现”的场合中，有观察智相是否为体相，以及观察小乘有无智相两种。第一方面，有者说，彼非体相，因为有彼之体相之故。又，若彼是体相，则彼将成为大乘瑜伽的体相，
English
The distinguishing dharmas of Mahayana yoga that can represent the superiority of Mahayana yoga over Hinayana yoga. Divided into sixteen distinctions, such as the wisdom of realizing the selflessness of phenomena being beyond thought, etc. The characteristic of being an active aspect. The activities and deeds of Mahayana yoga that become the means of accomplishing the benefit of others. Divided into three types of active aspects: the basis of knowledge, the path of knowledge, and the omniscient yoga. The characteristics are in order: that and that become the activities and deeds that become the means of accomplishing the benefit of others. Divided into the first, the basis of knowledge yoga accomplishes three actions such as benefiting sentient beings to be tamed; the second, the path of knowledge yoga performs seven actions such as protecting sentient beings to be tamed; the third, the omniscient yoga is determined as the only activity of the basis. The characteristic of the nature aspect. The activity of Mahayana yoga, which is the basis to be represented by the three aspects of knowledge, distinction, and action. Divided into three types of nature aspects: the basis of knowledge, the path of knowledge, and the omniscient yoga. The characteristics are in order: that and that activity, which is the basis to be represented by the three aspects of knowledge, distinction, and action. Divided into: first, there are four types of nature, such as the nature of being separated from afflictions; second, there are five types of nature, such as the nature of being difficult to perform; third, there are seven types of nature, such as the nature of objects. Third, in terms of refuting arguments. Some say, the characteristic of knowledge, is a dharma, it should not be an active aspect, because it is an activity. If you accept, then say that the three aspects of knowledge and distinction are active aspects, then those three should not be active aspects, because the similar class is not an active aspect. The pervasion is accepted. Also, the characteristic established in terms of the active aspect of Mahayana yoga should not be without three aspects, because the characteristic of knowledge is not an active aspect. Answer: It is not pervasive, because the self-aspect of the characteristic of knowledge is an activity, and the meaning aspect is an active aspect. From this, one can also understand the refutation of arguments such as the distinguishing characteristic. Fourth, in terms of examining the meaning of each text. In the context of "the appearance of the Tathagata," there are two types of examination: examining whether the characteristic of knowledge is a characteristic, and examining whether the Hinayana has the characteristic of knowledge. In the first aspect, some say, that is not a characteristic, because it has that characteristic. Also, if that is a characteristic, then that will become the characteristic of Mahayana yoga,
Tibetan
འདོད་ན། ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ཆོས་ཅན། ཤེས་མཚན་དུ་ཐལ། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་དངོས་ཞེས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ། དེ་མཚོན་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་རང་དོན་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་རྟོགས་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་རང་གིས་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རེ་ཞིག་སོང་། དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་རང་དོན་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རི་རྭ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་རང་དོན་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་རང་དོན་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁྱོད་རང་ལྟར་ན་དངོས་འགལ། ཡང་ཤེས་མཚན་དེ་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་ཤེས་པ་བཅུ་དྲུག་ཕྲག་གསུམ་པོ་དེ་ཤེས་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཁ་ཅིག ཐེག་དམན་ལ་ཤེས་མཚན་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ལ་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བའི་ཤེས་མཚན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་གཞི་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐེག་དམན་ལ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ལ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། དེ་ལ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ལ་ཁྱད་མཚན་ཡོད་མེད་དཔྱད། ཁྱད་མཚན་མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་དཔྱད་པ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། འཕགས་པ་ལྟར་ན། མཁྱེན་པ་གསུམ་ཀའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཁྱད་མཚན་ཡོད་པར་བཞེད། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལམ་ཤེས་སྦྱོར་བ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་སྦྱོར་བ་ལ་ཡོད་ཀྱི། གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ལ་ཁྱད་མཚན་མེད་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག འཕགས་སེང་གཉིས་དགོངས་པ་མི་འགལ་ཏེ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ལ་ཁྱད་མཚན་མེད་པར་མཚུངས། ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ལ་དེ་ཡོད་པར་འདོད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ། ཤེས་མཚན་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་ཁྱད་མཚན་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེའི་ལུགས་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་ཁྱད་མཚན་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་ལུགས་ལ། མཁྱེན་གསུམ་
Chinese
如果承认，本体自性法，应是识相，因为是大乘加行。遮止说周遍是真实的，在自宗，那是唯一的所诠，其相是大乘加行具有自利觉悟功德所诠释的觉悟。那么你所安立的那个相，法，应是那个相，因为是那个所诠。如果承认，暂且搁置。那个法，应诠释大乘加行具有自利觉悟功德，因为是那个承认。如果承认，兔角，法，应是大乘加行具有自利觉悟功德所诠释的觉悟，因为是大乘加行具有自利觉悟功德。周遍按照你来说是相违的。又是识相，应是大乘加行的相，因为大乘加行的十六识相就是识相。第二，有些人说，小乘有识相，因为那有阿赖耶识加行的识相，因为那有阿赖耶识加行，因为那有阿赖耶识。如果说，小乘有阿赖耶识的诸相圆满显现的加行，因为那有阿赖耶识的加行。承认周遍。如果承认，那就有圆满相加行了。“不可思议”等的差别。在这些时候，审查阿赖耶识加行有无差别相。审查差别相只在见道上加行的理由，有二者。第一，按照圣者，认为三种智的一切加行都有差别相。论师说，道智加行和遍智加行有，而阿赖耶识加行没有差别相。对此，有些人说，圣者和狮子二者的观点不相违背，因为二者都同样认为小乘的阿赖耶识加行没有差别相。因为都同样认为大乘的阿赖耶识加行有那个。不应理，按照论师的观点，如果是具有识相的加行，就必须是具有差别相的加行。因为按照他的观点，如果是大乘的加行，就周遍具有差别相。如果承认，按照他的观点，三种智
English
If accepted, the entity's own nature is a dharma. It should be a characteristic of consciousness because it is a Mahayana practice. Denying that the pervasion is real, in our own system, that is the only expressible, and its characteristic is the realization that expresses the Mahayana practice as possessing the qualities of self-benefit realization. Then, that characteristic that you establish, the dharma, should be that characteristic because it is that expressible. If accepted, set it aside for now. That dharma should express the Mahayana practice as possessing the qualities of self-benefit realization because that is the acceptance. If accepted, a rabbit's horn, the dharma, should be the realization that expresses the Mahayana practice as possessing the qualities of self-benefit realization because the Mahayana practice possesses the qualities of self-benefit realization. The pervasion, according to you, is contradictory. Also, the characteristic of consciousness should be the characteristic of the Mahayana practice because the sixteen consciousness characteristics of the Mahayana practice are the characteristics of consciousness. Secondly, some say that the Hinayana has the characteristic of consciousness because it has the characteristic of consciousness of the alaya-consciousness practice, because it has the alaya-consciousness practice, because it has the alaya-consciousness. If it is said that the Hinayana has the practice of the complete manifestation of all aspects of the alaya-consciousness, because it has the practice of the alaya-consciousness. The pervasion is accepted. If accepted, then it should have the practice of complete aspects. The difference of "inconceivable" etc. In these cases, examine whether the alaya-consciousness practice has distinguishing characteristics. Examine the reason why the distinguishing characteristics are only applied to the path of seeing, there are two. First, according to the noble ones, it is held that all three wisdom practices have distinguishing characteristics. The teacher said that the path-wisdom practice and the all-knowing practice have them, but the alaya-consciousness practice does not have distinguishing characteristics. To this, some say that the views of the noble ones and the lion are not contradictory, because both equally believe that the alaya-consciousness practice of the Hinayana does not have distinguishing characteristics. Because both equally believe that the alaya-consciousness practice of the Mahayana has that. It is not reasonable, according to the teacher's view, if it is a practice with the characteristic of consciousness, it must be a practice with distinguishing characteristics. Because according to his view, if it is a Mahayana practice, it is pervaded by distinguishing characteristics. If accepted, according to his view, the three wisdoms