Tibetan
པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཅོ་ལྔ་པོ་གང་རུང་ཡིན་དགོས་ཤིང་། ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་བའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ནས་ཡོད་ཅེ་ན། ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་དཀའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་སྲིད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་རྣོན་དེ་གནས་སྐབས་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་སླ་བ་དང་། དེ་དབང་རྟུལ་གྱི་དེས་དེ་ཐོབ་དཀའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་དཀའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་བ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྦྱོར་བ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ། བར་ཆད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་བཞི་ལ་རིམ་བཞིན་དུ་འཇོག བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་ས་དང་པོ་དང་མྱུར་བར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་འཇོག་པ་དེ་དང་དེར་ངེས་པ་ཡིན་ནམ། མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ཐལ། དེ་དྲོད་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ས་གཉིས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་ས་མཚམས་ས་དང་པོར་གཞག་པ་དེ་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་འདྲའི་རྒྱུད་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དང་པོའི་ཁྱབ་པ་ཕྱི་མ་ལ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་རྩེ་སྦྱོར་མེད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པ་དབང་རྣོན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་གཉིས་ཁས། འདོད་ན། དེ་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པའི་
Chinese
之故。第二种说法，有些人说，如果是大乘的加行，则必须是十五种暂时的加行中的任何一种。如果被授记的加行的最低限度是从大乘的加行道暖位开始，那么，如果是大乘资粮道者的相续中的加行，则应成为艰难、长久、难以证悟的加行。因为已承诺之故。如果承认，菩萨资粮道钝根者的加行，法性。应是如此。因为那之故。如果承认，那么，那法性。应成为可能对般若经产生恐惧的加行。因为所承认的那之故。此外，大乘资粮道钝根者暂时不被其他乘所中断而容易获得无上菩提，并且那钝根者难以获得那菩提的差别是不合理的。因为那二者的相续中的加行道在是艰难、长久、难以证悟的加行与否上没有差别之故。又有些人说，被授记的加行、不退转的加行、决定出离的加行、无间断的加行依次安立于大乘的四加行道。接近菩提的加行安立于初地，迅速菩提的加行安立于二地至七地之间，那是确定的吗？还是最低限度？如果如第一种说法，那么应成圣菩萨的相续中没有被授记的加行。因为那确定只是暖位之故。如果承认，那么，那相续中没有不惧怕般若经的修法。因为所承认的那之故。如果如第二种说法，那么应成二地菩萨的相续中有接近菩提的加行。因为那的界限安立于初地是最低限度之故。如果承认，那么，那样的相续中有新产生无漏法的修法。如果这样说，第一种说法的后一个推论是，应成圣者的相续中没有自相续的福德完全增长的顶加行。因为那相续中没有顶位加行之故。应成菩萨资粮道钝根者的相续中没有不惧怕般若经的修法。因为那相续中没有被授记的加行之故。两个周遍关系都承认。如果承认，那么，那应是有的。因为那相续中生起了对法无自性的意义的定解的
English
Therefore. Secondly, some say that if it is the practice of the Mahayana, it must be any of the fifteen temporary practices. If the minimum limit of the practice of being prophesied is from the heat of the Mahayana path of practice, then if it is the practice in the continuum of the Mahayana accumulation path, it should become a difficult, long-lasting, and difficult-to-realize practice. Because of that commitment. If you admit, the practice of the Bodhisattva accumulation path, the sharp faculty, the Dharma. It should be so. Because of that. If you admit, then that Dharma. It should become a practice that may cause fear of the Prajnaparamita. Because of that admission. Furthermore, the Mahayana accumulation path, the sharp faculty, temporarily, without being interrupted by other vehicles, easily attains the unsurpassed Bodhi, and the difference that it is difficult for that dull faculty to attain that is unreasonable. Because there is no difference in whether the practice path in the continuum of those two is a difficult, long-lasting, and difficult-to-realize practice. Again, some say that the practice of being prophesied, the practice of non-retrogression, the practice of definite emergence, and the practice of uninterruptedness are sequentially established on the four Mahayana paths of practice. The practice close to Bodhi is established on the first ground, and the practice of rapid Bodhi is established between the second and seventh grounds. Is that certain? Or is it the minimum limit? If it is like the first statement, then it should be that there is no practice of being prophesied in the continuum of the noble Bodhisattvas. Because that is definitely only heat. If you admit, then there is no practice of not fearing the Prajnaparamita in that continuum. Because of that admission. If it is like the second statement, then there should be a practice close to Bodhi in the continuum of the Bodhisattva of the second ground. Because the boundary of that is established on the first ground as the minimum limit. If you admit, then there is a practice of newly generating uncontaminated Dharma in such a continuum. If you say so, the latter inference of the first statement is that there is no peak practice of the merit of one's own continuum completely increasing in the continuum of the noble ones. Because there is no peak practice in that continuum. There is no practice of not fearing the Prajnaparamita in the continuum of the Bodhisattva accumulation path, the sharp faculty. Because there is no practice of being prophesied in that continuum. Both pervasions are admitted. If you admit, then that should be there. Because in that continuum, a definite understanding of the meaning of the selflessness of Dharma has arisen.
Tibetan
སྒྲུབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་གཉིས་པའི་ཁྱབ་པ་ཕྱི་མ་ལ། ཉན་ཐོས་མཐོང་ལམ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་གསར་དུ་སྐྱེས་པའི་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དགེ་ལེགས་ཞེས་ཟེར་ན། རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་ཐལ། རྩ་བར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་སོ་སྐྱེའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་དགེ་ལེགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་ལ་ལྡན་པར་ཐལ། དེའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལ་མི་ལྡན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་དེ་མ་རྫོགས་པ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ངེས་པར་ཐོབ་པ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་ལ་ལྡན་པར་ཐལ། དེའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་དང་མི་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དང་པོ་ལ། བག་ལ་ཉལ་ཀུན་འཇོམས་པ་དེ་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པ་དབང་རྣོན་ལ་ལྡན་པར་ཐལ། དེ་གནས་སྐབས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། དེ་ལ་དེ་མི་ལྡན་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་དེ་མ་ཐོབ་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ངེས་པར་འཐོབ་པ་དེ་དེ་ལ་ལྡན་པར་ཐལ། དེས་དེ་ངེས་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་མཚོན་དེ་མཚན་ཉིད་དུ། །ཤེས་བྱ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། སྤྱིར་མཚན་མཚོན་འགལ་མི་འགལ་ལ་དཔྱད་པ། འདིར་བསྟན་གྱི་མཚོན་ཡུལ་ལ་དཔྱད་པ། མཚན་ཉིད་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ་དཔྱད་པ། གཞུང་སོ་སོའི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ
Chinese
因为有成立的缘故。第二个反驳的后一个周遍上，声闻见道者的相续上没有新产生无漏法的成立，因为他的相续上没有接近菩提的加行。不能承认，因为他的相续上存在新产生的无漏法。「摧伏魔力」的时候，关于大乘加行的功德的定义，有破、立、遮三者，第一个上，有些人说：大乘的加行是通过修习的力量获得的善妙，如果这样说，那么现观（一切种智）法，是这样的，因为那个缘故。如果承认，那么不应理，因为不具备大乘的加行。另外，大乘的见道是大乘的加行道的功德，因为根本上是这样承认的缘故。如果承认，是大乘加行道者的功德，因为承认那个的缘故。如果承认，是大乘凡夫的功德，因为承认那个的缘故。第二，大乘的加行是通过修习的力量在大乘加行的阶段获得的善妙。第三，有些人说，一切圆满的无漏法，是法，具备大乘的加行，因为是它的功德的缘故。如果承认，那么不具备它，因为如果是大乘的加行，就必须是不圆满的缘故。以及，必定获得果位般若波罗蜜多，是法，具备大乘的加行，因为是它的功德的缘故。不能承认，因为如果是大乘的加行，就必须是不具备果位般若波罗蜜多的缘故。如果这样说，第一个上，断灭一切随眠，是具备大乘加行道钝根者的，因为那是从现世无上圆满菩提不退转的成立的标志的缘故。周遍承认。如果承认，那么他不具备它，因为如果是它，就遍及没有获得它的缘故。后一个上，必定获得果位般若波罗蜜多，是具备它的，因为他必定获得它的缘故。「以何为所诠，彼即是定义」的时候，关于大乘的加行的定义的边际进行观察，总的来说，观察名称和所诠是否相违，观察此处所说的所诠境，观察各个定义的自性，观察各个论典的意义，这四者中，第一个
English
Because there is proof. In the latter pervasion of the second refutation, there is no proof of newly arising uncontaminated Dharma in the continuum of the Hearer's Path of Seeing, because there is no practice close to enlightenment in that continuum. It cannot be accepted, because there is newly arising uncontaminated Dharma in that continuum. In the context of "Subduing the Power of Demons," regarding the definition of the qualities of the Mahayana practice, there are three: refutation, establishment, and elimination. In the first, some say: The Mahayana practice is the virtue obtained through the power of meditation. If so, then Omniscience (all-knowing wisdom) is such, because of that reason. If accepted, then it is unreasonable, because it does not possess the Mahayana practice. Furthermore, the Mahayana Path of Seeing is the quality of the Mahayana Path of Application, because that is what is fundamentally accepted. If accepted, it is the quality of the Mahayana practitioner on the Path of Application, because that is what is accepted. If accepted, it is the quality of a Mahayana ordinary being, because that is what is accepted. Second, the Mahayana practice is the virtue obtained through the power of meditation in the stage of the Mahayana practice. Third, some say that all complete uncontaminated Dharmas are Dharmas that possess the Mahayana practice, because they are its qualities. If accepted, then it does not possess it, because if it is a Mahayana practice, it must be incomplete. And, definitely obtaining the result, the Perfection of Wisdom, is a Dharma that possesses the Mahayana practice, because it is its quality. It cannot be accepted, because if it is a Mahayana practice, it must not possess the result, the Perfection of Wisdom. If so, in the first, the complete destruction of latent tendencies is possessed by the Mahayana practitioner on the Path of Application with sharp faculties, because it is the sign of establishing non-regression from the unsurpassed complete enlightenment in this life. The pervasion is accepted. If accepted, then he does not possess it, because if it is it, it pervades not having obtained it. In the latter, definitely obtaining the result, the Perfection of Wisdom, is possessed by him, because he definitely obtains it. In the context of "What is signified, that is the definition," regarding the examination of the limits of the definition of the Mahayana practice, in general, examining whether the name and the signified are contradictory or not, examining the signified object mentioned here, examining the nature of each definition, and examining the meaning of each text, among these four, the first.