Chinese
说，这里也这样合适。然而声闻仅仅和菩萨仅仅的相续的基识的相，不能那样区分，因为菩萨凡夫相续的二十七种相，也应当在等持中修习。因此声闻圣者和菩萨圣者的相续的基识的二十七种相是那样区分的，因为前者是为了自利应当在等持中修习，后者仅仅是为了他利在后得中了解。道智的相和一切相智的相安立为有漏无漏，是从论典本身安立能立的角度那样安立的，不是像前者那样。因此，菩萨圣者的相续的基识的相和道智的相说为有漏是有理由的，应当安立为因为那两个能立的缘故，不是有漏自性。第三，有些人说，菩萨圣者的道智的三十六种相，你没有理由被称为有漏，因为你不是有漏。又说，你，有理由被称为无漏，因为你是为了自利应当在等持中修习的智慧。如果承认，则不应理，因为你有理由被称为有漏。如果这样说，第一，经部般若，你没有理由被称为般若，因为你不是它。第二，大乘发心，你没有理由被称为心所欲，因为你有理由被称为主要的心。婆罗门童子喀且纳雅，你没有理由被称为狮子，因为你有理由被称为人。遍是承认。对于诸佛更加尊敬。在这样的场合中，语言的意义有破立两种，第一，有些人说，加行修行者的所依补特伽罗，你有四种相，你听闻般若的词句，它的词句记在心中，它的意义不忘失地忆持。
English
said, it is also appropriate here. However, the aspects of the base consciousness of the continuums of Hearers alone and Bodhisattvas alone cannot be distinguished in that way, because the twenty-seven aspects of the continuums of ordinary Bodhisattvas should also be meditated on in equipoise. Therefore, the twenty-seven aspects of the base consciousness of the continuums of Hearer Arya and Bodhisattva Arya are distinguished in that way, because the former should be meditated on in equipoise for their own benefit, and the latter is only to be understood for the benefit of others in the subsequent attainment. The aspects of the path wisdom and the aspects of all-knowing wisdom are established as contaminated and uncontaminated, and this is how they are established from the perspective of establishing the proof from the scriptures themselves, not like the former. Therefore, there is a reason to call the aspect of the base consciousness and the aspect of the path wisdom of the Bodhisattva Arya's continuum contaminated, and it should be established as being because of those two proofs, but it is not a contaminated nature. Thirdly, some say that the thirty-six aspects of the path wisdom of the Bodhisattva Arya, you have no reason to be called contaminated, because you are not contaminated. Again, you, there is a reason to be called uncontaminated, because you are the wisdom that should be meditated on in equipoise for your own benefit. If you admit, then it is unreasonable, because you have a reason to be called contaminated. If you say so, first, the Sutra Prajnaparamita, you have no reason to be called Prajnaparamita, because you are not it. Second, the Mahayana mind generation, you have no reason to be called mental desire, because you have a reason to be called the main mind. Brahmin boy Kaccayana, you have no reason to be called a lion, because you have a reason to be called a human. The pervasions are admitted. Especially respect the Buddhas. In such cases, the meaning of language has two aspects: refutation and establishment. First, some say that the individual who is the basis of the practitioner of application, you have four aspects: you hear the words of Prajnaparamita, you keep its words in mind, and you remember its meaning without forgetting.
Tibetan
དེའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། འོ་ན། གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་ཉན་པ་པོའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཐོས་བསམ་བྱེད་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་དེ་སྒོམ་པ་པོའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་རིམ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་གང་ཟག་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ལོ། །ཁོ་ན་རེ། ཤེར་ཕྱིན་ཉན་པའི་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། དེ་སྒོམ་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན། ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལ་སྔར་གྱི་གཏན་ཚིགས་བཞི་པོ་དེར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་དང་། ས་མཚམས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་དཀའི་སྦྱོར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་མི་སྐྲག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་ཅན་དེའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་སྲིད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྐྲག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཐལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་ཁྱབ་འབྲེལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གནས་སྐབས་ཐེག་དམན་དུ་ལྷུང་བར་ངེས་པའི་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སྐྲག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་སྲིད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། དེ་འདྲའི་བྱང་སེམས་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོས་སྐྲག་ནས་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་དུ་འཇུག་སྲིད་
Chinese
如果说，因为以如理作意其义之所依补特伽罗中存在。那么，如果是听闻般若经之所依补特伽罗，则必须是修习瑜伽之所依补特伽罗，因为该瑜伽是该经之义瑜伽之故。如果承认，如果是对般若经进行听闻思惟之所依补特伽罗，则必须是彼修习者之所依补特伽罗，因为是所承认之故。如果承认，则彼依次进行听闻思惟修三者之补特伽罗不成立。对方说，听闻般若经之菩萨资粮道者，法，是彼修习者之补特伽罗，因为是具有传承之所依补特伽罗之故。如果这样说，释迦牟尼佛，法，是证悟诸法无自性之智慧修习者之补特伽罗，因为是具有传承之补特伽罗之故。遍（周遍）承认。第二，大乘瑜伽修习者之所依补特伽罗，法，您有四种相，因为您具有先前之四种理由之故，这样安立。不住色等故。之时，大乘瑜伽之体相和，界限二者中，初者有真实和遣除诤论二者。初者是，以方便智慧殊胜所摄持之菩萨之瑜伽。第二者，有些说，艰难长久难以证悟之瑜伽，法，是体相，因为是所诠之故。如果承认，则是具有证悟诸法无自性之智慧之瑜伽，因为是所承认之故。如果承认，则是对诸法无自性不畏惧之瑜伽。不能承认，因为是法之故。如果这样说，那么如果是对般若经可能生起畏惧之立宗，则必须是对般若经畏惧之立宗，因为后者与前者有周遍关系之故。如果承认，则暂时决定堕入小乘之菩萨资粮道者之相续之悲心，法，是对广大他利畏惧之瑜伽，因为是对彼可能生起畏惧之瑜伽之故。不能承认，因为是法之故。根本之理由成立，因为如此之菩萨畏惧广大他利而可能进入小乘道。
English
If it is said that it exists in the person who relies on properly contemplating its meaning. Then, if it is the person who relies on listening to the Prajnaparamita Sutra, then it must be the person who relies on practicing yoga, because that yoga is the yoga of the meaning of that sutra. If you admit, if it is the person who relies on hearing and thinking about the Prajnaparamita, then it must be the person who relies on that meditator, because it is admitted. If you admit, then the person who sequentially performs hearing, thinking, and meditation on it is not established. The opponent says, the Bodhisattva of the accumulation path who listens to the Prajnaparamita, the Dharma, is the person who meditates, because it is the person who relies on the lineage. If you say so, Shakyamuni Buddha, the Dharma, is the person who meditates on the wisdom that realizes that phenomena are without inherent existence, because it is the person who has the lineage. The pervasion is admitted. Secondly, the person who relies on the Mahayana yoga practitioner, the Dharma, you have four aspects, because you have the previous four reasons, so it is established. Because it does not abide in form, etc. In the context of, the characteristics of Mahayana yoga and, of the two boundaries, the first has two aspects: reality and refuting disputes. The first is, the yoga of the Bodhisattva held by the special method of wisdom. Secondly, some say, the yoga that is difficult to realize for a long time, the Dharma, is the characteristic, because it is the signified. If you admit, then it is the yoga that has the wisdom to realize that phenomena are without inherent existence, because it is admitted. If you admit, then it is the yoga that is not afraid of phenomena without inherent existence. It cannot be admitted, because it is the Dharma. If you say so, then if it is the establishment that fear may arise in the Prajnaparamita, then it must be the establishment that fears the Prajnaparamita, because the latter has a pervasive relationship with the former. If you admit, then the compassion in the continuum of the Bodhisattva of the accumulation path who is temporarily determined to fall into the Hinayana, the Dharma, is the yoga that fears great other benefits, because it is the yoga that may give rise to fear in it. It cannot be admitted, because it is the Dharma. The root reason is established, because such a Bodhisattva fears great other benefits and may enter the Hinayana path.