Tibetan
་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟགས་དང་པོ་ལ། རྒྱུན་མཐའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་དྲི་མས་མ་ངེས་སོ། །ཕྱི་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེས་མ་ངེས་སོ། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས་གཟུང་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྒྱ་དང་བཅུར་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལ་གཞི་ཤེས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་སོ་བདུན། ལམ་ཤེས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་སོ་བཞི། ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་སོ་དགུ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས་གཟུང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་པའི་མཐར་ཐུག་རྣམས། །ཞེས་པའི་གཞུང་དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་བཅུ་པོ་དེ་མི་སྒོམ་པར་ཐལ་བ་དང་། ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་ལམ་ཤེས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ་བ་དང་གཞི་ཤེས་ལ་རིགས་འགྲེ་བར་ཐལ། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། དང་པོ་ལ། སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རིམ་བཞིན་དེ། །ཞེས་པའི་ལུང་དོན་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་པོ་དེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པས་སྟོབས་བཅུ་མི་སྒོམ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་ན་ལམ་ཤེས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་ཉེར་ཞི་གཉིས་སུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་ན་གཞི་ཤེས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་བདག་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། རང་རང་གི་ཚོགས་སྦྱོར་གྱིས་མ་ངེས་སོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གི་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག དམིགས་པ་ལུས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཞེས་དང་། ཡང་དམིགས་པ་ལུས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཏེ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ
Chinese
为什么呢？第一个理由，不能确定是常边的烦恼的垢染。后面的理由，不能确定是佛陀的妙相。从念住开始的时候，对于全知的相，你具有一百一十种，因为你具有与基础智相顺应的全知的相三十七种，与道智相顺应的全知的相三十四种，不共的全知的相三十九种。对此，有些人认为，如果是全知的相，那必须是全知。因为这个论证是那个论典的意义论证。如果承认，那么菩提分的三十七法，应该是那样。因为那个缘故。如果不成立，那么应该是那样。因为“从念住开始，直至佛陀相的究竟”这个论典的意义成立的缘故。还有，菩萨资粮道者不应该修习那一百一十种全知的相，如果是道智的相，那必须是道智，并且与基础智相似。如果是全知的相，因为那个缘故说，第一个理由，对于弟子菩萨和佛陀们次第地，这个经文的意义不成立。因为声闻的传承的三十七菩提分不是全知的相。普遍承认。菩萨资粮道者不应该修习十力。如果是那样，那必须是全知。后面的两个理由，如果是菩萨为了成办他利而成为方便的智慧，那必须是道智，并且如果是引导声闻趋向寂灭二者的智慧，那必须是基础智。如果是佛陀转法轮的根本因的智慧，那必须是全知。普遍承认。如果承认，那么不能确定各自的资粮加行。在“对于一切智”的时候，对于念住的定义进行观察。有些人认为，以身体等作为所缘，从自相共相的角度修习的念知慧相应等，还有以身体等作为所缘，从自相共相的角度完全观察而进行观察的念知慧
English
Why is that? For the first reason, it cannot be determined by the defilement of constant extreme afflictions. For the latter reason, it cannot be determined by the marks and signs of the Buddha. From the time of mindfulness, you have one hundred and ten aspects of omniscience, because you have thirty-seven aspects of omniscience that are in accordance with the base knowledge, thirty-four aspects of omniscience that are in accordance with the path knowledge, and thirty-nine aspects of uncommon omniscience. Some people think that if it is an aspect of omniscience, then it must be omniscience. Because this reasoning is the meaning reasoning of that text. If you admit it, then the thirty-seven factors of enlightenment should be like that. Because of that reason. If it is not established, then it should be like that. Because the meaning of the text "From mindfulness to the ultimate of the Buddha's aspects" is established. Also, the Bodhisattva on the accumulation path should not meditate on those one hundred and ten aspects of omniscience, and if it is an aspect of the path knowledge, then it must be the path knowledge and be similar to the base knowledge. If it is an aspect of omniscience, because of that reason, for the first reason, the meaning of the scripture "For disciples, Bodhisattvas, and Buddhas in order" is not established. Because the thirty-seven factors of enlightenment in the Hearer's lineage are not aspects of omniscience. Universally acknowledged. The Bodhisattva on the accumulation path should not meditate on the ten powers. If that is the case, then it must be omniscience. For the latter two reasons, if it is the wisdom that becomes the means for Bodhisattvas to accomplish the benefit of others, then it must be the path knowledge, and if it is the wisdom that leads Hearers to the two states of peace, then it must be the base knowledge. If it is the wisdom that is the fundamental cause of the Buddha turning the wheel of Dharma, then it must be omniscience. Universally acknowledged. If you admit it, then it cannot be determined by the accumulation and application of each. At the time of "For all-knowingness," examine the definition of mindfulness. Some people think that mindfulness is associated with wisdom, which meditates on the body and so on as the object, from the perspective of its own and general characteristics, and also mindfulness is associated with wisdom, which fully examines and observes the body and so on as the object, from the perspective of its own and general characteristics.
Tibetan
་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ་ཞེ་ན། དང་པོ་ལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་མེད་པར་བརྟགས་ཏེ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཡིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ཁྱོད་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། སེམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ཁྱོད་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། སེམས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི་མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་ལ་དེའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་དྲན་པ་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྦྱོར། དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཡང་དག་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད། དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་མཚུངས་ལྡན་བཅས་པ་གང་ཞིག ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་བསྡུས་པ་ཞེས་དང་། ཡང་དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཟེར་ན། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔ་ཟུར་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་དགེ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མིན་པར་ཐལ། དེ་ཟད་པར་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཆོས་ཅན། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པར་ཐལ། མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བའི་ཡང་དག་སྤོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱ
Chinese
如果说是具有同等者，那么第一，释迦牟尼的相续之身的念住是法，具有该相，因为是所诠释的缘故。如果承认，那么应该成为如此修习的忆念与智慧具有同等者。第二，菩萨修道者的相续之身的念住是法，具有该相，因为是所诠释的缘故。如果承认，那么应该成为缘彼而思择无我的忆念与智慧具有同等者。因为是所承认的缘故。如果承认，那么应该成为不是，因为是缘彼而现量证悟无我瑜伽的智慧的缘故。对此，有些人说，如此的忆念与智慧具有同等相续之人的补特伽罗是法，是念住，因为是该相的缘故。如果不成立，那么如此的忆念与智慧具有同等者是法，您相续之人的补特伽罗与您具有同等，因为您相续之人的补特伽罗存在的缘故。这是非常不合理的，心是法，您相续之人的补特伽罗是您，因为您相续之人的补特伽罗存在的缘故。遍是承认的。如果承认，心相续之人的补特伽罗是法，应该成为不是有情，因为您与佛陀圣者有共同基础的缘故。自宗是将属于后者的相，安立于其类别的忆念与智慧具有同等者。在那之下进入时，在“正断的相，对于善恶如理取舍的精进具有同等者，凡是包含在资粮道中等以上之现观”时，又说对于善恶如理取舍的精进，凡是与智慧具有同等者。第一，有些人说，释迦牟尼的正断是法，是该相的前部分，因为是所诠释的缘故。如果承认，那么应该成为舍弃不善，因为是所承认的缘故。如果承认，那么应该成为不是，因为彼已完全断除的缘故。如果说是释迦牟尼相续中已生起的不善，是如实断除的正断是法，应该成为舍弃已生起的不善，因为是舍弃已生起的不善的正断的缘故。您
English
If it is said to be with the equivalent, then firstly, the mindfulness of the body of Shakyamuni's lineage is the Dharma, possessing that characteristic, because it is the object to be expressed. If accepted, then it should become the memory that practices in this way, being equivalent to wisdom. Secondly, the mindfulness of the body of a Bodhisattva's path of meditation is the Dharma, possessing that characteristic, because it is the object to be expressed. If accepted, then it should become the memory that examines and analyzes selflessness by focusing on it, being equivalent to wisdom. Because it is accepted. If accepted, then it should become not, because it is the wisdom that directly realizes the yoga of selflessness by focusing on it. To this, some say that such a memory, a person with an equivalent lineage of wisdom, is the Dharma, is mindfulness, because it is that characteristic. If not established, then such a memory, equivalent to wisdom, is the Dharma, the person of your lineage is equivalent to you, because the person of your lineage exists. This is very unreasonable, the mind is the Dharma, the person of your lineage is you, because the person of your lineage exists. The pervasion is accepted. If accepted, the person of the mind's lineage is the Dharma, it should become not a sentient being, because you and the noble Buddha have a common basis. The self-view is to apply the characteristic of the latter to the memory that exists in its category, being equivalent to wisdom. When entering under that, in the case of "the characteristic of right abandonment, the diligence that properly accepts and rejects good and evil, whatever is included in the realization of the middle path of accumulation and above," it is also said that the diligence that properly accepts and rejects good and evil, whatever is equivalent to wisdom. Firstly, some say that Shakyamuni's right abandonment is the Dharma, it is the former part of that characteristic, because it is the object to be expressed. If accepted, then it should become abandoning non-virtue, because it is accepted. If accepted, then it should become not, because it has already been completely abandoned. If it is said that the non-virtue that has arisen in Shakyamuni's lineage is the right abandonment that truly abandons, it is the Dharma, it should become abandoning the non-virtue that has arisen, because it is the right abandonment that abandons the non-virtue that has arisen. You