Tibetan
འཁོར་གསུམ། སྔར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་རང་གིས་སྐྱོན་བརྗོད་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཆོས་ཅན། གཙོ་བོར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་དུ་ཐལ། ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་གང་ཞིག ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། དེ་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིགས་སུ་གནས་པ་ཟེར་ན། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཆོས་ཅན། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕྱི་ཟུར་དེར་ཐལ། ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རང་རྒྱལ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དེའང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤང་བྱའི་རིགས་གནས་སུ་ཐལ། མ་ཁྱབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། ཁ་ཅིག སྒྲིབ་པ་ལ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་སོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་དེ་དེ་གཉིས་གང་རུང་མིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཉོན་སྒྲིབ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་རྐྱང་པའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པས་དེ་ཟད་པར་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱང་ཡིན། གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་མེད་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། ཐོབ་བྱ་ཐར་པ་དེ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཐར་པ་དང་། ཐེག་དམན་གྱི་ཐར་པ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པར་ཐལ་བ་དང་། སྒྲིབ་པའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་དེ་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐལ། སྒྲིབ་པ་ལ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དང་པོ་ལ། སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་དེ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དང་། ཐེག་དམན་གྱི་མཐོང་ལམ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པར་ཐལ། སྒྲིབ་པ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་སྤང་དང་། ཐེག་དམན་གྱི་མཐོང་སྤང་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་ཐོབ་བྱ་མི་སློབ་ལམ་དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་སྤངས་པའི་དང་། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤངས་པའི་མི་སློབ་ལམ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པར་ཐལ། བདག་འཛིན་དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དང་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི
Chinese
三轮。如果自己对之前的定义提出质疑，那么圣菩萨相续中的烦恼习气，就成为获得一切智的主要障碍，因为是所知障的缘故。如果承认，那么圣菩萨就应该特别努力地断除它。为什么承认呢？因为那是他们相续中的所知障。有些人说，两种障碍中的某一种，是声闻应该断除的，而那一种却存在于大乘应该断除的范畴中。那么，所执的法我执，就应该是所知障的外延，因为是所知障的缘故。不能承认，因为自宗已经存在于应该断除的范畴中。如果不遍及，那么人我执也应该存在于大乘应该断除的范畴中，因为不遍及的缘故。如果承认，那么它就应该是所知障，因为是那个定义的缘故。承认宗和遍。有些人说，障碍的数量确定为两种。这是不合理的，因为等持的障碍不属于这两种中的任何一种。首先，它不是烦恼障，因为仅仅依靠智慧部分的阿罗汉没有完全断除它。如果说是所知障，那么，它（等持的障碍）就应该是你（所知障）。从两个部分解脱的声闻阿罗汉断除它，也应该是没有共同基础的，因为已经承认了。对此，他们说，断除障碍的对治法，证悟无我的智慧，不确定为证悟人无我和法无我的两种智慧，以及所要获得的解脱，不确定为大乘的解脱和小乘的解脱两种，以及障碍的根本我执，不确定为法我和人我执两种，因为障碍不确定为两种。对于第一个，断除障碍的对治道，不确定为大乘的见道和小乘的见道两种，因为障碍不确定为大乘的见断和小乘的见断两种。对于第二个，小乘所要获得的无学道，不确定为断除人我执的和断除所执的法我执的两种无学道，因为我执是人我执和所执的法我执。
English
Three Wheels. If one questions the previous definition, then the habitual tendencies of afflictions in the continuum of noble Bodhisattvas become the main obstacle to attaining omniscience, because they are cognitive obscurations. If you accept this, then noble Bodhisattvas should make special efforts to abandon them. Why do you accept this? Because it is a cognitive obscuration in their continuum. Some say that one of the two obscurations is what the Hearers should abandon, and that one exists in the category of what the Great Vehicle should abandon. Then, the apprehended object, the self-grasping of phenomena, should be the outer limit of the definition of cognitive obscuration, because it is a cognitive obscuration. This cannot be accepted, because it already exists in the category of what the self-school should abandon. If it does not pervade, then the self-grasping of persons should also exist in the category of what the Great Vehicle should abandon, because it does not pervade. If you accept this, then it should be a cognitive obscuration, because of that definition. The subject and pervasion are accepted. Some say that the number of obscurations is definitely two. This is unreasonable, because the obscuration of meditative absorption does not belong to either of these two. First, it is not an afflictive obscuration, because the Arhat who is liberated solely through wisdom has not completely abandoned it. If you say it is a cognitive obscuration, then that (the obscuration of meditative absorption) should be you (cognitive obscuration). The Hearer Arhat who is liberated from both parts, abandoning it, should also be without a common basis, because it has been accepted. To this, they say that the antidote to obscurations, the wisdom that realizes selflessness, is not definitely two types of wisdom: the wisdom that realizes the selflessness of persons and the selflessness of phenomena; and the liberation to be attained is not definitely two: the liberation of the Great Vehicle and the liberation of the Lesser Vehicle; and the root of obscurations, self-grasping, is not definitely two: the self-grasping of phenomena and the self-grasping of persons, because obscurations are not definitely two. To the first, the path of seeing, the antidote to obscurations, is not definitely two: the path of seeing of the Great Vehicle and the path of seeing of the Lesser Vehicle, because obscurations are not definitely two: the abandonments of the path of seeing of the Great Vehicle and the abandonments of the path of seeing of the Lesser Vehicle. To the second, the path of no more learning to be attained by the Lesser Vehicle is not definitely two: the path of no more learning that has abandoned the self-grasping of persons and the path of no more learning that has abandoned the apprehended object, the self-grasping of phenomena, because self-grasping is the self-grasping of persons and the self-grasping of phenomena.
Tibetan
་བདག་འཛིན་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། མི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་འདོད་ཆགས་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། ཕྱི་རོལ་ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པར་ཐལ། མི་དགེ་བ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་མི་དགེ་བ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་གསུམ་གྱི་ཁྱབ་པ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སྤྱིར་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་དང་། ཐོབ་བྱ་དང་། སྒྲིབ་པའི་རྩ་བ་ལ་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པར་ཐལ་བ་ལ་འདོད་ལན་འདེབས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་གང་ཞིག ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤང་བྱའི་རིགས་སུ་གནས་པ་དང་། དེ་གང་ཞིག ཐེག་པ་གཉིས་པོ་གང་རུང་གི་སྤང་བྱའི་རིགས་སུ་གནས་པའོ། །རྒྱུ་དང་ལམ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག ལམ་གྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞིའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཐལ། ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །ཞེས་པའི་གཞུང་གིས་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཟེར། རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤེས་རྣམ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་མཁྱེན་པར་ཐལ་བ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག འདིར་ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་ཤེས་བྱའི་གཙོ་བོ་ལ་བདེན་པ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པ་ཡིན་ཟེར། དེ་མ་ངེས་པར་ཐལ། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་དེའི་ཤེས་བྱའི་གཙོ་བོ་གང་ཞིག དེ་བདེན་བཞི་གང་རུང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། དེའི་དམིགས་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། ལམ་བདེན་དུ་ཐལ་ལོ། །ཁ་ཅིག ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་བླང་དོར་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་བདེན་པ་བཞིར་གྲངས་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོར་བྱ་ཡིན་ན་སྡུག་ཀུན་གང་རུང་ཡིན་པས་ཁྱབ། དེའི་བླང་བྱ་ཡིན་ན་འགོག་ལམ་གང་རུང་ཡིན་པས་ཁྱབ
Chinese
因为不确定是两种我执。第三，不善的根本贪欲，不确定是对有情众生执着的贪欲，还是对外境资具执着的贪欲。因为不善是由这二者引发的不善，所以不确定是两种。这三者的周遍成立的理由，也是因为一般而言，对治所遮、所获得和所遮的根本不确定是两种，对此进行辩驳。第二，这二者的定义依次是：两种障碍中的哪一种安住于声闻的断除之品？以及，哪一种安住于二乘任何一种的断除之品？在“因和道与痛苦”的章节中，有些人说，证悟道的实相的智慧的差别，是道智的智相的定义。证悟基础实相的智慧的差别，应是基础智的智相的定义。因为已经承认了这一点。如果承认，那么“基础智的差别”这句经文，应只显示了基础智的智相的定义。有些人说，这里所说的道智的智相的定义是。全知法，应是所诠释的对象。因为是那个定义。如果承认，那么，这个法，道智本身是菩萨们没有完全断除烦恼的缘故。应是从这个章节中直接显示的智相。如果承认，那么，应成为菩萨的智慧，并且，应不是从“一切相智的相是圆满正等觉的”这个章节中直接显示的相。因为是所承认的。有些人说，这里对于寻求解脱的人来说，所知的主要内容确定为四圣谛。这不确定。因为色身二者是其所知的主要内容，但它们都不是四圣谛中的任何一个。应是第一个，因为是其所缘的主要内容。如果后者不成立，那么应成为道谛。有些人说，对于寻求解脱的人来说，应取应舍的主要对境确定为四圣谛。因为如果是应舍弃的，那么一定是苦谛或集谛中的任何一个。如果是应获取的，那么一定是灭谛或道谛中的任何一个。
English
Because it is uncertain whether it is two kinds of self-grasping. Third, the root desire of non-virtue is uncertain whether it is the desire attached to sentient beings or the desire attached to external resources. Because non-virtue is caused by these two, it is uncertain whether it is two kinds of non-virtue. The reason why the pervasiveness of these three is established is also because, in general, the antidote to obscuration, what is to be obtained, and the root of obscuration are uncertain to be two kinds, and this is refuted. Second, the definitions of these two are in order: Which of the two obscurations abides in the category of what is to be abandoned by the Hearers? And, which one abides in the category of what is to be abandoned by either of the two vehicles? In the chapter "Cause and Path and Suffering," some say that the difference in the wisdom that realizes the reality of the path is the definition of the wisdom aspect of the Path Wisdom. The difference in the wisdom that realizes the reality of the basis should be the definition of the wisdom aspect of the Basis Wisdom. Because this has been admitted. If admitted, then the scripture "The differences of the Basis Wisdom" should only show the definition of the wisdom aspect of the Basis Wisdom. Some say that the definition of the wisdom aspect of the Path Wisdom mentioned here is. The Omniscient Dharma should be the object to be explained. Because it is that definition. If admitted, then this Dharma, the Path Wisdom itself, is because the Bodhisattvas have not completely abandoned the afflictions. It should be the wisdom aspect directly shown from this chapter. If admitted, then it should become the wisdom of the Bodhisattva, and it should not be the aspect directly shown from the chapter "The aspect of the All-Knowing Wisdom is the Perfectly Complete Buddha." Because it is admitted. Some say that here, for those who seek liberation, the main content of knowledge is determined to be the Four Noble Truths. This is uncertain. Because the two Form Bodies are the main content of their knowledge, but they are not any of the Four Noble Truths. It should be the first, because it is the main content of its object. If the latter is not established, then it should become the Truth of the Path. Some say that for those who seek liberation, the main objects to be taken and abandoned are determined to be the Four Noble Truths. Because if it is to be abandoned, then it must be any one of the Truth of Suffering or the Truth of Origin. If it is to be obtained, then it must be any one of the Truth of Cessation or the Truth of the Path.