Tibetan
ཞེས་པས་ཤེས་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན། བཀའ་སྩལ་པ། ནམ་མཁའ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པས་དོན་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན། བསྟན་བཅོས་ལས། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་གིས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །བདེན་པ་བཞི་ཡི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་རུ་འདོད། །ཅེས་པས་དོན་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན། ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །རྣམ་པ་ཤེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་པས་ཤེས་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲེ་ཨར་ན་རེ། མདོར་བསྟན་གྱི་སྐབས་སུ་ཤེས་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། དོན་རྣམ་ཤུགས་ལ་བསྟན། རྒྱས་བཤད་དུ་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་བསྟན་གསུང་ངོ་། །དང་པོ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། ཐེག་དམན་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཀ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། གཞུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་སུ་བསྟན་ཞིང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་དོན་ཕྱིར། །ཉི་ཚེ་བ་ཡི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་པའི་གཞུང་གིས་ཐེག་དམན་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། འབྲེལ་མེད་དེ། དེ་འདྲའི་གཞུང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན། ཁྱེད་རང་གི་དེ་ལ་འབྲེལ་ཤིག་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཐལ། དེ་འདྲའི་གཞུང་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། སྲིད་ཞི་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་དང་། དེ་ལ་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་གཉིས་ཀ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། གཞུང་དེས་སྲིད་ཞི་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་གང་ཞིག ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་ནི། །དེ་དག་བར་ན་གནས་པ་དེ། །དུས་རྣམ་མཉམ་ཉིད་མི་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་པས་སྲིད་ཞི་ལ་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་གཞུང་དེ་དག་དངོས་སུ་མེད་པས་དངོས་བསྟན་ལ་མི་འཐད་ཅིང་། དོན་ཐོབ་ལ་ཡོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལའང་མཚུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དམ་བཅའ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་མདོར་བསྟན་གྱི་གཞུང་དང་། དེ་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཞུང་གཉིས་བསྟན་ཚུལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། སྐབས་ལྔ་པར་རྟོགས་པ་མདོར་བསྟན་གྱི་སྐབས་སུ་གདགས་ཆོས་གང་ཟག་ལ་རྫས་ཡོད་དང་བཏགས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་དེ་དངོས་སུ་བསྟན། གདགས་གཞི་ཆོས་ལ་རྫས་ཡོད་བཏགས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ཤུགས་ལ་བསྟན། རྒྱས་བཤད་དུ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། སྐབས་ལྔ་པའི་རྟོག་པ
Chinese
因此，直接显示了识相。 赐教说：因为虚空没有目标。因此，直接显示了义相。 论典中说：以基础智慧的差别，名为相的体性。以四谛的差别，认为那是四相。因此，直接显示了义相。以智慧的差别，相是所知之体性。因为遍知是三种相，所以认为那是三种相。因此，为了直接显示识相而说。 འབྲེ་ཨར་纳说：在简略指示的时候，直接显示了识相，间接显示了义相。在详细解释中，说是与此相反地显示。 第一，在“发起心是为了他利”的时候，大乘的发心和小乘的发心都直接显示了。因为那个论典本身直接显示了大乘的发心，并且“发起心是为了自利，希求短暂的菩提”的论典直接显示了小乘的发心。 承认周遍。对此，有人说：没有关联，因为没有那样的论典。那么，你的那个完全没有关联，因为没有那样的论典。同样地，在“此岸彼岸非边际”的时候，不居于有寂的基础智慧和居于此的基础智慧都直接显示了。因为那个论典直接显示了不居于有寂的基础智慧，并且“此岸彼岸为边际，居于彼等之间的，因为不知时相平等性，所以认为是般若波罗蜜多”直接显示了居于有寂的基础智慧。总之，因为那些论典实际上没有，所以不适合直接显示，而存在于意义获得上，对一切都一样。 第二，那个立宗不合理，因为简略指示的论典和详细解释的论典两种显示方式相同。对此，有人说：在第五品中，在简略指示证悟的时候，将所诠人执为实有和假有直接显示了，将所依处法执为实有假有间接显示了，在详细解释中，与此相反地显示不合理，因为第五品的分别念
English
Therefore, the aspect of consciousness is directly shown. The teaching says: Because the sky has no object. Therefore, the aspect of meaning is directly shown. In the treatise it says: By the distinction of the base consciousness, the characteristic called aspect. By the distinction of the four truths, it is considered as the four aspects. Therefore, the aspect of meaning is directly shown. By the distinction of consciousness, the aspect is the nature of what is to be known. Because omniscience is of three aspects, it is considered as the three aspects. Therefore, it is said to directly show the aspect of consciousness. 'Bre Arna said: In the case of brief instruction, the aspect of consciousness is directly shown, and the aspect of meaning is shown implicitly. In the detailed explanation, it is said to be shown in the opposite way. First, in the case of 'generating the mind is for the benefit of others,' both the Mahayana mind generation and the Hinayana mind generation are directly shown. Because that very treatise directly shows the Mahayana mind generation, and the treatise 'generating the mind is for one's own benefit, desiring temporary enlightenment' directly shows the Hinayana mind generation. The pervasion is accepted. To this, someone says: There is no connection, because there is no such treatise. Then, your that has absolutely no connection, because there is no such treatise. Similarly, in the case of 'this shore, the other shore, not the edge,' both the base consciousness that does not abide in existence and peace and the base consciousness that abides in it are directly shown. Because that treatise directly shows the base consciousness that does not abide in existence and peace, and 'this shore, the other shore, is the edge, that which abides between them, because it does not know the equality of time and aspect, is considered as prajnaparamita' directly shows the base consciousness that abides in existence and peace. In short, because those treatises are not actually there, they are not suitable for direct showing, and what exists in the attainment of meaning is the same for all. Second, that commitment is not reasonable, because the way of showing the brief instruction treatise and the detailed explanation treatise are the same. To this, someone says: In the fifth chapter, in the case of briefly instructing realization, directly showing that the object of imputation, the person, is held as substantially existent and imputedly existent, and implicitly showing that the basis of imputation, the dharma, is held as substantially existent and imputedly existent, in the detailed explanation, it is unreasonable to show the opposite, because the thought of the fifth chapter
Tibetan
་མདོར་བསྟན་གྱི་གཞུང་དང་། རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཞུང་གཉིས་པོ་བསྟན་ཚུལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་སྔ་མ་ལ་བསྒྲིགས་སོ་ཞེ་ན། སྐབས་བཞི་པའི་གཞུང་གཉིས་པོ་དེ་རྣམ་པའི་གཞི་བསྟན་ཚུལ་མི་མཚུངས་པར་ཐལ། སྐབས་ལྔ་པའི་གཞུང་གཉིས་པོ་དེ་རྟོག་པའི་ཡུལ་བསྟན་ཚུལ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་རྟགས་སྒྲིག་མཚམས་ལ་ཁས། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། སྐབས་ལྔ་པའི་རྟོག་པ་མདོར་བསྟན་དུ་རྟོག་པའི་ཡུལ་གང་ཟག་ཏུ་བསྟན་ཞིང་། རྒྱས་བཤད་དུ་དེའི་ཡུལ་ཆོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་པ་མདོར་བསྟན་གྱི་གཞི་དེ་གཞི་ཡིན་པར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་ཀྱི་སྐབས་སུའང་མདོར་བསྟན་གྱི་རྣམ་པའི་གཞི་དེ་བདེན་བཞིར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་པོ་དེ་དོན་རྣམ་དང་ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་དོན་རྣམ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཐལ། གཞུང་དེས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་དོན་རྣམ་ཁོ་ན་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་ཉེར་བདུན་པོ་དེ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་དོན་རྣམ་ཡིན་པ་དང་། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་རྣམ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་འཐད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་པ་དོན་རྣམ་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་རྣམ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་འཐད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་མདོར་བསྟན་དང་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཞུང་གཉིས་ཀས་ཤེས་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པ་མདོར་བསྟན་གྱི་སྐབས་སུ་གཞི་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཞིང་། དེའི་དབྱེ་བ་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་གང་ཞིག རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཞུང་གསུམ་གྱིས་མཁྱེན་གསུམ་སོ་སོའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ཁ་ཅིག མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དོན་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། དེར་མེད་པའི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེར་ཐལ། ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས་གཟུང་སྟེ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་དོན་རྣམ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། དེར་དེ་བཞིན་
Chinese
因为总说之论和广说之论二者所诠释的方式相同。如果说对前一个立宗进行整理，那么，第四品之论二者，其所诠释的相之所依不相同，成为应成式。第五品之论二者，其所诠释的分别之境不相同，成为应成式。承认周遍和立宗的整理界限。如果不成立，那么，因为第五品的分别在总说中将分别之境诠释为补特伽罗，而在广说中将它的境诠释为法。如果承许根本，则不能成立，因为总说之相的所依，诠释为是所依。在广说之时，也将总说之相的所依诠释为四谛。此外，从“无有之相开始”的章节开始，所直接诠释的二十七相，在那意相和识相二者之中，成为仅仅是意相，因为该论典在那二者之中直接诠释了仅仅是意相。如果承许，那么，从那个章节开始，所直接诠释的二十七相，成为不是阿赖耶识之相，因为承许那个的缘故。如果承许，那么，一百七十三智之相成为无有。而且，一百七十三相是意相，以及三智之相是识相的差别，成为合理，因为相广说的直接诠释之相是意相，以及“一切智自性是三种相之因”的章节之相是识相的差别是合理的缘故。承认立宗。第二，总说之相和广说之论二者都直接诠释了识相，因为在总说之相的章节中，将阿赖耶识智慧的差别诠释为相的体性，而且它的分类分为三智之相的三种分类。广说之论三者，详细阐述了三智各自的相。第三，有些人认为，从“无有之相开始”的章节开始，直接诠释了意相，因为在那里直接诠释了无有之相。又，在那里成为应成式，在讲解道谛之相的时候，直接诠释了梦境之相的缘故。又，从“四念住开始”的章节开始，直接诠释了意相，因为在那里如是
English
Because the treatises of summary exposition and detailed explanation both explain in the same way. If it is said that the earlier thesis is arranged, then, the two treatises of the fourth chapter, the way they explain the basis of aspects is not the same, it becomes an absurd consequence. The two treatises of the fifth chapter, the way they explain the object of conceptualization is not the same, it becomes an absurd consequence. The scope of the pervasion and the arrangement boundary of the thesis are acknowledged. If it is not established, then, because in the summary exposition of the fifth chapter's conceptualization, the object of conceptualization is explained as a person, while in the detailed explanation, its object is explained as a dharma. If the root is accepted, then it cannot be established, because the basis of the aspects in the summary exposition is explained as a basis. Even in the detailed explanation, the basis of the aspects in the summary exposition is explained as the four truths. Furthermore, from the section "Starting from the aspect of non-existence," the twenty-seven aspects that are directly explained are only the aspect of objects among the two, the aspect of objects and the aspect of consciousness, because that treatise directly explains only the aspect of objects among the two. If it is accepted, then, from that section, the twenty-seven aspects that are directly explained are not the aspects of the base consciousness, because of accepting that. If it is accepted, then the one hundred and seventy-three aspects of the three knowledges would be non-existent. Moreover, the difference between the one hundred and seventy-three aspects being the aspect of objects and the aspects of the three knowledges being the aspect of consciousness is reasonable, because the directly explained aspect of the detailed explanation of aspects is the aspect of objects, and the difference between the aspects of the section "Omniscience itself is due to the three aspects" being the aspect of consciousness is reasonable. The thesis is acknowledged. Secondly, both the summary exposition of aspects and the detailed explanation directly explain the aspect of consciousness, because in the section of the summary exposition of aspects, the distinction of the wisdom of the base consciousness is explained as the characteristic of aspects, and its division is divided into the three divisions of the three knowledges. The three treatises of detailed explanation explain in detail the respective aspects of the three knowledges. Thirdly, some say that from the section "Starting from the aspect of non-existence," the aspect of objects is directly explained, because the aspect of non-existence is directly explained there. Again, it becomes an absurd consequence there, because when explaining the aspect of the truth of the path, the aspect of dreams is directly explained. Also, from the section "Starting from the four mindfulnesses," the aspect of objects is directly explained, because there, likewise