Tibetan
་དེ་འཐད་པ་བུད། འདོད་ན། དེ་མིན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག སྐབས་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རབ་དབྱེ་མ་ལུས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན། གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ཆོས་ཅན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རབ་དབྱེ་མ་ལུས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་དེ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན། སྐབས་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག སྐབས་གསུམ་པར་བསྟན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ཐེག་དམན་ཡིན་དགོས་ཏེ། འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་ལས། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། གཉེན་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། དང་པོ་གཉིས་ལ་ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་དུ་ཐལ། གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པར་ཐལ་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །བར་པ་གཉིས་ལ། ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་སྤང་བྱར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་དམན་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ། བདག་ལྟའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། རྒྱུད་བླ་ལས། ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བདག་ལྟ་དང་། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ལྟོས་མེད་ཉིད། །འདོད་ཆེན་མུ་སྟེགས་ཉན་ཐོས་དང
Chinese
那是可以接受的。如果承认，那么不应该是那样，因为是大乘圣者的智慧。就像《一切智论》中所说的那样。有些人在解释第三个部分，即基础智的时候说，这里要了解所有不相容的方面和对治，因为要了解小乘的基础智是不相容的方面，而菩萨的基础智是对治的差别。像这样的差别，在这个解释基础智的时候应该了解，因为在那里应该理解。还有些人说，在这个解释基础智的时候，要了解所有不相容的方面和对治，因为小乘的基础智是执着于基础、道、果三者的相状的执着所束缚的不相容方面，而菩萨的基础智是对治的差别。像这样的差别，在这个第三个部分解释基础智的时候应该了解，因为在那里应该理解。还有些人说，如果第三个部分所显示的不相容方面的所依补特伽罗是小乘，那么就必须是小乘，因为《释论·义明》中说：“在一切智的场合，按照那样解释的方式，依次了解声闻和菩萨等不相容的方面和对治的差别。”前两个观点认为，小乘的基础智是执着相状的，因为是从解释基础智的时候所显示的不相容方面。如果承认，那么就会陷入声义混淆的分别，并且会陷入不是瑜伽现量。中间两个观点认为，小乘相续中的执着于基础、道、果三者的相状的执着心，是作为对治的基础智的直接断除对象，因为这个论证是那个论典的意义论证。如果承认，那么小乘就会毫不费力地解脱。第三个观点认为，如果是有我见所依的补特伽罗，那么就必须是外道，因为《宝性论》中说：“对佛法愤怒和我见，以及对轮回痛苦的恐惧，以及对众生利益的漠视，贪欲炽盛者是外道和声闻。”
English
That is acceptable. If admitted, then it shouldn't be so, because it is the wisdom of the Mahayana Arya. As it is said in the context of the Sarvajñāna itself. Some say that in explaining the third part, the base knowledge, here one should understand all the incompatible aspects and antidotes, because one should understand the difference that the base knowledge of the Hinayana is an incompatible aspect, and the base knowledge of the Bodhisattva is the antidote. Such a difference should be understood here when explaining the base knowledge, because it should be understood there. Others say that in explaining the base knowledge, one should understand all the incompatible aspects and antidotes, because the base knowledge of the Hinayana is an incompatible aspect bound by the clinging to characteristics that clings to the three bases, paths, and fruits, and the difference that the base knowledge of the Bodhisattva is the antidote. Such a difference should be understood here in the third part when explaining the base knowledge, because it should be understood there. Others say that if the individual who is the basis of the incompatible aspect shown in the third part is a Hinayana, then it must be a Hinayana, because the commentary 'Meaningful Explanation' says, 'In the case of omniscience, one should understand the differences between the incompatible aspects and antidotes, such as the Shravakas and Bodhisattvas, in order.' The first two views hold that the base knowledge of the Hinayana is clinging to characteristics, because it is the incompatible aspect shown from the time of explaining the base knowledge. If admitted, then it would lead to conceptualization that mixes sound and meaning, and it would lead to not being a yogic direct perception. The middle two views hold that the mind of clinging to characteristics that clings to the three bases, paths, and fruits in the continuum of the Hinayana is the direct object to be abandoned of the antidote, the base knowledge, because that reasoning is the meaning reasoning of that text. If admitted, then the Hinayana would be liberated effortlessly. The third view holds that if the individual who is the basis of self-view is an outsider, then it must be an outsider, because the Uttaratantra says, 'Anger towards the Dharma and self-view, and fear of the suffering of samsara, and indifference to the benefit of beings, those with great desire are outsiders and Shravakas.'
Tibetan
་། །རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་རྣམ་བཞི། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡང་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ཐེག་དམན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རང་ལུགས་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དང་། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཆོས་ཅན། སྐབས་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད། ས་མཚམས་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག གཞི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཞེས་དང་། གཞི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཞེས་དང་། ཡང་མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་སྐབས་གསུམ་པར་བསྟན་པའི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཟེར། དང་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། མཚོན་བྱ་དེར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དེ་གཞི་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་སྐབས་ནས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དེ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པའི་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་དེ་སྐབས་འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་དེ་ས་དང་པོ་མན་ཆད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐེག་དམན་གྱི་ས་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་ལས་འདའ་བ་དེ་ས་དང་པོ་ནས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་མི་སྒོམ་སྟེ། དེར་ཐེག་དམན་གྱི་ས་ལས་འདས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྒོམ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལ
Chinese
因此，（经文中）说“自生之四障”。又，如果作为基础智之所依的补特伽罗是小乘，则必须是。因为（经中）说“一切智是声闻和独觉的”。遍（一切智是声闻和独觉的）承许。自宗是，将基础、道、果三者执为实有的实执相违品，以及证悟基础、道、果三者离戏论的智慧是能对治的差别，此二者是法。第三品，在此宣说基础智之时，是应知的，因为在那里是应证悟的。在“色等彼无常等”之时，观察基础智瑜伽之相，以及观察分位，共有两种。第一种分为破立两种，第一种是：有些人说，基础是证悟无自性的智慧及其相应法；基础是证悟无自性后修习的智慧及其相应法；还有人说，后面的体性是在第三品中所示的基础智瑜伽的体性。第一种观点，佛陀的智慧，是所诠，因为是该体性。第二种观点，声闻的加行道，是该体性，因为是所诠，即声闻的见道是基础智的缘故。第三种观点，声闻的基础智瑜伽，是该体性，因为是所诠，因为从那个时候起，间接显示的基础智瑜伽的缘故，即声闻的基础智，并非此岸彼岸边，从那个时候起，是间接显示的基础智的缘故。第二种是，证悟基础、道、果三者离戏论后修习的方便智慧双运瑜伽，是此时直接显示的基础智瑜伽的体性。第二种分为破立两种，第一种是：有些人说，基础智瑜伽是在初地以下修习的，因为它是为了超越小乘地而修习的，而超越小乘地是从初地获得的缘故。初地以上不修习，因为在那里已经超越了小乘地，因为在那里已经证悟了人无我，所以不持续修习。有些人说，它是大乘的加行
English
Therefore, it is said, "The four obscurations of self-arising." Also, if the person who is the basis of the base knowledge is a Hinayana, then it must be so. Because it is said, "Omniscience is that of the Shravakas and Pratyekabuddhas." The pervasion (that omniscience is that of the Shravakas and Pratyekabuddhas) is accepted. The self-view is that the difference between the conceptual clinging that clings to the three bases, paths, and results as characteristics, and the wisdom that realizes the three bases, paths, and results as free from elaboration, is the dharma. The third section, at this time of explaining the base knowledge, is to be known, because there it is to be realized. At the time of "Form, etc., are impermanent, etc.," examine the characteristics of the base knowledge yoga, and examine the boundaries, there are two. The first has two parts, refutation and establishment. The first is: Some say that the base is the wisdom that realizes selflessness together with its concomitants; the base is the wisdom that meditates after realizing selflessness together with its concomitants; and some say that the latter characteristic is the characteristic of the base knowledge yoga shown in the third section. The first view, the Buddha's wisdom, is the signified, because it is that characteristic. The second view, the Shravaka's path of application, is that characteristic, because it is the signified, that is, the Shravaka's path of seeing is the base knowledge. The third view, the Shravaka's base knowledge yoga, is that characteristic, because it is the signified, because from that time on, it is the base knowledge yoga that is indirectly shown, that is, the Shravaka's base knowledge is not on this shore or the other shore, from that time on, it is the base knowledge that is indirectly shown. The second is that the yoga of the union of skillful means and wisdom that meditates after realizing the three bases, paths, and results as free from elaboration is the characteristic of the base knowledge yoga that is directly shown at this time. The second has two parts, refutation and establishment. The first is: Some say that the base knowledge yoga is to be meditated on below the first ground, because it is to be meditated on in order to transcend the Hinayana ground, and that transcendence is obtained from the first ground. It is not meditated on above the first ground, because there the Hinayana ground has already been transcended, because there the selflessness of the person has already been realized, so it is not continuously meditated on. Some say that it is the Mahayana's path of application.