Tibetan
ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་ཏེ། མཉམ་གཞག་ཏུ་མཚན་མེད་མ་རྟོགས་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་མི་ནུས་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་འཛིན་དང་ལྡན་བཞིན་པ་མིན་ཏེ། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། མཚན་འཛིན་ནི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་མི་ནུས་པའི་དོན་ཡང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་འཛིན་འབྱུང་སྲིད་པ་ཙམ་ལ་བྱེད་པ་ནི་མིན་ཏེ། མ་དག་ས་བདུན་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཏུའང་མཚན་འཛིན་འབྱུང་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་མཚན་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་མི་འགལ་བས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མཚན་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་མི་ནུས་ཤིང་། གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེའང་སྤོང་མི་ནུས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་བར་ཆར་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱིས་མ་བཅིངས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། གཞན་དག་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་བྱེད་དང་པོ་དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་སུ་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོའི་རིགས་སུ་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་ཐལ་ལོ། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པའང་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་ཁྱབ་པར་མེད་དེ། བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་ཆོས་ཅན། ལམ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་ཐལ། ལམ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་རིགས་སུ་ཐལ་ལོ། །ལུགས་དང་པོའང་མི་འཐད་དེ། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ངག་དོན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ས་དང་པོ་ནས་འཇོག་པ་དེ་འཐད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། གཞུང་སྤྱིའི་བསྟན་ཚུལ་དང་། སོ་སོའི་ངག་དོན་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དེ་ཡིན་པས་དེ་དང་བཅས་པའི་གཞི་ཤེས་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་། དེ་སྤོང་ནུས་པའི་གཞི་ཤེས་ལ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་སུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལའང་། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང་། །ཞེས་པས་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་དེ་བསྟན། དུས་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །ཞེས་པས་གཞིའི་ཆོས་ཅན་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་དེ་བསྟན། སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །ཞེས་པས་ལམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང་། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པས་འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་བསྟན། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པས་ལམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་བསྟན། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་བསྟན་ནོ། །འོ་ན་གཞི་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན་སྙམ་ན། དེ་ནི་གོང་དུ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞུང་དེའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞི་ལམ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཆོས་ཅན། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞི་ལམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་ཡིན་ན་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གཞི་ལམ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་དེ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཚན་འཛིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེས་བདེན་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། རྩར་རྟགས་མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་མཚན་འཛིན་ཡོ
Chinese
复次，自宗是：声闻的见道无间道，法相是：被名相执着所束缚的阿赖耶识，因为在等持中没有证悟无相，所以在后得位无法断除名相执着的增益的阿赖耶识的缘故。并非是具有名相执着，因为这是瑜伽现量，而且名相执着是声义混杂执着的分别念的缘故。后得位无法断除名相执着的增益的意义也是，并非仅仅是指后得位可能产生名相执着，因为在不清净的七地后得位也可能产生名相执着的缘故。因此，声闻的阿赖耶识是在等持中与名相执着和执持方式不相违，所以在后得位无法引生对无相之义的定解，并且在串习达到极致时也无法断除。所谓“那是善巧方便者”的场合中，有些人说：大乘见道的无间道，法相是：接近果母的阿赖耶识，因为是善巧修持果母的菩萨圣者的现观的缘故，因为是没有被执持基道果三者为名相的名相执着所束缚的菩萨圣者的现观的缘故。另一些人说：大乘修道者的相续中的补特伽罗无我现量证悟的证悟之类，法相是：第一个能立中承许。因为，这是被殊胜方便智慧所摄持的菩萨圣者的智慧的缘故。如果承许，则成为对治阿赖耶识。因为承许的缘故。如果承许，则成为执持基道果三者为名相的名相执着的对治之类。因为承许的缘故。如果承许，则成为证悟法无我的证悟之类了。也有这样的过失指责。那是不遍的，因为菩萨修道者的相续中的补特伽罗无我证悟的证悟之类，法相是：成为证悟三道无自性的证悟之类。因为是道智的缘故。周遍承许。如果承许，则执着成为证悟法无我的证悟之类了。第一个宗也不合理，因为如果是善巧修持菩提的方便的加行，则必须是接近菩提的加行。因为语义上有周遍的缘故。如果承许，则
English
Furthermore, our own system is: the uninterrupted path of the Seeing Path of the Hearers, its characteristic being: the base consciousness bound by conceptual grasping, because it is the base consciousness that cannot sever the superimposition of conceptual grasping in the post-meditation state because it has not realized the absence of characteristics in the equipoise state. It is not the case that it possesses conceptual grasping, because this is direct yogic perception, and conceptual grasping is the conceptual thought of mixed apprehension of sound and meaning. The meaning of not being able to sever the superimposition of conceptual grasping in the post-meditation state is also not merely referring to the possibility of conceptual grasping arising in the post-meditation state, because conceptual grasping can also arise in the post-meditation state of the impure seven grounds. Therefore, the base consciousness of the Hearers is such that it does not contradict conceptual grasping and the manner of grasping in the equipoise state, so it cannot generate certainty about the meaning of the absence of characteristics in the post-meditation state, and it cannot be abandoned even when habituation reaches its limit. In the context of "That is skillful in means," some say: the uninterrupted path of the Seeing Path of the Great Vehicle, its characteristic being: the base consciousness close to the Fruition Mother, because it is the direct realization of the Bodhisattva Arya who is skillful in practicing the Fruition Mother, because it is the direct realization of the Bodhisattva Arya who is not bound by the conceptual grasping that grasps the three bases, paths, and fruits as characteristics. Others say: the type of realization that directly realizes the selflessness of persons in the continuum of a Great Vehicle meditator, its characteristic being: it follows from the first reason. Because it is the knowledge of the Bodhisattva Arya that is seized by special skillful means and wisdom. If asserted, then it follows that it is the antidote to the base consciousness. Because of that assertion. If asserted, then it follows that it is the type of antidote to the conceptual grasping that grasps the three bases, paths, and fruits as characteristics. Because of the assertion. If asserted, then it follows that it is the type of realization that realizes the selflessness of phenomena. There is also such criticism. That is not pervasive, because the type of realization that realizes the selflessness of persons in the continuum of a Bodhisattva meditator, its characteristic being: it follows that it is the type of realization that realizes the absence of inherent existence of the three paths. Because it is path wisdom. The pervasion is accepted. If asserted, then the grasping follows that it is the type of realization that realizes the selflessness of phenomena. The first system is also unreasonable, because if it is the practice of skillful means for achieving enlightenment, then it must be the practice close to enlightenment. Because there is pervasion in the meaning of the words. If asserted, then
Chinese
大乘加行道暖位的智慧法。何以故？因此之故。若许，则应成是圣者相续的智慧。因许此故。遍，因为安立趋近菩提的加行之最末际限是从初地开始是合理的。于“色等蕴空性”之时。有总的论典的教法和各自的语义之考察二者。初者是：将基、道、果三者执为实有的实执是作为相违品安立的相违品，因此具有此的基识是相违品的基识，能断除此的基识是安立为对治基识的。其中，“色等蕴空性”者，显示了将基之法性执为实有的实执。 “通达三时之诸法”者，显示了将基之有法执为实有的实执。“布施等菩提分诸法”者，显示了将道执为实有。 “于胜等贪著微”者，显示了于果执实有。“布施等无我执”者，显示了将道执为实有的实执之对治。“诸法自性为一”等者，显示了于果执实有之对治。若问：为何不显示将基执为实有的实执之对治？答：此乃是于前“此岸彼岸非边”等之时，意指在宣说对治基识之体性的场合中已显示完毕。第二者是：于该论典之时，有些人说：将基道执为真实的实执法，是对治基识之相违品，因为是其所断除之故。若问：若是将基道执为实有的实执，则应成彼是执为真实的实执。因为该加行是该论典之义加行之故。若许，则应成圣者的相续中有将基道执为真实的实执。因为彼之相续中有将彼执为实有的实执之故。不能许，因为彼已现量证悟无实有之故。若于根本不成其为因，则应成：彼之相续中有已成为对治基识之所断的实执。
English
The wisdom of the heat stage of the Mahayana application path is a dharma. Why? Because of that. If you accept, then it follows that it is the wisdom of the continuum of the noble ones. Because you accept this. It is pervasive, because it is reasonable to establish the final limit of the application that is close to enlightenment from the first ground. In the context of "Form, etc., aggregates are emptiness." There are two considerations: the general teaching of the text and the meaning of each word. The first is: Grasping the basis, path, and result as real is the opposite of grasping at characteristics, so the basis consciousness that possesses this is the basis consciousness of the opposite side, and the basis consciousness that can abandon this is established as the antidote basis consciousness. Among these, "Form, etc., aggregates are emptiness" shows the grasping at characteristics that grasps the nature of the basis as real. "The dharmas that realize the three times" shows the grasping at characteristics that grasps the basis as a real entity. "Generosity, etc., are aspects of enlightenment" shows grasping at the path as real. "Attachment to victory, etc., is slight" shows grasping at the result as real. "Generosity, etc., have no self-grasping" shows the antidote to grasping at the path as real. "All dharmas are of one nature" and so on show the antidote to grasping at the result as real. If you ask why the antidote to grasping at the basis as real is not shown, the answer is: This is because it was already shown earlier in the context of "This shore, the other shore, are not extremes," referring to the occasion of explaining the nature of the antidote basis consciousness. The second is: At the time of that text, some say: The grasping at truth that grasps the basis and path as true is the opposite of the antidote basis consciousness, because it is what is to be abandoned. If you ask: If it is the grasping at characteristics that grasps the basis and path as real, then it follows that it must be the grasping at truth that grasps it as true. Because that application is the application of the meaning of that text. If you accept, then it follows that there is grasping at truth that grasps the basis and path as real in the continuum of the noble bodhisattvas. Because there is grasping at characteristics that grasps it as real in their continuum. It cannot be accepted, because they have already directly realized the absence of reality. If the sign is not established at the root, then it follows that there is grasping at characteristics in their continuum that has become what is to be abandoned by the antidote basis consciousness.