Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་མཚན་འཛིན་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལའང་དེ་མེད། ཐེག་ཆེན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལའང་དེ་མེད། ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ལའང་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དངོས། བར་པ་མ་གྲུབ་ན། དེའི་རྒྱུད་ལ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཡོད་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཡོད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་དེའི་དངོས་ཀྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེས་ཐེག་ཆེན་ཚོགས་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་ས་བོན་དེ་དངོས་སུ་སྤོང་བར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་དེའི་དངོས་ཀྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་པའི་རྒྱུད་ལ་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་ས་བོན་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །རྟགས་ཕྱི་ཟུར་མ་གྲུབ་ན། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་དེས་ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་འཛིན་དངོས་སུ་སྤོང་བར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པའི་ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་དངོས་གཉེན་ཡིན་ཏེ། ལམ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་བློ་གང་ཞིག དེ་དངོས་སུ་སྤོང་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་ས་བོན་གྱི་དངོས་གཉེན་ཡིན་ཏེ། དེ་གང་ཞིག དེ་དངོས་སུ་སྤོང་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དང་པོ་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བར་ཐལ། དེའི་དངོས་གཉེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མིན་པར་ཐལ། ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་འདས་པ་འགགས། མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟ་བ་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་དུས་ན་ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་ཡོད་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་དུས་ན་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐལ་བ་ཕྱི་མ་ལ་འདོད་ན། མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་རྒྱུད་ལྡན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། ཉོན་ཡིད་རྒྱུ
Chinese
因为如此。如果不成立，那么，作为对治根本识的真实断除对象的执相不成立，应成。菩萨圣者的相续中也没有它。大乘异生地的相续中也没有它。小乘的相续中也没有它。因为如此。初者真实。中者如果不成立，那么，他的相续中有对治根本识，应成。因为不成立。对此有人说，他的相续中有大乘的见道，应成。他的相续中有它的真实断除对象的见断种子，因为如此。如果这样，那么，大乘见道会真实断除大乘资粮道者的相续中的见断种子，应成。他的相续中有它的真实断除对象的见断种子，因为如此。如果承认，那么，大乘加行道者的相续中没有见断种子，应成。外侧的理由如果不成立，那么，对治根本识会真实断除小乘相续中的执相，应成。因为不成立。如果承认，那么，他会毫不费力地解脱。布施等没有我执。在这样的道中，在执相的对治的场合，有些人说，大乘的见道无间道，法，是道上的执相的真实对治，因为任何进入道之状态的心，都是它的真实断除者。又是那个法，是道上的执相种子的真实对治，因为任何那个，都是它的真实断除者。初者，那个法，会以真实损害道上的执相的方式来断除，应成。因为是它的真实对治。如果承认，那么，它不是那样，应成。因为道上的执相，过去已灭，未来未生，现在不与你同时存在。后者如果不成立，那么，在大乘的无间道的时候，道上有执相，应成。因为不成立。如果承认，那么，那个时候有声义混淆的分别念，并且有见断分别念，应成。因为承认如此。如果承认后者，那么，如果是不舍弃见断分别念的补特伽罗，那么，必须是相续具有见断分别念者，应成。因为承认如此。如果承认，那么，安住于声闻的见道无间道的补特伽罗，烦恼意
English
Because of that. If it is not established, then, the grasping at characteristics, which is the actual object to be abandoned by the antidote fundamental consciousness, is not established, it follows. It is also not present in the continuum of noble Bodhisattvas. It is also not present in the continuum of ordinary beings of the Great Vehicle. It is also not present in the continuum of the Lesser Vehicle. Because of that. The first is actual. If the middle one is not established, then, it follows that there is an antidote fundamental consciousness in his continuum. Because it is not established. To this, someone says, it follows that there is the path of seeing of the Great Vehicle in his continuum. Because there is the seed of what is to be abandoned by seeing, which is its actual object to be abandoned, in his continuum. If so, then, it follows that the path of seeing of the Great Vehicle actually abandons the seed of what is to be abandoned by seeing in the continuum of the one on the accumulation path of the Great Vehicle. Because there is the seed of what is to be abandoned by seeing, which is its actual object to be abandoned, in his continuum. If accepted, then, it follows that there is no seed of what is to be abandoned by seeing in the continuum of the one on the path of joining of the Great Vehicle. If the outer reason is not established, then, it follows that the antidote fundamental consciousness actually abandons the grasping at characteristics in the continuum of the Lesser Vehicle. Because it is not established. If accepted, then, he will be liberated effortlessly. Giving and so on have no self-grasping. In the context of the antidote to grasping at characteristics on such a path, some say, the uninterrupted path of seeing of the Great Vehicle, the dharma, is the actual antidote to grasping at characteristics on the path, because any mind that enters the state of the path is its actual abandoner. Also, that dharma is the actual antidote to the seed of grasping at characteristics on the path, because any of that is its actual abandoner. In the first case, that dharma, it follows that it abandons grasping at characteristics on the path by actually harming it. Because it is its actual antidote. If accepted, then, it follows that it is not so. Because grasping at characteristics on the path, the past has ceased, the future has not arisen, and the present does not exist simultaneously with you. If the latter is not established, then, it follows that there is grasping at characteristics on the path at the time of the uninterrupted path of the Great Vehicle. Because it is not established. If accepted, then, it follows that at that time there is the conceptual thought of mixing sound and meaning, and there is the conceptual thought to be abandoned by seeing. Because it is accepted. If the latter consequence is accepted, then, if it is a person who has not abandoned the conceptual thought to be abandoned by seeing, then, it follows that he must be one who possesses the continuum of the conceptual thought to be abandoned by seeing. Because it is accepted. If accepted, then, a person who abides on the uninterrupted path of seeing of the Hearer, afflicted mind
Tibetan
ད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཏུ་ཐལ། དེ་མ་སྤངས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་དམན་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། སུམ་ཅུ་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ན་མེད། །ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ངག་དོན་གཉིས་པ་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་ས་བོན་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དེའི་དངོས་གཉེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་ས་བོན་དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེས་ཁྱོད་ཟད་པར་སྤངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མ་དག་ས་བདུན་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་ལྡན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་གནས་སུ་བདེན་པར་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བའི་བློ་ཆོས་ཅན། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་བདེན་འཛིན་ཡིན་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་བདེན་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མ་དག་ས་བདུན་གྱི་གནས་སྐབས་ན་དེ་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སྔར་ལྟར་རོ། །འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་བློའི་དངོས་གཉེན་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་བློ་གང་ཞིག དེ་དངོས་སུ་སྤོང་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། དེའི་ས་བོན་གྱི་དངོས་གཉེན་ཡིན་ཏེ། དེ་གང་ཞིག དངོས་སུ་སྤོང་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། ལམ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོའི་སྐབས་སུ་འཕངས་པ་རྣམས་དྲན་པར་བྱ་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་གནས་སུ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློའི་དངོས་གཉེན་དུ་ཐལ། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་བློའི་དངོས་གཉེན་གང་ཞིག འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་གནས་སུ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་པའི་སྦྱོར་བ
Chinese
应成为具有现状的人。因为他是没有断除该现状的人，因为他是小乘的学人。如果承认根本，则与《三十颂》中的“没有超越世间的道”相违背。关于第二种口头意义，大乘见道无间道法，执著于道的种子是您的份额的断除对象，因为您是它的直接对治。如果承认，那么那个种子法，大乘见道解脱道会完全断除您，因为您是见道顶加行的份额的断除对象。如果承认，那么在不净七地的后得位时，道上没有执著，因为您承认这个。如果承认，那么那时会有不间断的无分别智慧，因为您承认这个。在果位的执著时，以真实执持如来为皈依处而顶礼的智慧法，是对治基智的相违品，因为它是它的断除对象，如果这样说。那么，果位的执著之智应成为实执，因为那个论证是该论典的意义论证。如果承认，那么，那个法，您不应存在于圣者的相续中，因为您是实执。如果承认，那么在不净七地的状态中，那个不应存在，因为您承认这个。如果承认，那么如前。在果位的执著的对治时，有些人说，大乘见道无间道法，是果位执著之智的直接对治，因为任何进入果位状态的智慧，都是直接断除者，并且，那个法，是那个种子的直接对治，因为任何直接断除者。如果这样说，那么应忆念在道上执著的对治时所说的，特别是大乘见道无间道法，应成为真实执持如来为皈依处的智慧的直接对治。任何果位执著之智的直接对治，果位执著之智就是真实执持如来为皈依处的智慧，因为如果不成立，则引用“对国王等生起微细贪著”的论证。
English
It should be a person with the current state. Because he is a person who has not abandoned that state, because he is a Hinayana learner. If you admit the root, then it contradicts the statement in the Thirty Verses, "There is no path beyond the world." Regarding the second oral meaning, the Mahayana Seeing Path Uninterrupted Path Dharma, the seed of clinging to the path is the object of abandonment in your share, because you are its direct antidote. If you admit it, then that seed Dharma, the Mahayana Seeing Path Liberation Path will completely eliminate you, because you are the object of abandonment in the share of the Seeing Path Peak Application. If you admit it, then in the post-attainment state of the impure seven grounds, there is no clinging to the path, because you admit this. If you admit it, then at that time there will be uninterrupted non-conceptual wisdom, because you admit this. At the time of clinging to the fruit, the wisdom of prostrating by truly holding the Tathagata as a refuge is the contradictory aspect of the antidote base wisdom, because it is its object of abandonment, if you say so. Then, the wisdom of clinging to the fruit should become true clinging, because that argument is the meaning argument of that treatise. If you admit it, then, that Dharma, you should not exist in the continuum of the noble ones, because you are true clinging. If you admit it, then in the state of the impure seven grounds, that should not exist, because you admit this. If you admit it, then as before. At the time of the antidote to clinging to the fruit, some say that the Mahayana Seeing Path Uninterrupted Path Dharma is the direct antidote to the wisdom of clinging to the fruit, because any wisdom that enters the state of the fruit is the direct eliminator, and, that Dharma, is the direct antidote to that seed, because any direct eliminator. If you say so, then you should remember what was said at the time of the antidote to clinging to the path, especially the Mahayana Seeing Path Uninterrupted Path Dharma, should become the direct antidote to the wisdom of truly holding the Tathagata as a refuge. Any direct antidote to the wisdom of clinging to the fruit, the wisdom of clinging to the fruit is the wisdom of truly holding the Tathagata as a refuge, because if it is not established, then cite the argument of "arising subtle attachment to the king, etc."