Tibetan
ཞུང་ལས། ཉན་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པའི་རྣམ་གཞག་གསུང་ཞིང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལས་རྟོགས་པ་ལྟར་གསུངས་པའི་དོན་ལ། ཁ་ཅིག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བཤད་ནས། དེ་གཉིས་དགོངས་པ་འགལ་བར་འདོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་མི་འགལ་བར་འདོད་པ་དང་། ཊཱི་ཀ་ལས། གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ལ་མ་རྟོགས་པས་དགོངས་པ་མི་འགལ་བར་བཞེད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གང་རུང་གཅིག་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་གཞི་ཡིན་པས་རྒྱང་རིང་དུ་དོར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ངོས་མ་ཟིན་པའི་ནང་མཚན་ཕྱོགས་བཅུར་སྒྲོག་པའོ། །གསུམ་པ་ལའང་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཅིག་གནས་ན་ཡང་རེ་ཞིག་སྦ་བར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་མཚན་མ་ངེས་པ་དག་གིས་ཀུ་ཅོ་མང་དུ་འདོན་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་འདི་ལྟར་བལྟ་སྟེ། སྤྱིར་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལ་བྱས་ནས་དེར་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དང་། དེ་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་ཡིན་པར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་བཞེད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་ཉན་རང་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ཏེ། ཉན་རང་གིས་གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་འཇུག་བ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་ལུང་རིགས་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཉན་རང་དང་བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ཉན་རང་གི་རྟོགས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་བྱམས་ཆོས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུའང་འགལ་བ་མེད་དེ། ཉན་རང་གིས་བདེན་མེད་མ་རྟོགས་པའི་ལུང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་དབུ་ཞབས་གང་དུ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །ཞེས་པའི་གཞུང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འཆད་ན་བདེན་མེད་རྟོགས་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ངོས་འཛིན་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ངོས་གཟུང་ཞེ་ན། བདེན་པར་གཟུང་མ་གཟུང་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ། འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་བྱར་གྱུར་པའི་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་། དེ་མེད་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་དང་། འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དང་། འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བློ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློར་བྱེད་པ་ནི་མགོན་པོ་བྱམས་པའི་བཞེད་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་གང་། །དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །ཅེས་དང་། སྐབས་དང་པོ་དང་ལྔ་པར་ཡང་ཡུལ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་དེ་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐབས་གསུམ་པར་ཡང་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་ལ་དེར་ཞེན་པའི་བློ་དང་། དུས་གསུམ་པོ་ལ་དེ་དང་དེར་ཞེན་པའི་བློ་དང་། སྦྱིན་སོགས་ལ་སྦྱིན་སོགས་སུ་ཞེན་པའི་བློ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ལ་ཉམས་ལེན་དུ་ཞེན་པའི་བློ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱབས་གནས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དུ་བྱས་ནས་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་སྤང་བྱར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཉན་རང་གིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་པོ་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་གསུམ་ཆར་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་འདིའི་སྒོ་ནས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་པ་དང་། ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཁོ་ན་སྟོན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཉན་རང་གིས་མ་རྟོགས་པར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱང་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཟབ་མོའི་འཁུ་འཕྲིག་ཅན་འཇིགས་པ། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཁ་ཅིག་ལའོ། །ཞེས་དང་། སྡིག་དང་བསོད་ནམས་བྱ་བ་འདས། །ཟབ་མོ་བཀོལ་བའི་དོན་དང་ལྡན། །མུ་སྟེགས་གཞན་དང་རང་ཉིད་ཀྱི། །གནས་མིན་སྐྲག་པས་མ་མྱངས་པས། །ཞེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོས་སྟོང་། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་སྐབས་མ་ཐོབ་པ་དག་གིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཉན་རང་ལ་དེ་ཡོད་པར་བཤད་པ་དང་། བྱམས་པས་མཚན་མེད་རྟོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཉན་རང་ལ་དེ་མེད་པར་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྔ་མས་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་རིགས་ཚོགས་ལ་སོགས་པས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མཛད་ལ། དེའི་ཚེ་རང་གི་བསྟན་བཅོས་ལ་རིགས་ཅན་གསུམ་ཀ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་རྟོགས་པ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གསལ་བར་མ་བཤད་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མས་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་བརྗོད་བྱ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་དྲིལ་ནས་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་འཆད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་རང་གིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ་ལམ་རེ་རེའི་སྐབས་སུའང་ཐེག་དམན་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པའི་རྟོགས་པ་རེ་རེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་ཉན་རང་གིས་ཕུང་པོ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་བྱམས་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་གཉིས་ཀའང་བཞེད་ཅིང་། མཚན་མེད་དང་། དམིགས་མེད་དང་། སྤྲོས་བྲལ་མ་རྟོགས་པ་ནི་གཉིས་ཀའང་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་མི་མཐུན་པ་ཙམ་གྱིས་དགོངས་པ་མི་མཐུན་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་ནི་དགོས་པའི་དབང་གིས་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། དགོས་པའང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་འགག་ཞིག་ནི་ཊཱི་ཀ་གཞིར་བཞག་ནས་བྱས་པ་ཡིན་པས་འདི་དང་འགལ་བར་སེམས་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཁོ་བོ་འབའ་ཞིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་ཁ་ཅིག ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་གཞི་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་གྱི་ས་བོན་དངོས་སུ་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་དངོས་སུ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཉེར་ཞི་གཉིས་སུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པར་ཐལ་བ་དང་། སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཐལ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་
Chinese
ཞུང་ལས།（藏文人名，音译为雄勒）论述声闻、独觉未证悟法无我的宗义，以及龙树论典中所说的证悟之义。有些人按字面意思解释，认为二者观点相违；有些人则认为二者都证悟了法无我，所以不相违；还有些论师认为二者都未证悟，所以观点不相违。这三种观点中，第一种观点是诽谤其中一方的基础，应远远抛弃。第二种观点是对法之我与法我执的体性未认识清楚，而在各处宣扬。第三种观点虽然也存在一些过失，但暂时隐藏起来，为什么呢？因为害怕一些理由不确定的人大声喧哗。我个人是这样看待经论之义的：一般而言，法之我指的是将取蕴五蕴执著为真实存在，并将执著于此的念头视为法我执，而证悟其空性的念头则是证悟法无我的念头，圣者龙树父子也是这样认为的。此时，声闻、独觉已经证悟了法无我，因为声闻、独觉已经证悟了作为假立基础的五蕴并非真实存在。 《宝鬘论》和《入中论》及其注释的理证，也仅仅是证明了这一点。龙树父子并没有说过声闻、独觉和菩萨的证悟没有差别。声闻、独觉的证悟，即使在慈氏五论的场合中也没有相违之处，因为无论在《现观庄严论》的开头还是结尾，都找不到声闻、独觉未证悟真谛的教证。 “异生与圣者之差别”的论典，如果按字面意思解释，也能成立证悟真谛。然而，不使用证悟法无我的措辞，是因为对法之我的认识方式不同。那么，如何认识呢？无论是执著为真实存在还是不执著为真实存在，只要是三轮分别念的执著对境，即名相戏论，那就是法之我，而没有它就是法无我。三轮分别念的念头就是法我执，三轮分别念
English
ཞུང་ལས། (Zhung Le) discusses the tenets of Śrāvakas and Pratyekabuddhas not realizing the selflessness of phenomena, and the meaning of realization as explained in Nāgārjuna's treatises. Some people interpret it literally, believing that the two views contradict each other; others believe that both realize the selflessness of phenomena, so there is no contradiction; and some teachers believe that neither realizes it, so there is no contradiction. Among these three views, the first is the basis for slandering one of the parties and should be discarded far away. The second view is to proclaim everywhere without clearly recognizing the nature of the self of phenomena and the clinging to the self of phenomena. Although the third view also has some faults, it should be temporarily hidden, why? Because of the fear that some people with uncertain reasons will make a lot of noise. I personally view the meaning of the scriptures in this way: In general, the self of phenomena refers to grasping the five aggregates of appropriation as truly existent, and regarding the thought clinging to this as the clinging to the self of phenomena, while the thought realizing its emptiness is the thought realizing the selflessness of phenomena, and the noble Nāgārjuna and his son also think so. At this time, Śrāvakas and Pratyekabuddhas have already realized the selflessness of phenomena, because Śrāvakas and Pratyekabuddhas have already realized that the five aggregates, which are the basis of imputation, are not truly existent. The reasoning of the Ratnāvalī and the Madhyamakāvatāra and its commentary only proves this point. Nāgārjuna and his son did not say that there is no difference between the realization of Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. The realization of Śrāvakas and Pratyekabuddhas does not contradict even in the context of the Five Treatises of Maitreya, because no teaching that Śrāvakas and Pratyekabuddhas do not realize the truth can be found in the beginning or end of the Abhisamayālaṃkāra. The treatise "The Difference Between Ordinary Beings and Noble Ones," if interpreted literally, can also establish the realization of the truth. However, the term "realization of the selflessness of phenomena" is not used because the way of recognizing the self of phenomena is different. So, how to recognize it? Whether it is grasped as truly existent or not, as long as it is the object of clinging of the mind that discriminates in the three spheres, that is, the conceptual proliferation of names, that is the self of phenomena, and the absence of it is the selflessness of phenomena. The thought of the mind that discriminates in the three spheres is the clinging to the self of phenomena, and the three spheres of
Chinese
将不分别的智慧作为证悟法无我的智慧，是弥勒怙主的观点。在《宝性论》中说：“何者分别三轮相，彼即立为所知障。”并且，在第一品和第五品中也说，对于境仅是假立而显现执著的智慧，是菩萨道所断的主要所知障。在第三品中也说，对于色等蕴的空性执著的智慧，以及对于三时执著于彼的智慧，以及对于布施等执著于布施等的智慧，以及对于菩提分法执著于修行的智慧，以及对于如来显现执著于救护处的智慧等，都作为法我执而成为菩萨道不共的所断。像那样的法无我，声闻缘觉丝毫也没有证悟。菩萨的资粮道、见道、修道这三者，是通过证悟那样的法无我，而远远超胜于小乘的三道，在《现观庄严论》中非常清楚地说明了。并且，不共品的基智和，对治品的基智的差别，也是通过这个来区分的。以及“那是缘于相的境”等，以及“短暂的和多种的”等的论典，都似乎只是在说明这个。像那样的法无我，声闻缘觉没有证悟，圣者龙树父子也是这样认为的。在《宝鬘论》中说：“甚深之曲解，某些求菩提者亦畏惧。”又说：“罪与福业皆已过，具足运用甚深义，异教徒与自部，非处怖畏未曾尝。”又在《入中论》中说：“布施、施者、受者皆空性。”在它的注释中说：“那是未获得菩萨地位者所不能知的。”龙树将证悟蕴的无自性作为证悟法无我，并说声闻缘觉具有它，而弥勒将证悟无相作为证悟法无我，并说声闻缘觉不具有它，这是什么原因呢？前者是般若经的
English
To transform non-conceptual wisdom into the wisdom that realizes the absence of self of phenomena is the view of Lord Maitreya. In the Uttaratantra, it says, "Whatever perceives the three circles, that is considered an obscuration of knowledge." Furthermore, in the first and fifth chapters, it is said that the mind that clings to objects as merely imputed is the obscuration of knowledge that is the main object to be abandoned on the Bodhisattva path. In the third chapter, the mind that clings to the emptiness of the aggregates such as form, the mind that clings to the three times, the mind that clings to generosity, etc., as generosity, etc., the mind that clings to the aspects of enlightenment as practice, and the mind that clings to the Tathagata as a refuge are all considered as grasping at the self of phenomena and are taught as the uncommon objects to be abandoned on the Bodhisattva path. Such an absence of self of phenomena is not realized even slightly by Hearers and Solitary Realizers. The three paths of the Bodhisattva—accumulation, seeing, and meditation—are far superior to all three paths of the Lesser Vehicle through the realization of such an absence of self of phenomena, as is very clearly stated in the Ornament for Clear Realization. Moreover, the difference between the basis of knowledge of the opposing side and the basis of knowledge of the antidote is also distinguished through this. And, "That is from the perspective of focusing on characteristics," and "Temporary and diverse," etc., all the treatises seem to be pointing only to this. Such an absence of self of phenomena is not realized by Hearers and Solitary Realizers, and the noble Nagarjuna and his son also hold this view. In the Precious Garland, it says, "The twistedness of the profound is feared by some who seek enlightenment." And, "Actions of sin and merit have passed, possessing the meaning of employing the profound, not experienced by others and one's own, in a non-place, due to fear." And in the Entrance to the Middle Way, it says, "Giving, the object of giving, the receiver, are empty of the giver." In its commentary, it says, "That is not able to be known by those who have not attained the Bodhisattva stage." What is the reason that Nagarjuna considers the realization of the absence of inherent existence of the aggregates as the realization of the absence of self of phenomena and says that Hearers and Solitary Realizers have it, while Maitreya considers the realization of the absence of characteristics as the realization of the absence of self of phenomena and says that Hearers and Solitary Realizers do not have it? The former is the Prajnaparamita's