Tibetan
ལ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ལམ་སྒོམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། ༥ །ཡང་ས་གཉིས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། ཐེག་དམན་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་ཐལ། རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཁོ་ནའི་དངོས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ༦ ཡང་སྒོམ་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་བཞི་པོ་དེ་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ནམ་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། ཉན་ཐོས་སྒོམ་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེས་དེའི་དངོས་གཉེན་བྱེད་ནུས་པར་ཐལ། དེ་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དུ་ཐལ་ལོ། ༧ །གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པས་དེ་བཞི་ཟད་པར་སྤངས་པར་ཐལ། དེ་བཞི་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་བརྟེན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ༨ སྔ་མ་ལྟར་ན། སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་ཡིན་ན་དག་སའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སྒོམ་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ན། དག་སའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤངས་བྱ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། སྒོམ་པའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །ཞེས་པའི་གཞུང་འདི་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ༩ མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ནམ་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དག་སའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྒོམ་སྤངས་སུ་ཐལ་ལོ། ༡༠ །གཞན་ཡང་། དེ་ཆོས་ཅན། ས་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ཁྱོད་མ་སྤངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། ས་གཉིས་པའི་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བྱང་སེམས་སྒོམ་ལམ་པ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ༡༡ ཕྱི་མ་ལྟར་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེས་དེ་བཞིའི་ས་བོན་དངོས་སུ་སྤོང་ནུས་པར་ཐལ། དེ་བཞི་མཐོང་སྤངས་སུ་གྱུར་པའི་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་དུ་ཐལ་ལོ། ༡༢ །ཡང་མཐོང་སྤང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གིས་ཁྱོད་མ་སྤངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱ
Chinese
而且，（如果）说作为所知障的对治，不是作为修道之烦恼障的对治，这与（前面的说法）相违背。5. 还有，二地的无间道，应成小乘的无间道，因为是仅仅成为自己的份额的烦恼障的真实对治的无间道。承认宗。6. 还有，四种修断的能取所取的分别念，那是所知障还是烦恼障？如果是后者，那么，声闻修道的无间道能够作为它们的真实对治，应成必然，因为它们是烦恼障的缘故。如果承认，那么，它应成修道顶位。7. 此外，声闻阿罗汉已经彻底断除了那四种（分别念），应成必然，因为那四种是烦恼障的缘故。如果承认，那么，它（声闻阿罗汉）应成具有以三乘所摄的一切圆满功德，因为是阿罗汉的缘故。周遍成立，因为（经中）说：这些瘟疫病都已灭尽。8. 如果是前者（四种修断的能取所取的分别念是所知障），那么，如果是修道顶位，就必须是净地的智慧，应成必然，如果是修断的能取所取的分别念，就必须是净地的智慧的所断，因为（经中说）：修道的道有各自的，四种分别念。因为这部经是显示修道顶位的经的缘故。9. 见断的能取所取的分别念，那是所知障还是烦恼障？如果是前者，那么，它应成是净地的智慧的所断，因为是所知障的缘故。如果承认，那么，应成是修断。10. 此外，它（见断的能取所取的分别念）应成没有被二地的智慧所断，因为你是所知障的缘故。承认周遍。如果承认，那么，二地的菩萨修道者，应成你不是菩萨修道者，因为承认那样的缘故。11. 如果是后者（见断的能取所取的分别念是烦恼障），那么，声闻的见道无间道能够真实断除那四种（分别念）的种子，应成必然，因为那四种是见断所断的烦恼障的缘故。如果承认，那么，它应成见道顶位。12. 还有，见断的能取所取的八十种分别念，应成安住在（大乘）见道解脱道上的补特伽罗没有断除你，因为你是所知障的缘故。周
English
Moreover, (if) it is said that as the antidote to the obscuration of knowledge, it is not the antidote to the obscuration of afflictions of the path of meditation, this contradicts (the previous statement). 5. Also, the uninterrupted path of the second ground, it should become the uninterrupted path of the Lesser Vehicle, because it is the uninterrupted path that only becomes the actual antidote to the obscurations of afflictions of its own share. The sign is acknowledged. 6. Also, are the four conceptualizations of grasping and being grasped to be abandoned by meditation, are they the obscuration of knowledge or the obscuration of afflictions? If it is the latter, then, the uninterrupted path of the path of meditation of the Hearers is able to act as their actual antidote, it should necessarily follow, because they are the obscuration of afflictions. If it is acknowledged, then, it should become the peak of the path of meditation. 7. Furthermore, the Hearer Arhat has completely abandoned those four (conceptualizations), it should necessarily follow, because those four are the obscuration of afflictions. If it is acknowledged, then, it (the Hearer Arhat) should necessarily rely on all the perfect qualities encompassed by the three vehicles, because it is an Arhat. The pervasion is established, because (it is said in the scriptures): These epidemics have all been extinguished. 8. If it is the former (the four conceptualizations of grasping and being grasped to be abandoned by meditation are the obscuration of knowledge), then, if it is the peak of the path of meditation, it must be the wisdom of the pure ground, it should necessarily follow, if it is the conceptualization of grasping and being grasped to be abandoned by meditation, it must be what is to be abandoned by the wisdom of the pure ground, because (it is said in the scriptures): The path of meditation has its own, four conceptualizations. Because this scripture is the scripture that shows the peak of the path of meditation. 9. Are the conceptualizations of grasping and being grasped to be abandoned by seeing, are they the obscuration of knowledge or the obscuration of afflictions? If it is the former, then, it should necessarily be what is to be abandoned by the wisdom of the pure ground, because it is the obscuration of knowledge. If it is acknowledged, then, it should become what is to be abandoned by meditation. 10. Furthermore, it (the conceptualizations of grasping and being grasped to be abandoned by seeing) should necessarily not be abandoned by the wisdom of the second ground, because you are the obscuration of knowledge. The pervasion is acknowledged. If it is acknowledged, then, the Bodhisattva meditator of the second ground, you should necessarily not be a Bodhisattva meditator, because of acknowledging that. 11. If it is the latter (the conceptualizations of grasping and being grasped to be abandoned by seeing are the obscuration of afflictions), then, the uninterrupted path of the path of seeing of the Hearers is able to actually abandon the seeds of those four (conceptualizations), it should necessarily follow, because those four are the obscuration of afflictions to be abandoned by seeing. If it is acknowledged, then, it should become the peak of the path of seeing. 12. Also, the eighty conceptualizations of grasping and being grasped to be abandoned by seeing, it should necessarily be that you are not abandoned by the individual abiding on the path of liberation of the path of seeing (of the Great Vehicle), because you are the obscuration of knowledge. The per
Tibetan
བ་པ་ཁས། འདོད་ན། དེ་སྐྱེས་ན་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས། ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དང་འགལ་ལོ། ༡༣ །ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་དེ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཁྱོད་མ་སྤངས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་དེས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ༡༤ རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཆོས་ཅན། མཐོང་སྤངས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པར་ཐལ། མཐོང་སྤངས་སུ་གྱུར་པའི་ཉོན་སྒྲིབ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། མཐོང་སྤངས་ཡིན་ན་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ༡༥ ཡང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་སྔོན་སོང་གི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་བར་ཆད་མེད་ལམ་མིན་པར་ཐལ། རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྤོང་བ་གང་ཞིག རང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ཁས་བླངས། ༡༦ ཡང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་བདུན་པའི་བར་དུ་སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྤོང་བར་ཐལ། དེ་འདྲའི་སྦྱོར་ལམ་དེས་ཉོན་སྒྲིབ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྤོང་བ་གང་ཞིག ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་མ་མཐའི་ས་མཚམས་ས་བརྒྱད་པ་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ༡༧ ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ངོས་འཛིན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ན་མངོན་ཞེན་ཅན་གྱི་བློ་མིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་དབང་ཤེས་ལ་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་བདེན་པར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་དགོས་པ་གང་ཞིག དབང་ཤེས་ལ་རང་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ན་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་མིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ༡༨ སྟོབས་ལྡན་བློ་གྲོས་ཁྲོ་ཆེན་ཁྲོས་ནས་ནི། །དངོས་སྟོབས་རིགས་པའི་ཧཱུྃ་སྒྲ་སྒྲོག་པའི་ཚེ། །ཕས་རྒོལ་ལོག་སྨྲའི་བགེགས་དཔུང་མ་ལུས་པ། །ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོའི་ཕ་མཐར་ཅིས་མི་འབྲོས། །བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱམས་པའི་ག
Chinese
如果承认，如果那样产生，就与欲界、色界和无色界的分类等论典相违背。13. 还有，从“获得见道的瑜伽士没有烦恼障和所知障的怖畏”之处所说的所知障，法相是，安住在殊胜大乘见道的菩萨没有断除你，因为你就是所知障。如果承认周遍，如果承认，那么那样的菩萨没有获得狮子奋迅三摩地，因为承认那个的缘故。14. 入流果位者，法相是，应当断除一切见断，因为断除了一切属于见断的烦恼障的缘故。如果承认周遍，因为如果是见断，就必须是烦恼障的缘故。如果在根本上承认，那么，法相是，应当获得狮子奋迅三摩地，因为承认那个的缘故。15. 还有，以声闻阿罗汉的证悟为先导的大乘见道无间道，法相是，不是无漏无间道，因为丝毫也不断除自己分上的障碍的缘故。承认宗，因为丝毫也不断除自己分上的烦恼障，是因为丝毫也不断除自己分上的所知障的缘故。承认后者。16. 还有，以声闻阿罗汉的证悟为先导的大乘加行道到七地之间，丝毫也不断除障碍，因为那样的加行道丝毫也不断除烦恼障，是因为安立断除所知障的最低限度是从八地开始的缘故。17. 所知障的认定也不合理，因为如果是所知障，就必须不是具有显现执着的心的缘故。如果是那样，就必须仅仅是根识显现境从自方显现为真实的缘故，因为根识没有对自己的境执着的缘故。如果承认，如果是所知障，就必须不是菩萨道所断的主要对境的缘故，因为承认那个的缘故。18. 具有力量的智慧者大愤怒地愤怒后，当宣说真实力量理性的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）声时，敌对者邪说的魔众没有全部逃到广大领域的边际吗？这是中间的偈颂。第三是，慈爱的
English
If accepted, if it arises like that, it contradicts the treatises on the divisions of the desire realm, form realm, and formless realm, etc. 13. Furthermore, concerning the cognitive obscuration mentioned from the point where "the yogi who has attained the path of seeing is free from the fear of afflictive and cognitive obscurations," the subject is that bodhisattvas abiding on the special Mahāyāna path of seeing have not abandoned you, because you are a cognitive obscuration. If the pervasion is accepted, if accepted, then such bodhisattvas have not attained the Lion's Leap Samādhi, because of accepting that. 14. The stream-enterer, the subject is, should have abandoned all that is to be abandoned by seeing, because they have abandoned all afflictive obscurations that have become what is to be abandoned by seeing. If the pervasion is accepted, because if it is what is to be abandoned by seeing, it must be an afflictive obscuration. If accepted at the root, then, the subject is, should have attained the Lion's Leap Samādhi, because of accepting that. 15. Furthermore, the uninterrupted path of the Mahāyāna path of seeing that precedes the realization of a Śrāvaka Arhat, the subject is, is not an undefiled uninterrupted path, because it does not abandon even a little of the obscurations on its own part. The sign is accepted, because whatever does not abandon even a little of the afflictive obscurations on its own part, is because it does not abandon even a little of the cognitive obscurations on its own part. The latter is accepted. 16. Furthermore, from the Mahāyāna path of joining that precedes the realization of a Śrāvaka Arhat up to the seventh ground, no obscurations are abandoned at all, because such a path of joining does not abandon even a little of the afflictive obscurations, because the minimum limit for abandoning cognitive obscurations is established from the eighth ground onwards. 17. The identification of cognitive obscuration is also unreasonable, because if it is a cognitive obscuration, it must not be a mind with manifest clinging. If that is the case, it must be merely that sense consciousnesses manifest objects as true from their own side, because sense consciousnesses do not cling to their own objects. If accepted, if it is a cognitive obscuration, it must not be the main object to be abandoned on the bodhisattva path, because of accepting that. 18. When the powerful, wise, and greatly wrathful one becomes wrathful and proclaims the sound of the true power of reasoning, Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), won't all the hordes of obstructing forces of opposing heretics flee to the far end of the vast expanse? This is an intermediate verse. The third is, the loving one