Tibetan
་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་དགུ་ལ་ནི་དང་། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་འཕགས་གྲོལ་གྱི་བཞེད་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞུང་སྔ་མས་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་དགུ་པོ་སྒོམ་སྤང་དགུའི་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་ལ། སྤང་བྱ་སྒོམ་སྤང་དགུ་གྲུབ་ན་མ་དག་གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་དགུ་གྲུབ་ན་དག་པ་གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མིན་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་མི་བགྱིད། དམན་པར་མི་བགྱིད་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་སྤང་གཉེན་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་པ་བྱས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མ་ཁྱབ་པ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། མདོ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་གང་འགའ་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མི་བགྱིད་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དོན་དམ་པར་ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་པ་བྱས་པ་དོན་མེད་ན། ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་ཁྱབ་པའི་ལན་འདེབས་པ་ནི། མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་ཀླན་ཀའི་རིམ་པ་གསུམ་དང་། ལན་རིམ་པ་གསུམ་ཚིགས་བཅད་དུ་བསྡེབས་པ་ནི། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ས་དགུ་ལ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྤང་བྱ་ཆེ་རིམ་ནས་འགག་པ་དང་། གཉེན་པོ་ཆུང་རིམ་ནས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་ལ། སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གཉེན་པོ་ཆུང་ངུས་སྤང་བྱ་ཆེན་པོ་སེལ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤང་བྱ་ཆུང་ངུ་སྤོང་བ་ལ་གཉེན་པོ་ཆེན་པོ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། གོས་ལ་ཆགས་པའི་དྲི་མ་རགས་པ་སེལ་བ་ལ་བཙོ་ལག་མཁན་གྱིས་འབད་པ་ཆུང་ངུས་ཆོག་ལ། ཕྲ་མོ་སེལ་བ་ལ་བཙོ་ལག་མཁན་ཆེ་ཐད་དུ་འབད་པར་དཔེས་འཐད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡུམ་དོན་རང་གསལ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སྐབས་གསུམ་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བཤད་པ། དམིགས་མེད་ཐུགས་རྗེས་འཁོར་བ་མི་གཏོང་ཞིང་། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་མཚན་འཛིན་གྱི། །དྲི་མ་བསལ་བས་འབྲས་ཡུམ་སྒྲུབ་མཛད་པའི། །གཞི་ཀུན་ཤེས་པའི་རྒྱལ་ཡུམ་དེ་ལ་འདུད། །གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར། ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་འོག་ཏུ་གཞི་ཤེས་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་སྐབས་གསུམ་པར་བསྟན་པའི་གཞི་ཤེས་དེ་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་ཡིན་ན་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་དགོས་ཤིང་། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ལ། དེ་ལ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཀྱང་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་མི་དགོས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱང་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གཉེན་པོའི་གཞི་ཤེས་ཡོད་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་ལམ་ཤེས་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་གང་ཞིག གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཡིན་ན་ལམ་ཤེས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མ་གྲུབ་ན། ལམ་ཤེས་ཡིན་ན་དམན་ལམ་སྔོན་སོང་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་དེ་ཡིན་ན་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། རྩ་བའི་རྟགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་འཕགས་ཡིན་ན་དམན་ལམ་སྔོན་སོང་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག ལམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་དེ་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། མཚན་འཛིན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉེན་པོ་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ལམ་གསུམ་སྐྱེ་མེད་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་མིན་པར་ལམ་གསུམ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་ཡིན་པས། དེ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་ནུས་པའང་ཐོན་ཞིང་། གནད་འདི་ཤེས་ན་ཉན་རང་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། སྐབས་གསུམ་པའི་གཞུང་གི་དོན་རྣམས་རང་གྲོལ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁོ་བོ་ལ་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །ཚུ་རོལ
Chinese
因为是道。关于九地，以及“对此进行辩驳”之时，有圣解脱的观点和论师的观点两种。第一种是：之前的论典将大乘的九种修道显示为九种修断的对治。如果断除的九种修断成立，则不净的他自在就成为真实；如果对治的九种修道成立，则清净的他自在就成为真实。如果这样说，没有过失。因为，那样的断除和对治的次第仅仅是名言，并非胜义。对此进行阐述的是，经中说：“世尊，般若波罗蜜多不会损害一切种智，也不会贬低。”那么，如果断除和对治在胜义上不成立，菩萨努力积聚二资粮就变得没有意义了吗？对于胜义上承认，而在名言上不遍及进行阐述的是，经中说：“般若波罗蜜多不会完全执持任何法。” 再次，如果菩萨在胜义上努力积聚二资粮没有意义，那么获得和现证任何东西都不可能了吗？对于胜义上承认，而在世俗上不遍及进行回答的是，经中说：“世尊，二者完全清净，没有获得和现证。”像这样，将三种辩驳的次第和三种回答的次第归纳为偈颂是：“由此断除辩驳……”等等。第二种是：关于九地等等之时，对于承认断除是从大到小逐渐断除，而对治是从小到大逐渐生起。断除和对治的次第是不合理的，因为小的对治无法消除大的断除，而且断除小的断除不需要大的对治。如果这样说，没有过失。因为，就像清洗衣服上的粗大污垢，洗衣工只需付出少许努力即可，而清洗细微污垢，则需要高级洗衣工付出巨大努力一样，用比喻可以证明是合理的。自显的《母义》已经阐述完毕第二品中的难点。 第三品 阐述基智的难点 无缘大悲不舍轮回，基道果之法执著相，
English
Because it is the path. Regarding the nine grounds, and when "there is refutation of this," there are two views, the view of the liberated Arya and the view of the teacher. The first is: The previous treatise showed the nine Mahayana paths of meditation as the antidote to the nine things to be abandoned by meditation. If the nine things to be abandoned by meditation are established, then the impure other-powered becomes true; if the nine paths of meditation as antidote are established, then the pure other-powered becomes true. If you say so, there is no fault. Because, such a sequence of abandonment and antidote is merely nominal, not ultimately. What shows this is, the sutra says: "Bhagavan, the Prajnaparamita does not harm omniscience, nor does it diminish it." Well, if abandonment and antidote are not established ultimately, then the bodhisattva's effort to accumulate the two accumulations becomes meaningless? What shows that it is admitted ultimately, but not pervasive nominally is, the sutra says: "The Prajnaparamita does not completely grasp any dharma whatsoever." Again, if the bodhisattva's effort to accumulate the two accumulations ultimately is meaningless, then is it impossible to obtain and realize anything? What answers that it is admitted ultimately, but not pervasive conventionally is, the sutra says: "Bhagavan, the two are completely pure, there is no obtaining and no realization." Like this, summarizing the sequence of three refutations and the sequence of three answers into verses is: "By this, refutation is eliminated..." etc. The second is: Regarding the nine grounds etc., for admitting that abandonment is gradually abandoned from large to small, and antidote is gradually arisen from small to large. The sequence of abandonment and antidote is unreasonable, because small antidote cannot eliminate large abandonment, and abandoning small abandonment does not require large antidote. If you say so, there is no fault. Because, just like washing coarse dirt on clothes, a laundry worker only needs to put in a little effort, but washing fine dirt requires a high-level laundry worker to put in a lot of effort, it can be proved that it is reasonable with an example. The difficult points in the second chapter of the self-manifested Mother Meaning have been explained. The Third Chapter Explaining the Difficult Points of the Ground Wisdom Unconditional compassion does not abandon samsara, the basis, path, and fruit of the Dharma are grasped by characteristics,
Chinese
以消除垢染而成就果母者，敬礼遍知之母。在“若未遍知一切基，则不能善知道”之际，有些人说，在道智之后宣说基智是有理由的，因为生起道智，必须先有第三品所说的基智。如果说是声闻的道智，则必须以大乘发心来摄持，而这又必须先有缘众生的大悲心，而这又必须先有见到轮回过患的中士道。如果这样说，那么根本的理由是不合理的。生起道智，不一定必须先有对治基智，也不一定必须先有相违品的基智。如果第一个不成立，那么在大乘的加行道位，则有对治的基智。因为这不成立。另外，生起道智，则必须先有道智。因为这不成立。如果对治基智是道智，则必须是道智。第二个不成立，如果道智是道智，则必须是下道先有。另外，如果见到轮回过患的中士道，则必须是小乘道。因为在根本的立宗之际，有周遍。如果承认，那么如果是圣菩萨，则必须是下道先有。因为承认，生起道智，必须先有见到轮回过患的中士道。自己的宗派是，遍知一切基，就是了知执相违品与证悟离戏智慧是否为对治的差别。如果没有这个，则善知道，不是仅仅知道三道无生，而是以远离执著三道之垢染的方式来知晓，这就是“没有这个”的意思，也产生了善知道的能力。如果知道这个要点，就能自然而然地了解声闻和独觉是否证悟法无我的差别，以及第三品的经文意义。我就是有这个。
English
Homage to the Queen Mother of all knowable things, who accomplishes the Fruit Mother by eliminating defilements. In the context of "Without fully knowing all bases, one cannot properly know the path," some say that there is a reason for explaining the basis-wisdom after the path-wisdom, because the basis-wisdom taught in the third chapter must necessarily precede the arising of path-wisdom. If it is the path-wisdom of the Hearers, it must be grasped by the Mahayana aspiration, and for that, great compassion focused on sentient beings must precede it, and for that, the path of the middling person who sees the faults of samsara must precede it. If they say so, then the fundamental reason is unreasonable. The arising of path-wisdom does not necessarily require the opponent basis-wisdom to precede it, nor does it necessarily require the basis-wisdom of the contrary side to precede it. If the first is not established, then in the stage of the Mahayana path of joining, there is the opponent basis-wisdom. Because that is not established. Furthermore, the arising of path-wisdom necessarily requires path-wisdom to precede it. Because that is not established. If the opponent basis-wisdom is path-wisdom, then it must be path-wisdom. If the second is not established, if path-wisdom is path-wisdom, then the lower path must have preceded it. Furthermore, if it is the path of the middling person who sees the faults of samsara, then it must be the Hinayana path. Because there is pervasion in the context of the fundamental assertion. If you accept, then if it is a noble Bodhisattva, then the lower path must have preceded it. Because you accept, the arising of path-wisdom necessarily requires the path of the middling person who sees the faults of samsara to precede it. Our own system is that fully knowing all bases is knowing the difference between whether the object-grasping contrary side and the wisdom that realizes freedom from elaboration are opponents or not. Without that, properly knowing the path is not merely knowing the three paths as unborn, but knowing them in a way that is free from the defilements of grasping at the characteristics of the three paths. This is the meaning of "without that," and the ability to properly know the path also arises. If you know this key point, you will naturally understand the difference between whether Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of phenomena or not, and the meaning of the texts of the third chapter will be understood spontaneously. I have that.