Tibetan
་ཡིན་ནོ། །གསུང་ངོ་། །མི་འཐད་དེ། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ཡོད་པར་ཐལ། ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ས་གཉིས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན། འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དེས་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་མ་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ན་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། རྒྱུད་བླ་ལས། མཉམ་གཞག་གིས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་བ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བར་གསུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། གཞན་ཡང་ལམ་ཤེས་འཆད་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ལྔ་པོ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས་པའི་ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གཅིག་ཡོད་པར་ཐལ། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་དེ་ལྔ་པོ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། མོས་བསྔོ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གསུམ་པོ་གང་རུང་མིན་པ་གང་ཞིག སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཡང་མིན། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་གཉིས་ཁས་བླངས་ཏེ། རིམ་བཞིན་རྗེས་ཐོབ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོས་སྐལ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་དངོས་གཉེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་བཞིར་ངེས་པར་ཐལ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཞེས་པའི་གཞུང་དེས་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྒྱུད་བླ་དང་རྒྱན་ལས། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་མ་གསུངས་ཤིང་། རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་དང་། མཉམ་གཞག་གིས་ཉེས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་གསུངས་ཀྱང་། དེ་དང་འདི་དོན་མི་གཅིག་སྟེ། དེར་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཐམས་ཅད་མཉམ་རྗེས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྐབས་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རྗེས་ཐོབ་ལ་མོས་བསྔོ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གསུམ་བསྟན་ཟིན་ནས་མཉམ་གཞག་ལ་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཨར་ན་རེ། འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་གིས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འགྲེལ་པར། བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ལོ་ཙཱ་བའི་ལུགས་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ལ། འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་གློ་བུར་རྣམ་དག་དངོས་སུ་བསྟན། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གློ་བུར་རྣམ་དག་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པས་ན། འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ལ་འབྲས་བུ་བཞིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་བཞི། རང་རྒྱལ་ཅིག་ཆར་བར་ངེས་པས་རྒྱུན་ཞུགས་དང་དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གཉིས། བྱང་སེམས་ལ་ས་བཅུའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་བཅུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གཅིག་སྟེ་བཅུ་བདུན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་བཅུ་བདུན་དངོས་སུ་བསྟན་པ་མིན་པར་ཐལ། དེའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་ཡིན་ན་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་བསྟན་གྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡིན་ན་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེའི་སྐབས་སུ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་བཅུ་བདུན་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་བཅུ་བདུན་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ། ས་དགུ་ལ་ནི་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཐམས་ཅད་དངོས་སུ་བསྟན་པར་ཐལ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཐམས་ཅད་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁས། སྔ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་ཉོན་མོངས་ཉམས་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དག །ཅེས་པའི་གཞུང་གིས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། རང་རྒྱལ་ཅིག་ཅར་བར་ངེས་པའང་མི་འཐད་དེ། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་སྦྱོར་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། སྲིད་རྩེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ཐལ། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཞིག ཅིག་ཅར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ས་གཉིས་པ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་རྣམས་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་དངོས་ཡིན་པས། དེ་འཆད་པ་ལ། སངས་རྒྱས་རྟེན་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུ་བསྟན། འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་ངོ་བོ་བསྟན། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྤྱིར་རྣམ་དག་ལ་འཕགས་བཞིའི་རྣམ་དག་བཞིར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཞར་བྱུང་གི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་གྱི་སྔ་མའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི་མིན་ནོ། །གཞུང་དེས་རྣམ་དག་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པས་ས་ད
Chinese
是。说。不合理，因为存在着先于修习道（སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ།）的清净道（རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ།），因为存在着先于二地后得（ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ།）的二地等持（ས་གཉིས་པའི་མཉམ་གཞག།）。遍（ व्याप्त，khyab pa）承认。如果承认，那么《果净》等的论典就没有显示清净道了。另外，如果是断除所知障的修习道，那么必须是后得，因为《宝性论》中说，等持断除烦恼障，后得断除所知障。遍承认。另外，从讲解道智的时候开始，就存在着一个没有包含在所说的五种大乘修道中的二地及以上的修道，因为二地的解脱道没有包含在那五种道中的任何一种中。立宗已承认，凡不是随喜、回向、随喜三者中的任何一个，就既不是修习道，也不是清净道。后两个理由已承认，因为依次不是后得，也不是对治对境之障的真实对治。遍承认。清净道的果决定是声闻、缘觉、菩萨、佛陀的四种清净，因为《烦恼所知道三》的论典显示了清净道的果。因此，《宝性论》和《庄严经论》中没有说修习道和清净道的术语，只是说了后得成就功德，等持消除过患，但这和这里的意思不一样，因为那里是将所有的大乘修道分为等持和后得两种情况，而这里是在后得中已经显示了随喜、回向、随喜三者之后，将等持分为修习道和清净道两种情况。阿阇梨说，《果净》等的论典没有显示自性清净，因为注释中说，因为远离了我执等，所以才是极度的区分，这样遮破了译师的观点后，自己的观点是，《果净》等直接显示了客尘清净，而《烦恼所知》等显示了客尘清净的差别，所以《果净》等
English
Yes. It is said. It is not reasonable, because there exists a pure path (rnam dag sgom lam) that precedes the practice path (sgrub pa sgom lam), because there exists the equipoise (mnyam gzhag) of the second ground that precedes the subsequent attainment (rjes thob) of the second ground. The pervasion (khyab pa) is acknowledged. If it is acknowledged, then the scriptures such as "Fruit Purity" do not show the pure path. Furthermore, if it is a practice path that eliminates the obscuration of knowledge, then it must be subsequent attainment, because the Ratnagotravibhāga states that equipoise eliminates the obscuration of affliction, and subsequent attainment eliminates the obscuration of knowledge. The pervasion is acknowledged. Furthermore, from the time of explaining the wisdom of the path, there is a path of cultivation from the second bhumi upwards that is not included in any of the five Mahayana paths of cultivation that have been taught, because the path of liberation of the second bhumi is not included in any of those five. The sign is accepted, and anything that is not any of the three of dedication, aspiration, and rejoicing is neither a practice path nor a pure path. The latter two signs are accepted, because they are not subsequent attainment in sequence, and because they are not the actual antidote to the obscurations of the object of cognition. The pervasion is acknowledged. The result of the pure path is definitely the four purities of the Hearer, Solitary Realizer, Bodhisattva, and Buddha, because the scripture "Affliction, Knowledge, Path Three" shows the result of the pure path. Therefore, in the Ratnagotravibhāga and the Ornament, the terms practice path and pure path are not mentioned, and it is only said that subsequent attainment accomplishes qualities and equipoise eliminates faults, but this and that do not have the same meaning, because there it is the occasion of dividing all the Mahayana paths of cultivation into two, equipoise and subsequent attainment, while here, after the three of rejoicing, aspiration, and rejoicing have been shown in subsequent attainment, it is the occasion of dividing equipoise into two, practice path and pure path. The teacher said that the scriptures such as "Fruit Purity" do not show self-nature purity, because the commentary says that because of being separated from attachment to self, etc., it is the very distinction, thus refuting the translator's view, and his own view is that "Fruit Purity" etc. directly shows adventitious purity, and "Affliction, Knowledge" etc. shows the difference of adventitious purity, so "Fruit Purity" etc.
Chinese
从那时起所说的解脱道，声闻有四果所摄的四种解脱道。独觉必定是顿悟，所以有须陀洹和阿罗汉的两种解脱道。菩萨有十地的十种解脱道。佛有一种解脱道，所以说是十七种。在“果清净”等情况下，并不是实际显示了十七种解脱道。因为从那时起，如果实际显示的解脱道是清净修道。因为在那“自性即胜妙”的情况下，如果实际显示的是无间道，那么修行就必须是修道。对此，有些人说，在那个时候，实际显示了十七种解脱道。因为在“烦恼所知”等情况下，实际显示了十七种解脱道。如果这样说，那是不周遍的。因为在“于九地”的情况下，所有圣者相续的无间道都实际显示了。因为在“烦恼所知”的情况下，所有圣者相续的解脱道都实际显示了。承认宗法和遍。之前的理由也不成立，因为声闻的前三个果所摄的解脱道，因为烦恼衰弱。声闻众的德。因为经文没有实际显示解脱道。如果不成立，那么，这法，应是断除烦恼障的解脱道。因为不成立的缘故。独觉必定是顿悟也不合理，像犀牛角一样的独觉种姓的加行道者，应在有顶天离贪。任何对欲望离贪者，都是顿悟的缘故。第二，从二地到十地的解脱道都是真实的清净修道，所以在讲解时，“佛陀所依”等显示了它的因。“果清净”等显示了它的自性。“烦恼所知”等一般显示了清净有四种圣者清净，以顺带的方式显示，而不是显示之前的差别。经文实际显示了前三种清净的成就方法，因为没有实际显示佛陀的清净是极度的成就方法，所以
English
From that time onwards, the path of liberation that was taught, for the Shravakas, there are four paths of liberation encompassed by the four fruits. The Pratyekabuddhas are definitely enlightened instantaneously, so there are two paths of liberation, those of the Stream-enterer and the Arhat. Bodhisattvas have ten paths of liberation for the ten bhumis. Buddhas have one path of liberation, so it is said that there are seventeen. In the case of "fruit is pure" etc., it is not the case that the seventeen paths of liberation are actually shown. Because from that time onwards, if the actually shown path of liberation is the pure path of meditation. Because in that case of "its nature is supreme," if the actually shown uninterrupted path is the path of practice, then the practice must be the path of meditation. To this, some say that at that time, the seventeen paths of liberation are actually shown. Because in the case of "afflictions and knowable" etc., the seventeen paths of liberation are actually shown. If you say so, that is not pervasive. Because in the case of "on the ninth bhumi," all the uninterrupted paths of the noble ones' continuums are actually shown. Because in the case of "afflictions and knowable," all the paths of liberation of the noble ones' continuums are actually shown. The sign and pervasion are admitted. The previous reason is also not established, because the path of liberation encompassed by the first three fruits of the Shravakas, because of the weakening of afflictions. The virtue of the Shravakas. Because the scripture does not actually show the path of liberation. If it is not established, then, this dharma, should be the path of liberation that has abandoned the obscuration of afflictions. Because of that which is not established. It is also not reasonable that the Pratyekabuddhas are definitely enlightened instantaneously, like the solitary rhinoceros-like Pratyekabuddha lineage practitioner on the path of application, should be free from desire in the peak of existence. Anyone who is free from desire for desire, is instantaneously enlightened. Secondly, the paths of liberation from the second bhumi to the tenth bhumi are all actual pure paths of meditation, so in explaining that, "Buddha's support" etc. shows its cause. "Fruit is pure" etc. shows its nature. "Afflictions and knowable" etc. generally shows that purity has four kinds of noble purity, showing in a side manner, not showing the previous distinction. The scripture actually shows the means of accomplishment of the first three purities, because it does not actually show the means of accomplishment of the Buddha's purity being extreme, so