Tibetan
ཡང་གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། ཟག་བཅས་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མཉམ་གཞག་གང་ཞིག རྟོག་པ་མཐར་ཐུག་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེས་དང་། དེ་གང་ཞིག སྤངས་པ་མཐར་ཐུག་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། ས་གཉིས་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆོས་ཅན། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་གཉིས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཆོས་ཅན། སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དུ་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཟག་མེད་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོག་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་སྤོང་བ་གཉེན་པོས་བསྡུས་པ་དང་། དེ་གང་ཞིག རང་རྒྱུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་སྐབས། གཞུང་གི་བསྟན་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པ་དང་། ངག་དོན་ལ་དཔྱད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དགག་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལོ་ཆེན་ན་རེ། རྗེས་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་ལ་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་ལ་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་བླར། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་ངེས་ཐོབ་པ། །དེ་ནི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བསྟན། །ཞེས་དང་། ཆུ་མཚོ་སོགས་བཞིན་འདོད་ཆགས་སོགས། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་དག་པ་ནི། །མདོར་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །འབྲས་བུ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ས་གཉིས་པ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་དངོས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་རྟེན་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུ་བསྟན། འབྲས་བུ་དག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་ཡུལ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་བསྟན། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན། ས་དགུ་ལ་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་དབྱེ་བ་བསྟན། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ
Chinese
又，将如幻的他力所起作为实境的大乘修道后得智慧法，应是无漏修道，因为是修行故，立宗正确。若许，应是有漏修道，因为是大乘修道后得之智慧故。又，有者说，此二者之体性依次是：大乘修道等持，何者是究竟分别之因？以及，何者是究竟断除之因？若问，二地之无间道法，应是清净修道，因为是彼体性之故，即是自性身之因故。二地之解脱道法，应是修行修道，因为是彼体性之故，即是证悟智慧法身之因故。第二，此二者之体性依次是：大乘之无漏修道，何者是现量证悟空性后，恒常串习之断证所摄？以及，何者是脱离自因无间道之分位垢染之解脱道所摄？“果清净色等”，此句之时，分为观察经文之教示方式与观察语句之意义两种，初者又分破立两种，初者是：大译师说，后得清净世间之修道，应安立为修行修道，以及，等持无分别智慧之修道，应安立为清净修道，因为《宝性论》中说：“具足一切最胜相，佛陀之身决定得，彼是后得之，智慧果故说。”以及，“如水湖等贪等，忽然烦恼清净者，总而言之无分别，智慧之果善宣说。”故。因此，二地至十地之间的等持无分别智慧，是清净修道之真实，故以“佛陀所依”等表示其因。“果清净”等表示其境，自性清净之法性。“烦恼所知”等表示其果。“九地”等表示其差别。“于彼诤论”等表示其体性。
English
Furthermore, the post-attainment wisdom of the Mahayana path, which takes other-powered illusions as its object, should be a path of no outflows, because it is practice. The sign is accepted. If you assert that, it should be a path with outflows, because it is the post-attainment wisdom of the Mahayana path. Also, some say that the characteristics of these two are, respectively: Which samadhi of the Mahayana path is the cause of ultimate conceptualization? And which is the cause of ultimate abandonment? If asked, the uninterrupted path of the second ground should be the pure path of cultivation, because it is of that characteristic, that is, because it is the cause of the nature body. The liberation path of the second ground should be the practice path, because it is of that characteristic, that is, because it is the cause of the wisdom dharmakaya of realization. Secondly, the characteristics of these two are, respectively: Which path of no outflows of the Mahayana is gathered by the antidote of abandonment that makes one accustomed to directly realizing emptiness? And which is gathered by the liberation path that is free from the defilements of the aspect of the uninterrupted path of its own cause? In the context of "pure fruits, form, etc.", there are two analyses: examining the way the text teaches and examining the meaning of the words. The first has two parts: refutation and establishment. The first is: The great translator says that the post-attainment pure worldly path of cultivation should be established as the practice path, and the samadhi non-conceptual wisdom path should be established as the pure path, because the Uttaratantra states: "The Buddha's body, possessing all supreme qualities, is definitely attained. It is taught as the fruit of the wisdom that is attained afterwards." And, "Like water and lakes, attachment, etc., the sudden purification of afflictions, in short, is well taught as the fruit of non-conceptual wisdom." Therefore, the samadhi non-conceptual wisdom from the second to the tenth ground is the actual pure path of cultivation, so "Buddha's support" etc. shows its cause. "Pure fruits" etc. shows its object, the dharmata of self-nature purity. "Afflictions and knowable objects" etc. shows its fruit. "The nine grounds" etc. shows its distinctions. "Controversy about that" etc. shows its characteristics.