Tibetan
་དངོས་སུ་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འདས་པ་འགགས། མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟར་བ་གཉེན་པོ་དང་མཉམ་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དེའི་ས་བོན་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ས་བོན་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ས་བོན་གྱིས་དམིགས་རྣམ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་བ་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ལས་མ་འདས་པས། དེས་དེ་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བ་མིན་པར་ཐལ། དེའི་དུས་ན་དེ་འདས་པ་འགགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་གསུམ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་སྤང་བྱ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་ན། སྔ་མ་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་། ཕྱི་མ་ཁས་བླངས་ཀྱང་སྐྱོན་དེ་མི་འཇུག་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་བ་ཆོས་ཅན། སྤང་བྱ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་དང་དངོས་སུ་ཕྲད་པའི་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། ཡེ་ཤེས་དང་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་གང་། །དེ་དག་ལན་འགའ་ཙམ་ཡང་ཕྲད་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤོང་ཚུལ། རང་རྒྱལ་གྱི་སྤོང་ཚུལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤོང་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་ཅིག་ཆར་བའི་སྤོང་ཚུལ་དང་། རིམ་གྱིས་པའི་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་སྤོང་ཐེབས་དགུར་དྲིལ་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་རྣམས་ཐེབས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱིས་ནི་རིམ་གྱིས་པའི་སྤོང་ཚུལ་ལྟར་སྤོང་ལ། ཉན་ཐོས་ཅིག་ཆར་བ་རང་རྒྱལ་དུ་འགྱུར་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཅིག་ཆར་བའི་སྤོང་ཚུལ་ལྟར་སྤོང་ངོ་། །གསུམ་པ་ལ། ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་ཚུལ་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཊཱི་ཀ་ལས། ཁ་ཅིག བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་ཚུལ་ཅིག་ཆར་བ་ལྟར་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། གནད་ཀྱི་ཟླ་འོད་དུ་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་གཞག་པའི་ཚེ་ས་དགུའི་སྒོམ་སྤང་མ་ལུས་པ་སྤངས་ཟིན་པ
Chinese
因为没有实际相遇的缘故，即，那（过去）已经灭尽，未来尚未产生，现在（当下）与对治不能同时存在。从实际损害其种子方面进行断除是存在的，因为其种子和对治二者可以在一个相续中同时存在，因为种子不执持对境和行相。第三种是，有些人说，对于大乘见断的现行分别念，是否存在从实际损害方面进行断除的对治？如果存在，因为没有超出大乘的加行道等持智慧，所以不应成为通过实际损害来断除它，因为在那时，它（分别念）已经灭尽等。三轮。按照后者，那个法，你不应成为所断之法，因为你没有从实际损害方面进行断除的对治。如果这样说，不承认前者，即使承认后者，那个过失也不会成立，即，大乘的见断现行分别念，你不应成为所断之法，因为你没有与你实际相遇的对治。承认周遍。如果不成立，则应成为这样，在《宝积经》中说：“智慧和烦恼分别念，这些连一次相遇也没有。”第二，有声闻的断除方式、自生的断除方式、菩萨的断除方式三种。第一种有顿断的断除方式和渐断的断除方式两种。第一种是，将从欲界到有顶之间的百一烦恼归纳为九种断除物进行断除。第二种是，将那些分为八十一种断除物，分别进行断除。第二种，从一开始就进入独觉道的独觉种姓三种，按照渐断的断除方式进行断除，而声闻顿断者转变为独觉者，则按照顿断的断除方式断除剩余的烦恼。第三种，有烦恼障的断除方式和所知障的断除方式两种。第一种，在《论疏》中说，有些人认为菩萨断除烦恼障的方式如同顿断是不合理的，因为在《要义月光》中，当安立为不还果时，已经断除了九地的修断所有。
English
Because there is no actual encounter, that is, that (past) has ceased, the future has not yet arisen, and the present (moment) cannot coexist with the antidote. There is abandonment by actually harming its seed, because its seed and the antidote can coexist in one continuum, because the seed does not hold to the object and aspect. The third is, some say, for the manifest conceptualizations of the Mahayana path of seeing, is there an antidote that abandons by actually harming them? If there is, since it does not go beyond the equanimity wisdom of the Mahayana path of joining, it should not be that it abandons it by actually harming it, because at that time, it (the conceptualization) has ceased, etc. The three wheels. According to the latter, that dharma, you should not be an object to be abandoned, because you do not have an antidote that abandons by actually harming you. If it is said like this, not admitting the former, even if admitting the latter, that fault will not be established, that is, the manifest conceptualizations of the Mahayana path of seeing, you should not be an object to be abandoned, because you do not have an antidote that actually encounters you. Admit the pervasion. If it is not established, then it should be like this, in the "Ratnakuta Sutra" it says: "Wisdom and afflictive conceptualizations, these do not even encounter each other once." Secondly, there are three ways of abandonment: the way of the Hearers, the way of the Solitary Realizers, and the way of the Bodhisattvas. The first has two ways of abandonment: sudden abandonment and gradual abandonment. The first is to abandon the one hundred and one afflictions from the desire realm to the peak of existence by condensing them into nine objects of abandonment. The second is to divide those into eighty-one objects of abandonment and abandon them separately. The second, the three types of Solitary Realizer lineages who enter the path of Solitary Realization from the beginning, abandon according to the method of gradual abandonment, while the Hearers who abandon suddenly transform into Solitary Realizers, and abandon the remaining afflictions according to the method of sudden abandonment. The third, there are two ways of abandonment: the abandonment of afflictive obscurations and the abandonment of cognitive obscurations. The first, in the "Commentary" it says, some think that the way Bodhisattvas abandon afflictive obscurations is like sudden abandonment is unreasonable, because in the "Essence of Moonlight", when establishing as the non-returner, all the objects of abandonment of the nine grounds have already been abandoned.
Tibetan
ས་དགྲ་བཅོམ་དུ་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱི་དགག་པ་མཛད་པ་དང་། དགོངས་འགྲེལ་དང་བྱང་ས་ལས། ས་གསུམ་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བཤད་པ་དང་། ཉི་སྣང་ལས། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་རྣམ་གཞག་མཛད་ནས་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དང་། ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པ་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་དོན་ཡང་དགོངས་འགྲེལ་དང་བྱང་ས་ལས་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་སྐབས་སུ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་དུ་ཉོན་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པ་ལ་དགོངས་ལ། གནད་ཀྱི་ཟླ་འོད་དང་ཉི་སྣང་གི་ལུགས་སྔ་མ་ནི་བག་ཆགས་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་གྱུར་བ་ལ་བྱས་ན་ས་དང་པོ་ནས་མཐར་གནས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ཐོབ་པས་འདོད་ཉོན་མངོན་གྱུར་བ་མ་སྤངས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཉི་སྣང་གི་ལུང་ཕྱི་མ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་དུ་ཅི་ཡང་མེད་མན་ཆད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱས་པས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་རྣམ་གཞག་ཏུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས། ས་གཉིས་པ། ས་གསུམ་པ། ས་བཞི་པ་གསུམ་གྱིས་སྤོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་རྣམས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་ས་ལྔ་པ། ས་དྲུག་པ། ས་བདུན་པ་གསུམ་གྱིས་སྤོང་ངོ་། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་སས་བསྡུས་རྣམས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་དག་པ་ས་གསུམ་གྱིས་རིམ་བཞིན་སྤོང་ངོ་། །དེ་དག་ཀྱང་ས་བོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་མངོན་གྱུར་བ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྤང་བྱར་འཕགས་སེང་གཉིས་བཞེད་དོ། །མོས་པ་རང་གི་དོན་དང་ནི། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། མི་འཐད་པའི་ཆ་དགག་པ། ཊཱི་ཀའི་བཞེད་པ་བསྟན་པ། རང་གི་འདོད་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལོ་ཙཱ་བ་ན་རེ། འདིར་བསྟན་གྱི་རང་དོན་མོས་པ་དགུ་ཚོགས་སྦྱོར་དང་། གཉིས་དོན་མོས་པ་དགུ་མ་དག་ས་བདུན་དང་། གཞན་དོན་མོས་པ་དགུ་དག་པ་ས་གསུམ་ན་ཡོད་གསུང་ངོ་། །འདིར་བསྟན་རང་དོན་མོས་པ་དགུ་པོ་ཆོས་ཅན། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མིན་པར་ཐལ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། དེ་དེ་ཡིན་པར་ཐལ། འགྲེལ་པ་ལས། སྒོམ་པའི་ལམ་དང་པོ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། འདིར་བསྟན་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། རྣམ་དག་སྒོམ་ལམ་གཉིས་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་མིན་པར་ཐལ། འདིར་བསྟན་མོས་བསྔོ་རྗེས་
Chinese
驳斥将地误认为阿罗汉等，以及《意释》和《菩萨地》中说，第三地本身被认为是远离贪欲的，以及《日光》中说，在做出离贪欲先行的分类后，对于欲界没有远离贪欲，以及对于无所有处以下有见道的菩萨远离贪欲的说法。其含义是，《意释》和《菩萨地》中所说的是指在唯识宗的情况下，第七地以下没有断除烦恼障。关键的《月光》和《日光》的前一种说法是指习气，因为如果针对显现，从第一地获得直至有边的九次第定，不可能没有断除显现的欲界烦恼。后一种《日光》的教证是指在见道之前，对于无所有处以下已经做到远离贪欲，因此证得见道。因为已经做出了离贪欲先行的分类。第二，将欲界所摄的能取所取的分别念归纳为大、中、小三种，由第二地、第三地、第四地这三地断除。同样，将色界所摄的归纳为三种，由第五地、第六地、第七地这三地断除。将无色界所摄的归纳为三种，由清净的三地依次断除。这些也是就种子而言的，显现的则被圣狮二者认为是加行道的所断。在“信解自己的意义”等情况下，驳斥不合理之处，阐述 टीका的观点，陈述自己的观点。第一，译师说，这里所说的自义信解九者存在于资粮道和加行道，二义信解九者存在于不清净的七地，他义信解九者存在于清净的三地。这里所说的自义信解九法，是所立，不应是属于大乘的修道，因为是资粮道和加行道阶段的证悟。承认宗。如果承认，则应是那样，因为《释论》中说：“修道的第一步是信解作意”。另外，这里所说的实修道和清净道二者不应是大乘的修道，因为这里所说的信解回向之后
English
Refuting the misconception of considering a ground as an Arhat, etc., and in the Explanations of Intent and the Bodhisattva Grounds, it is said that the third ground itself is considered to be free from desire, and in the Sunlight, it is said that after making the classification of having previously abandoned desire, there is no freedom from desire in the desire realm, and it is said that there are Bodhisattvas on the path of seeing who are free from desire even below the realm of nothingness. The meaning of this is that what is said in the Explanations of Intent and the Bodhisattva Grounds refers to the fact that in the case of the Mind-Only school, the afflictive obscurations have not been abandoned below the seventh ground. The former system of the Essential Moonlight and Sunlight refers to the latent tendencies, because if it were to refer to the manifest, it would be impossible not to have abandoned the manifest desire realm afflictions, since one obtains the nine successive absorptions from the first ground to the ultimate state. The latter quote from the Sunlight refers to the fact that before the path of seeing, one has already become free from desire even below the realm of nothingness, and therefore attains the path of seeing, because the classification of having previously abandoned desire has been made. Secondly, the conceptualizations of grasper and grasped included in the desire realm are categorized into three: great, medium, and small, and are abandoned by the second, third, and fourth grounds. Similarly, those included in the form realm are categorized into three and are abandoned by the fifth, sixth, and seventh grounds. Those included in the formless realm are categorized into three and are abandoned successively by the three pure grounds. These are also in terms of seeds, but the manifest ones are considered by the two, the Holy One and the Lion, to be abandoned on the path of joining. In the case of "faith in one's own meaning," etc., refuting the unreasonable aspects, explaining the views of the Ṭīkā, and stating one's own view. Firstly, the translator says that the nine self-meaning faiths mentioned here exist in the accumulation and joining paths, the nine two-meaning faiths exist in the impure seven grounds, and the nine other-meaning faiths exist in the pure three grounds. The nine self-meaning faiths mentioned here, the subject, should not be the path of meditation of the Great Vehicle, because they are the realizations of the stages of the accumulation and joining paths. The sign is accepted. If accepted, then it should be so, because the commentary says, "The first step of the path of meditation is faith and mental engagement." Furthermore, the two, the practice path and the pure path, mentioned here should not be the path of meditation of the Great Vehicle, because the faith, aspiration, and subsequent