Tibetan
ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཁ་ཅིག སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཟིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ཞེས་དང་། གཞན་དག་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་མཐོང་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་སེམས་འཇལ་རྟོག་གསུམ་བྱེད་པའི་ཐེག་ཆེན་མངོན་རྟོགས་ཞེས་ཟེར་ན། དང་པོ་ལ། ས་གཉིས་པའི་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་དུ་སྒོམ་ལམ་སོང་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་སོང་བར་ཐལ། ཁྱོད་དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གང་ཞིག འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་སློབ་པ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་རྗེས་སུ་བྱུང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མི་སློབ་ལམ་མ་སྐྱེས་གོང་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པས་ཟག་བཅས་དང་། མཉམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་མེད་པས་ཟག་མེད་ཡིན་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ས་གཉིས་པའི་བསྔོ་བ་སྒོམ་ལམ་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྟོགས་མེད་ལོག་ཤེས་སུ་ཐལ། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་འཁྲུལ་སྣང་ཅན་གྱི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་རྣམས་སུ་འཁྲུལ་པ་ཇེ་ཆེར་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་སྣང་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག ས་བཅུའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཇེ་ཆེར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་མཐོང་བ་དང་། ས་གཉིས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་སྟོང་མཐོང་བ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཟག་པ་མེད་པ་དེ་སྐབས་འདིའི་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་བྱང་སེམས་འཕགས་པས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་སམ་མ་སྤངས། དང་པོ་ལྟར་ན་ས་གཉིས་པའི་མོས་པ་སྒོམ་ལམ་ཆོས་
Chinese
关于大乘修道的体性，有些人说，现量证悟空性后，持续不断地修习之后叫做现观。另一些人说，在加行道、见道、修道这三种阶段，对所见之义进行心量、衡量、分别这三种的，叫做大乘现观。如果是前者，二地之胜解行道修道，是该体性，因为是该体性的所诠。如果是后者，未经历小乘道的大乘修道第一刹那，是该体性，因为是该体性的所诠。如果承认，则你之前已经经历过修道，因为你承认。如果承认，则你之前已经经历过大乘的修道，你是什么样的未经历小乘道的大乘修道呢？因为你承认。第二种情况是，见道圆满后产生的，圣者相续中证悟无我的智慧是修道的体性。大乘见道圆满后产生，且未生起大乘无学道之前的现观，是大乘修道的体性。关于第二种情况，在遮破、安立、断除这三种中，第一种是：有些人说，大乘修道的一切后得都是具有错乱显现的，所以是有漏的；一切等持都是没有错乱显现的，所以是无漏的。如果是这样，那么二地的发愿修道，应是具有错乱显现的识，因为是大乘修道的后得。如果承认，则应是无实分别的邪识，因为是无分别的识和具有错乱显现的同体。此外，十地的后得中，错乱应该越来越大，因为十地的后得都是具有错乱显现的，十地的后得的显现越来越大，因为初地后得的阶段能见到一百尊佛，二地后得的阶段能见到一千尊佛等等有这样的差别。还有些人说，具有烦恼的漏和没有烦恼的漏，是此时有漏和无漏的差别。如果是这样，那么圣者菩萨断除了烦恼障还是没有断除？如果是前者，那么二地的胜解行道修
English
Regarding the nature of the Mahāyāna path of meditation, some say that after directly realizing emptiness, the continuous practice is called Abhisamaya (Realization). Others say that in the three stages of the path of joining, seeing, and meditation, the three aspects of mind-measuring, measuring, and distinguishing the meaning of what has been seen are called Mahāyāna Abhisamaya. If it is the former, then the second bhūmi's aspiration, the path of meditation, is that nature because it is the signified of that nature. If it is the latter, then the first moment of the Mahāyāna path of meditation that has not preceded the Hīnayāna path is that nature because it is the signified of that nature. If you accept, then it follows that you have already experienced the path of meditation before, because you accept. If you accept, then it follows that you have already experienced the Mahāyāna path of meditation before. What kind of Mahāyāna path of meditation is it that you have not preceded the Hīnayāna path? Because you accept. The second situation is that the wisdom that realizes selflessness in the continuum of the noble being, which arises after the completion of the path of seeing, is the nature of the path of meditation. The Abhisamaya that arises after the completion of the Mahāyāna path of seeing and before the arising of the Mahāyāna path of no more learning is the nature of the Mahāyāna path of meditation. Regarding the second situation, among the three of refutation, establishment, and abandonment, the first is: Some say that all post-meditation attainments of the Mahāyāna path of meditation are with erroneous appearances, so they are contaminated; all samādhis are without erroneous appearances, so they are uncontaminated. If this is the case, then the aspiration of the second bhūmi, the path of meditation, should be a consciousness with erroneous appearances because it is a post-meditation attainment of the Mahāyāna path of meditation. If you accept, then it should be an unreal, false consciousness because it is the same entity as a non-conceptual consciousness and one with erroneous appearances. Furthermore, in the post-meditation attainments of the ten bhūmis, the error should become greater and greater because all the post-meditation attainments of the ten bhūmis are with erroneous appearances, and the appearances of the post-meditation attainments of the ten bhūmis become greater and greater because in the stage of the post-meditation attainment of the first bhūmi, one can see a hundred Buddhas, and in the stage of the post-meditation attainment of the second bhūmi, one can see a thousand Buddhas, and so on, there are such differences. Also, some say that having the contamination of afflictions and not having the contamination of afflictions is the difference between contaminated and uncontaminated in this context. If this is the case, then has the noble Bodhisattva abandoned the afflictive obscurations or not? If it is the former, then the aspiration of the second bhūmi, the path of meditation,