Tibetan
དེས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་གང་ཞིག སློབ་ལམ་ན་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་ཟད་པར་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་རྣམ་གཞག་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་སངས་རྒྱས་རབ་བདུན་གྱིས་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཆར་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ལམ་ལ་རྗེས་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གང་རུང་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་དུས་སུ་དེ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ལམ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཡིན་ན་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ལ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་རྫས་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཐོང་ལམ་ལམ་རྗེས་ཤེས་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རྟགས་ཆོས་ཅན་དང་བཅས་པ་ཁས་བླངས། འདོད་ན། ཕྱོགས་སྔ་སྔ་མ་ལྟར་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་དེ་བར་ཆད་མེད་ལམ་མིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་སྔ་ཕྱི་མ་ལྟར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། བར་ཆད་མེད་ལམ་མིན་པར་ཐལ། རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་དངོས། ཡང་ཕྱོགས་སྔ་ཕྱི་མ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྗེས་བཟོད་བཞི་པོ་ཆོས་ཅན། མཐོང་སྤངས་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་དངོས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མིན་པར་ཐལ། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་ཁས། གསུམ་པ་ལ། མཁས་པ་འབྲེ་ཨར་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་བཞིར་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་ཅིག་ཅར་དུ་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་ཆོས་བཟོད་བཞི་པོ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ། དེའི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་བཞི་པོ་སྐད་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་གཉིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྗེས་བཟོད་བཞི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ། དེའི་འོག་ཏུ་རྗེས་བཟོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྗེས་ཤེས་བཞི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་ཤེས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཀྱི་མཚོན་པར་བྱ་བའི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་དགེ་འདུན་ཡིན་པར་ཐལ། ལམ་རྗེས་ཤེས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་ཤེས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་དེ་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །བཞི་པ་ལ། ཐོགས་མེད་ཀྱི་བསྡུ་བ་ལས། ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། དོན་དམ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཆོས་ཤེས་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་སེམས་བཞི། རྗེས་ཤེས་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་སེམས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཞི་གནས་འབའ་ཞིག་པའི་སེམས་གཅིག་སྟེ་དགུ་པོ་འདིས་མཐོང་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དུ་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲོས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་གཞག་ཅེས་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཅན་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ལྔ་པ་ལ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་དང་། འགྲེལ་ཆེན་གྱི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྡུག་བདེན་གྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད། དེའི་འོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་གཉིས་འཕགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་ངེས་པར་བྱེད་པའི་བློ་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་བཟོད། དེའི་འོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་བཟོད་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་བློ་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་ཤེས་སུ་འཇོག་ཅིང་། བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ་། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་མིན་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་མ་ལས། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་བར་མ་ཆད་དུ་འབྱུང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ལུགས་གཉིས་ལས། ལུགས་དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཚེ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་གོམས་པར་བྱས་ཟིན་པས། འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོག་པ་ལ་ལྟོ
Chinese
因此，对于现量证悟世俗谛者而言，由于在学道上，执著二谛体性各异的垢染尚未完全断除之故，如是说。如果这样，那么大乘见道之智忍二十四刹那之安立便不应理，因为那是佛陀七尊所未宣说的缘故。又，对于前后二者而言，大乘见道全部都应汇集于一刹那，因为大乘见道在苦谛法忍的阶段生起道之随知之故。承许所立。又，大乘见道苦谛法智，法，你并非十六智忍中的任何一个，因为你是大乘见道上随知之后所生的智慧之故。承许所立，因为你的实因在苦谛法忍之时已经生起之故。承许所立。又，如果大乘见道是道之随知，则必须是解脱道，因为大乘见道必定是无间道和解脱道二者的本体之故。如果承认，则大乘见道苦谛法忍与本体成为一体的见道道随知，应是如此，因为那样的缘故。承许具有所立的宗法。如果承认，则如前一种观点，大乘见道苦谛法忍并非无间道，应是如此，因为是所承认的缘故。如后一种观点，彼法，并非无间道，应是如此，因为是解脱道之故。所立明显。又，对于前后二种观点而言，大乘见道苦谛法忍与本体成为一体的四种随忍，并非成为见断所断之智障的真实对治的无间道，应是如此，因为没有现量证悟法性之故。所立明显承许。第三，智者འབྲེ་ཨར་那说，大乘见道全部汇集于四刹那，即首先同时现量见到四谛之法性的四种法忍于一刹那生起。其后，四种法智于一刹那生起。其后，以二者为对境的四种随忍于一刹那生起。其后，以随忍之智慧本身为对境者
English
Therefore, for those who directly realize conventional truth, it is said that in the path of learning, the defilement of clinging to the two truths as having different natures has not been completely eliminated. If so, then the establishment of the twenty-four moments of knowledge and acceptance in the Mahayana path of seeing is unreasonable, because it was not spoken by the Seven Buddhas. Also, for both the former and the latter, all of the Mahayana path of seeing should converge into one moment, because the Mahayana path of seeing gives rise to subsequent knowledge of the path in the stage of acceptance of the Dharma of suffering. The sign is accepted. Furthermore, the Dharma-knowledge of suffering in the Mahayana path of seeing, the Dharma, you are not any of the sixteen moments of knowledge and acceptance, because you are the knowledge that arises after the subsequent knowledge in the Mahayana path of seeing. The sign is accepted, because your actual cause has already arisen at the time of the acceptance of the Dharma of suffering. The sign is accepted. Also, if the Mahayana path of seeing is subsequent knowledge of the path, then it must be the path of liberation, because the Mahayana path of seeing is definitely the substance of both the path of no interruption and the path of liberation. If you admit it, then the path of seeing, which is the subsequent knowledge of the path, which has become one with the acceptance of the Dharma of suffering in the Mahayana path of seeing, should be so, because of that. The subject with the sign is accepted. If you admit it, then according to the former view, the acceptance of the Dharma of suffering in the Mahayana path of seeing is not the path of no interruption, it should be so, because it is admitted. According to the latter view, that Dharma is not the path of no interruption, it should be so, because it is the path of liberation. The sign is clear. Also, for the former and latter views, the four subsequent acceptances that have become one with the acceptance of the Dharma of suffering in the Mahayana path of seeing are not the path of no interruption that has become the actual antidote to the obscurations of knowledge to be abandoned by seeing, it should be so, because the nature of reality is not directly realized. The sign is clearly accepted. Thirdly, the scholar 'Bre Arna said that all of the Mahayana path of seeing converges into four moments, that is, first, the four acceptances of the Dharma that directly see the nature of the four truths simultaneously arise in one moment. After that, the four knowledges of the Dharma arise in one moment. After that, the four subsequent acceptances that take the two as their objects arise in one moment. After that, those who take the wisdom of subsequent acceptance itself as their object
Chinese
因此说，后得四智刹那同时产生。具有见道苦后得智的菩萨，成为以预流果位为代表的能代表的义僧，因为是安住于道后得智的菩萨。如果承认，那么声闻的见道苦后得智的补特伽罗应成是预流果位。第四，在无著的《摄论》中，有世俗戏论的分类和胜义无戏论的分类两种。第一种是法智同品之心四种，后智同品之心四种，共八种。之后，唯一寂止的心一种，这九种使见道圆满。这是为了使喜欢戏论的所化众生进入证悟真谛，以名、词、文字的集合进行阐述，因此称为世俗戏论的分类。第二种是，因为所有见道都必定以如实性为对境，所以仅仅是以如实性为对境的唯一智慧。第五，有《集论》的宗派和《释论》的宗派两种。第一种是，在现量见到苦谛的法性时，能断除苦见所断的无间道是于苦忍，之后，从苦见所断中解脱的解脱道是苦法智，之后，确定这二者是圣法之因的智慧是苦后忍，之后，将苦后忍本身完全进行分析的智慧被安立为苦后智，其余的谛也是如此产生。这十六刹那也是从实体的角度来说的，而不是从反体的角度来说的，因为《宝性论》中说：“十六刹那无间断产生”。第二种，有两种宗派。第一种是，有些人认为，大乘的见道在现量证悟苦谛的法性时，就已经断除了集谛，现证了灭谛，并且已经串习了能获得的道，因此不需要观察果的证悟。
English
Therefore, it is said that the four after-attainment wisdoms arise simultaneously in one instant. A Bodhisattva who possesses the after-attainment wisdom of suffering in the path of seeing is asserted to be the representative Sangha of meaning, represented by the state of a stream-enterer, because they are a Bodhisattva who abides in the after-attainment wisdom of the path. If you accept that, then a person who possesses the after-attainment wisdom of suffering in the path of seeing of a Hearer would consequently be a stream-enterer. Fourthly, in Asanga's Compendium, there are two classifications: the classification of conventional elaboration and the classification of ultimate non-elaboration. The first is the four minds that are in accordance with the Dharma-wisdom, and the four minds that are in accordance with the subsequent wisdom, making eight in total. After that, there is one mind that is solely tranquil, and these nine complete the path of seeing. This is because it is taught with an elaboration of collections of names, words, and letters in order to lead sentient beings who enjoy elaboration into the realization of the truth, and therefore it is called the classification of conventional elaboration. The second is that since all paths of seeing are definitely objects of suchness alone, it is exhausted by only one wisdom that has become an object of suchness alone. Fifthly, there are two systems: the system of the Compendium of Topics and the system of the Great Commentary. The first is that when the nature of the truth of suffering is directly seen, the uninterrupted path that eliminates what is to be abandoned by seeing suffering is the forbearance of Dharma in suffering. After that, the liberation path that is liberated from what is to be abandoned by seeing suffering is the wisdom of Dharma in suffering. After that, the wisdom that ascertains that these two are the cause of the noble Dharmas is the subsequent forbearance of suffering. After that, the wisdom that completely analyzes that subsequent forbearance of suffering itself is established as the subsequent wisdom of suffering, and the remaining truths arise in the same way. These sixteen moments are also from the perspective of substance, not from the perspective of negation, because the Ratnagotravibhāga states, "The sixteen moments arise without interruption." Secondly, there are two systems. The first system is that some say that when the Mahayana path of seeing directly realizes the nature of the truth of suffering, the truth of origin is already abandoned, the truth of cessation is directly realized, and the path to be attained has already been practiced, so there is no need to look at the realization of the result.