Tibetan
དེ་ལྟར་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་པ་བདེན་པ་གསུམ་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མཐོང་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་དང་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གཞག་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་སྟེ། གང་དག་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔར་འདོད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ནའང་དེ་ལྟ་བུས་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དེ་བསྟན་པས་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ཆར་ཕྱེ་སྟེ་ཆ་བཅོ་ལྔར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ལམ་སྒོམ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་ཇི་ལྟ་བུར་ཐར་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དར་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་སྐྱེས་པའི་ཚེ། བཟོད་པ་བརྒྱད་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་སྐྲག་པའི་ཆ་ནས་ཆོས་བཟོད་བཞི་དང་། དེ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་སྐྲག་པའི་ཆ་ནས་རྗེས་བཟོད་བཞི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱིས་འགོག་བདེན་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མ་ཐོབ་ཅིང་ནམ་ཞིག་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཡུལ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཤེས་བཞི་དང་། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྗེས་ཤེས་བཞི་སྟེ། ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཐུན་གཅིག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཤེས་ཀྱི་འོག་ཏུ་རྗེས་བཟོད་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདིར་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པས། བཟོད་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་འབྲས་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་ཆོས་ཅན། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མཐོང་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེར་ཐལ། མཚོན་བྱ་དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་བཟོད་པ་བརྒྱད་པོ་དེའང་ཐེག་ཆེན་
Chinese
因此，通达缘起不生不灭之法的智慧，以及三真谛，由于见到以缘起之自性不生之涅槃也即是其自性，故而证悟仅为一体。如是说之故。安立十五刹那与十六刹那等，乃是以反体之方式而分。何者认为十五刹那，依彼等之观点，亦为以如是之方式，为调伏之士夫宣说彼法而利益之故。智慧于一体性上分拆，而安立为十五分。若如是，则十六行相之道，彼等欲求解脱者，为使习惯于趣入彼道之安立本身，故对此完全考察后而安立，彼即是一体性也。第二，达谛迦（Dar tika）论师说，大乘之见道，于苦谛生起法忍之时，八忍为一体性而生，以不怖畏四谛之法性之分，有四法忍，以及不怖畏现证彼之智慧之分，有四类忍，乃是以反体之方式而分。因此，于忍位时，未获得由客尘离垢之灭谛与解脱道，何时彼于相续中生起之时，则有通达所缘四谛之法性之四法智，以及通达所缘有境彼之智慧之四类智，是故八智为一体性而生也。于此，以现证真谛之等持一座，唯一刹那彼即生为知忍十六刹那之自性。于法智之下生起类忍等之名言，于此不予承认。因此，大乘见道决定为忍与智二者，故而安住于忍位之补特伽罗为入流果，以及安住于智位之补特伽罗为果位之差别是合理的，如是说。不合理，大乘见道之八智，法相，是上述所说之大乘不共之见道，应是彼，以能立之故。若不成立，则大乘之八忍亦应是大乘
English
Therefore, the wisdom that understands the law of dependent origination, which is neither born nor ceases, and the three truths, because it is seen that Nirvana, which is not born by the nature of dependent origination, is also its nature, so the realization is only one. Because it is said like this. The establishment of fifteen moments and sixteen moments, etc., is divided in the form of an antithesis. Those who think of fifteen moments, according to their point of view, also in this way, it is for the sake of benefiting by preaching the Dharma to the person to be subdued. Wisdom is divided on the oneness, and it is established as fifteen parts. If so, then the sixteen aspects of the path, those who want liberation, in order to make them accustomed to entering the establishment of that path itself, so after fully examining this, it is established, that is the oneness. Secondly, Dar tika said, when the Dharma-kshanti arises in the suffering of the Mahayana's path of seeing, the eight kshantis are born as one entity, with the part that is not afraid of the Dharma-nature of the four truths, there are four Dharma-kshantis, and the part that is not afraid of the wisdom of directly realizing it, there are four kinds of kshantis, which are divided in the form of an antithesis. Therefore, in the position of forbearance, the cessation truth and the path of liberation, which are free from adventitious defilements, have not been obtained, and when it arises in the mind, there are four Dharma-jnanas that understand the Dharma-nature of the four truths of the object, and four kinds of jnanas that understand the wisdom of the object-possessing object, so the eight jnanas are born as one entity. Here, with one session of samadhi that directly realizes the truth, that one moment itself is born as the nature of the sixteen moments of knowledge and forbearance. The term of the arising of the class of forbearance under the Dharma-jnana, etc., is not recognized here. Therefore, the Mahayana path of seeing is definitely the two of forbearance and knowledge, so it is reasonable that the difference between the person who dwells in the position of forbearance is the stream-enterer, and the person who dwells in the position of knowledge is the fruit position, so it is said. It is not reasonable, the eight jnanas of the Mahayana path of seeing, the dharma, is the uncommon path of seeing of the Mahayana mentioned above, it should be that, because of the proof. If it is not established, then the eight forbearances of the Mahayana should also be the Mahayana
Tibetan
ཐུན་མོང་མིན་པའི་མཐོང་ལམ་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །རྩ་བར་འདོད་ན་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་དེ་མངོན་སུམ་མ་རྟོགས་པར་ཐལ། ཡུལ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་ཆར་ཁས་བླངས། ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཐུན་གཅིག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བ་མིན་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ལ་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ལམ་ཆོས་ཤེས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་འབྲས་གནས་དང་། ལམ་རྗེས་བཟོད་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་ཞུགས་པའི་ཁྱད་པར་འཐད་པར་ཐལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་བཟོད་པ་བརྒྱད་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཤེས་པ་བརྒྱད་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ལ་འབྲས་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ལའང་དེ་ལྟར་འཐད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་གང་རུང་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན། ཞུགས་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདེན་བཞི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་རྫོགས་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནམ། དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་དེ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་མ་ཚང་བར་ཐལ། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། གཞན་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བའི་མཐོང་ལམ་གྱི་དངོས་རྒྱུ་མིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་གནས་སྐབས་ན། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཁས་བླངས་དེའི་ཕྱིར། གསལ་བ་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཁས་བླངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་ཚང་བའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་མ་ཚང་། སྟོང་ཉིད་
Chinese
就成了非共同的见道。如果立为根本，那就和以前一样。再说，大乘见道的八个智，作为法，你们不应该认为，它们没有现量证悟以四谛自性为境的智慧，因为它们是现量证悟以四谛自性为境的有学智慧。三者都承认。再说，大乘的见道，以一个证悟真谛的等持，不可能在一个刹那间生起为十六个智忍刹那的体性。因为大乘的见道没有十六个智忍刹那。如果不成立，那就和确定它只有两个刹那相违。此外，大乘的见道，安住于道法智的补特伽罗，安立为住果，以及安住于道后忍的补特伽罗，安立为入住，这种差别是合理的。因为大乘的见道，安住于八忍的补特伽罗是入住，安住于八智的补特伽罗是住果，这种差别是合理的。如果承认，那么声闻的见道也应该同样合理。因为你们承认那个观点。不能承认，因为如果是安住于声闻见道最初十五个刹那任何一个的补特伽罗，那一定是入住者。此外，现量证悟四谛无常等十六行相的大乘见道，是在大乘见道的十六个智忍刹那圆满之后才生起的吗？还是和它同时生起？如果是前者，那么大乘见道苦法忍就不应该具足三乘的证悟种子，因为它不具足声闻的证悟种子。承认这个理由。此外，如果是大乘的加行道，就不应该是具足三乘证悟种子的见道的直接因，因为你们承认那个观点。如果是后者，那么在大乘见道的十六个智忍刹那的阶段，就应该有以世俗谛为实境的智慧。因为你们承认那个观点。这在格鲁派的宗义中是承认的。此外，不可能有具足三乘证悟种子的菩萨圣者的智慧，因为现量证悟空性的菩萨圣者的智慧不具足声闻的证悟种子。空性
English
It becomes a non-common path of seeing. If you assert it as the root, then it remains the same as before. Furthermore, concerning the eight wisdoms of the Mahayana path of seeing, you should not hold that they do not directly realize the wisdom that takes the nature of the four truths as its object, because they are the learning wisdom that directly realizes the nature of the four truths. All three are accepted. Moreover, it is impossible for the Mahayana path of seeing, with one samadhi that directly realizes the truth, to arise in one instant as the nature of sixteen moments of knowledge and forbearance. Because the Mahayana path of seeing does not have sixteen moments of knowledge and forbearance. If it is not established, then it contradicts the certainty that it has only two moments. Furthermore, it is reasonable to establish the difference between a person who abides in the knowledge of the Dharma of the Mahayana path of seeing as abiding in the result, and a person who abides in the forbearance after the path as entering. Because it is reasonable to establish the difference between a person who abides in the eight forbearances of the Mahayana path of seeing as entering, and a person who abides in the eight wisdoms as abiding in the result. If you accept this, then the path of seeing of the Hearers should also be reasonable in the same way. Because you accept that view. It cannot be accepted, because if it is a person who abides in any of the first fifteen moments of the Hearer's path of seeing, then it must be an entrant. Furthermore, does the Mahayana path of seeing, which directly realizes the sixteen aspects such as impermanence of the four truths, arise after the sixteen moments of knowledge and forbearance of the Mahayana path of seeing are completed? Or does it arise simultaneously with it? If it is the former, then the Mahayana path of seeing, the forbearance of the Dharma of suffering, should not possess the seeds of realization of the three vehicles, because it does not possess the seeds of realization of the Hearers. The reason is accepted. Furthermore, if it is the Mahayana path of joining, then it should not be the direct cause of the path of seeing that possesses the seeds of realization of the three vehicles, because you accept that view. If it is the latter, then during the stage of the sixteen moments of knowledge and forbearance of the Mahayana path of seeing, there should be knowledge that takes conventional truth as its actual object. Because you accept that view. This is accepted in the Gelugpa tenet. Furthermore, it is impossible for the wisdom of a Bodhisattva Arya who possesses the seeds of realization of the three vehicles, because the wisdom of a Bodhisattva Arya who directly realizes emptiness does not possess the seeds of realization of the Hearers. Emptiness