Tibetan
།ཞེས་འགོད་པའང་ཅུང་ཟད་མི་འཐད་དེ། ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཟབ་པར་བཤད་ཀྱི། གང་ཟག་དེ་ཟབ་པར་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཉན་ཐོས་ལས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་བྱུང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཐེག་འབྲིང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ལས་ཆོས་སྟོན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ཞིང་དུ་རང་གི་གདུལ་བྱ་ལ་སྒྲ་མེད་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཁ་ཅིག བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་གྱི་སློབ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། གཟུང་རྟོགས་སྤོང་བ་དང་། འཛིན་རྟོག་མི་སྤོང་བ་དང་། གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྟེན་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་རྟོག་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་མིན་པར་ཐལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དེས་ཀྱང་གཟུང་རྟོག་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་ཕྱིར། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་གྱི་སློབ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཛིན་རྟོག་མི་སྤོང་བ་དེ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རང་རྒྱལ་གྱི་སློབ་ལམ་ཆོས་ཅན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ལམ་དུ་གཟུང་རྟོག་སྤོང་བ་སོགས་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ན་ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤེས་བྱ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ན་ཐེག་དམན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་རྟེན་གྱིས་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ཡིན་ན་ཆོས་ཉིད་རིགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སྦྱོར་བ་དེ་གཞུང་དེའི་དོན་སྦྱོར་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བྱང་སེམས་ཚོགས་ལམ་པ། སྦྱོར་ལམ་པ། མཐོང་ལམ་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། དེའི་སྐབ
Chinese
写成这样也稍微不合适，因为是说智慧本身深奥。因为说的是“深奥本身显现”，说的是智慧深奥，而不是说人深奥。第二，像犀牛角一样的独觉阿罗汉的智慧，你比声闻在修行道路的方式上更殊胜，因为在最后有者的时候，不依赖其他上师的教导，而是显现自生的菩提，是中等乘的智慧。还有，它，法，比声闻在说法的方式上更殊胜，因为在没有佛和声闻的刹土中，成为无声地为自己的所化众生说法的助缘的智慧。为了舍弃所取义的分别念。在“为了舍弃”的时候，有些人说，像犀牛角一样的独觉种姓的学道，比声闻的道更殊胜，因为具有舍弃所取分别念，不舍弃能取分别念，以及所取是证悟法无我的所依种姓的差别。如果是这样，那个法，你不应该通过舍弃所取分别念而比声闻的道更殊胜，因为声闻的道也舍弃所取分别念，因为它舍弃一切障碍。像犀牛角一样的独觉的学道，你不应该不舍弃能取分别念，因为你舍弃一切障碍。有些人说，独觉的学道，比声闻的道更殊胜，因为自己的道具有舍弃所取分别念等三种特点。如果是这样，那么这里所说的具有三种特点的独觉道，就一定是小乘传承的道。因为那个论证是那个论著的意义论证。如果承认，所知，独觉的道，就一定是小乘传承的道。因为那个承认。另外，从“所依”的时候开始所说的所依的差别，如果是那样，就一定是法性种姓的所依。因为那个论证是那个论著的意义论证清净。如果承认，菩萨资粮道者，加行道者，见道者，法，是那样。因为那个原因。如果不成立，是那样。那个时候
English
It is also slightly inappropriate to write it like this, because it speaks of the wisdom itself as profound. Because it says, "Profound itself manifests," it speaks of the wisdom as profound, not the person as profound. Secondly, the wisdom of a Pratyekabuddha Arhat like a rhinoceros horn, you are more superior to the Shravakas in the way of practicing the path, because at the time of the last existence, without relying on the instructions of other teachers, but manifesting self-born Bodhi, it is the wisdom of the middle vehicle. Also, it, the Dharma, is more superior to the Shravakas in the way of teaching the Dharma, because in a field without Buddhas and Shravakas, it is the wisdom that becomes the condition for teaching the Dharma silently to one's own disciples. In order to abandon the conceptual thought of the object of grasping. At the time of "in order to abandon," some say that the path of learning of a Pratyekabuddha lineage like a rhinoceros horn is more superior to the path of the Shravakas, because it has the difference of abandoning the conceptual thought of the object of grasping, not abandoning the conceptual thought of the grasper, and the object of grasping being the basis of realizing the selflessness of phenomena. If that is the case, that Dharma, you should not be more superior to the path of the Shravakas by abandoning the conceptual thought of the object of grasping, because the path of the Shravakas also abandons the conceptual thought of the object of grasping, because it abandons all obscurations. The path of learning of a Pratyekabuddha like a rhinoceros horn, you should not not abandon the conceptual thought of the grasper, because you abandon all obscurations. Some say that the path of learning of a Pratyekabuddha is more superior to the path of the Shravakas, because one's own path has three characteristics such as abandoning the conceptual thought of the object of grasping. If that is the case, then the path of the Pratyekabuddha that has the three characteristics mentioned here must be the path of the Hinayana lineage. Because that argument is the meaning argument of that treatise. If it is admitted, the knowable, the path of the Pratyekabuddha, must be the path of the Hinayana lineage. Because of that admission. Also, the difference of the basis mentioned from the time of "basis," if that is the case, it must be the basis of the Dharmata lineage. Because that argument is the pure meaning argument of that treatise. If it is admitted, the Bodhisattva of the accumulation path, the path of preparation, the path of seeing, the Dharma, is that. Because of that reason. If it is not established, it is that. At that time