Tibetan
་སྦྱོར་བ་ཡིན་པ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་མཁྱེན་གསུམ་ཤེས་བྱར་བཞག་པ་ལས་ལོགས་སུ་སྦྱོར་བཞི་སྦྱོར་བར་གཞག་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྐབས་དེར་སྦྱོར་བཞི་ཡོད་པར་ཐལ། སྐབས་དེར་སྦྱོར་བཞི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རང་སྲས་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་དང་། རང་རྒྱལ་འཕགས་པ་འབྱུང་བ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲས་སུ་གྱུར་པའི་ཉན་རང་འཕགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་སྲས་སུ་གྱུར་པའི་ཉན་རང་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། རྒྱལ་བའི་སྲས་ཡིན་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་སྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། གཞན་ཡང་། ཉན་ཐོས་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དེས་དེ་ཉེར་ཞི་གཉིས་སུ་ཁྲིད་པར་མི་བྱེད་པར་ཐལ། དེ་དེའི་ཡུམ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། དེས་མཁྱེན་པ་གཞན་གཉིས་ལ་འགྲེའོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི། སྤྱིར་ཡུམ་ཡིན་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་བླར་ཤེས་རབ་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐྱེད་མ་དང་ཞེས་དང་། འཇུག་པར་ཤེས་རབ་ཡུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་དང་། འདིར་ཡང་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་པོ་ཉིད་ཡུམ་དུ་བཤད་པ་དང་། ལུང་ལས་ཀྱང་། བདག་མེད་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ལ་ཡུམ་གྱི་ཐ་སྙད་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རང་སྲས་དང་རྒྱུད་གཅིག་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། སྤྱིར་ཡུམ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་དང་། བཞེད་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྔར་རང་རྒྱུད་ལ་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་ནི་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཡབ་ལ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ནང་གི་ཐབས་མཁས་ལ་ཡབ་ཏུ་བཞག་པ་ཡོད་དེ། མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡབ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །འདི་ནི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་ཐབས་མཁས་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །རང་དང་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་གང་ཟག་ལ་ཡབ་ཏུ་བཞག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། རྗེས་དྲན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ལམ་པའི་ཕྱིའི་ཡོངས་འཛིན་དགེ་བཤེས་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །སྲས་ལ་ཡུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྲས་སུ་བཞག་པ་ནི། འཕགས་པ་བཞི་ཆར་ལ་ཡོད་དེ། འཕགས་པ་ཡིན་ན་རང་རྒྱུ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ལས་བྱུང་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཡབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲས་སུ་བཞག་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན་ཡབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྲས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེས་དྲན་ལས། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ། ཞེས་ཟུང་བཞི་ཡ་བརྒྱད་ཀྱི་འཕགས་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྲན་དུ་བཤད་ཀྱིས། སྲས་སུ་མ་བཤད་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཆོད་ཡུམ་གྱི་མཚན་ཉིད། རང་སྲས་འཕགས་པའི་སྐྱེད་བྱེད་དང་རང་སྲས་འཕགས་པའི་བཞེད་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་གང་རུང་དུ་གྱུར་པའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ། དེ་ལ་དབྱེ་ན་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་དང་། བཞེད་དོན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་གཉིས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བདག་མེད་གསུམ་གང་རུང་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ལ་གནས་པའི་རང་སྲས་འཕགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ། གཉིས་པ་ལ་རང་སྲས་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་དང་། རང་སྲས་རང་རྒྱལ་འཕགས་པ། རང་སྲས་བྱང་སེམས་འཕགས་པ། རང་སྲས་སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་དང་བཞི་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། གཞི་གང་ཟག་གི་བདག་གི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ལ་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མཁྱེན་པ། དེ་ལ་དབྱེ་ན། གཞི་གང་ཟག་གི་བདག་གི་སྐྱེ་མེད་དུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་དང་། མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་སྦྱོར་ན་ཡོད། ཕྱི་མ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ནས་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་ཁའི་སྔ་ལོགས་ན་ཡོད། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། གཞི་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ལ་གནས་པའི་རང་རྒྱལ་འཕགས་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་མཁྱེན་པ། དབྱེ་བ་ས་མཚམས་སྔོན་མས་དཔགས་ཏེ་ཤེས་སོ། །གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད། ལམ་འཛིན་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་མཁྱེན་པ། དབྱེ་ན། ལམ་སྐྱེ་མེད་དུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་དང་། མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་ན་ཡོད། གཉིས་པ་ས་དང་པོ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད། ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་ཁ་མ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་མཐའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་དང་དེའི་
Chinese
是结合的方式。第一种情况，在信解的阶段，将三智作为所知而安立，除此之外，安立四加行结合是没有必要的，因为。因此，第二种情况，那个时候应该有四加行，因为那个时候四加行是结合的。还有，佛陀圣者，您不应该有自己的儿子声闻圣者和独觉圣者出现，因为您没有成为儿子的声闻独觉圣者。如果不成立，成为佛陀圣者儿子的声闻独觉圣者，应该是胜者的儿子，因为是佛陀圣者的儿子。承许宗。另外，声闻有学相续的基智不应该引导它到二近寂，因为那是它的母亲假立者。承许宗。它解释另外两种智慧。第二种是自宗：一般来说，如果是母亲，必须是证悟无我的智慧，因为《宝性论》中说智慧是佛陀的法母，以及《入行论》中说智慧由母亲所生，并且这里也说三遍智本身是母亲，以及经文中也说，对于主要宣说无我所诠释的经典都称为母亲。那也需要和自己的儿子是同一个传承，一般来说，母亲有生起之母和成办所欲之母两种，第一种，必须是以前在自己的相续中曾经体验过的证悟无我的智慧，因为，后者是和自己同时的自己相续的证悟无我的智慧，因为。对于父亲，有将自己相续中的方便善巧安立为父亲的情况，经中说：菩萨们的父亲是善巧方便。这和菩萨加行道中的摄持善巧方便所说的是一个意思。也有将和自己传承不同的补特伽罗安立为父亲的情况，在《随念经》中说：菩萨们的父亲。因为这样说的缘故。这和菩萨加行道的外摄持善知识所说的是一个意思。从母亲的角度安立儿子，四种圣者都有，因为如果是圣者，都是从自己的因证悟无我的智慧中产生的缘故。
English
It is the way of combining. In the first case, in the stage of faith and practice, it is not necessary to establish the four applications as combinations apart from establishing the three wisdoms as objects of knowledge, because. Therefore, in the second case, there should be four applications at that time, because the four applications are combined at that time. Also, Buddha, the noble one, you should not have your own son, the noble hearer, and the noble solitary realizer arise, because you do not have the hearer and solitary realizer who have become your sons. If it is not established, the hearer and solitary realizer who have become the sons of the Buddha, the noble one, should be the sons of the Victorious One, because they are the sons of the Buddha, the noble one. Accepted. Furthermore, the base consciousness of the continuum of the Hearer Learner should not lead it to the two near-peaces, because it is the mother-designated one of it. Accepted. It explains the other two wisdoms. The second is the self-system: in general, if it is a mother, it must be the wisdom that realizes selflessness, because in the Uttaratantra, it is said that wisdom is the Dharma-mother of the Buddha, and in the Engaging in the Bodhisattva Deeds, it is said that wisdom is born of the mother, and here also it is said that the three omniscient ones themselves are the mother, and also in the scriptures, it is said that all the scriptures that mainly show the meaning of selflessness are called mothers. That also needs to be of the same lineage as one's own son, in general, there are two kinds of mothers: the mother who gives birth and the mother who accomplishes the desired meaning. The first one, it must be the wisdom that realizes selflessness that one has experienced in one's own continuum before, because, the latter is the wisdom that realizes selflessness of one's own continuum that is simultaneous with oneself, because. For the father, there are cases where skillful means within one's own continuum are established as the father, as the sutra says: The fathers of the Bodhisattvas are skillful in means. This has the same meaning as what is said about the skillful means of the holder within the Bodhisattva's path of application. There are also cases where a person who is different from one's own lineage is established as the father, as it is said in the Remembrance Sutra: The fathers of the Bodhisattvas. Because of this saying. This has the same meaning as what is said about the external spiritual friend of the Bodhisattva's path of application. Establishing a son from the perspective of the mother is present in all four noble ones, because if one is a noble one, it is because it arises from one's own cause, the wisdom that realizes selflessness.
Chinese
因此，从父亲的角度被立为儿子，只有菩萨才有。如果菩提心没有在相续中生起，父亲就不会变成如来的儿子。如《随念》中所说：“圣者们的国王。”这里说双四八辈的圣者是佛的奴仆，而没有说是儿子，关键就在这里。因此，供养之母的定义是：证悟了无我的智慧，它要么是自己圣子生起的原因，要么是成办自己圣子圣愿的原因。从分类上讲，有生起之母和成办圣愿之母两种。第一种有定义和分类两种。第一种是：通过证悟三无自性中的任何一种，而生起自己的证悟之流安住于后世的自己的圣子圣者的智慧。第二种有四种：生起自己的声闻圣者，生起自己的独觉圣者，生起自己的菩萨圣者，生起自己的佛陀圣者之母。第一种的定义是：通过证悟基为人我的无生，而生起自己的证悟之流安住于后世的声闻圣者的智慧。从分类上讲，有以总义的方式证悟基为人我的无生之母，和现量证悟之母两种。前者存在于声闻的资粮道和加行道中，后者存在于声闻的见道到进入大乘道之前的阶段。第二种的定义是：通过证悟基为所取的法无我之无生，而生起自己的证悟之流安住于后世的独觉圣者的生起之母的智慧。其分类可以根据之前的界限来推知。第三种的定义是：通过证悟道为能取的法无我之无生，而生起自己的证悟之流安住于后世的菩萨圣者的生起之母的智慧。分类上讲，有以总义的方式证悟道无生之母，和现量证悟之母两种。前者存在于大乘的资粮道和加行道中，后者存在于初地到相续尽头的阶段之前。声闻和独觉在进入大乘道之前，以及菩萨相续的尽头阶段，在那个
English
Therefore, being established as a son from the father's perspective is unique to Bodhisattvas. If the mind of Bodhicitta has not arisen in the continuum, the father will not become the son of the Tathagata. As it is said in the 'Remembrance': 'The king of noble beings.' Here, the noble ones of the four pairs and eight types are said to be servants of the Buddha, but not sons, and this is the key point. Therefore, the definition of the offering mother is: the wisdom that realizes selflessness, which is either the cause of the arising of one's own noble son or the means of accomplishing the wishes of one's own noble son. In terms of classification, there are two types: the mother of arising and the mother of accomplishing wishes. The first has two aspects: definition and classification. The first is: the wisdom that generates one's own noble son, whose stream of realization abides in the subsequent life, through the realization of any of the three selflessnesses. The second has four types: the mother who generates one's own Shravaka noble being, the mother who generates one's own Pratyekabuddha noble being, the mother who generates one's own Bodhisattva noble being, and the mother who generates one's own Buddha noble being. The definition of the first is: the wisdom that generates one's own Shravaka noble being, whose stream of realization abides in the subsequent life, through the realization of the unbornness of the self of the basis person. In terms of classification, there are two types: the mother who realizes the unbornness of the self of the basis person in a general way, and the mother of direct realization. The former exists in the accumulation and preparation stages of the Shravaka path, and the latter exists in the stage from the seeing path of the Shravaka to just before entering the Mahayana path. The definition of the second is: the wisdom of the mother who generates one's own Pratyekabuddha noble being, whose stream of realization abides in the subsequent life, through the realization of the unbornness of the dharma of the basis, the object of grasping. Its classification can be inferred from the previous boundaries. The definition of the third is: the wisdom of the mother who generates one's own Bodhisattva noble being, whose stream of realization abides in the subsequent life, through the realization of the unbornness of the dharma of the path, the grasper. In terms of classification, there are two types: the mother who realizes the unbornness of the path in a general way, and the mother of direct realization. The former exists in the accumulation and preparation stages of the Mahayana path, and the latter exists from the first ground to the stage before the end of the continuum. The Shravaka and Pratyekabuddha are before entering the Mahayana path, and the Bodhisattva's continuum is at the end stage, at that