Tibetan
བློ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་གོ །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འདི་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས། རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་དང་། ལྕེ་སྒོམ་ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེ་དང་། མཁས་པ་རེད་མདའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། འདི་བཞིན་དུ་མཛད་པར་སྣང་ངོ་། །གཉིས་པ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལུང་ནི། རིགས་ཚོགས་དང་བསྟོད་ཚོགས་རྣམས་ལས། མང་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་འདིར་མ་བྲིས་ལ། འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས། ལྷའི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ན་ནི། དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པ་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། བྱེ་བྲག་མེད་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་འགག་པ། སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་། སྨྲ་བ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བར་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་ནི་མིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུང་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་རི་རབ་ཙམ་ལ་གནས་ཀྱང་སླའི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟར་མིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་ལྟ་བ་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་དང་། ཉི་ཁྲི་ལས། གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་གནས་ཏེ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ། སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། འབུམ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་མ་འཛིན་ཅིག །ཅེས་སོ། །ཆད་ལྟ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པར་འཛིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ལུང་ནི། རྟ་སྐད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལགས་ན། ཆད་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆད་པར་ལྟ་བ་ནི། རྒྱུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་ཆད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ཡང་ཡོད་པར་འགོག་པ་དང་། མེད་པའི་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཞེན་པ་དང་། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པར་སྟོང་པའོ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་ཞེན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གནད་ཀྱི་དོན་ནི། དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ལ་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དབུ་མའི་ལམ་རེ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། ཐེག་དམན་ལ་ནི་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པས་རྟག་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་པས་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་དགོས་པ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་བཤད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་གནས་ལུགས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་འཛིན་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་གསུམ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ། ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་མཐས་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ལེགས་གསུང་གསེར་གྱི་ཐུར་མ་ཡིས། །བློ་གྲོས་རབ་རིབ་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་ནི། །གནས་ལུགས་དོན་ལ་ལྟ་བའི་མིག་སྦྱིན་པ། །བརྩེ་ཆེན་བླ་མ་དེ་ཡིས་ད་དུང་སྐྱོངས། །འཕགས་ཡུལ་མཁས་རྣམས་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་བཞི་ལ། །རང་རང་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོར་འཛིན། །གངས་ཅན་འདི་ན་ཐམས་ཅད་དབུ་མ་པར། །ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཀྱང་རྟག་ཆད་འདི་ལྟར་སྨྲ། །འགའ་ཞིག་རྟོགས་བྱའི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ནི། །རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་བདེན་པར་གྲུབ་གྱུར་ཀྱང་། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་བློ་ལ་མི་སྣང་ཞེས། །སྨྲ་བ་འདི་ཡང་རྣ་བའི་བདུད་རྩི་མིན། །གཞན་དག་རང་རྒྱུད་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་ཆེན་དང་། །བོད་ཡུལ་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པའི་གཙོ་རྣམས་ཀྱིས། །དབུ་མའི་གནད་རྣམས་ལེགས་པར་མ་རྟོགས་ཞེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྐུར་བ་འདེབས་ལ་བརྩོན། །དོན་དམ་གནས་ལུགས་སྟོང་པའི་ཆད་མཐར་བཟུང་། །ཀླུ་སྒྲུབ་གཞུང་གི་ལུགས་བཟང་ལས་བྱུང་བའི། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ། །རྒྱ་ནག་ཧ་ཤང་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨོད། །རིགས་པས་དཔྱད་པའི་དོན་དམ་རྗེ་མཐུན་ལ། །དོན་དམ་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་པར་འདོད་ཅིང་། །གཉིས་འཛིན་མངོན་ཞེན་མཐའ་དག་འགོག་པ་ནི། །ལོག་རྟོག་ཡིན་པས་ལུགས་འདི་སྤོང་ཞེས་ཟེར། །ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་བློ་ཡིས་མ་བཞག་པར། །མིང་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇོག་བྱེད་ཅིང་། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད་པར། །བསྐྱེད་ཅེས་རིགས་པས་དཔྱད་ཚེ་ལས་འབྲས་འདོད། །དེའི་ཕྱིར་ར
Chinese
应当依随智慧而安立。如是宣说。考虑到这些，尊者扎巴坚赞、杰贡西饶多吉、智者热达瓦等也都是这样做的。第二，离戏的教证是，种姓集和赞颂集中有很多说法，这里没有写。在《圣入二谛经》中说：天子，如果就胜义而言，胜义谛变成身体、语言和意念的自性，那么它就不属于胜义谛的范畴，而只会变成世俗谛。然而，天子，就胜义而言，胜义谛是超越一切名言、没有差别、不生、不灭、与言说、说、认知、知觉分离的。天子，胜义谛是超越一切殊胜和一切智智的智慧之境的界限的，不像说的那样是胜义谛。又如，《持光请问经》中说：持光，执著于人我见，即使如须弥山般坚固也很容易；具有慢心而执著于空性见则不然。为什么呢？因为能从一切见中解脱出来的是空性，然而仅仅执著于空性是不可救药的，我是这么说的。又如，《二万颂》中说：菩萨大菩萨如果执著并安住于色是空性，受、想、行、识是空性，就是贪著顺应菩萨的法，这会成为过失。又如，《十万颂》中说：不要成立空性，也不要执著于空性。如是。如果认为是断见，那么认为世俗中不存在，这是不周遍的教证。在《马鸣菩萨请问经》中说：世尊，如果一切都是空性，那不会变成断灭吗？世尊说：善男子，断见有三个原因会导致断见。否定业果等在世俗中存在。
English
It should be established according to wisdom. Thus it was said. Considering these, Jetsun Drakpa Gyaltsen, Chegom Sherab Dorje, and the scholar Redtawa, among others, also seem to have done the same. Second, the scriptural authority on freedom from elaboration: Many statements from the collections of lineages and praises are not written here. From the "Arya-avatara-dvisatya" (Entering the Two Truths): "Son of the gods, if, in the ultimate sense, the ultimate truth were to become the nature of body, speech, and mind, then it would not be counted as the ultimate truth, but would only become the conventional truth. However, son of the gods, in the ultimate sense, the ultimate truth is beyond all expressions, without distinctions, unborn, unceasing, and separate from what is to be spoken, speaking, what is to be known, and knowing. Son of the gods, the ultimate truth is beyond the realm of the wisdom of the omniscient, possessing all kinds of excellence; it is not as it is said to be the ultimate truth." And from the Sutra Requested by Kashyapa: "Kashyapa, it is easy to abide in the view of the self of a person, even if it is as great as Mount Meru. But it is not so with the view of emptiness with pride. Why is that? Because emptiness is what definitely liberates from all views, but looking only at emptiness is incurable, I have said." And from the Twenty Thousand Verse Prajnaparamita Sutra: "If a bodhisattva dwells with attachment and abides in the perception that form is empty, feeling, perception, formation, and consciousness are empty, then he is attached to the Dharma that accords with a great bodhisattva, and this will become a fault." And from the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra: "Do not establish emptiness, and do not cling to emptiness." So it is. If it is a nihilistic view, then the statement that it does not exist in the conventional is not pervasive. From the Sutra Requested by Asvaghosa Bodhisattva: "Bhagavan, if everything is empty, wouldn't that lead to annihilation?" The Bhagavan said: "Son of good family, the view of annihilation becomes the view of annihilation for three reasons. Denying that actions, causes, and effects, etc., exist even conventionally."
Chinese
或者执着于无的方面，或者不理解甚深之法的意义，而执着于“空”这个词。如是说。因此，要点在于，中观宗的观点认为，三乘都必须各自具有舍弃二边的中道，小乘由于在胜义中不成立，所以从常边解脱，在世俗中不诽谤业因果，所以必须从断边解脱，这在《宝鬘论》中已阐述。大乘在此之上，还具有一种特殊的见解，即对实相自性中的有无等一切二取边执的远离，以及缘于众生的慈悲心，以及将大乘发心三者结合起来修持，在获得究竟果位之时，在法界离戏的境界中不移动的同时，无勤任运地成办遍布虚空边际的众生之利益。以您善妙之语的金刚橛，将我昏昧的智慧彻底净化，赐予我观视实相之义的眼睛，慈悲伟大的上师，请您继续护佑我。印度圣地的智者们，对于四种宗派，各自持有自己所说的宗派。在这雪域，所有人都自称是中观派，却如此宣说常断之见。有些人认为，所要证悟的究竟实相，是常恒坚固真实存在的，但证悟实相的智慧却无法显现它，这种说法也不是耳中的甘露。另一些人则总是诽谤自续派的大士和藏地精通且证悟的大德们，说他们没有很好地理解中观的要点。他们执着于胜义实相是空性的断灭边，诋毁从龙树论典的良好传统中产生的、教法的精髓——离四边戏论，说是汉地和尚的观点。他们认为，以理智分析的胜义谛与宗派相符，胜义谛是自相成立的，并且认为断除一切二取和显现执着是邪见，因此说要舍弃这种观点。他们不以理智安立名言世俗，仅仅以名称的施设来安立，并且无论业果是否相遇，都说能产生果，当以理智分析时，他们又承认业果。
English
Or clinging to the side of non-existence, or without understanding the meaning of the profound Dharma, clinging to the word "emptiness." Thus it is said. Therefore, the key point is that, according to the Madhyamaka school, all three vehicles must each have a Middle Way that abandons the two extremes. The Lesser Vehicle, because it does not truly exist in the ultimate sense, is liberated from the extreme of permanence. In the relative sense, it does not slander the cause and effect of karma, so it must be liberated from the extreme of annihilation, as explained in the Precious Garland. The Great Vehicle, in addition to this, also has a special view that is free from all dualistic clinging to existence and non-existence, etc., in the nature of reality itself, as well as compassion focused on sentient beings, and the cultivation of the three aspects of the Great Vehicle's bodhicitta in combination. When the ultimate result is obtained, without moving from the state of the Dharmadhatu free from elaboration, the benefit of sentient beings pervading the limits of space will effortlessly and spontaneously arise. With the golden needle of your good words, utterly purify my dim-witted intelligence, bestow upon me the eye to see the meaning of reality, compassionate and great Lama, please continue to protect me. The scholars of the noble land of India, regarding the four philosophical schools, each hold their own proclaimed tenets. In this land of snow, everyone claims to be Madhyamaka, yet they speak of permanence and annihilation in this way. Some say that the ultimate reality to be realized is permanent, stable, and truly existent, but the wisdom that realizes reality cannot perceive it. This statement is not nectar to the ears. Others always slander the great beings of the Svatantrika school and the learned and accomplished masters of Tibet, saying that they have not well understood the key points of Madhyamaka. They cling to the extreme of annihilation, holding that ultimate reality is empty, and denigrate the essence of the teachings, the freedom from the four extremes, which arises from the good tradition of Nagarjuna's treatises, saying that it is the view of the Chinese Heshang. They believe that the ultimate truth analyzed by reason is consistent with their own tenets, that ultimate truth is self-established, and that eliminating all dualistic clinging and manifest attachment is a false idea, therefore they say to abandon this view. They do not establish conventional truth with reason, but merely establish it by the imputation of names, and whether the results of karma are encountered or not, they say that results can arise. When analyzed by reason, they then acknowledge karma and its results. Therefore,