Tibetan
་འོ་ཞེས། །འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཕྱོགས་གཉིས་ཆར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་། ཁྱེད་རང་གིས་ཀྱང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་རྟོགས་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །བློ་སྔ་མ་གནོད་བཅས་དང་། ཕྱི་མ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའང་མ་དཔྱད་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པར་མ་བཀག་གི་བར་དུ་དེར་འགྱུར་བ་ནི་འདོད་ཐོག་ཏུ་བབ་པས་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་ལ། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་བཀག་ཟིན་ནས་ནི་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ་བློ་སྔ་མས་མཐའ་གང་དུའང་མ་བཟུང་བས་ཕྱི་མས་དགག་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་དོན་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་ལ་ལྟོས་ནས་རྟག་ཆད་སྤང་པའི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་ལྟར་འཆད་དགོས་པ་ཡོད་ཀྱང་། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཚེ་དེ་ལྟར་འཆད་དུ་མི་རུང་སྟེ། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་ཡིན་ལ་རྗེས་མཐུན་པ་ནི་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་བློ་ངོར་རྟོགས་དགོས་ཤིང་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་དགོས་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་ཅིང་དེའང་ཁས་བླངས་ན་ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་མྱུ་གུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་རང་རྒྱུད་བྱ་མི་རིགས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་པ་འདི་ཉིད་གཙོ་བོར་བཀོད་པ་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་དོན་ཡོད་པར་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ། མེད་པར་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ། ཅེས་སོགས་ལ་འཆད་པ་ནི་བྱིས་པ་བསླུ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་སྟེ། སྤྱིར་འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །ཅེས་པ་ལྟ་བུ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་ཀ་དགག་གཞིར་བྱས་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་བཀག་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་ཤེས་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་བཀག་པ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་གསུངས་པས་དེའི་ཚེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སོགས་བཞི་པོ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་བཀག་པ་ལ་འབྲེལ་ཅི་ཡོད་སོམས་ཤིག གལ་ཏེ་དེའི་དོན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་མ
Chinese
འོ་ཞེས། །执着也如何不颠倒？ །等等，说常无常等双方都是颠倒的。 您也承认，由于现量证悟了无常等十六法，因此证悟了人无我，却没有完全证悟人无我的自性，这与您自相矛盾。 “前一个心识有损害，后一个心识变成无尽”也是没有经过分析的说法。 因为在没有完全遮止四边戏论之前，会变成那样，这正合己意，所以不是损害。 一旦遮止了四边戏论，就不会变成那样，因为前一个心识没有执着任何一边，所以后一个心识无法遮止。 “非有非无”的意义是，胜义中不是有，世俗中不是无。 这样解释，在观待二谛而断除常断的某些时候，必须那样解释。 但在四边戏论寂灭之时，不能那样解释。 因为四边戏论寂灭的自性是圣者等持无漏智慧的显现，而随顺者必须在究竟的理智面前证悟。 以前已经说过，那时必须承认法如瓶子等在世俗中存在。 如果承认这一点，则归谬论者们为了成立苗芽非自生，将“那时法苗芽非由量成立”作为不应理的理由而主要安立，这与《明句论》所说相违背。 此外，“非有非无”的意义是，有也不成立为真实，无也不成立为真实等等，这样解释是欺骗小孩的言论。 一般来说，“有为法彻底不成立，无为法又如何成立？” 就像这样，虽然也有将有为法和无为法都作为遮止的基础，并在其上遮止真实的，但《般若波罗蜜多心经》中说，在如取舍二空之识的法上遮止四边戏论，那时以有和无等四者作为法，在其上遮止真实有什么关系呢？ 请思考一下。 如果它的意义是取舍二空之识在胜义中存在吗？
English
Saying "Oh! How is clinging not inverted?" etc., it is said that both sides, such as permanence and impermanence, are inverted. You also admit that because you directly realize the sixteen aspects of impermanence, you realize the selflessness of persons, but you have not fully realized the nature of the selflessness of persons, which contradicts yourself. Saying "The former mind has harm, and the latter mind becomes endless" is also an unexamined statement. As long as the four extremes of elaboration are not completely stopped, it will become like that, which is in accordance with one's wishes, so it is not a harm. Once the four extremes of elaboration are stopped, it will not become like that, because the former mind has not grasped any extreme, so the latter mind cannot negate it. The meaning of "neither existent nor non-existent" is that it is not existent in the ultimate sense, and it is not non-existent in the conventional sense. Explaining it in this way, there are some times when it is necessary to explain it that way in relation to the two truths and abandoning permanence and annihilation. But at the time of the cessation of the four extremes of elaboration, it is not permissible to explain it that way. Because the nature of the cessation of the four extremes of elaboration is the appearance of the stainless wisdom of the noble meditative equipoise, and the corresponding one must be realized in the face of the ultimate reasoning mind. It has already been said that at that time it is necessary to admit that phenomena such as vases exist in the conventional sense. If this is admitted, then in order to establish that sprouts are not self-produced, the consequentialists mainly establish "at that time, the phenomenon of sprouts is not established by valid cognition" as the reason for not being able to do self-sufficient reasoning, which contradicts what is said in the Clear Words. Furthermore, the meaning of "neither existent nor non-existent" is that existence is not established as true, and non-existence is not established as true, etc. Explaining it in this way is a statement that deceives children. In general, "Since conditioned phenomena are completely unestablished, how can unconditioned phenomena be established?" Like that, although there are also cases where both conditioned and unconditioned phenomena are taken as the basis of negation, and truth is negated on top of them, the Heart Sutra says that the four extremes of elaboration are negated on the phenomenon of the consciousness that is empty of both grasping and being grasped. At that time, what is the relationship between taking the four, such as existence and non-existence, as phenomena and negating truth on top of them? Please consider it. If its meaning is that the consciousness that is empty of both grasping and being grasped exists in the ultimate sense?
Tibetan
་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འབྲུ་གནོན་གྱི་ཐོག་ཏུ་དངོས་འགལ། ཁྱབ་པ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བ་ལ་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་རྗེས་འབྲང་དག་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་འདིར་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བ་འདི་ལ་འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས། །མེད་དང་ཡོད་པར་མི་འདོད་པ། །དེ་ཕྱིར་མེད་པ་པར་འགྱུར་ན། །ཅི་ཕྱིར་ཡོད་པ་པར་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་སུན་ཕྱུང་བས། །དོན་གྱིས་འདི་ནི་མེད་པར་བསླན། །དེ་བཞིན་མེད་པར་སུན་ཕྱུང་བས། །ཡོད་པར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་བསླན། །ཞེས་ཆེད་དུ་གཏད་པའི་དགག་པའང་མཛད་ཅིང་། གཞན་ཡང་ཆད་མཐའ་བཀག་ན་རྟག་མཐར་འགྱུར་པ་དང་། རྟག་མཐའ་བཀག་ན་ཆད་མཐར་འགྱུར་པ་དང་། མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་བཀག་ན་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་བཀག་ན་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ་བ་སོགས་སྐྱོན་གཞལ་དུ་མེད་པ་འབབ་པས། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དབུ་མ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དག་གིས་བཞི་མདོའི་རྩྭ་བཞིན་དོར་བར་བྱའོ། །མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞི་བཀག་པ་ལ་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་བརྟགས་དཔྱད་མ་བྱས་པའམ། ཐབས་ལ་བསླུ་བའི་བདུད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཏད་ནས་སྨྲས་པ་སྟེ། རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་གིས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟགས་དཔྱད་མི་བྱེད་པར་རྟོགས་པ་རང་དགར་བཀག་ནས་ཅིའང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་མཁས་པ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ལུང་དང་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ལས་བཤད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མཐར་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་རེ་རེ་ནས་སུན་ཕྱུང་སྟེ་མཐར་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མ་རྙེད་པ་ཙམ་ལ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྟོགས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་འཛིན་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་དུ་མ་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་དེ་བདེན་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ནས་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློའམ་དགག་བྱ་བཀག་པའི་བཀག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ་ལ་ཆད་དགོས་ཏེ། དེ་ལས་ག
Chinese
是。如果认为可以与“在世俗中不存在”等结合，那么，识蕴，就法而言，在胜义中存在，并且在世俗中不存在，这二者都是。因为不是这二者都不是。在记号压制的基础上，是直接相违。因为理解周遍和否定的真实含义是直接相违，所以后学者要好好思考。在分析中观见解时，对于理解这二种否定的真实含义，圣者龙树说：以如实了知故，不欲有与无，若彼成无者，何故不成有？若已破有者，义成此为无，如是破无者，何故不成有？这样特意作了否定的教诲。另外，如果遮止断边，就会变成常边，如果遮止常边，就会变成断边，如果遮止无常等十六种，就会变成常等十六种，如果遮止常等十六种，就会变成无常等十六种，会出现无数的过失。因此，追求远离二边的中观的人，应该像抛弃十字路口的草一样抛弃它。在最终分析的理智面前，如果说遮止四边戏论是汉地和尚的见解，那就是没有经过考察，或者是被迷惑的魔故意安排而说的。因为汉地和尚是不考察实相的意义，随意遮止证悟，仅仅是不作意，就认为证悟了究竟的见解。而那一点，被智者寂护以教证和理证驳斥了。而这里，是因为从由中观宗义所说的道理，确定了对境的实相之后，从一个个执著的对境进行驳斥，最终对于有无等戏论一无所得，才安立了证悟中观见解的名称。所谓存在着并非是二取执着的分别念蕴等三者，其意义是，在断除了实执的增益之后，对于仅仅是假立的显现，执著于能取、所取、作用三轮而分别的意识，或者对于所破的否定之否定而执著的意识，必须断除。从那
English
It is. If it is thought that it can be combined with "non-existent in the conventional," then, the consciousness aggregate, in terms of phenomena, exists in the ultimate sense, and does not exist in the conventional, both of which are. Because it is not that neither of the two are. On the basis of suppressing the mark, it is directly contradictory. Because understanding the true meaning of pervasion and negation is directly contradictory, therefore, followers should think well. When analyzing the Madhyamaka view, regarding understanding the true meaning of these two negations, the noble Nagarjuna said: Because of truly knowing, not desiring existence and non-existence, if that becomes non-existence, why does it not become existence? If existence has been refuted, then the meaning becomes this as non-existence, likewise, if non-existence is refuted, why does it not become existence? Thus, he specifically made the teaching of negation. Furthermore, if the extreme of annihilation is blocked, it will become the extreme of permanence, and if the extreme of permanence is blocked, it will become the extreme of annihilation, and if sixteen such as impermanence are blocked, it will become sixteen such as permanence, and if sixteen such as permanence are blocked, it will become sixteen such as impermanence, and so on, countless faults will occur. Therefore, those who seek the Madhyamaka that abandons the two extremes should abandon it like abandoning the grass at the crossroads. In the face of the reasoning consciousness of ultimate analysis, if it is said that blocking the four extremes of elaboration is the view of the Chinese Heshang, then that is either without investigation, or spoken by the demon who deceives by means of deception. Because the Chinese Heshang does not investigate the meaning of reality, arbitrarily blocks realization, and merely does not pay attention, he thinks that he has realized the ultimate view. And that point was refuted by the wise Kamalashila with scripture and reasoning. And here, it is because from the reasons stated in the Madhyamaka tenets, after determining the reality of the object, refuting each object of clinging to the extreme, and finally not finding any elaboration such as existence and non-existence, the name of realizing the Madhyamaka view is established. The meaning of saying that there are many aggregates of three, such as conceptual minds that are not the two graspings, is that after cutting off the imputation of the belief in reality, for the mere appearance of imputation, the consciousness that distinguishes the three wheels of the grasper, the grasped, and the action, or the consciousness that clings to the negation of the object to be negated, must be cut off. From that