Tibetan
མེད་པ་ཡང་། །ཡི་གེ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་ཡི་གེས་བསྟན། །ཞེས་སྒྲས་བརྗོད་ཚུལ་དང་། དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་། །དཔེ་དག་གིས་ནི་ཉེ་བར་བསྟན། །ཞེས་དཔེས་མཚོན་ཚུལ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་བསྟན་པ་ཡང་བྱེད་རྒྱུར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པ་ལས་བྱུང་བས་ན་སྤྲོས་པ་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་བས་ཉེས་པ་ཟློག་པ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་བསྙད་པ་དང་། ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་སྤྲོས་པ་འགག་པའི་ཤེས་རབ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལས་སྐྱེ་བས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་འབྲས་བུར་བསྙད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་རི་བོང་རྭའི་ཡོན་ཏན་དང་མཚུངས་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་དང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་སྤྲོས་བྲལ་དོན་དམ་པའི་མཚན་གཞིར་བསྙད་པའི་ཚུལ་ནི་དེ་ལྟར་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་གདུལ་བྱས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་མཚན་གཞིར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསྙད་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྟན་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་མཚན་གཞི་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དེས་མཚོན་པའི་དོན་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་། མཚོན་བྱ་དང་། མཚན་གཞི་གསུམ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཟླ་བོར་བསྙད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་མེད་པ་ཡང་། །དེ་དག་གིས་ནི་བསྙད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་མཚོན་བྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་དང་། བདེན་པ་གཉིས་སོ་སོའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། གང་ལ་དབྱེ་བའི་གཞི། གང་འབྱེད་པའི་ངོ་བོ། གང་གིས་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཅི་ལྟར་ཕྱེ་བའི་དོན། ཅི་སྙེད་ཕྱེ་བའི་གྲངས་ངེས། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་སྒྲ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། པ་ཚབ་ལོ་ཙཱ་བས། ཤེས་བྱ་ཙམ་དབྱེ་གཞི་ཡིན་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། བཟད་པས་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། དེ་གཉིས་ཀའང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་ཤེས་བྱ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡབ་སྲས་འཇལ་བའི་མདོ་ལས། དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཞེས་བཀག་ནས་བདེན་པ་ཙམ་དབྱེ་གཞིར་འཐད་དེ། འཁྲུལ་ངོར་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་རིགས་ངོར་བདེན་པ་དོན་དམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་རང་ལུགས་བཞག་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་ལུགས་སྔ་མ་འགོག་པ་མི་འཐད་དེ། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་དེའི་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་སྒྲའི་བསྟན་དོན་དང་། བློས་ཡུལ་དུ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་བཞག་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་སྣང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉལ་བས་རང་བཞིན་མེད་ཙམ་དབྱེ་གཞི་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་མེད་ཙམ་ལས་ཀུན་རྫོབ་དང་། བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་མེད་ཙམ་ལས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། མི་འཐད་དེ། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞིར་རི་བོང་རྭ་མེད་འཇོག་པ་ལྟར་དབྱེ་གཞི་དང་། དབྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་མ་འབྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པ་དགོངས་གསལ་ལས། ཁ་ཅིག བདེན་པ་གཉིས་ལ་དབྱེ་གཞི་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ལ་ཐུན་མོང་བའི་སྤྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། དོན་ལ་ཐུན་མོང་བའི་སྤྱི་མེད་ཀྱང་གཞན་སེལ་གྱི་ངོར་ཐ་སྙད་དུ་བློ་ཙམ་ཞིག་མི་འགལ་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། བདེན་པ་གཉིས་སུ་འཇོག་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་གོ །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་བློ་ཙམ་དབྱེ་གཞིར་བཞེད་པར་སྣང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ལའང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་བློ་ལ་སྣང་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བདེན་མི་བདེན་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ལྟར་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་གྱི་ངོས་ནས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་། བློས་གནས་ཚུལ་མཐོང་བ་དང་། མ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། །དེས་ན་གནས་ཚུལ་རང་ངོས་ནས་མཚན་མཚོན་དང་། དབྱེ་གཞི་དང་དབྱེ་བ་སོགས་བྱར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་གདུལ་བྱ་ལ་བསྟན་པའི་ཚེ་དབྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་ཡོད་པ་ལྟར་དབྱེ་གཞིའང་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་པས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དབྱེ་གཞིར་བྱས་པའང་འགལ་པ་མེད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་སྟོང་ཉིད་དང་། རྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་གཉིས་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བྱ་ཙམ་དབྱེ་གཞིར་བྱས་ནའང་འགལ་བ་མེད་དེ། ཡབ་སྲས་འཇལ་བའི་མདོ་ལས། ཤེས་པར་བྱ་བའང་འདིར་ཟད་དེ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གསུང་རབ་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཙམ་དབྱེ་གཞིར་བྱས་ན་ཤིན་ཏུའང་འཐད་དེ། མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གཞན་ལ་མ་གསན་པར། །བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བསྟན་པར་མཛད། །ཅེས་དང་། རྩ་ཤེར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས
Chinese
没有也是，文字没有本身，由文字显示。如是说词语表达的方式，以及超越譬喻的法，也由譬喻如实显示。如是说由譬喻象征的方式。显示离戏是功德的来源，也不是说要这样做，因为一切过患都只是由执着戏论而产生，因此没有见到任何戏论，以断除过患而安立为果的名字，以及所获得的功德，也由与戏论止息的智慧无别而生，因此安立为离戏的果。这样一来，应当断除将这些执着为如同兔角的功德，因为其中没有那样的意趣和理由。第三，将离戏安立为胜义谛的体性之方式，是虽然那样什么也没有成立，但为了使所化众生证悟，将没有成立本身假立为体性而安立，成为特征稳固之基础的体性是不可能的。其所象征的意义，也由特征、所象征和体性三者假立的名言之门，将胜义谛作为世俗谛的伴侣而安立，经中说：特征和体性没有也是，由这些而安立。如是说。第二，所象征的详细分类有二，分为二谛和二谛各自的分类。第一有六，即所分的基、能分的自性、能分的原因、如何分的意义、所分多少的数量确定、所分各自的词义解释。第一，帕擦瓦译师说：仅仅所知是所分的基。匝巴认为那不是，因为所知包含有事物和非事物二者，而这二者都是世俗谛，并且胜义谛也不是所知，因为《父子相见经》中说：什么是胜义谛，那是不可言说的，不是所知的，不是能辨识的。如是遮破后，仅仅安立真谛作为所分的基是合理的，因为在错乱显现中，真谛是世俗，在理智显现中，真谛是胜义。如是建立自宗。
English
Even non-existence is shown by the word 'non-existence' itself. Thus, it speaks of the way of expressing through words. And that Dharma which transcends metaphors is also clearly shown by metaphors. Thus, it speaks of the way of symbolizing through metaphors. Showing that freedom from elaboration (spros bral) is the source of qualities is not to say that it should be done, because all faults arise from focusing solely on elaboration. Therefore, not seeing any elaboration, it is named as the fruit for averting faults. And the qualities that are obtained also arise from possessing equality with the wisdom of the cessation of elaboration, therefore it is named as the fruit of freedom from elaboration. In that case, it is to abandon the thought that these are similar to the qualities of a rabbit's horn, because there is no such intention or reason for it. Third, the way of designating freedom from elaboration as the basis of the ultimate truth is that, although it is such that nothing is established, it is designated as a basis by imputing it for the purpose of the disciples realizing non-establishment itself, but a basis that has become the basis of a stable characteristic is impossible. The meaning it symbolizes is also designated as the companion of conventional truth through the three terms of imputation: characteristic, symbolized object, and basis, through the door of three terms. As the sutra says: Even though there is no characteristic or basis, it is designated by these. So it is said. Second, the detailed divisions of the symbolized object are two: the division into two truths and the individual divisions of the two truths. The first has six: the basis of what is divided, the nature of what divides, the reason for what divides, the meaning of how it is divided, the definite number of how many are divided, and the explanation of the words of each division. First, Patsab Lotsawa said: 'Just knowable things are the basis of division.' Zapa said that this is not so, because knowable things include both things and non-things, and both of these are conventional truths, and also because ultimate truth is not knowable, because the Sutra of Meeting Father and Son says: 'What is ultimate truth is unspeakable, not knowable, not discernible.' Having refuted this, it is reasonable to establish only truth as the basis of division, because in mistaken appearance, truth is conventional, and in rational appearance, truth is ultimate. Thus, he established his own system.
Chinese
就此而言，驳斥先前的观点是不合理的。因为区分为二谛，是在以名言的方式向所化众生开示时，此时在名言中，需要有言语的表示意义，并且需要以心识作为对境。而且，这似乎也与自宗的观点相违背，因为世俗谛并非是真实的。嘉瓦（Gyalwa）说，仅仅是无自性作为区分的基础，因为从仅仅是胜义的无自性中区分出世俗，以及从真假二者的无自性中区分出胜义谛。但这是不合理的，就像以兔子没有角作为常与无常二者的区分基础一样，区分的基础和被区分的事物并不相符。在《能仁显明密意》中说：有些人认为，二谛没有区分的基础，因为二者没有共同的体性。这种说法是不合理的，即使在意义上没有共同的体性，但在排除他者的角度上，仅仅是名言上的心识也不会有冲突，因为导师月称在《六十正理论释》中说：安立为二谛，是依赖于世间人的心识而安立的。如是所说，似乎是认为仅仅是心识作为区分的基础，就像在世间名言中，仅仅是世俗本身，也从心识的显现方式上区分为真与不真一样，虽然从对境的实际情况的角度来说，没有二谛，但从心识见到实际情况和没有见到实际情况的角度，区分为二谛，这样的意义看来是非常好的。因此，虽然从实际情况本身来说，没有名称和所指，也没有区分的基础和区分等等，但在名言谛中假立，并在向所化众生开示时，就像有被区分的事物一样，也必须要有区分的基础，因此仅仅以缘起作为区分的基础也没有冲突，因为缘起的意思是指空性和依缘而生二者。即使仅仅以所知作为区分的基础也没有冲突，因为在《父子相见经》中说：所应知的事物也在此穷尽，即是世俗谛和胜义谛。如是所说。如果仅仅以经文的所诠义作为区分的基础，那就非常合理了，因为经中说：世间知者未经他人听闻，即以这二谛而开示。以及《中观根本慧论》中说：诸佛。
English
In this regard, it is unreasonable to refute the previous view. Because the distinction into two truths is when teaching disciples through conventional terms, at that time, in conventional terms, there needs to be a meaning expressed by words, and it needs to be taken as an object by consciousness. Moreover, this seems to contradict the tenets of our own school, because the conventional truth is not real. Gyalwa said that merely the absence of inherent existence is the basis for distinction, because the conventional is distinguished from merely the absence of inherent existence in the ultimate sense, and the ultimate truth is distinguished from the absence of inherent existence in both truth and falsehood. But this is unreasonable, just as using the absence of horns on a rabbit as the basis for distinguishing between permanence and impermanence, the basis for distinction and the things being distinguished do not correspond. In 'Thubpa Gongsal' it says: Some say that there is no basis for distinguishing between the two truths, because there is no common essence between the two. This statement is unreasonable, even if there is no common essence in meaning, but from the perspective of excluding others, merely a consciousness in name does not conflict, because the teacher Chandrakirti said in the commentary on the 'Sixty Stanzas on Reasoning': Establishing the two truths is established in dependence on the minds of worldly people. As it is said, it seems that only consciousness is considered as the basis for distinction, just as in worldly terms, merely the conventional itself is also distinguished into true and untrue from the way it appears to consciousness, although from the perspective of the actual situation of the object, there are no two truths, but from the perspective of consciousness seeing the actual situation and not seeing the actual situation, it is distinguished into two truths, the meaning of which seems very good. Therefore, although from the actual situation itself, there are no names and referents, and no basis for distinction and distinction, etc., but in conventional truth, it is falsely established, and when teaching disciples, just as there are things to be distinguished, there must also be a basis for distinction, so there is no conflict in taking merely dependent origination as the basis for distinction, because the meaning of dependent origination refers to emptiness and arising from conditions. Even if only knowable things are taken as the basis for distinction, there is no conflict, because in the 'Sutra of Meeting Father and Son' it says: The things to be known are also exhausted here, namely the conventional truth and the ultimate truth. As it is said. If only the expressed meaning of the scriptures is taken as the basis for distinction, then it is very reasonable, because the sutra says: The knower of the world, without hearing from others, teaches by these two truths. And the 'Root Wisdom' says: Buddhas.