Tibetan
ང་པོ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ལམ་གང་གིས་བསྡུས་པ། ས་གང་ལ་བརྟེན་པ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དོན། འཁོར་དང་བཅས་ན་ཕུང་པོ་དུ་ཡིན་པ། གཙོ་འཁོར་གོ་ལོག་པའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ། མངོན་པ་མཚན་ཉིད་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ་ནི། མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་པའི་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། འདིའི་གཙོ་བོ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ལམ་དེ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་དང་། སྒོམ་ལམ་དང་མི་སློབ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་སྟེ་ཟག་མེད་ས་དགུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ནི་མ་ཞི་བ་དང་། སྲིད་རྩེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཞག་པ། དུས་མཉམ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཞག་པ། དུས་མཉམ་རྫས་ཐ་དད་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཞག་པ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། སྦྱོར་ལམ་གྱི་སེམས་རྟེན་ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་མཐོང་ལམ་དེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་སེམས་རྟེན་ལ་བརྟེན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་གཉིས་སེམས་རྟེན་རིས་མཐུན་གཅིག་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་དེ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ཚེ་མཐོང་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིར་སོང་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིར་སོང་ལ། མཐོང་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་དེ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པར་སོང་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པར་སོང་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་དང་། དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པའི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། མཐོང་ལམ་དེ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ཚེ། དེས་བསྡུས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དང་། དེའི་ཐོབ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་སྐྱེ་སོགས་ཟག་མེད་རྣམས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་དེ་དང་དུས་མཉམ་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི། ཆོས་མངོན་པ་དེ་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་ལ་བརྟེན་པའི་ཚེ་ཕུང་པོ་ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཕུང་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན
Chinese
我，胜义法现观，是无漏智慧及其随行。对此，以何道所摄？依于何地？所依与能依之义？与眷属俱则为几蕴？遣除主眷颠倒之诤论？安立现观为体性的理由等六者中，初者是，以见道、修道、无学道三道所摄。此之主要者是无漏之智慧，其乃以彼三道所摄之故。二者是，成为见道之自性者，是六静虑地；成为修道与无学道之自性者，则于其上加无色初三，即依于九无漏地。欲界乃未寂灭，有顶乃心之行相不明显，故不堪为无漏智慧之所依。三者是，于刹那先后安立为所依与能依，于同时体性相同安立为所依与能依，于同时事物相异安立为所依与能依三者中，初者是，如加行道之心依于六地，生起见道之时，彼见道依于加行道之心。彼二者依于心之所依同类之一故。二者是，见道依于静虑之正行之时，成为见道自性之等持，以入于静虑正行之力，与其相应之所有心心所皆入于静虑正行。成为见道自性之智慧，以入于胜义法现观之力，与其相应之所有心心所皆入于胜义法现观，故如是之心心所皆为静虑之正行与胜义法现观之同分。三者是，见道依于静虑之正行之时，其所摄之无漏律仪色，及其获得，以及体性生等无漏者，如是与静虑之正行同时而事物相异。四者是，法现观依于六静虑地之时，是五蕴，色蕴乃无漏之律仪色。
English
I, the Abhisamaya of Ultimate Truth, is the wisdom without outflows and its retinue. Regarding this, by which path is it included? Upon which ground does it rely? The meaning of the relier and the relied upon? If with retinue, how many aggregates are there? Refuting the debate of the reversed main and retinue? Among the six reasons for establishing Abhisamaya as a characteristic, the first is: it is included by the three paths of seeing, meditation, and no-more-learning. The main thing here is the wisdom without outflows, because it is included by those three paths. The second is: that which has become the nature of the path of seeing is the six dhyana grounds, and those that have become the nature of the path of meditation and the path of no-more-learning are the first three formless ones on top of that, that is, relying on the nine grounds without outflows. Desire is not pacified, and the peak of existence is not clear in the movement of the mind, so it is not suitable as a basis for wisdom without outflows. The third is: establishing the relier and the relied upon in the sequence of moments, establishing the relier and the relied upon in the same time and nature, and establishing the relier and the relied upon in the same time and different entities. The first of the three is: like when the mind of the path of joining relies on the six grounds, when the path of seeing arises, that path of seeing relies on the mind of the path of joining. Because those two rely on the same kind of mental basis. The second is: when the path of seeing relies on the actual basis of dhyana, the samadhi that has become the nature of the path of seeing, by the power of entering the actual basis of dhyana, all the minds and mental factors that are in accordance with it enter the actual basis of dhyana. The wisdom that has become the nature of the path of seeing, by the power of entering the Abhisamaya of Ultimate Truth, all the minds and mental factors that are in accordance with it enter the Abhisamaya of Ultimate Truth, so all such minds and mental factors are the actual basis of dhyana and the common basis of the Abhisamaya of Ultimate Truth. The third is: when the path of seeing relies on the actual basis of dhyana, the form of the vows without outflows included by it, and its attainment, and the characteristics of arising, etc., all those without outflows are simultaneous with the actual basis of dhyana and different entities. The fourth is: when the Abhisamaya relies on the six dhyana grounds, it is the five aggregates, the form aggregate is the form of the vows without outflows.
Tibetan
། ཚོར་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚེ་ཡིད་བདེ། གསུམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚེ་བདེ་བ་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་། དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། བཞི་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚེ་གཏང་སྙོམས་ཡིན་ལ། འདུ་ཤེས་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་ལ་མཚུངས་ལྡན་འདུ་བྱེད་དང་། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚོར་འདུ་གཉིས་མ་གཏོགས་སེམས་ཀྱི་ས་མང་བརྒྱད། དགེ་བའི་ས་མང་བཅུ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་མན་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་ཉི་ཤུ། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ནི་དེ་དག་གི་ཐོབ་པ་དང་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་སོགས་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་གཙོ་སེམས་སོ། །གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚེ་གཟུགས་ཕུང་མེད་པས་ཕུང་པོ་བཞིའོ། །དེར་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཐོབ་པ་ཡོད་པས་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་མངོན་གྱུར་པ་མེད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་འཁོར་དང་བཅས་ན་ཕུང་པོ་ལྔར་བཞག་པ་ནི་གཙོ་འཁོར་གོ་ལོག་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། སེམས་བྱུང་ལ་གཙོ་བོ་དང་གཙོ་སེམས་ལ་འཁོར་དུ་བཞག་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། སེམས་སེམས་བྱུང་གི་གཙོ་འཁོར་འཇོག་པའི་ཚེ་སེམས་ལ་གཙོ་བོ་དང་སེམས་བྱུང་ལ་འཁོར་དུ་འཇོག་ལ། འདིར་མངོན་པའི་གཙོ་འཁོར་འཇོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་གཙོ་བོ་དང་། དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་འཁོར་དུ་བཞག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཡུལ་གྱི་མིའི་གཙོ་འཁོར་འཇོག་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཡང་ཡིག་མཁན་གྱི་གཙོ་འཁོར་འཇོག་པའི་ཚེ་ཡིག་དཔོན་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་འཇོག་པའི་ཚེ་དྲན་པ་ཤེས་རབ་གཉིས་ལ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་དུ་འཇོག་པ་སོགས་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ལ་འདུན་པ་དང་སེམས་པ་གཙོ་བོ་དང་གཞན་རྣམས་འཁོར་དུ་གཞག་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་ཆོས་ཅན། ཆོས་མངོན་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ཐོབ་པ་དང་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་སོགས་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཅན། དེ་ཡི
Chinese
感受是依靠第一禅的本体和第二禅的时候，是意乐。依靠第三禅的时候，是第一禅的近分和本体殊胜。依靠第四禅的时候，是舍。 意识是无漏的意的聚合，由触产生的意识。 作意有相应的作意和不相应的作意两种。 第一种是：除了感受和意识之外，心的地多八。善的地多十。第一禅的本体以下，寻思和伺察两种和二十。不相应的作意是那些的获得和体性生等等。 识是和那些相应的，主要的识。 无色第一到第三依靠的时候，没有色蕴，所以是四个蕴。 在那里有无漏的律仪的获得，认为不合理。有无漏的律仪的获得是作意的蕴，律仪不是色法显现，所以没有过失。 第五个是：以无漏的智慧为主，和眷属一起安立为五个蕴，有主眷颠倒的过失。因为心生是主要的，主要的心安立为眷属的缘故，如果这样认为没有过失。心和心生安立主眷的时候，心是主要的，心生安立为眷属。这里是安立现观的主眷的时候，无漏的智慧是主要的。和它相应的所有的心和心生安立为眷属的缘故。譬如安立地方的人的主眷的时候，国王是主要的，但是安立书写者的主眷的时候，书写者是主要的。 同样的，安立正念的时候，以正念和智慧两个作为主要的，和它相应的所有的心和心生安立为眷属等等。生起心的时候，欲和作意是主要的，其他的安立为眷属也应当知道。 第六个是：具有无漏的智慧和随从的法。是法现观的体性，因为法各自和共同的体性显现的智慧的缘故。 那些的获得和体性生等等。无漏的律仪色法等。
English
Feeling is mental pleasure when relying on the main body of the first dhyana and the second dhyana. When relying on the third dhyana, it is the proximity of the first pleasure and the special main body. When relying on the fourth dhyana, it is equanimity. Consciousness is the aggregation of undefiled mind, the consciousness arising from contact. Volition has two types: corresponding volition and non-corresponding volition. The first is: apart from feeling and consciousness, there are eight mental factors. Ten virtuous mental factors. From the main body of the first dhyana downwards, there are twenty including both investigation and analysis. Non-corresponding volition includes the attainment, characteristics, arising, etc. of those. Vijnana is the main mind that corresponds to those. When relying on the first three formless realms, there is no form aggregate, so there are four aggregates. There, the attainment of undefiled discipline exists, which seems unreasonable. The attainment of undefiled discipline exists as the aggregate of volition, and since discipline is not manifest as form, there is no fault. The fifth is: if the five aggregates are established with undefiled wisdom as the main thing and with retinue, there is the fault of reversing the main and retinue. Because mental events are the main thing and the main mind is established as the retinue, if you think so, there is no fault. When establishing the main and retinue of mind and mental events, mind is the main thing and mental events are established as the retinue. Here, it is the occasion of establishing the main and retinue of manifestation, so undefiled wisdom is the main thing. All the minds and mental events that correspond to it are established as the retinue. For example, when establishing the main and retinue of people in a place, the king is the main thing, but when establishing the main and retinue of a writer, the scribe is the main thing. Similarly, when establishing mindfulness, mindfulness and wisdom are taken as the main things, and all the minds and mental events that correspond to them are established as the retinue, and so on. When generating mind, desire and attention are the main things, and it should also be known that the others are established as the retinue. The sixth is: the undefiled wisdom with its followers is a phenomenon. It is the nature of the manifestation of phenomena, because it is the wisdom that manifests the characteristics of phenomena, both individual and general. The attainment, characteristics, arising, etc. of those. The undefiled discipline, form, etc. are phenomena.