Tibetan
རྗོད་པས་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ལེ་སྟོན་ན་རེ། གཞན་ལ་ཡང་བསྟན་བཅོས་དང་མཐུན་པ་ཡོད་པར་འཆད་པར་རིགས་ཏེ། མིག་གིས་མ་མཐོང་བར་སྲ་བ་ས་དང་། གཤེར་བ་ཆུ་དང་། དྲོ་བ་མེ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་དེ། འདི་ནི་མེད་པར་སྣང་ངོ་། །མདོར་ན་བསྟན་བཅོས་ལས། རིགས་པས་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་བརྗོད་པ་མ་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་དངོས་སྨྲ་བའི་གཞུང་ལུགས་འཆད་པའི་ཚེ་ན་གནད་དུ་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། །རྣམ་ཤེས་སོ་སོར་རྣམ་རིག་པ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གྲངས་ངེས། སྐྱེད་མཆེད་དང་ཁམས་སུ་བཞག་པ། ཞར་ལ་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ཁམས་གཞན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པའི་བར་དུའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་བོ་དང་། ཀླུའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ནི། མདོ་ལས། གང་ཞིག་ལུས་མེད་ཕུག་གནས་ཤིང་། །རིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་གཅིག་པུ་རུ། །གདུལ་བར་དཀའ་བའི་སེམས་འདུལ་བྱེད། །དེ་ནི་བྲམ་ཟེར་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་པས་རྣམ་ཤེས་ནི་རྫས་གཅིག་ཡིན་ལ། དྲུག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་ཁང་པ་བུ་ག་དགུ་པའི་སྤྲེའུའམ། ནོར་ལྟར་སྒོ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་བྱུང་ཞིང་། གནས་གྱུར་ཡེ་ཤེས་ནི་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་ནི་གཅིག་སྟེ། མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་པས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ལ། ཟག་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འོངས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ས་བོན་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་སྲོག་ལ་བརྟེན་ཞེས་སོ། །སེམས་ཙམ་པའི་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ནི་དེ་མི་འཐད་དེ། བདག་རྐྱེན་དང་དམིགས་རྐྱེན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཐ་དད་པས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཐ་དད་དུ་སྐྱེས་ཏེ། རྫས་གཅིག་ན་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ལ་སྐྱེ་བས་ཅིག་ཆར་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་པའི་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་ནི་བརྒྱད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་དང་དགུ་ཡིན་ཏེ། མདོར། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །དྲི་མ་མེད་པའི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་བརྟེན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདིར་མདོ་སྡེ་པའི་རང་ལུགས་ནི་རྒྱུ་ཚོགས་ཐ་དད་ལས་སྐྱེས་པས་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་འདོད་དེ། དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་མངོན་དུ་གྱུར་ན་འཕགས་པར་འགྱུར་ལ། ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་ཀྱང་རིགས་པས་མི་གྲུབ་པས་ཚོགས་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཞག་པའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་ལྡོག་པ་སྐྱེ་མཆེད་དུ་མི་འཆད་པ་ནི་དེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་སྐྱེ་མཆེད་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ན་རྣམ་ཤེས་དྲུག་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འཇོག་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ནི་དབང་པོའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འཇོག་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ལས་མ་འདས་པས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པ་ཡང་འགྲུབ་བོ། །དེ་ཁམས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ། ཁམས་བདུན་ཏེ། ཁམས་ལ་དབང་པོའི་ཁམས་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་རང་ལྡོག་ནས་ཁམས་སུ་བཞག་ཏུ་རུང་བའོ། །བཞི་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ནི། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་ཏུ་བཞག་ན། ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་གང་ཞིག་རང་འགག་མ་ཐག་ཏུ་བདག་འབྲས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །འོ་ན་འབྲས་བུ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ད་ལྟར་གྱི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་བདག་རྐྱེན་དང་དམིགས་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆ་ནས་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང་། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོར་འཇོག་པ་སྟེ། འགྲེལ་པར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་དང་གང་འགག་མ་ཐག་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་བུ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཕར་ཡང་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ས་བོན་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ན་རྣམ་ཤེས་འགགས་པ་འདས་པ་དེ་ཉིད་ཡིད་དབང་ཡིན་ཞེས་དང་། ཡིད་དབང་དུ་འཇོག་པ་ལ་བདག་འབྲས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་འཇོག་དགོས་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་དོན་མ་རྟོག་པ་སྟེ། འདས་པ་ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོར་མེད་པས་བདག་རྐྱེན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་འབྲས་མ་སྐྱེས་པའི་གོང་ནས་བདག་རྐྱེན་ཉིད་བདག་རྐྱེན་དུ་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་དབང་པོའི་ཁམས་སུ་འཇོག་པ་ནི་རང་འགག་མ་ཐག་ཏུ་རང་གི་བདག་འབྲས་བསྐྱེད་པའི་ཆ་ནས་འཇོག་དགོས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སུ་འཇོག་པ་ནི་རང་གི་རྐྱེན་གསུམ་ལས་སྐྱེས་མ་ཐག་པའི་ཆ་ནས་འཇོག་ཅེས་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་འགག་མ་ཐག་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ནི། འོ་ན་རྣམ་ཤེས་དྲུག་དང་ཡིད་གཅིག་གིས་གཅིག་བསྡུས་པའི་ཡིད་སྨོས་ན་ཁམས་བཅུ་གཉིས་དང་། རྣམ་ཤེས་སྨོས་ན་ཁམས་བཅུ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། རྣམ་ཤེས་ལྔ
Chinese
有说法不一致的两种情况。其中勒敦说，也应该解释为有与论典相符的，因为（论典）显示了眼睛看不到的坚硬是地，湿润是水，温暖是火。这样解释，但这是不存在的现象。总之，在论典中，分为以理智分析为依据的和以世俗言语表达未经分析为依据的两种，这在讲解真实论者的宗义时显得至关重要。在“各别的识”这一节中，关于识的定义、数量确定、产生处和安置于界，以及顺便提到的意的界的定义，以及证明其为其他界，共有五点。第一点是，对境的自性各自进行识别，即从眼识识别色，到意识识别法的自性为止。第二点是，菩萨喜和龙族等，经中说：“谁无身居于洞穴，长久行走且独自，调伏难调之心的，我称其为婆罗门。”因此，识是一个实体，说成六个是像九孔房屋中的猴子，或者像财富一样因门户不同而产生。转依智慧在《金光明经》中说：“智慧是一个，即无分别智。”因此是一个。因为是无漏的，所以未来安住的修断种子被分别说者认为是依赖于命根。唯识宗的班智达们认为这不合理，因为由自缘和所缘缘等不同的因缘聚合而产生，所以八识各自产生。如果是一个实体，那么所有的识都会同时产生，因此会同时认知所有的对境。唯识宗的导师真实自在认为在八识之上还有无垢识，共九个，因为经中说：“如来藏遍布一切众生，依于无垢之心。”所以这样认为。在此，经部宗的自宗认为，由于是从不同的因缘聚合而产生，所以不认为是同一个实体。如果无垢意显现，就会成为圣者，
English
There are two kinds of disagreements in statements. Among them, Le Dun said that it should also be explained that there are things that are in accordance with the scriptures, because (the scriptures) show that what the eye cannot see, hardness is earth, wetness is water, and warmth is fire. This is explained, but this is a non-existent phenomenon. In short, in the scriptures, dividing into two, based on intellectual analysis and based on unanalyzed worldly language, seems crucial when explaining the tenets of realists. In the section "Separate Consciousnesses," there are five points regarding the definition of consciousness, the determination of number, the place of origin and placement in the realm, and the definition of the mind realm incidentally, and proving it as another realm. The first point is that the nature of objects is recognized separately, that is, from the eye consciousness recognizing form to the mind consciousness recognizing the nature of dharma. The second point is that Bodhisattva Delight and the Naga tribe, etc., the sutra says, "Whoever is bodiless and dwells in a cave, walks far and alone, tames the mind that is difficult to tame, I call him a Brahmin." Therefore, consciousness is one entity, and saying it is six is like a monkey in a nine-holed house, or like wealth arising from different doors. Transformed wisdom says in the "Golden Light Sutra," "Wisdom is one, that is, non-discriminating wisdom." Therefore, it is one. Because it is uncontaminated, the seeds of abandonment to be cultivated that will be established in the future are considered by the Vaibhashikas to depend on the life force. The Mind-Only scholars think this is unreasonable, because the eight consciousnesses arise separately because they arise from different causes and conditions such as self-cause and object-cause. If it is one entity, then all consciousnesses will arise simultaneously, so all objects will be cognized simultaneously. The Mind-Only master Truly Free believes that there is a stainless consciousness above the eight consciousnesses, making nine in total, because the sutra says, "The Tathagatagarbha pervades all beings, relying on the stainless mind." So they think. Here, the Sūtra School's own system believes that since it arises from different aggregates of causes and conditions, it is not considered the same entity. If the stainless mind manifests, one will become a noble one,
Chinese
由于蕴和烦恼意也无法通过理证成立，所以确定为六识。第三，当它被安立为处时，就是意处。六识的还灭不被说为处，是因为它是果，而处是因。那么，安立六识为处的所有部分都必须安立为根处，而且由于它没有超出意根，所以确定为十二处也成立。当它被分别安立为界时，有七界，因为界既有根界，也有果识界，所以六识可以从自身还灭后被安立为界。第四，如果安立六识为果识界六界，那么意的界的定义是什么呢？就是任何一个识，在自身灭尽之后，立即产生自果意之识。那么，它与果识界有什么区别呢？就是现在的这六识，从由自缘和所缘缘所生的角度来说，是果的识界，从产生意之识的角度来说，是意界，并且被安立为意根。如《释论》中所说：任何一个识，在灭尽之后，就被称为意界，比如儿子自己也变成别人的父亲，并且他自己也是别人的种子一样。那么，说识灭尽的过去就是意根，以及安立意根必须在自果产生时安立等等，这些都是没有理解其含义，因为过去在现在的实物中不存在，所以不能作为自缘，并且在自果没有产生之前，就必须安立自缘本身为自缘。总之，安立为根界，必须从自身灭尽之后，立即产生自己的自果的角度来安立。安立为识界，必须从刚刚从自己的三种缘产生之后，就安立的角度来说，为了了解这个区别，要知道说“灭尽之后”的含义。第五，那么，如果说六识和被一个意所包含的意，那么就会变成十二界，如果说识，就会变成十七界吗？没有过失，五识
English
Since neither the skandha nor the afflicted mind can be established by reasoning, they are determined to be the six consciousnesses. Third, when it is established as an āyatana, it is the mind āyatana. The cessation of the six consciousnesses is not spoken of as an āyatana because it is the result, and the āyatana is the cause. Then, all parts of establishing the six consciousnesses as āyatanas must be established as sense-base āyatanas, and since it does not go beyond the mind sense-base, the determination of twelve āyatanas is also established. When it is separately established as a dhātu, there are seven dhātus, because the dhātu has both sense-base dhātu and result consciousness dhātu, so the six consciousnesses can be established as dhātus after self-cessation. Fourth, if the six consciousnesses are established as the six result consciousness dhātus, then what is the definition of the mind dhātu? It is any consciousness that, immediately after its own cessation, produces the self-result mind consciousness. Then, what is the difference between it and the result consciousness dhātu? That is, these six consciousnesses now, from the point of view of being born from the self-cause and the object-cause, are the result consciousness dhātu, and from the point of view of producing the mind consciousness, they are the mind dhātu, and are established as the mind sense-base. As it is said in the commentary: Any consciousness that ceases immediately is called the mind dhātu, just as the son himself becomes the father of others, and he himself is the seed of others. Then, saying that the past of the cessation of consciousness is the mind sense-base, and that the establishment of the mind sense-base must be established when the self-result is produced, etc., are all misunderstandings of the meaning, because the past does not exist in the present object, so it cannot act as a self-cause, and before the self-result is produced, the self-cause itself must be established as the self-cause. In short, the establishment as a sense-base dhātu must be established from the point of view of immediately producing its own self-result after its own cessation. The establishment as a consciousness dhātu must be established from the point of view of being produced immediately from its own three causes. In order to understand this difference, it is necessary to know the meaning of saying "immediately after cessation." Fifth, then, if we say the six consciousnesses and the mind contained by one mind, then it will become twelve dhātus, and if we say consciousness, will it become seventeen dhātus? There is no fault, the five consciousnesses