Tibetan
མ་དེས་བསམ་པ་འཇམ་པོ་ཕན་སེམས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་རྩུབ་པོ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་མཐའ་དག་གིས་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱས་ནས་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནང་གི་ཉེར་ལེན་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བ་ནི། རང་ཉིད་རིགས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། རྟགས་དང་། ཆ་ལུགས་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་ཉེས་སྤྱོད་ལ་འཇུག་པ་མི་རུང་སྙམ་པ་དང་། མཁན་སློབ་དང་། གྲོགས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་སོགས་ཀྱིས་ཁྲེལ་བར་འགྱུར་བས་ཉེས་སྤྱོད་ལ་འཇུག་པ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་གང་དང་གང་བྱེད་པ་ལ་འདི་བྱ་རུང་ངམ་མི་རུང་སྙམ་དུ་དང་པོར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་རྩོམ་པའི་ཚེ་ཉིད་ན། འདི་རུང་བར་འདུག་གམ་མི་རུང་བར་འདུག་སྙམ་དུ་འཕྲལ་ལ་རྟོགས་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་། དེ་དག་གི་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པར་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་དགོས་ཏེ། མདོ་རྩར། ལྟུང་བའི་སྒོར་གྱུར་པའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྤངས་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་ལ་ཡུན་རིང་དུ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་གཉེན་པོ་ཡང་དྲག་ལ་ཡུན་རིང་བའི་བག་ཡོད་བརྟན་པ་དགོས་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བག་ཡོད་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་བསླབ་པའི་སོ་མཁར་བསྲུང་བ་ལ་སོ་བ་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བྱ་ར་བྱས་ནས་སྤངས་བྱ་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་འདུག་གམ་མི་འདུག་བརྟག འདུག་ན་དྲན་པ་སྒོ་བ་ལྟ་བུའི་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གཅིག་གིས་ནང་དུ་འཇུག་ཏུ་མི་སྟེར། དེས་མ་བཟློག་ན་དཔའ་བོ་དང་མཚུངས་པའི་བག་ཡོད་ཀྱི་གཉེན་པོས་མཚོན་ཐོགས་ནས་བཟློག་པས་བསླབ་པའི་སོ་མཁར་མ་ཤོར་བ་བྱས་ན་ཤེས་རྒྱུད་དེ་དུས་སམ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ངོ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བ་ལ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གཉིས་ཏེ། སྡོམ་པ་སྤྱི་དང་འགལ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། སོ་སོ་དང་འགལ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་གཉེན་པོ་ཀུན་གཏོང་། མཐའ་དག་གཏོང་། མ་ལུས་པ་གཏོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས། བསླབ་པ་ཕུལ་དང་ཤི་འཕོས་དང་། །མཚན་གཉིས་དག་ནི་བྱུང་བ་དང་། །རྩ་བ་ཆད་དང་མཚན་འདས་ལས། །སོ་སོར་ཐར་པའི་འདུལ་བ་གཏོང་། །ཞེས་པ་དང་། མདོ་རྩ་བ་ནས། ཤེས་ན་ནི་དེ་ཞིག་གོ་ཞེས་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་མ་
Chinese
因此，要以慈母般温柔的心和利他的思想，通过严厉的行为，驱除一切世俗和非世俗的杂念，从而使之放弃恶行。第二，从内在的助缘，即圆满的心态来守护：自己拥有高贵的种姓、优良的品德、特殊的标志和端庄的仪容，不应做出恶行；以及因为有堪布、阿阇黎和志同道合的道友等，会感到羞愧，不应做出恶行，要生起这样的羞耻心；还要具备特别的惭愧心；对于身语的行为，无论做什么，首先要分别思考这件事是否可行；在开始做的时候，要立刻思考这件事是合适还是不合适，要具备这样的正知；并且不要忘记这些目标和状态，要通过忆念来守护。如《根本律经》中说：“对于一切堕罪之门，都要以忆念来成办。”在烦恼强烈且长期生起的时候，也需要强烈且持久的精进和坚定的正念。如《别解脱经》中说：“具寿们，当以正念修习瑜伽。”因此，守护戒律的堡垒，要像哨兵一样，以正知观察自己的心相续，观察所应断除的烦恼之敌是否进入心相续。如果进入了，就要像守门人一样，不让一个具有精进的人进入。如果不能阻止，就要像勇士一样，以正念的对治法手持武器来阻止，这样才能守护戒律的堡垒不失，那么这个心相续在任何时候或情况下都能安乐。第三，从认识所应断除的违品方面来守护。违品有两种：与总的律仪相违的违品，以及与个别律仪相违的违品。第一种是：断绝相续中所有的对治品，完全断绝，无余断绝的原因是。《成实论》中说：“舍弃学处和死亡，以及二根出现，以及断根本和越界，会舍弃别解脱的律仪。”以及《根本律》中说：“如果知道，它就会消失。”对于未满二十岁的人，
English
Therefore, with a mother's gentle heart and altruistic thoughts, one should use strict actions to drive away all mundane and non-mundane distractions, thereby causing them to abandon evil deeds. Second, to protect from the inner supporting conditions, that is, a perfect state of mind: one should think that one should not commit evil deeds because one possesses a noble lineage, excellent qualities, special marks, and dignified appearance; and because one has a Khenpo, Acharya, and like-minded Dharma friends, one will feel ashamed and should not commit evil deeds, one should generate such a sense of shame; one should also possess special conscientiousness; for any actions of body and speech, whatever one does, one should first separately consider whether this matter is feasible; when starting to do it, one should immediately think whether this matter is appropriate or inappropriate, one should possess such mindfulness; and one should not forget these goals and states, one should protect through remembrance. As it is said in the Root Sutra: "For all the entrances to the gates of transgression, one should accomplish them with mindfulness." When afflictions are strong and arise for a long time, one also needs strong and lasting diligence and firm mindfulness. As it is said in the Pratimoksha Sutra: "O fortunate ones, you should practice yoga with mindfulness." Therefore, to protect the fortress of precepts, one should, like a sentinel, observe one's own mind stream with mindfulness, observing whether the enemy of afflictions that should be abandoned has entered the mind stream. If it has entered, one should not allow a diligent person like a gatekeeper to enter. If one cannot prevent it, one should, like a warrior, hold a weapon with the antidote of mindfulness to prevent it, so that one can protect the fortress of precepts from being lost, then this mind stream can be happy at any time or in any situation. Third, to protect from the aspect of recognizing the opposing factors that should be abandoned. There are two kinds of opposing factors: opposing factors that are contrary to the general vows, and opposing factors that are contrary to individual vows. The first is: the reason for abandoning all the antidotes in the mind stream, completely abandoning them, abandoning them without remainder. As it is said in the Tattvasiddhi Sutra: "Giving up the training, and death, and the appearance of two genders, and cutting the root and transgressing the boundary, one will abandon the vows of individual liberation." And as it is said in the Root Sutra: "If one knows, it will disappear." For those who are not yet twenty years old,
Tibetan
ལོན་པར་ཤེས་པས་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་དང་། དང་པོ་གཉིས་ལ་ནི་མི་ཉམས་སོ་ཞེས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་མཚན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱུར་པས་སྡོམ་པ་གཏོང་ཡང་དགེ་སློབ་མའི་གཉེན་པོ་སྡོམ་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན། བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་པས་གཏོང་བ་རྣམས། སྡོམ་པའི་གཏོང་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྡོམ་པའི་གཏོང་རྒྱུར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་གིས། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ། དམ་ཆོས་ནུབ་པ་གཉིས་ནི་གཏོང་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། འགའ་ཞིག་གིས་སྡོམ་པའི་གཏོང་རྒྱུར་འདོད་ཀྱང་། འགའ་ཞིག་གིས་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ནང་ནས་བསླབ་པ་འབུལ་བ་ནི་ཡུལ་ཐ་སྙད་དང་ལྡན་པ་ལ། རང་གི་བསླབ་པ་འབུལ་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་ཀྱིས་ཕུལ་བ་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས། བཏང་བ་བློ་ཡིས་བཏང་བ་ཡིན། །གོ་བ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བརྡ་ཕྲད་མི་ལ་གོ་བྱེད་ནའོ། །ཞེས་བཤད། དེ་ལ་རྒྱུད་ལ་ཕམ་པས་མི་གོས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་ཀྱང་གཉེན་པོ་བརྟེན་ནུས་སུ་བྱུང་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་མི་འབུལ་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། མདོ་དྲི་མ་མེད་པ་ལས། སྡོམ་པ་ལན་གཅིག་ཕུལ་ན་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་མི་ལུས་སུ་བརྒྱུད་ནས་སྡོམ་པ་བླངས་ཀྱང་ལན་དེ་སྙེད་དུ་འབུལ་དགོས་པར་བཤད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྡེ་ལྔ་སྤྱིའི་དོན་དང་། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ལ་དོན་བཅུ་སྟེ། ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ། བསྡུ་བ། གྲངས་ངེས་པ། གོ་རིམ་ངེས་པ། མིང་གི་དོན། མཚན་ཉིད། བསླབ་པ་བཅས་པའི་ཕན་ཡོན། དེ་དག་ལས་འདས་ཤིང་འགལ་ན་ཅིར་འགྱུར་དང་བཅས་པ། བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན། མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསླབ་པའི་སྡོམ་པའི་གཞིའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། བསླབ་པ་བཅས་པའི་སྡོམ་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཛོད་ལས། སྤངས་བྱ་ལྔ་བརྒྱད་བཅུ་དང་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་མནོས་པ་ལས། །དགེ་བསྙེན་དང་ནི་བསྙེན་གནས་དང་། །དགེ་ཚུལ་ཆེད་དང་དགེ་སློང་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་དཔག་ཏུ་མེད་ལ། དགེ་སློང་ཕ་མའི་བྱེ་བྲག་གིས་དབྱེ་ན་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་དང་། སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་བསྡུ་བ་ནི། གཞི་དང་སྐྱེད་པ་དང་ནི་འབྱུང་བའི་སྒོ། །བྱ་བ་དང་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ། །གནས་སྐབས་ངོ
Chinese
通过了解而舍弃戒律，对于最初的两种戒律，由于“不会退失”的含义，即使两次名称变为三次而舍弃戒律，如果像善知识的亲友那样想要戒律，那么依靠的缘故，承诺而舍弃的那些，是戒律舍弃的共同原因，因为所有宗派都认为那是戒律舍弃的原因。有些人认为，根本堕罪的发生和正法衰败这两者，不应认为是共同的舍弃原因，因为有些人认为是戒律舍弃的原因，而有些人则不认为。在这些之中，献出学处是对具有名言境者，以自己想要献出学处的意乐所引发，通过身语的行为献出，如果境理解了意义，那就是舍弃戒律，如成就之边说：“舍弃是心意的舍弃，所有理解者，如果词语能让人理解。”这样说。对此，虽然有相续不被失败所染污的必要，但如果亲友成为可以依靠的，认识到与不顺品为敌对，不献出非常重要，如《无垢经》中说：“献出一次戒律，五百世转为人身，即使受戒，也要献出那么多次。”第二，分为二：五部总的意义和各自的定义。第一，有十个意义：堕罪的分类、集合、数量确定、顺序确定、名称的意义、定义、安立学处的利益、超出和违背这些会变成什么以及相关的、守护的利益、不守护的过患。第一，分为二：从学处戒律的基础方面分类和从安立学处的戒律方面分类。第一是，如《俱舍论》中说：“应断五八十，以及承诺断一切，近事与近住，沙弥及比丘。”这样说的。第二是，如果从自性方面分类，则不可计数，如果从比丘父母的差别分类，则是二百五十三和三百六十四。第二，集合是：基础和生起以及出生的门，行为和成为作者的原因，状态。
English
Through understanding, one abandons the vows. For the first two vows, due to the implication of "not being lost," even if the two names become three times and the vows are abandoned, if one desires the vows like a friend of a virtuous student, then those abandoned due to reliance and commitment are the common causes for abandoning vows, because all schools consider that to be the cause for abandoning vows. Some argue that the occurrence of a root downfall and the decline of the true Dharma should not be considered common causes for abandonment, because some consider them causes for abandoning vows, while others do not. Among these, offering the precepts is to a person who possesses a conventional object, motivated by the intention to offer one's own precepts, and offered through the actions of body and speech. If the object understands the meaning, then it is abandoning the vows, as the Edge of Accomplishment says: "Abandonment is the abandonment of the mind. By all who understand, if words can make people understand." It is said. Although there is a need for the continuum not to be defiled by defeat, it is important not to offer if a friend becomes reliable, recognizing the opposing side as hostile, as the Immaculate Sutra says: "If one offers the vows once, one will be reborn as a human being for five hundred lifetimes, and even if one takes the vows, one must offer them that many times." The second has two parts: the general meaning of the five sections and their individual definitions. The first has ten meanings: the classification of downfalls, the collection, the definite number, the definite order, the meaning of the names, the definition, the benefits of establishing the precepts, what happens if one transgresses and violates them, the benefits of guarding, and the faults of not guarding. The first has two parts: classification from the perspective of the basis of the precepts and classification from the perspective of the precepts that have been established. The first is as stated in the Treasury: "Five, eight, and ten to be abandoned, and from vowing to abandon everything, lay practitioners, lay residents, novices, and monks themselves." The second is that if classified from the perspective of mere nature, it is immeasurable, but if classified by the differences between the parents of monks, it is two hundred and fifty-three and three hundred and sixty-four. The second, the collection, is: the basis, the arising, and the gate of birth, the action and the cause of becoming the agent, the state.