Tibetan
ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་གནོད་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གང་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དེ་དེའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ན་དེའི་ངོ་བོར་ངེས་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་རྒྱུ་ཚོགས་པ་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་དེས་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་འབྲས་བསྐྱེད་པ་བཞིན། བུམ་པ་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། བུམ་པ་འཇིག་པ་ཐོ་བ་སོགས་དང་། ཤིང་འཇིག་པ་མེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་འགོག་པ་ལ། ཆོས་དོན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །ཞེས་སོགས་དང་། མེ་ལས་དོན་གཞན་གྱུར་པ་དག །ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འདིར་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ལ་འཇིག་པར་བྱ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་བུམ་པའི་འཇིག་པར་བྱས་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་དང་། བུམ་པ་ཞིག་ནས་བུམ་པའི་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་བུམ་པའི་འཇིག་པར་བྱས་པ་བྱེ་བྲག་པའི་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་བུམ་པའི་རྒྱུ་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་རྒྱུ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་རྒྱུ་གཏན་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། དབང་ཕྱུག་པ་རྣམས་བྱ་རོག་ཕལ་ཆེར་ནག་པོ་ཡིན་ཀྱང་དཀར་པོ་སྲིད་པ་ལྟར། དངོས་པོ་ཕལ་ཆེར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་རྟག་པ་ཡིན་པས་གཏན་ཚིགས་དངོས་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་ཅེས་ཟེར་བ་དང་། གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་འགྱུར་གྱི་དངོས་པོ་གཙོ་བོས་བྱས་ཀྱང་རྟག་པ་ཡིན་པས་གཏན་ཚིགས་བྱས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་ཞེས་ཟེར་བའི་དང་པོ་འགོག་པ་ལ་གང་རིམ་དང་ཅིག་ཆར་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་ན་དངོས་པོས་སྟོང་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་ཡང་རིམ་དང་ཅིག་ཆར་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་དངོས་པོ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པའོ། །འདིར་བཀོད་ཚོད་ལ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་བཀོད་ཀྱང་སོང་ཚོད་ལ་དེའི་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བས་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཕྱི་མ་འགོག་པ་ལ་གང་དེ་རེས་འགའ་སྐྱེ་ན་རྟག་པས་སྟོང་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་བྱས་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་ནུས་པས
Chinese
无待的理和有损的理两种中，第一种是：凡是不依赖于自己的因，而变成它自己的体性，就必然是它的体性。例如，因集合的最后刹那，不依赖于自己的因，而产生自己的果一样。瓶子也不依赖于自己的因而坏灭。如果说理由不成立，瓶子的坏灭依赖于锤子等，树的坏灭依赖于火。那么，为了遮止它，（经文说）：“是具其他法义之因。”等等，以及“从火之外的其他事物。”等等。这里，对于所说的坏灭无因的意义，对于作为坏灭对象的物体，如瓶子等，将瓶子的坏灭作为佛的宗派，以及瓶子坏灭后，瓶子的物体不存在，将瓶子的坏灭作为胜论派的宗派两种中，对于前者来说，意思是瓶子的因之外没有坏灭之因。对于后者来说，意思是完全没有因。第二种是有损的理：自在天派认为，就像乌鸦大多数是黑色，但也可能有白色一样，事物大多数是无常，但自在天等一些事物是常，所以理由进入了事物的不顺品。数论派认为，声音等变化的事物，虽然由自性所造，却是常，所以理由进入了所立的不顺品。对于遮止第一种，凡是不能次第和同时起作用的，就必然是空无自性的。例如，虚空一样。自在天等的常法，也不能次第和同时起作用，所以是空无自性的。这是显示理由对事物和不顺品常法的基础共同之处造成损害。这里，虽然列举了自在天常法，但如果按照已经列举的，它的词义已经成为了有法，所以没有不成立的过失。对于遮止后者，凡是偶尔产生的，就必然是空无常法的。例如，灯焰的最后刹那一样。声音也是偶尔产生的，这是成立理由，并且对不顺品常法的基础共同之处造成损害。那么，这两种中的任何一种能够成立周遍吗？
English
Among the two types of reasoning, the independent reasoning and the harmful reasoning, the first is: Whatever does not depend on its own cause and becomes its own nature, it is necessarily its own nature. For example, just as the last moment of the collection of causes produces its own effect without depending on its own cause. Similarly, a pot also disintegrates without depending on its own cause. If it is said that the reason is not established, because the disintegration of a pot depends on a hammer, etc., and the disintegration of a tree depends on fire, then to refute that, (the scripture says) "It has the reason of other dharma meanings." etc., and "Things other than fire." etc. Here, regarding the meaning of saying that disintegration is without cause, for the object to be disintegrated, such as a pot, considering the disintegration of the pot as the Buddhist school, and considering the disintegration of the pot as the Vaisheshika school, where the object of the pot does not exist after the pot is disintegrated, in the first case, it means that there is no cause of disintegration other than the cause of the pot. In the latter case, it means that there is absolutely no cause. The second is harmful reasoning: The Ishvaravadins (theists) say that just as most crows are black, but there may be white ones, most things are impermanent, but some things like Ishvara are permanent, so the reason enters the dissimilar side of things. The Samkhyas (enumerators) say that sound and other changing things, although made by the Pradhana (primordial matter), are permanent, so the reason enters the dissimilar side of what is to be established. To refute the first, whatever is empty of being able to function sequentially and simultaneously is necessarily empty of substance. For example, like space. The permanent things like Ishvara are also empty of being able to function sequentially and simultaneously, so they are empty of substance. This shows that the reason harms the common ground of things and the dissimilar side of permanence. Here, although the permanent Ishvara is listed, if it is listed according to what has already been listed, its meaning has become the subject, so there is no fault of non-establishment. To refute the latter, whatever arises occasionally is necessarily empty of permanence. For example, like the last moment of a lamp flame. Sound also arises occasionally, this is establishing the reason, and it harms the common ground of the dissimilar side of permanence. So, can either of these two establish pervasion?