Tibetan
ས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གསེར་བུམ་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་རྫས་དེ་གསེར་བུམ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་དངུལ་བུམ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲེས་པའི་དོན་ནི་རྟོག་པ་ལ་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་གཞན་སེལ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་འདྲེས་པར་སྣང་བ་ཞེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་བུམ་པ་དང་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་བུམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། བརྡ་དུས་ཀྱི་བུམ་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་བུམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། གསེར་བུམ་དང་དངུལ་བུམ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པའི་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཞན་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་ནི། །རང་གི་གནས་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་། །ཞེས་པས་དངོས་སུ་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་མེད་པར་བསྟན་ནས་ཤུགས་ལ་ཡུལ་མ་འདྲེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན། དམ་པའི་དོན་གྱི་དོན་རྣམས་ནི། །རང་གི་འདྲེ་དང་ཐ་དད་མེད། །ཅེས་དང་། ཁྲ་བོ་ཡི་ནི་ངོ་བོ་གང་། །དེ་ནི་སེར་སྐྱ་ལ་ཡོད་མིན། །ཅེས་པས་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པར་བསྟན། དེ་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད། །ཅེས་དང་། ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཡིག་ཆ་རིམ་ལྡན་ཇི་ལྟར་ན། །ཞེས་པས་དུས་མ་འདྲེས་པ་བསྟན་ནོ། །དེ་དག་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ལ་འདྲེས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་། ཐ་དད་དངོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་སྣང་བའི་བློ། །ཞེས་དང་། དེ་འབྲས་ཅན་མིན་ལས་ལྡོག་པ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་ཡུལ་དང་རང་བཞིན་འདྲེས་པ་གཉིས་ཀ་བསྟན། གསལ་བ་རྣམས་ནི་ཐ་དད་ཀྱང་། །བྱ་བ་དེ་དང་དེ་བྱེད་པའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དུས་འདྲེས་པ་བསྟན། ལྡོག་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསུམ་ཀ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་རང་མཚན་གྱི་མཚན་གཞི་ལ་དགག་བཞག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་མཚན་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རང་མཚན་གྱི་མཚན་གཞི་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། རང་མཚན་མིན་པར་ཐལ། སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀག་ནས་ཁོ་རང་གི་ལུགས་ལ་མདུན་གྱི་སྡེ་གཟུགས་རང་མཚན་པ་དེ་དེ་ཡིན་ཅིང་། དེ་ལ་ཡང་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་མཚན་ཡིན་ཡང་དོན་དམ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་རང་ལས་ཆུང་བའི་ཆ་ཤས་དབྱེར་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རང་མཚན་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་སྤྱི་ཡིན་པ་གོང་དུ་བཀག་ཟིན་ཅིང་དེ་ལས་གཞན་དུ་ན་ལོག་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡང་རང་མཚན་མིན་པར་ཐལ། དངོས་པོ་རང་མཚན་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ནི་གཞན་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ཞེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་མེ་རང་མཚན་མིན་པར་ཐལ། དངོས་པོ་རང་མཚན་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། རང་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་དུ་བ་དོན་དམ་པར་བསྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བསྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མདུན་གྱི་སྡེ་གཟུགས་རང་མཚན་པ་ལ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་རགས་པ་རང་མཚན་ཡིན་ཅིང་དོན་དམ་བདེན་པ་མིན་པ་མི་འཐད་དེ། རགས་པ་དེ་རིགས་མཐུན་གྱི་ཟླ་བཅས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཚོགས་པ་ལ་འཇོག་གམ། རྟོག་པས་ལིང་པོ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་ལ་འཇོག་ཅེས་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང་། རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་ཡིན་ལ། དང་པོ་དེ་དེ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་མངོན་སུམ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མྱང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེས་རིས་མཐུན་གྱི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་ཟླ་དང་བཅས་པ་དེའི་ཚེ་རང་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རགས་པ་ལ་རིགས་མཐུན་གྱི་ཟླ་བཅས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཚོགས་པ་དེ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། དེས་རང་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་དབང་ཤེས་རྫས་གཅིག་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་ལིང་པོ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་དེ་དེ་མིན་ཏེ། རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་ཡང་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཆ་ཤས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་རང་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་རྫས་སོ་སོ་བ་རེ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་རང་འབྲས་ཤེས་པ་རྫས་གཅིག་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མིང་ཚིག་ཡི་གེ་གསུམ་ཡང་དངོས་པོར་མེད་དེ། ཡི་གེའི་ཐུང་མཐའ་ཨ་ཐུང་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཡང་ཆ་ཤས་དུ་མ་ཡོད་ཅིང་། ཆ་ཤས་རེ་རེས་རང་འབྲས་ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་དུ་ན་ཡི་གེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། རང་འབྲས་ཉན་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པར་ཐལ་ལོ།། །།གཉིས་པ་འཇུག་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་མངོན་ལྐོག་གཉིས་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། རྣམ་བཞག་གོ །དང་པོ་ལ་དགག་བཞག་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཁ་ཅིག དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པར་བྱ་བ་དང་། རྟགས་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པར་བྱ་བ་ཞེས་ཟེར། མི་འཐད་དེ། སྔོན་པོ་ཆོས་ཅན། སྔོ་འཛིན་དབང་མངོ
Chinese
因为无处不在，并且你的事物存在于金瓶中，因为它只存在于金瓶中，而不存在于银瓶中。混合的意义是，在概念上，具有从非瓶子的显现中返回的排除他者的性质。你有理由说，对你来说，处所、时间和自性显得是混合的，因为遍及东方之瓶和西方之瓶，遍及符号时之瓶和术语时之瓶，遍及金瓶和银瓶，因为这是由概念所捏造的。第二，如“安住于他者，不离自身之位”，通过直接显示没有共同事物，从而暗示了处所的非混合。如“胜义之义，与其混合无差别”，以及“斑斓之物的体性，不在黄色中”，显示了自性的非混合。如“那时没有自性”，以及“彼此没有混合，文件如何有序”，显示了时间的非混合。这些是直接显示的，暗示了混合，特别是，“依赖于不同事物，显现为一体的心”，以及“与非有果者相反，两者都有”，显示了处所和自性的混合。如“显现的事物虽然不同，却做着同样的事情”，等等，显示了时间的混合。“因为存在于所有返回中”等等，显示了三者的混合。第五，关于自相之基础的破立二者，第一，一些早期的人说，一切事物都是自相，否则难以找到自相的基础。另一些人则说，一切事物都是有法，不是自相，因为是共相。这样遮破后，他们自己的宗派认为，面前的色聚是自相，其中又分粗细两种。第一，虽然是自相，但不是胜义谛。第二，是比自身更小的、不可分割的极微尘，这既是自相，又是胜义谛。他们这样说。这不合理，因为事物是共相已经在前面遮破，否则就是返回和增长。
English
Because it is nowhere to be found, and your substance exists in the golden vase, because it exists only in the golden vase and not in the silver vase. The meaning of mixing is that, conceptually, it has the nature of excluding others, appearing as a return from non-vase. You have the reason to say that, to you, place, time, and nature appear to be mixed, because it pervades both the eastern vase and the western vase, it pervades both the symbolic time vase and the term time vase, it pervades both the golden vase and the silver vase, because it is fabricated by concept. Secondly, as "Abiding in another, not moving from its own place," by directly showing that there is no common thing, it implies the non-mixing of place. As "The meaning of ultimate meaning, is not different from its mixing," and "The nature of variegated things, is not in yellow," it shows the non-mixing of nature. As "At that time there is no self-nature," and "They do not mix with each other, how are the documents in order," it shows the non-mixing of time. These are directly shown, implying mixing, and especially, "Relying on different things, the mind appears as one," and "Opposite to the non-fruitful, both have it," it shows the mixing of both place and nature. As "The clear things are different, but they do the same thing," etc., it shows the mixing of time. "Because it exists in all returns," etc., it shows the mixing of all three. Fifth, regarding the two refutations and establishments of the basis of self-character, first, some early people said that all things are self-character, otherwise it is difficult to find the basis of self-character. Others say that all things are subject, not self-character, because they are common character. After refuting in this way, their own sect believes that the aggregate of form in front is self-character, and it is divided into two types, coarse and fine. First, although it is self-character, it is not ultimate truth. Second, it is the indivisible subtle particle smaller than itself, which is both self-character and ultimate truth. They say so. This is unreasonable, because the fact that things are common character has already been refuted above, otherwise it is return and growth.
Chinese
那么，因和果也应非自相，因为事物非自相之故。若许，则与“彼是异于他者”等相违。另外，火应非自相，因为事物非自相之故。若许，则彼（火）有法，应成彼（火）是其自果之烟的胜义生因，因为彼是生因之故。对于面前的色蕴自相者，其中的粗分是自相，却非胜义谛，这不合理，因为粗分是安立在同类之伴的微尘集合上，还是安立在由分别念执为一体之上呢？这已被理智观察而遮破了。第二，是意识的无分刹那和微尘方分的无分。前者是，因为自证现量是由一个刹那所体验之故。后者是，因为彼（微尘）与其同类微尘之伴，于彼时能生起作为自果的根识之故。对于粗分，同类之伴的微尘集合也是，因为彼能生起作为自果的根识一物之故。后来的分别念执为一体者则否，因为是分别念的增益之故。常法也非是，因为彼有众多分，而每一分都能生起作为自果的各别识蕴，并且所有分聚集起来生起作为自果的识蕴一物是不可能的。因此，名、句、字三种也非实有，因为即使是字的最短者，如短音“阿” (ཨ་，A) ，也具有众多分，并且每一分都能生起作为自果的听觉刹那。除此之外，字有法，应是声音。若许，则应成生起一个自果听觉刹那。
English
Then, the cause and effect should also be non-self-characteristic, because things are non-self-characteristic. If you allow this, it contradicts statements such as "it is different from others." Furthermore, fire should be non-self-characteristic, because things are non-self-characteristic. If you allow this, then that (fire), the subject, should be the ultimate cause of the smoke that is its own result, because it is the cause. For the self-characteristic of the form aggregate in front of us, it is unreasonable for the gross part to be self-characteristic but not ultimately true, because is the gross part established on the collection of particles with similar companions, or is it established on what is grasped as a single entity by conceptual thought? This has already been refuted by reasoning. Secondly, there is the indivisible moment of consciousness and the indivisible direction of particles. The former is, because self-awareness is experienced by a single moment of direct perception. The latter is, because it (the particle) together with its similar particles, at that time, produces the sense consciousness that is its own result. For the gross part, the collection of particles with similar companions is also, because it produces one substance of sense consciousness that is its own result. The later conceptual thought that grasps it as a single entity is not, because it is an imputation of conceptual thought. The permanent also is not, because it has many parts, and each part produces a separate consciousness that is its own result, and it is impossible for all the parts to gather together and produce one substance of consciousness as its own result. Therefore, the three, name, sentence, and letter, are also not real, because even the shortest of letters, such as the short "A" (ཨ་，A), has many parts, and each part produces a moment of auditory consciousness as its own result. Other than that, the letter, the subject, should be a sound. If you allow this, then it should produce one moment of auditory consciousness as its own result.