Tibetan
ང་རིག་མངོན་སུམ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ལ་མངོན་གྱུར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུགས་སོགས་དོན་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཟླ་གཉིས་དེ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ལ་མངོན་གྱུར་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །བློ་དེ་ལ་མངོན་གྱུར་ཡིན་ན། བློ་དེས་དོན་སྤྱི་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ལ། སྔར་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དབྱེ་བ་ལ། ཡུལ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་སྔར་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བུམ་པ་དེ་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་དང་། ཤེས་པ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་མེད་པའི་གང་ཟག་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་སོ་སྐྱེ་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ལ་རྗེས་དཔག་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། ཚད་མིན་གྱི་བློའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་ལ་ལྐོག་གྱུར་གསུམ་ནི། གཏན་ཚིགས་གསུམ་པོ་དེའི་སྒྲུབ་བྱ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ། བཅད་ཤེས། ལོག་ཤེས། ཐེ་ཚོམ་ལ་ལྐོག་གྱུར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔོན་པོ་དེ་སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་གྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་རྟག་པ་དེ་སྒྲ་རྟག་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་དེ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྒྲ་རྟག་མི་རྟག་གང་རུང་དེ་དེ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཐེ་ཚོམ་མངོན་གྱུར་པ་ལ་དེ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ལ་མངོན་གྱུར་ཡིན་ན། མངོན་གྱུར་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང་། རྟོག་པ་ལོག་ཤེས་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ན། ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་ཡིན་ན། ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པ་ལོག་ཤེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་ན། ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་ལ་ནི་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ལ། གཅིག་ཤོས་ནི་ལྐོག་གྱུར་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག མིག་དབང་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་དང་། ཤེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་གྱུར་ཡིན་པ་དང་། ལ་དང་མེའི་ཚོགས་དོན་ལྟ་བུ་རེས་འགའ་མངོན་གྱུར། རེས་འགའ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་གསུམ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་གཞན་དག་ན་རེ། མིག་དབང་ཆོས་
Chinese
我之明现，瑜伽明现和现量有三种。第一种是：色等五境。第二种是：一切识。第三种是：如法性。第二种，如二月，对于二月显现的根识是现量。如果对于那个心是现量，那么那个心不依赖总义而了知，这并不遍及，以前的责难是就对方那样承认的情况下说的。第二，隐蔽的分类，有境和有境者的两种分类。第一种如前一样有三种。第一种是：瓶子对于执瓶分别念是隐蔽的，识是自相续的识对于没有他心通现量的人是隐蔽的，法性对于凡夫是隐蔽的，就像这样。从有境者的角度分类，有从比量的角度分类和从非量的心的角度分类两种。第一种，自性比量，信赖比量，名声比量三种的隐蔽是，就像那三个理由的所立一样。第二种，决断识，倒识，怀疑三种隐蔽，第一种是：蓝色对于蓝色执着的根现量所引发的定解是隐蔽的，就像这样。第二种是：声音是常，对于执声常分别念是那样，就像这样。第三种是：声音是常或无常任何一种，对于那样怀疑的怀疑现量是那样，就像这样。因此，如果无分别倒识是现量，那么不遍及是现量，如果分别倒识是隐蔽的，那么不遍及是隐蔽，因为如果是无分别倒识的显现境，那么不遍及存在，如果是分别倒识的耽著境，那么不遍及存在。对于怀疑是隐蔽的，那么安住在意义上的各方面是隐蔽的，另一种不是隐蔽的。还有一些古人说，如眼根一样的一切都是隐蔽的，如识一样的一切都是现量的，如毛和火的集合体一样，有时是现量的，有时是隐蔽的，有这三种，另一些人说，眼根法
English
My manifestation of awareness, the manifestation of yoga, and the manifest have three types. The first is: the five objects of sense, such as form. The second is: all consciousness. The third is: like the nature of reality. The second, like the double moon, is manifest to the sense consciousness that perceives the double moon. If it is manifest to that mind, then that mind understands without relying on the general meaning, which is not pervasive. The previous criticism was made on the assumption that the other party admitted it. Second, the classification of the obscure has two classifications: object and subject. The first has three types as before. The first is: the pot is obscure to the conceptual thought that grasps the pot, consciousness is obscure to a person who does not have the direct perception of another's mind, and the nature of reality is obscure to ordinary people, like this. Classifying from the perspective of the subject, there are two types: classifying from the perspective of inference and classifying from the perspective of non-valid cognition. The first, the obscurity of the three types of inference of nature, inference of trust, and inference of fame, is like the thesis of those three reasons. The second, the three obscurities of decisiveness, error, and doubt, the first is: blue is obscure to the definite knowledge caused by the root direct perception that grasps blue, like this. The second is: sound is permanent, to the conceptual thought that grasps sound as permanent, it is like that. The third is: sound is permanent or impermanent, whichever it is, to the direct perception of doubt that doubts in that way, it is like that. Therefore, if non-conceptual error is manifest, then it is not pervasive to be manifest, and if conceptual error is obscure, then it is not pervasive to be obscure, because if it is the appearing object of non-conceptual error, then it is not pervasive to exist, and if it is the object of attachment of conceptual error, then it is not pervasive to exist. For doubt to be obscure, then the aspects that abide in meaning are obscure, and the other is not obscure. Also, some ancients said that everything like the eye faculty is obscure, everything like consciousness is manifest, and like the collection of hair and fire, sometimes it is manifest, sometimes it is obscure, there are these three, others say, the eye faculty dharma
Tibetan
ཅན། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པར་ཐལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དེ་མངོན་ཤེས་མེད་པའི་གང་ཟག་ལ་མངོན་གྱུར་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་གྱུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པ་མི་འཐད་དེ། མིག་དབང་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་དེ་ཚུར་མཐོང་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་གྱུར་ཡིན་པ་རང་རྒྱུད་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རྣམ་བཞག་ལ། མངོན་ལྐོག་གཉིས་འགལ་བར་འདོད་པའི་ལུགས་བརྗོད། དེ་གཉིས་མི་འགལ་བར་འདོད་པའི་ལུགས་བརྗོད། རང་གི་འདོད་པ་ངོས་བཟུང་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་དེ་གཉིས་འགལ་ཏེ། གང་ཞིག་གང་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་གང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དང་། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློ་དེ་གཉིས་མི་འགལ་བར་ཐལ། ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློར་སོང་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། ཡུལ་འགའ་ཞིག་ལ་ཚད་མར་སོང་བ་ན་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ལ་ཚད་མིན་གྱི་བློར་སོང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་རྟག་འཛིན་རྟོག་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཡིན་ཡང་ཡུལ་ལ་ལོག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་དེ་རང་གི་སྣང་ཡུལ་ལ་ལོག་ཤེས་ཡིན་ཡང་རང་གི་འཇུག་ཡུལ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་བློ་གཉིས་སོ་སོར་ངེས་པ་ལྟར་དེ་གཉིས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་ཤིང་། དེ་ཡང་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པ་ཡིན་གྱི་དུས་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་བཞག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལ་སྔར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཕྱིས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ་གཞི་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་འགལ་བས་འགལ་བའི་གོ་མི་ཆོད་པ་གང་ཞིག གཞི་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་འགལ་བར་ཐལ། མེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན། མེའི་རྒྱུ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། སྔོན་པོ་དེ་སྔོ
Chinese
者。全知智识是隐蔽的，因为其在一切方面都是隐蔽的。该知识对于没有现量智识的人来说是显现的，因为其在一切方面都是显现的。像这样进行驳斥是不合理的，因为眼根在一切方面都是隐蔽的，这是就回视而言的，而知识在一切方面都是显现的，这是就自续而言的。第三，关于分类，有认为显隐二者相违的观点，有认为二者不相违的观点，以及确定自己的观点这三种。第一种是：有些人认为二者相违，因为对于某事物来说是显现的，那时就不是隐蔽的，对于某事物来说是隐蔽的，那时就不是显现的。如果说二者不相违，对于所有的人来说，没有显现的法和隐蔽的法，对于某些人来说是显现的，对于其他人来说是隐蔽的，那么正量和非正量的智慧二者不相违。对于一切境来说，成为正量和非正量的智慧是丝毫没有的，对于某些境来说成为正量，对于某些境来说成为非正量的智慧是有的，因为执持声音为常的分别念，就其自性来说是自证现量，但就境来说是错觉，而了知声音为无常的随同推断，就其显现境来说是错觉，但就其作用境来说是正量。然而，正如正量和非正量的智慧被分别确定一样，二者也是被分别确定的，因为只是就一个觉悟者而言，二者才被设定为不同，而且这也是就现在的情况而言设定的，而不是就其他时间而言设定的，因为对于一个人来说，先前显现的，后来会变成隐蔽的。第二种是：有些人说，二者不相违，因为就一个基来说，由于相违而不能成立相违的意义，就不同的基来说，二者有共同的基础。如果第一个不成立，那么原因和结果二者都将相违，如果是火的结果，就必须不是火的原因。如果第二个不成立，那么就会有这样的结果：蓝色是蓝
English
Then. Omniscient knowledge is hidden, because it is hidden in all aspects. That knowledge is manifest to a person who does not have manifest knowledge, because it is manifest in all aspects. It is unreasonable to state such a refutation, because the eye faculty is hidden in all aspects, which is in terms of looking back, and knowledge is manifest in all aspects, which is in terms of one's own continuum. Third, regarding the classification, there are three: the view that manifest and hidden are contradictory, the view that they are not contradictory, and identifying one's own view. The first is: Some say that the two are contradictory, because what is manifest to something is not hidden at that time, and what is hidden to something is not manifest at that time. If it is said that the two are not contradictory, there is no dharma that is manifest and no dharma that is hidden to all people, and what is manifest to some people is hidden to others, then valid and invalid minds are not contradictory. There is not the slightest bit of becoming valid and invalid minds for all objects, and there is becoming valid for some objects and becoming invalid minds for some objects, because the conceptual thought that grasps sound as permanent is self-cognizant perception in its own nature, but it is a misconception in terms of the object, and the inference that understands sound as impermanent is a misconception in terms of its appearing object, but it is valid in terms of its acting object. However, just as valid and invalid minds are determined separately, the two are also determined separately, because it is only in relation to one who understands that the two are set up as different, and this is also set up in relation to the present situation, not in relation to other times, because for one person, what was previously manifest will later become hidden. The second is: Some say that the two are not contradictory, because in relation to one basis, the meaning of contradiction cannot be established due to contradiction, and in relation to different bases, the two have a common basis. If the first is not established, then both cause and effect will be contradictory, and if it is the result of fire, it must not be the cause of fire. If the second is not established, then there will be this result: blue is blue.
Tibetan
་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ལ་མངོན་གྱུར་དང་། སྔོ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། ལྷས་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཡང་རྟོག་པ་པོ་དང་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ལྟ་བ་པོ་དང་སྣང་བ་དག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ན་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་འཆོལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཤཱཀྱ་བློས་འཆོལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་གཞན་དུ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་གཉིས་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། བློ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ན། ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། བློ་གཅིག་ལ་མངོན་གྱུར་ཡིན་ན། མངོན་གྱུར་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་ན་མངོན་ལྐོག་གཉིས་པོ་གཅིག་ཡིན་ན། གཅིག་ཤོས་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་སྣང་སྟེ། མངོན་ལྐོག་གཉིས་པོ་དེ་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ལ་མེ་ལྡན་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་དང་། མདུན་གྱི་མེ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་གཉིས་ཅིག་ཆར་དུ་ཡོད་པའི་ཚེ་ལའི་མེ་དེ་གང་ཟག་དེ་ལ་ལྐོག་གྱུར་དང་། མདུན་གྱི་མེ་དེ་གང་ཟག་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་གྱུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྲེལ་པའི་དགོངས་པ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་ལྐོག་གཉིས་སུ་འཇོག་པ་ནི་གཏན་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མངོན་ལྐོག་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་ལས་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ལུགས་བཤད་པ།
Chinese
因为眼根的现量是现前，而取蓝的分别念是隐蔽。又，这两者并不相违，因为现前和隐蔽的体性也依赖于有分别者和当下的情况。如果不是这样，那么观看者和显现的事物的情况的差别变成其他的时候，现前和隐蔽就会变成其他样子，因此体性就会混乱，这样说。夏迦布认为这是混乱的，因为现量也变成隐蔽，隐蔽也变成其他现前，这样说。第三，这两者是相违的，如果相对于一个心识是隐蔽，那么因为是隐蔽而不遍及，如果相对于一个心识是现前，那么因为是现前而不遍及，否则，如果现前和隐蔽二者是一个，那么就会有必须是一个的过失。两种解释的观点也似乎是这样，因为现前和隐蔽二者是相对于一个有分别者的相续中的那样的两个知识而安立的意义，即，在一个有分别者的相续中，同时存在着了知彼处有火的推断，和见到面前的火的现量的时候，彼处的火对于那个人来说是隐蔽，而面前的火相对于那个人来说是现前。解释的观点绝对不是相对于一个知识而安立现前和隐蔽二者，因为那样的话，就会有无法安立现前和隐蔽二者中的任何一个的过失。