Tibetan
་དུ་ཕྲག་གོང་གཉིས་ནས་ཉི་ཟླ་གཉིས་ཤར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་མཆོད་བརྗོད་སཾ་སྐྲི་ཏའི་སྐད་དུ་བཏོན་པ་རྨིས་པ་དང་། དུས་ཕྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་གདན་སར་བསྐོས་པས་གཤེགས་པར་ཞུ་ཞེས་ཟེར་ནས་བྱོན་པས་ཕྱོགས་གླང་གི་ཕུག་པ་ཡིན་ཟེར་བའི་གླེགས་བམ་མང་པོ་དང་བཅས་པའི་ཕུག་པ་གཅིག་གི་ལྡེ་མིག་གཏད་ནས་ནང་དུ་བྱོན་པ་རྨི་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ།། །།བཞི་པ་འཆད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ནི། འོ་ན་རིགས་པའི་གཏེར་གྱིས་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཆད་པ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་རབ་བྱེད་བཅུ་གཅིག་ལས། རབ་བྱེད་དང་པོས་ནི་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་ངེས་གཉིས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལེའུའི་ཐོག་མར་གཞལ་བྱ་རང་སྤྱི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་དང་། མངོན་སུམ་ལེའུར་གཟུང་ཡུལ་དང་། མངོན་སུམ་དང་རང་དོན་ལེའུ་གཉིས་ཆར་དུ་འཇུག་ཡུལ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་རྣམས་གཟུང་ཡུལ་དང་སྣང་ཡུལ་དོན་གཅིག འཇུག་ཡུལ་དང་ཞེན་ཡུལ་དོན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་བཀག་ནས། རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་སྣང་ཡུལ་ཞེན་ཡུལ་འཇུག་ཡུལ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ལ། རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་རང་མཚན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་མང་དུ་ཡོད་པའི་ནང་ནས། འདིར་ནི་མདོ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་བཞག་འཐད་པ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པས། གཟུང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་བཞག་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་སྟོན། རབ་བྱེད་གཉིས་པས་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ལ་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རབ་བྱེད་ཐ་མ་བཞིའི་སྐབས་སུ་འཆད་པས། འདིར་ཚད་མིན་གྱི་བློ་ནི་མདོ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་རང་དོན་ལེའུ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་སྟོན་པའི་སྐབས་རྣམས་དང་། གཞན་དོན་ལེའུ་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དགུ་འཆད་པའི་སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚད་མིན་གྱི་བློ་བསྟན་པ་དང་། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་གི་སྐབས་སུ་རྟོག་མེད་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་གི་རྣམ་བཞག་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་བོད་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཚད་མིན་གྱི་བློ་ལྔར་གྲངས་ངེས་པར་འདོད་པ་རྣམས་བཀ
Chinese
在两个俱胝劫之前，梦见日月同升。当时，梦见用梵语念诵《释量论》的礼赞偈。后来，指派陈那论师为座主，说要去世，于是前往，梦见交给他一把钥匙，说是陈那论师的山洞，里面有很多书，然后进入山洞。像这样。第四，从讲授方式的角度来说，具有殊胜之处。那么，理智宝藏是如何讲授两位理智自在的论著呢？对此，有十一个品类。第一个品类，是对于经部和《释量论》的决择二者的现量品的开头，所量自相共相二者的分别，以及现量品中所取的对境，以及现量和自义二品共同的能入处等的分别，对于这些，法称论师及其追随者们，认为所取境和显现境意义相同，能入处和执著境意义相同，对此进行遮破。认为自相唯一是境的有境之识，观待各自而成为显现境、执著境、能入处三种。并且，所说的自相共相二者，也是从证悟方式的角度来区分的，最终归结为一个自相的道理。对此，内外道宗派的论者有很多，其中，这里是讲经部和唯识二者的宗义的时候，所以经部的宗义中，所取境的分别是可以成立的。唯识宗的宗义中，除了心之外没有外境，所以没有所取境的分别，这样来阐述。第二个品类，对于有境之识，有量和非量两种。第一种，在最后四个品类的时候讲述。这里，非量之识是经部和《释量论》的决择的自义品，以及《正理滴论》中显示似是而非的因的时候，以及他义品中宣讲具有同品遍在性的九种因的时候的七种似是而非的因，依靠这三种似是而非的因，来显示非量之识。以及在似现量的时候，对于无分别似现量的分别，对于这些，以前的藏族人认为非量之识确定为五种，对此进行遮
English
Two aeons ago, I dreamed of the sun and moon rising together. At that time, I dreamed of reciting the praise verses of the Pramāṇavārttika in Sanskrit. Later, they appointed Dignāga as the abbot, saying he was going to pass away, so he went, and dreamed of handing him a key, saying it was Dignāga's cave, with many books inside, and then entering the cave. Like that. Fourth, from the perspective of the way of teaching, it has special features. So, how does the Treasury of Reasoning explain the treatises of the two Lords of Reasoning? On this, there are eleven chapters. The first chapter is about the distinction between the two objects of measurement, self-character and general-character, at the beginning of the chapter on direct perception in both the Sutra and the Definitive Commentary on Valid Cognition, and the objects to be taken in the chapter on direct perception, and the places of entry in both the chapters on direct perception and self-benefit, etc. Regarding these, the teacher Dharmottara and his followers consider the object to be taken and the object of appearance to be the same, and the place of entry and the object of attachment to be the same, and refute this. They consider that the consciousness with a single self-character as its object becomes three: the object of appearance, the object of attachment, and the place of entry, depending on each individual. Furthermore, the distinction between self-character and general-character is made from the perspective of the way of realization, and ultimately converges into a single self-character. Among the many proponents of inner and outer schools of thought, this is the time to explain the tenets of the Sutra and Mind schools, so in the tenets of the Sutra school, the distinction of the object to be taken is valid. In the tenets of the Mind-Only school, there is no external object other than the mind, so there is no distinction of the object to be taken, this is how it is explained. The second chapter deals with the two types of consciousness with an object: valid and invalid. The first will be explained in the last four chapters. Here, invalid consciousness refers to the chapter on self-benefit in the Sutra and the Definitive Commentary on Valid Cognition, and the occasions when the fallacious reasons are shown in the Nyāyabindu, and the seven fallacious reasons when explaining the nine reasons with the presence of the property of the subject in the chapter on others' benefit. Based on these three fallacious reasons, the invalid consciousness is shown. And in the case of apparent direct perception, the distinction of non-conceptual apparent direct perception, regarding these, the earlier Tibetans considered the number of invalid consciousnesses to be fixed at five, and refuted this.