Tibetan
ག་ནས་ཚད་མིན་གྱི་བློ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་དག་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ནོ། །རབ་བྱེད་གསུམ་པས་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལེའུའི་ཐོག་མར་སྤྱི་མཚན་གྱི་རྣམ་བཞག་དང་། རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རང་དོན་ལེའུར་སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་གྱི་རྣམ་བཞག་གསུངས་པ་ལ། བྱེ་བྲག་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པས་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་བཀག་པ་དང་། མངོན་སུམ་ལེའུར་སྤྱི་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བརྒྱད་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་བོད་སྔར་རབས་པ་རྣམས་སྤྱི་དང་དངོས་པོའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་འདོད་པ་རྣམས་བཀག་ནས། རྟོག་པའི་སྣང་བ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་འཇོག་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཐོབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་སྟོན་ནོ། །རབ་བྱེད་བཞི་པས་ནི་ཚད་མ་མདོར་གཞན་སེལ་བརྟག་པའི་ལེའུ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་རང་དོན་ལེའུར་གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་བཞག་མང་དུ་གསུངས་པ་དང་། མངོན་སུམ་ལེའུར་སྤྱི་དངོས་མེད་དང་། མངོན་སུམ་རྟོག་བྲལ་དུ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་རྣམས་སུ་གཞན་སེལ་གྱི་རྣམ་བཞག་མང་དུ་གསུངས་པ་ལ་བོད་སྔ་རབས་པ་རྣམས་དང་རྒྱ་གར་བ་ཁ་ཅིག་དོན་རང་མཚན་ལ་གཞན་སེལ་དུ་འདོད་པ་རྣམས་བཀག་ནས། རྟོག་བློའི་འཇུག་ཚུལ་ལ་གཞན་སེལ་དུ་བཞག་པ་དང་། མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གི་སྐབས་སུ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་སྣང་ཚུལ་བཤད་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བར་འཇོག་པའི་ཚུལ་དང་། གཞན་སེལ་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་པས་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱི་རྩོད་པ་ལྔ་སྤང་བ་བསྟན་ནོ། །རབ་བྱེད་ལྔ་པས་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དང་རྟོག་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཚུལ་གཅིག་པས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་ཡུལ་ལ་སེལ་བས་འཇུག་པ་ཡིན་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་བ་རྣམས་འགའ་ཞིག་དོན་རང་མཚན་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བར་འདོད། འགའ་ཞིག་སྤྱི་དངོས་པོ་བ་ལ་བརྡ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་རྣམས་རང་དོན་ལེའུར་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྡ་རྟགས་སྟོན་ཞེས་སོགས་དང་། མངོན་སུམ་ལེའུར་དབང་ཤེས་རྟོག་བྲལ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་རྣམས་དང་། གཞན་དོན་ལེའུར་བྱེ་བྲག་པས་གསོན་ལུས་བདག་བཅས་སུ་འདོད་པ་འགོག་པའི་སྐབས་རྣམས་སུ། རིགས་པའི་རྒྱལ་པོས་ཇི་ལྟར་བཀག་པའི་ཚུལ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་བོད་འགའ་ཞིག་རང་མཚན་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་རྣམས་བཀག་ནས། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་དངོས་སུ་གཞན་སེལ་ལ་འཇུག་པས། འཇུག་ཡུལ་རང་མཚན་ཐོབ་པའི་ཚུལ་དང་། སྤྱིར་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཆ་གཅིག་ལ་ཡང་འཆད་པའི་ཚེ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་བཞིར་ཕྱེ་ཞིང་། འཇུག་པའི་ཚེ་ན་རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པས་དངོས་པོའི་སྤྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་དང་མཚུངས་པ་སོགས་ཀྱི་རྩོད་པ་ལྔ་སྤོང་བ་རྣམས་བསྟན་ནོ། །རབ་བྱེད་དྲུག་པས་ནི་རང་དོན་ལེའུའི་ཐོག་མར་རྟགས་ཀྱི་ལྡོག་ཁྱབ་གྲུབ་པ་ལ། རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་དགོས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། འབྲེལ་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ངེས་པའི་ཚུལ་དང་། གཞན་དོན་ལེའུར་ཡང་འབྲེལ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གཉིས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་འབྲེལ་བརྟག་ལས་འབྲེལ་པའི་རྣམ་བཞག་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ནས་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་དགག བློ་ངོར་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབ། འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་རྣམས་བསྟན་ནོ། །རབ་བྱེད་བདུན་པས་ནི་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་རང་དོན་ལེའུ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་རྣམས་སུ་འགལ་དམིགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མང་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་དང་། གཞན་དོན་ལེའུའི་མཇུག་ཏུ་འགལ་བའི་རྣམ་བཞག་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་བོད་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཐ་དད་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པ་ཙམ་ལ་འགལ་བར་འདོད་པ་བཀག་ནས། འགལ་བའི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་འགལ་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་འགལ་ཟླ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གི་སྐབས་སུ་དགོས་པས་ན། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་ཡིན་ན་གཅིག་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་ཅིག་ཤོས་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཅིག་དགོས་ཤིང་། ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ལ་དངོས་འགལ་དང་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བརྒྱུད་འགལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་གཅིག་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་ཅིག་ཤོས་འགོག་པར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་། བརྒྱུད་འགལ་གྱི་འགལ་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་འགལ་ཟླ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ལ་དངོས་འགལ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་ནོ། །རབ་བྱེད་བརྒྱད་པས་ནི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུར་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་བསླུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་གསུངས་པ་དང་། ངེས་བྱེད་རང་ངེས་གཞན་ངེས་གསུངས་པ་དང་། མདོ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལེའུའི་ཐོག་མར་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་ངེས་པས། ཚད་མར་གཉིས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་རྣམས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ། ཐོག་མར་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་བསྟན་ནས། མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱི་འདོད་ཚུལ་ལ། ལྷ་དབང་བློ་དང་། རྒྱན། ཆོས་མཆོག བྲམ་ཟེའི་བཞེད་པ་རྣམས་བཀག་ནས་དེ་གཉིས་དོན་ལྡོག་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དེ་ལྡན་གྱི་ཚད་མ་དེས་སྒྲོ་འདོགས་ཇི་ལྟར་གཅོད་པའི་ཚུལ་དང་། གྲངས་ངེས་ཀྱི་དོན་ལ་མཚོན་བྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། མཚན་གཞི་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་གཉིས་དང་། རང་ངེས་གཞན་ངེས་ཀྱི་དོན་ལ་མཚན་གཞི་ལ་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་དེས་དགག་སྒྲུབ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པའི་ཚུལ་རྣམས་བསྟན་ནོ། །རབ་བྱེད་དགུ་པས་ནི་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་ངེས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལེའུར་གསུངས་པའི་མངོན་སུམ་ཡང་དག མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་། ཚད་འབྲས་རྣམས་བསྟན་ཅིང་། ཞར་ལ་རྗེས་དཔག་གི་ཚད་འབྲས་ཡང་བསྟན་ནོ། །འདིར་མངོན་སུམ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཐོག་མར་བསྟན་ནས་དབྱེ་བ་སོ་སོར་བཤད་པ་ནི་རྣམ་ངེས་ཀྱི་གོ་རིམ་དང་མཐུན་པར་སྣང་སྟེ་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །འདིའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུར་གསུངས་པའི་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་སྦྱར་ནས་འཆད་པར་སྣང་སྟེ། ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བཤད་པའོ། །རབ་བྱེད་བཅུ་པས་ནི་མདོ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ངེས་དང་། རིགས་ཐིགས་དང་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་རྣམས་སུ་གསུངས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་དང་། གཞན་དོན་ལེའུ་དང་རིགས་སྒོ་ནས་གསུངས་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་རྣམ་གཞག་བསྟན་ནོ། །རབ་བྱེད་བཅུ་གཅིག་པས་ནི་རྩོད་རིགས་ནས་གསུངས་པའི་རྩོད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། ཚར་གཅོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དང་། མདོ་ནས་གསུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་བཅུ་བཞི་དང་། རིགས་བརྟག་ལས་གསུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་བཅུ་དང་། གཞུང་གསུམ་ཆར་གྱི་གཞན་དོན་ལེའུར་གསུངས་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་སུན་འབྱིན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་བསྟན་ནོ། །ལྟག་ཆོད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་ནི་ཚར་བཅད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚར་བཅད་ཀྱི་གྲངས་ངེས་ནི་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་འདོད་པ་ཡིན་པས་བཀག་ནས་རྩོད་རིགས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གཉིས་ལས་ཕྱེ་བའི་བཞིར་གྲངས་ངེས་པར་སྒྲུབ་པའོ། །ཕྱོགས་གླང་གྲགས་པའི་གཞུང་ལུགས་མཐའ་དག་གི་བརྗོད་བྱ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡེབས་ནས་འདི་ལྟར་འཆད་པ་ནི་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་གཞན་སུ་ལ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ལུགས་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་སྐལ་བ་བཟང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཏན་ཚིགས་རིག་པའི་རྣམ་བཞག་འཆད་པ།
Chinese
从何处确定为非量之识三种，以及各自的体相和分类等，都已阐述。第三品通过《定量经》和《释量论》确定，在现量品的开头阐述了总相之安立，并在《释量论》的自义品中阐述了总和基同之安立。对于胜论派和数论派认为总相是明亮的单一实体或不同实体的主张进行了驳斥。在现量品中，驳斥了认为总相是实有的八种理证。西藏前代学者认为总相和事物有基同，驳斥了这种观点，并阐述了在分别念的显现中安立总相和个别相的方式，以及依此获得所缘自相的方式。第四品阐述了《量论》中遮遣他义之观察品，以及《释量论》自义品中大量阐述的遮遣他义之安立。在现量品中，在论证总相非实有和现量离分别的章节中，也大量阐述了遮遣他义之安立。对于西藏前代学者和一些印度人认为义自相是遮遣他义的主张进行了驳斥，并阐述了在分别念的行相中安立遮遣他义的方式。在《定量经》和《释量论》中，在现量正确和相似的章节中，阐述了无分别识之境的显现方式，以及安立为显现的方式。此外，还阐述了对于承认遮遣他义者，外道提出的推理互相依赖等五种诤论的驳斥。第五品阐述了由于能诠之语和分别念在境上行相相同，因此能诠之语也是通过遮遣而缘境。对此，一些外道认为义自相是语的直接所诠，另一些则认为总相实有是语的直接所诠。在自义品中，如“语词指示约定俗成之记号”等，以及在现量品中，论证根识离分别的章节中，以及在为他义品中，驳斥胜论派认为活着的身体具有神我的章节中，阐述了理自在王如何驳斥的方式。在此基础上，驳斥了一些藏人认为自相是语的直接表达对象的主张，并阐述了能诠之语直接缘于遮遣他义，从而获得所缘自相的方式，以及总
English
It explains how the three non-valid minds are determined, and their respective characteristics and classifications. The third chapter establishes the general characteristic at the beginning of the chapter on direct perception in the Compendium on Valid Cognition and its commentary, and explains the establishment of generality and common ground in the chapter on self-benefit in the commentary. It refutes the views of the Vaiśeṣika and Sāṃkhya schools, who believe that generality is a single bright substance or different substances. In the chapter on direct perception, it refutes the eight arguments that prove generality is non-existent. It refutes the view of the early Tibetan scholars who believed that generality and objects have a common ground, and explains how to establish generality and particularity in the appearance of conceptual thought, and how to obtain the object's own characteristic based on this. The fourth chapter explains the chapter on examining the exclusion of others in the Compendium on Valid Cognition, and the extensive explanations of the establishment of exclusion of others in the chapter on self-benefit in the commentary. In the chapter on direct perception, in the sections on proving generality is non-existent and direct perception is free from conceptual thought, it also extensively explains the establishment of exclusion of others. It refutes the views of the early Tibetan scholars and some Indians who believed that the object's own characteristic is the exclusion of others, and explains how to establish the exclusion of others in the mode of conceptual thought. In the Compendium on Valid Cognition and its commentary, in the sections on correct and apparent direct perception, it explains the way the object of non-conceptual consciousness appears, and how to establish it as an appearance. Furthermore, it explains the refutation of the five arguments raised by outsiders against those who accept the exclusion of others, such as the mutual dependence of inferences. The fifth chapter explains that since the way words and conceptual thought engage with objects is the same, words also engage with objects by excluding others. Some outsiders believe that the object's own characteristic is the direct meaning of words, while others believe that generality as a real entity is the direct meaning of words. In the chapter on self-benefit, such as "words indicate conventional signs," and in the chapter on direct perception, in the sections on proving sensory consciousness is free from conceptual thought, and in the chapter on benefit for others, in the sections on refuting the Vaiśeṣika school's belief that a living body possesses a self, it explains how the King of Reasoning refutes these views. Based on this, it refutes the views of some Tibetans who believe that the object's own characteristic is the direct expression of words, and explains how words directly engage with the exclusion of others, thereby obtaining the object's own characteristic, and the general
Chinese
此外，在讲解言说对象和言说方式的任一部分时，会分为实际的言说对象和言说方式，以及执著的言说对象和言说方式四种。在运用时，则呈现无差别的状态。对于此，外道认为事物的一般概念是言说对象，并阐述了避免类似观点的五种辩论。第六品阐述了，在自义篇的开头，为了成立作为理由的周遍和逆周遍，必须成立理由和法之间的关系，以及如何确定这些关系。在为他义篇中，也阐述了依赖于关系，论证会变成两种正确论证的方式。此外，还总结了在关系考察中详细阐述关系的形态，否定了事物本身的关系，确立了认知上的关系，并阐述了确立关系的量。第七品阐述了，在经部和释量论的自义篇，以及正理滴论中，大量阐述了相违决定的论证。并驳斥了早期藏族学者认为仅仅是不同和基础相同的不存在就是相违的观点，阐述了在为他义篇的结尾所阐述的相违的形态，也需要将相违作为理由，从而在正确的论证中遮止相违。如果是不共存相违，则需要将其中一个作为理由，从而成为遮止另一个的正确论证。在相互排斥相违中，有直接相违和通过它来区分的间接相违两种，对于前者，将其中一个作为理由来遮止另一个，并不会成为正确的论证。但是，将间接相违的相违作为理由，从而遮止相违的论证，则需要通过直接相违来区分。第八品阐述了，在释量论的量成立品中，阐述了量的定义为不欺骗和新知显现两种，以及决定因素为自决和他决。在经部和释量论的现量品开头，由于所量确定为两种，因此确定了作为量要成立两种的意义。首先，阐述了名称、所指和基础这三者的一般形态，然后阐述了对于两种定义的观点，有自在天和。
English
Furthermore, when explaining any part of the object of expression and the means of expression, it is divided into four types: the actual object of expression and means of expression, and the apprehended object of expression and means of expression. When applying them, they appear as undifferentiated. Regarding this, outsiders consider the general concept of things as the object of expression, and it explains the five debates to avoid similar views. The sixth chapter explains that, at the beginning of the chapter on self-interest, in order to establish the pervasion and reverse pervasion of the reason, it is necessary to establish the relationship between the reason and the property, and how to determine these relationships. In the chapter on the interest of others, it also explains how, depending on the relationship, the argument becomes two correct arguments. In addition, it summarizes the forms of relationship that are explained in detail in the examination of relationships, negates the relationship of things themselves, establishes the relationship in cognition, and explains the valid means of establishing relationships. The seventh chapter explains that, in the Sutra and the chapter on self-interest in the Commentary on Valid Cognition, and in the Nyayabindu, many arguments of contradictory determination are explained. It also refutes the view of early Tibetan scholars that merely being different and having the same basis is contradiction, and explains the forms of contradiction explained at the end of the chapter on the interest of others, and it is also necessary to use contradiction as a reason, so as to prevent contradiction in correct arguments. If it is a contradiction of non-coexistence, then it is necessary to use one of them as a reason, so as to become a correct argument that prevents the other. In mutually exclusive contradictions, there are two types: direct contradiction and indirect contradiction distinguished by it. For the former, using one of them as a reason to prevent the other will not become a correct argument. However, using the contradiction of indirect contradiction as a reason, so as to prevent the contradictory argument, needs to be distinguished by direct contradiction. The eighth chapter explains that, in the chapter on the establishment of valid cognition in the Commentary on Valid Cognition, the definition of valid cognition is explained as being non-deceptive and newly knowing and clear, and the determining factors are self-determination and other-determination. At the beginning of the chapter on perception in the Sutra and the Commentary on Valid Cognition, since the object to be measured is determined as two types, the meaning of establishing two types as valid cognition is determined. First, the general forms of name, referent, and basis are explained, and then the views on the two definitions are explained, including those of Ishvara and.