Tibetan
སྔོན་པོ་རིག་པ་ཡིན་ཡང་དཔྱད་ན་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པའི་མངོན་སུམ་འབྲས་བུ་ཞེས་སྦྱར་བ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱལ་དབང་བློས། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། ལྷས། འཛིན་བདག་ཤེས་པའི་སྟེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་རིག་པ་དཔེར་བྱས་པ་དང་། ཤས། ཤེས་བྱ་ནང་གི་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་རྣམ་རིག་པ་ཕྱོགས་སྔར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་རིག་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་དོན་བཀག་ནས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚད་འབྲས་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ཚད་འབྲས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ་ལ་རང་རིག་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་ན། འཛིན་རྣམ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ཞིང་དེའི་ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩོད་སྤོང་རྣམ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་རྟོགས་ན་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་བས་འདིར་མ་སྨོས་སོ།། །།བཞི་པ་རྣམ་རིག་པའི་ཚད་འབྲས་ལ་དོགས་པ་བཅད་ནས་རང་རིག་མཚན་ཉིད་པའི་ཚད་འབྲས་ངོས་བཟུང་བ་ནི། མདོར། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དུ་མ་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉེ་བར་བླངས་པ་དེ་ལྟར་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འདོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་སྨྲས་པས། གང་ཚེ་སྣང་བ་དེ་གཞལ་བྱ། །ཚད་མ་དང་ནི་དེ་ཡི་འབྲས། །འཛིན་རྣམ་རིག་པའོ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས། །ཞེས་དང་། དེའི་དོན་རྣམ་འགྲེལ་འདིར། བློ་བདག་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། །ཅེས་པ་ནས། རང་རིག་ཅེས་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་པའི་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་བློ་བདག་ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་གཟུང་འཛིན་རིག་གསུམ་པོ་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་ཀྱང་བློ་འཁྲུལ་པ་ལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བར་བསྟན། གཟུང་བ་འཛིན་པ་རིག་པ་དག །ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་འབྲས་གཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་རྒྱས་པར་བསྟན། དེ་ལྟ་མིན་ན་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་གཟུང་འཛིན་རིག་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གཟུང་རྣམ་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིག་པ་བསྟན། དེས་ན་སྔར་ཚད་འབྲས་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་གཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱར་བྱས་པ་ཡང་བདེན་བརྫུན་མ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཞིང་། རང་རིག་འབྲས་བུར་བཞག་པ་ཡང་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་རྣམ་བདེན་རྫུན་གཉིས་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་གཟུང་རྣམ་སྒྲོ་བཏགས་སུ་བསྒྲུབ
Chinese
虽然是青色智慧，但如果加以分析，就成为了自己的自性智慧的显现果，这正是要表达的意思。第三，嘉瓦仁波切（རྒྱལ་དབང་བློས།）说：“并非想要以唯识的方式来执持显现。” 拉（ལྷས།）说：“执持者，即是识，如同唯识宗一样。”这里以唯识为例。 夏（ཤས།）说：“为了消除关于所知内部言说方面的疑惑。”因为唯识宗是先提出的，所以将它与唯识宗联系起来是不合理的，是吗？没有过失。因为在唯识宗的观点中，遮止外境后，只有唯识的量果，以及在名言中承认外境的量果这两种。第一种，是将所取相作为所量，将自证作为果的量果。如果自证果如其方向一样，那么执取相就会变成量，这样来消除疑惑并回答。除此之外的辩论反驳方式，如果理解了自宗的建立，就会自然解脱，所以这里没有说明。第四，断除了对唯识宗量果的疑惑后，确定了自证自性的量果。总而言之，如此一来，将认识多种显现的知识视为接近，同样也接近于量和所量。正如其所说：“何时显现即所量，量及其果亦如是，执取相即是识，因此，此三不应作区分。”并且，其含义在此《释量论》中说：“心识自性无差别，……”直到“名为自证善宣说”之间。其中，“心识自性”等三句偈颂，说明了所取、能取、识这三者在意义上没有差别，但在迷惑的心识中却显现为差别。“所取能取与识等”一句偈颂，详细说明了依赖于显现的量、果、所量三者的建立。如果不是这样，“彼若非有”等三句偈颂，说明了在所取、能取、识三者中，成立所取相为无有真实的识。因此，之前在量果二者的章节中，将所取相作为所量，也没有区分真实与虚假。将自证作为果，也没有区分真实与假立，因此是就真实与虚假两者而言的。而在这里，是要成立所取相为虚妄。
English
Although it is blue wisdom, if analyzed, it becomes the manifest result of one's own nature wisdom, which is precisely what is meant to be expressed. Third, Gyalwang Rinpoche (རྒྱལ་དབང་བློས།) said, "It is not intended to hold appearances in the manner of mere consciousness." Lha (ལྷས།) said, "The holder is knowledge, like the Mind-Only school." Here, Mind-Only is taken as an example. Sha (ཤས།) said, "In order to dispel doubts about the speaking aspect within the knowable." Because the Mind-Only school is presented first, it is unreasonable to associate it with the Mind-Only school, is it? There is no fault. Because in the Mind-Only view, after negating external objects, there are two kinds of valid cognition results: the valid cognition result of mere consciousness, and the valid cognition result that acknowledges external objects in conventional terms. The first is the valid cognition result that makes the apprehended aspect the object to be measured and self-awareness the result. If the self-awareness result is in the same direction, then the apprehended aspect will become valid cognition, thus dispelling doubts and answering them. Other than that, the methods of debate and refutation, if one understands the establishment of one's own system, will naturally lead to liberation, so they are not explained here. Fourth, after cutting off doubts about the valid cognition result of the Mind-Only school, the valid cognition result of self-awareness nature is determined. In short, in this way, taking the knowledge that knows various appearances as close, it is also close to the valid cognition and the object to be measured. As it says, "Whenever appearance is the object to be measured, valid cognition and its result are also like that, the apprehended aspect is consciousness, therefore, these three should not be distinguished." And, its meaning is stated in this Commentary on Valid Cognition: "The nature of mind and self are without difference,..." up to "It is well explained as self-awareness." Among them, the three verses "The nature of mind and self..." explain that the apprehended, the apprehender, and consciousness are not different in meaning, but appear as different in deluded minds. The one verse "The apprehended, the apprehender, and consciousness, etc." explains in detail the establishment of the valid cognition, result, and object to be measured based on appearance. If it is not like that, the three verses "If that is not, etc." explain that among the apprehended, the apprehender, and consciousness, the consciousness that establishes the apprehended aspect as non-existent in reality. Therefore, previously in the chapter on the two, valid cognition and result, taking the apprehended aspect as the object to be measured did not distinguish between true and false. Taking self-awareness as the result also did not distinguish between real and imputed, so it was in terms of both true and false. And here, it is to establish the apprehended aspect as fabricated.