Tibetan
ལ་དོགས་པ་དཔྱོད་བྱེད་ཡིན་པས། གཞུང་འདིས་བར་དུ་བཅད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ་ལ། དོན་རིག་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་དང་། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཀྱི་བཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ་ལ། རང་རིག་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚད་འབྲས་གཉིས་ཏེ། གསུམ་བཤད་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ། ཚད་འབྲས་འདི་འབྱུང་བས་བཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ་ལ་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་མ་ཟད། ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་པ་གཉིས་པོ་ལ་ཡང་། རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་གཞན་ངོ་ལ་ལྟོས་ནས་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བཞག་པ་ཡིན་གྱི། འོག་ནས་འཆད་པའི་བློ་ཚུལ་གཉིས་དང་། རང་རིག་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན། རང་རིག་འབྲས་བུར་རིགས་ཏེ། དབང་ཤེས་ཀྱི་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཤེས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བཟུང་རྣམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྟོན་པས་འདིས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སུ་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོ་གཞལ་བྱ་དང་། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་འཐད་པའི་ཚུལ། སྔར་བཤད་ཟིན་པས་འདིས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སུ་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ཡང་སྒྲ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། མདོ་སྡེ་པ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་བཟུང་རྣམ་གཞལ་བྱ་ལ་རང་རིག་འབྲས་བུར་མ་ཟད་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ་ལ་ཡང་ཞེས་སྦྱར་ལ། རྣམ་རིག་པ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚེ་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཕྱི་དོན་མེད་མོད། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་ན་ཡང་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས། འདིས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སུ་གྲུབ་བོ། །བཞི་པ་ཚད་མ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་བཟུང་རྣམ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ནི། མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། སྔ་མས་ཕྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོ་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་དེས་བཞག་པའི་རྣམ་པ་ཚད་མར་འདོད་ཅིང་། ཕྱི་མས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་པར་འཇོག་དགོས་ལ། དེ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བཟུང་རྣམ་ཁོ་ནས་འཇོག་ནུས་ཀྱི་གཞན་གྱིས་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སུ་གྲུབ་བོ། །ལྔ་པ་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ཡང་། མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ཏེ། མདོ་སྡེ་པས་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱ་བྱས་པའི་ཚེ་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་པར་འདོད་ཅིང་། ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་པས་རང་རིག
Chinese
因为这是用于分析疑点的，所以本文没有必要进行中间的切分。因此，在经部宗的观点中，对于作为所量之外境，以意义之认识作为结果的量果，以及在唯识宗的观点中，对于作为所量的所取相，以自证作为结果的量果，以及在名言中，对于作为所量之外境，在名言中以意义之认识作为结果的量果这二者，在说完这三者之后，由于出现此量果，所以不仅所取相作为所量是自证之果，而且对于作为所量之外境的二者，也是依赖于后得定的他相而安立为意义之认识的果。如果用下面要讲的两种理智方式，以及证明自证的理智来分析，则应是自证之果。因为在根识的自身时间里显现的这个是成为知识自身体性的所取相。如是宣说，这也成立了二者的观点。第二，将所量与二者结合：经部宗的观点中，外境隐蔽分是所量，而在唯识宗的观点中，名言中以外境作为所量是合理的。因为之前已经说过，所以这也成立了二者的观点。第三，将“也”字与二者结合：在与经部宗结合时，应结合为“所取相作为所量，不仅是自证之果，而且也是外境作为所量”。在与唯识宗结合时，应结合为“用理智分析时，虽然没有外境，但在名言中如果有外境，也是”。因此，这也成立了二者的观点。第四，将二者量结合：以外境作为所量时，所取相是量，这是经部宗和唯识宗二者都必须承认的。因为前者以外境隐蔽分作为所量时，认为其所设定的相是量，而后者在名言中以外境作为所量时，必须安立为名言中的意义之认识，而且也只能通过具有意义之相的所取相才能安立，其他无法安立。因此，这也成立了二者的观点。第五，将二者果结合：分析时，是自证之果，这也是经部宗和唯识宗二者的观点。经部宗以外境作为所量时，认为成立两种方式，通过成立两种方式而自证。
English
Because this is for analyzing doubts, there is no need to make intermediate divisions in this text. Therefore, in the view of the Sutra School, for the external object as the object of measurement, with the cognition of meaning as the result of valid cognition, and in the view of the Mind-Only School, for the apprehended aspect as the object of measurement, with self-awareness as the result of valid cognition, and in conventional truth, for the external object as the object of measurement, in conventional truth with the cognition of meaning as the result of valid cognition, after these three are explained, because this result of valid cognition arises, not only is the apprehended aspect as the object of measurement the result of self-awareness, but also for the two that are taken as the external object of measurement, they are established as the result of the cognition of meaning in dependence on the other-aspect of subsequent cognition. If analyzed with the two kinds of intelligence to be explained below, and the reasoning for proving self-awareness, it should be the result of self-awareness. Because this appearance in the own time of sense consciousness is the apprehended aspect that has become the nature of the consciousness itself. As it is said, this also establishes the views of both. Second, combining the object of measurement with both: In the view of the Sutra School, the hidden aspect of external objects is the object of measurement, and in the view of the Mind-Only School, it is reasonable to take external objects as the object of measurement in conventional truth. Because it has been explained before, this also establishes the views of both. Third, combining the word "also" with both: When combined with the Sutra School, it should be combined as "the apprehended aspect as the object of measurement is not only the result of self-awareness, but also the external object as the object of measurement." When combined with the Mind-Only School, it should be combined as "when analyzed with reasoning, although there is no external object, if there is an external object in conventional truth, it is also." Therefore, this also establishes the views of both. Fourth, combining both valid cognitions: When the external object is taken as the object of measurement, the apprehended aspect is valid cognition, which both the Sutra School and the Mind-Only School must acknowledge. Because when the former takes the hidden aspect of external objects as the object of measurement, they consider the aspect established by it to be valid cognition, and when the latter takes the external object as the object of measurement in conventional truth, it must be established as the cognition of meaning in conventional truth, and it can only be established by the apprehended aspect that has the aspect of meaning, and others cannot establish it. Therefore, this also establishes the views of both. Fifth, combining both results: When analyzed, being the result of self-awareness is also the view of both the Sutra School and the Mind-Only School. When the Sutra School takes the external object as the object of measurement, they believe that two ways are established, and self-awareness through establishing two ways.
Tibetan
་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་། །རང་རིག་ཕལ་ཆེར་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་རིག་པ་ལ་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་པ་མེད་པས། དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་འདིས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སུ་གྲུབ་བོ། །དྲུག་པ་དཔྱད་མ་དཔྱད་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཀྱང་དབང་ཤེས་ལ། རང་དུས་སུ་སྣང་བ་འདི་མ་དཔྱད་ན་ཕྱི་དོན་ཡིན་པ་དང་། དཔྱད་ན་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོར་འདོད་པར་ཁྱད་པར་མེད་དེ། མདོ་སྡེ་པས་ནི། ཕྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོའི་རྣམ་དབྱེ་མི་ཤེས་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ངེས་ཤེས་དེས་ཀྱང་སྤྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ངེས་པར་འདོད་ཅིང་། རྣམ་རིག་པས་ནི། བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་དབང་ཤེས་ལ་རང་དུས་སུ་སྣང་བ་ནི་ཕྱི་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་ཀས་ཀྱང་དཔྱད་པའི་ཚེ་བཟུང་རྣམ་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སུ་གྲུབ་བོ། །བདུན་པ་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་བ་ནི། སྔར་དྲངས་པའི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཐུན་མོང་བ་ཡོད་པའིཾ། རྣམ་ངེས་ཀྱི་ལུང་དང་། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་པའི་ལུང་རྣམས་དང་། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བློ་ཚུལ་གཉིས་པ་དང་། རང་རིག་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་རྣམས་ནི། ཕྱི་དོན་ཁས་བླངས་པ་དང་མ་བླངས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ཡིན་པ་རྣམས་ནི། དངོས་བསྟན་གྱི་ཚད་འབྲས་མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ཡིན་པའི་ལུང་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་འདྲ་བའང་གཞན་འདྲའང་རུང་། །ཞེས་པས་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སུ་གྲུབ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་པ་ནི། ཕྱི་དོན་དང་འདྲ་བ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། གཞན་འདྲ་ལ། ལྷས་མི་འདྲ་བ་ཞེས་བཤད་ཅིང་། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག གཞན་བག་ཆགས་དང་འདྲ་བ་ཞེས་བཤད་པ་དོན་གཅིག་པར་སྣང་སྟེ། རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་དང་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གྱི་ཚད་འབྲས་བཞི་བཤད་ཟིན་ནས། དེ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་བཞི་ལས། སློབ་དཔོན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་ལེན་པ་ན་མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་མཛད་ལ། ཤེས་བྱ་ནང་ལ་འཇུག་པ་ན་རྣམ་མེད་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱོད་པ་ན། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར
Chinese
因为已经成立的缘故。因为能成立两种方式，所以自证几乎已经成立。因为如是说。唯识宗没有所取和能取的其他实体，如果分析，除了自证是果之外别无选择，因此这也成立了两种宗派的观点。第六，将分析与不分析两者结合起来：无论是经部宗还是唯识宗，对于根识，如果在其自身显现时未进行分析，则认为是外境；如果进行分析，则认为识是其自身的体性，没有区别。经部宗认为，对于不了解外境隐蔽性的差别的人的相续中的定解，也普遍认为确定了外境的意义。唯识宗则认为，由习气稳固产生的根识所引导的定解面前，根识在其自身显现时被认为是外境。两者在分析时都认为是所取之相。因此，这也成立了两种宗派的观点。第七，将可信的教证与两者结合起来：之前引用的根识的对境是共同的，以及唯识宗的宗派中名言上存在外境的教证，以及将要解释的第二种智慧的方式，以及成立自证的论典等，除了是否承认外境之外，凡是经部宗和唯识宗两种宗派的观点，都是直接显示的量果是经部宗和唯识宗两种宗派的观点的教证。与此相同或与彼不同都可以。也因此成立了两种宗派的观点。所谓与此相同，是指与外境相同，是经部宗的观点。所谓与彼不同，有些解释为与神不同，有些古代人解释为与习气相同，意思似乎相同，因为是唯识宗的观点。总之，将所有这些意义汇集起来，大自在萨迦班智达在讲述完声闻二部和唯识宗的真假四种量果之后说：如此这般，在四种宗派中，导师在承认外境时，像经部宗一样行事；在知识进入内部时，则接受无相。无论哪一种，究竟而言都是自证的量果。如《释量论》中说：当分析自己的体性时，自证是果。
English
Because it has already been established. Because it can establish two ways, self-awareness is almost established. Because it is said so. The Vijnanavada school does not have other entities of the grasped and the grasper. If analyzed, there is no choice but self-awareness being the result. Therefore, this also establishes the views of both schools. Sixth, combining both analysis and non-analysis: Whether it is the Sutra school or the Mind-Only school, for the root consciousness, if it is not analyzed when it appears in its own time, it is considered an external object; if it is analyzed, it is considered that consciousness is its own nature, without distinction. The Sutra school believes that for the definite understanding in the continuum of a person who does not understand the difference of the hiddenness of external objects, it is also generally believed that the meaning of external objects is determined. The Vijnanavada school believes that in the face of the definite understanding led by the root consciousness arising from the stable habit, the root consciousness is considered an external object when it appears in its own time. Both consider it as the aspect of the grasped when analyzing. Therefore, this also establishes the views of both schools. Seventh, combining the credible scriptures with both: The objects of the root consciousness previously cited are common, and the scriptures that nominally exist external objects in the Vijnanavada school, and the second way of wisdom to be explained, and the treatises that establish self-awareness, etc., except for whether or not to admit external objects, all the views of the Sutra school and the Mind-Only school are the scriptures that directly show that the valid cognition and result are the views of both the Sutra school and the Mind-Only school. It can be the same as this or different from that. Therefore, it also establishes the views of both schools. What is the same as this means that it is the same as external objects, which is the view of the Sutra school. What is different from that, some explain as different from God, and some ancient people explain as the same as habits, and the meaning seems the same, because it is the view of the Vijnanavada school. In short, gathering all these meanings, the great Sakya Pandita said after explaining the four valid cognitions and results of the two Hearer schools and the true and false Mind-Only school: In this way, among the four schools, the teacher acts like the Sutra school when admitting external objects; when knowledge enters the interior, he accepts the absence of aspects. In either case, ultimately it is the valid cognition and result of self-awareness. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: When analyzing one's own nature, self-awareness is the result.