Tibetan
རྟེན་ནས། ཚད་འབྲས་གསུམ་པ་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་འདིའི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་པའོ། །འགྲན་ཟླ་ཀུན་བྲལ་ས་སྐྱ་པའི་བཞེད་པ་ནི། ཚད་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་དོན་རིག་དང་། རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་གཉིས་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པ་དང་། དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུར་བསྟན་པའི་སྐབས་བཞི་ལས། དང་པོ་གཉིས་པོ་ཚད་འབྲས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིར་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། མངོན་སུམ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་དང་། མངོན་སུམ་གསུམ་པས་ཤེས་པ་རང་མཚན་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི། རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་བདག་གིས་དབེན་པའི་ཕུང་པོ་རང་མཚན་རྟོགས་པར་འདོད་པས། སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་ཤིང་། དེ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལུགས་འདིར། རྣལ་འབྱོར་རྟོགས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ཅན། །དེ་ཡི་མཁྱེན་པ་དཔག་མི་ནུས། །ཞེས་པ་ལྟར་ན། སྐབས་འདིར་དེའི་ཚད་འབྲས་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་གཉིས་ལས། སློབ་དཔོན་གྱིས་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་སྐབས་སུ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བཀག་ནས། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་ན། བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་ཏེ། །ཞེས་པ་ནས། སྒྲོ་འདོགས་པས་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་རོ། །རང་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ལ། ཐོག་མར་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་ཚད་འབྲས་ཀྱི་སྐྱ་རིས་ནི། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བཀག་ནས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དོན་རིགས་གང་ཡིན། ཞེས་པ་ནས། འདིའི་རྣམ་པ་གཉིས། ཞེས་པའི་བར་རོ། །སྐྱ་རིས་འདི་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཆར་གྱིས་ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་ལ་གཟུང་རྣམ་བདེན་གྲུབ་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་རང་རིག་མཚན་ཉིད་པ་འབྲས་བུ་དང་། རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་ལ། གཟུང་རྣམ་སྒྲོ་བཏགས་གཞལ་བྱར་བྱས་པའི་ཚེ་རང་རིག་བཏགས་པ་བ་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་རྣམ་བདེན་པའི་ལུགས་བཀག་ནས། རྣམ་བརྫུན་པའི་ལུགས་བསྒྲུབ་པ་ནི། གང་གི་དངོས་པོ་རྣམ་དཔྱད་ན། །ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཐ་སྙད་དུ། དོན་རིག་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ནི། ཚད་འབྲས་དང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེར་དོན་རིག་འབྲས་
Chinese
基于此，第三个量果，宣说为经部宗的观点，是对这位论师观点的颠倒解释。无与伦比的萨迦派的观点是：量果的主要方面是义智，以及自证的量果二者，并且对于这两者，名言上显示为义智果，而分析时显示为自证果的四种情况。前两种是量果的主要方面，因为此处是解释现量证悟自相的论证之时。前两个现量证悟义自相的论证是义智的量果，第三个现量证悟识自相的论证是自证的量果。而瑜伽现量，经部宗认为其证悟了无我的蕴的自相，因此没有超出前两者的对境。在此宗派中，证悟它的论证是：瑜伽证悟不可思议。以及：具有不可思议智慧者，他的智慧无法衡量。如同这些所说，因为此处不显示它的量果。因此，在这两者中，论师在义智的量果之时，遮破了有部宗，而建立经部宗时说：行事即是成办。从这句开始，到：由增益而趣入。为止。关于自证的量果，首先是真相和虚妄二者都承认的量果的概要是：遮破经部宗而建立唯识宗，即：何者是义类？从这句开始，到：此二种相。为止。这个概要，由于真相和虚妄二者都承认的理由，在真相宗中，当所取相成立为真实可量时，自证的自性成为果；在虚妄宗中，当所取相被认为是虚假可量时，自证的假立成为果。如此宣说。对于此，遮破真相宗，而建立虚妄宗，由：任何事物若分析。这句以下来显示。对于这两者，在名言上，成为义智果的方式，经部宗由第一个量果本身来显示，在那里义智果
English
Based on this, the third pramana-result, speaking according to the Sautrāntika school, is a reversed explanation of this teacher's intention. The view of the incomparable Sakya school is: the main aspects of pramana-result are the object-cognition (arthajñāna) and the self-cognition (svasaṃvedana) pramana-results, and for both of these, nominally, it is shown as the object-cognition result, and when analyzed, it is shown as the self-cognition result, in four situations. The first two are the main aspects of pramana-result, because here is the time to explain the proof of direct perception realizing its own character. The proof of the first two direct perceptions realizing the own-character of the object is the pramana-result of object-cognition, and the proof of the third direct perception realizing the own-character of consciousness is the pramana-result of self-cognition. And as for the yogic direct perception, the Sautrāntika school considers that it realizes the own-character of the aggregates devoid of self, therefore it does not go beyond the objects of the first two. In this school, the proof of realizing it is: yogic realization is inconceivable. And: having inconceivable wisdom, his knowledge cannot be measured. According to these statements, because here it does not show its pramana-result. Therefore, in these two, when the teacher, at the time of the object-cognition pramana-result, refutes the Vaibhāṣika school and establishes the Sautrāntika school, he says: Acting is accomplishing. From this sentence to: because of entering by superimposition. is the extent. Regarding the self-cognition pramana-result, first, the outline of the pramana-result that both the true and false aspects acknowledge is: refuting the Sautrāntika school and establishing the Vijñānavāda school, that is: What is the object-category? From this sentence to: these two aspects. is the extent. This outline, due to the reason that both the true and false aspects acknowledge, in the true-aspect school, when the apprehended aspect is established as truly measurable, the nature of self-cognition becomes the result; in the false-aspect school, when the apprehended aspect is considered falsely measurable, the imputation of self-cognition becomes the result. Thus it is said. For this, refuting the true-aspect school and establishing the false-aspect school, is shown by: If any entity is analyzed. from the following sentence onwards. For both of these, nominally, the way of becoming the object-cognition result, the Sautrāntika school shows it by the first pramana-result itself, where the object-cognition result
Tibetan
བུར་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི། དཔྱད་ན་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ནི། གང་ཚེ་རྣམ་རིག་རྒྱུ་ཡིས་ཡུལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ཏེ། མདོར། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལས་དོན་ངེས། །ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དོན་ནོ། །ལུགས་གཉིས་ཆར་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་དོན་རིག་འབྲས་བུ་ལའང་དཔྱད་ན། རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་ན་ཡང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བའམ་གཞན་འདྲའང་རུང་། །ཞེས་ཕྱི་དོན་གཞལ་བྱར་འཇོག་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་འདི་ཕྱོགས་གླང་གྲགས་པའི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་སྣང་བས་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཆད་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་དོན་རིག་གི་ཚད་འབྲས་ནི། འདི་ནི་དོན་དང་འབྲས་བྱེད་པ། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་མིན། །དེ་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡི། །སྒྲུབ་བྱེད་གཞལ་བྱའི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་དང་། དེ་ཡིས་བདག་ཉིད་འཛིན་པ་སྟེ། །དོན་རྟོགས་པ་ཡིས་ཞེས་པའི་གཞལ་བྱ་ཞེས་པ་དང་། དོན་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་སྟོན། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་དང་། གཞལ་བྱའི་རང་བཞིན་ཞེས་དང་། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་མ་སྟོན། གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡི་ཞེས་དང་། དོན་རྟོགས་པ་ཡི་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྟོན་ཏེ། འདི་ལ་དགོངས་ནས། ཆོས་མཆོག་གིས་དོན་གཞལ་བྱ། དོན་དང་འདྲ་བ་ཚད་མ། དོན་རྟོགས་པ་འབྲས་བུ་ཞེས་པ་ནི་དང་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞལ་བྱ་ལ་ཡང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་དང་། སྔོན་པོ་ལྐོག་ན་མོ་དང་། སྔོན་པོ་རྣམས་གང་གཞལ་བྱར་བྱས་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འདིར་ཚད་མ་ལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི་དོན་གྱི་རང་ངོས་ནས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ནི་མི་བཟུང་ངོ་། །འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་དང་། དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་དག་ནི་རྗེས་དཔག་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དངོས་སུ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་འབྲས་བུར་བྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དབང་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དངོས་སུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དོན་རྟོགས་པའི་མངོན་སུམ་འབྲས་བུར་བྱས་པའི་ཚེ། རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པའི་རིག་པ་ཚད་མར་འཇོག་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། མངོན་སུམ་གྱིས་དོན་རྟོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད
Chinese
所说是名言，考察则是自证果，因为如此。唯识宗的观点是：何时唯识因成境。等等三句偈颂阐述，总而言之，彼之自性即事业决定。这是根本和注释的含义。两种宗派的名言中，对于义理之果进行考察，自证果是因为：外境若有亦如是。等等阐述，与其相同或与他相同都可以。因为说了将外境作为所量的方式有两种。此宗派似乎完整无误地体现了陈那、法称的意旨，因此跟随此宗派进行讲解有四点：第一，义理的量果是：此乃境与果之作者，非异于境之自性。因此，所量之证成，乃所量之自性。以及，其执持自性，由境之证知中的所量和境等词语表示所量。境之自性，以及所量之自性，以及境之自性等词语表示量。所量之证知，以及境之证知等词语表示果。对此加以考虑，法上说：境为所量，似境为量，境之证知为果，这是第一点。如此说道。对于所量，无论是外境，还是成为外境的蓝色，还是蓝色隐蔽处，还是蓝色等，无论将何者作为所量，都没有差别。此处，对于量，说为境之自性和境之自性，是指从境的自身所赋予的形态而言，并非按照字面意思来理解。在果的场合，所量之证知和境之证知的量，按照字面意思来理解是不行的，因为这些在比量中存在。将真实证知境的量作为果也是不合理的，因为在经部宗的观点中，根识并没有真实证知境。在将证知境的现量作为果的时候，将无分别无错乱的觉性作为量也是不合理的，因为这是为了成立现量证知境的场合，而不是为了安立现量是成立者的缘故。
English
What is said is nominal, but when examined, it is the fruit of self-awareness, because of this. The view of the Vijnanavada school is: "When Vijnana becomes the object through its cause." And so on, three verses explain, in short, "Its own nature is determined by its function." This is the meaning of the root text and commentary. In the nominal terms of both schools, when examining the fruit of meaning and knowledge, the fruit of self-awareness is because: "Even if external objects exist, they are like that." And so on, it is explained, whether it is the same as that or different. Because it is said that there are two ways of establishing external objects as the object to be measured. This school seems to fully and without error embody the intention of Dignaga and Dharmakirti, so there are four points to follow and explain this: First, the valid cognition and result of meaning and knowledge are: "This is the agent of object and result, it is not different from the nature of the object. Therefore, the proof of the object to be measured is the nature of the object to be measured itself." And, "It holds its own nature," the words "object to be measured" and "object" in "by the knowledge of the object" indicate the object to be measured. The words "nature of the object," "nature of the object to be measured," and "nature of the object" indicate valid cognition. The words "knowledge of the object to be measured" and "knowledge of the object" indicate the result. Considering this, Dharmottara said: "The object is the object to be measured, what is similar to the object is valid cognition, the knowledge of the object is the result," this is the first point. So it is said. As for the object to be measured, whether it is an external object, or the color blue that has become an external object, or the hidden place of blue, or the color blue, there is no difference no matter which one is taken as the object to be measured. Here, when valid cognition is said to be the nature of the object and the nature of the object, it refers to the form given from the object's own side, and it is not taken literally. In the case of the result, it is not permissible to take the knowledge of the object to be measured and the valid cognition of the knowledge of the object literally, because these exist in inference. It is also unreasonable to make the valid cognition that actually knows the object the result, because in the view of the Sautrantika school, sense consciousness does not actually know the object. When the direct perception that knows the object is made the result, it is also unreasonable to establish non-conceptual, non-erroneous awareness as valid cognition, because this is the occasion for establishing that direct perception knows the object, not for establishing that direct perception is the establisher.