Tibetan
ཏན་ཚིགས་དངོས་པོ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པའོ། །འདིར་བཀོད་ཚོད་ལ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པར་བཀོད་ཀྱང་སོང་ཚོད་ལ་དེའི་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བས་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཕྱི་མ་འགོག་པ་ལ། གང་རེས་འགའ་སྐྱེ་ན་རྟག་པས་སྟོང་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་མར་མེའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་རེས་འགའ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་བྱས་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་དེ་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་ནུས་པས་གཉིས་ཀ་བསྟན་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་ལ་ཁ་ཅིག གནོད་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྦྱོང་དུ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་ཅན་གྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་དེའི་གོང་དུ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཇིག་པར་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཀྱིས་བསལ་བྱའི་ལོག་རྟོག་སོ་སོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་མི་འཇུག མི་འཇིག་པར་འདོད་པ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལོག་རྟོག་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གཏན་ཚིགས་གཉིས་སོ་སོར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་འཇིག་པའི་གཉེན་པོར་གནོད་པ་ཅན་དང་། སྤྱིར་འཇིག་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བའི་འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་འཇིག་པའི་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་ལྟོས་མེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་བྱུང་འབྲེལ་པ་ངེས་བྱེད་ལ་གཉིས་ཏེ། ངེས་བྱའི་རྒྱུ་འབྲས་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་ངེས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། རང་གི་དོན་གཞན་ཕྱི་མ་ལ་ཕན་བཏགས་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་དང་། རང་གི་དོན་གཞན་སྔ་མས་ཕན་བཏགས་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག་བཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག ཚད་མ་ཕྲུགས་ལྔས་ངེས་ཏེ། དང་པོར་མེ་དུ་གཉིས་ཀ་མ་དམིགས་པའི་ཚད་མ། དེ་ནས་མེ་དམིགས་པའི་ཚད་མ། དེ་ནས་དུ་བ་དམིགས་པའི་ཚད་མ། དེ་ནས་མེ་མ་དམིགས་པའི་ཚད་མ། དེ་ནས་དུ་བ་མ་དམིགས་པའི་ཚད་མས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། གནས་སྐབས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ཕྲུགས་ལྔས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ངེས་པར་བྱེད་མི་ནུས་
Chinese
是显示与不相符的常法之共同基础相违背的论式。 此处，虽然在列举时将自在天列为常法，但从结果来看，其名相已成为有法，因此没有不成立的过失。为了遮止后者，凡是偶尔产生的，都遍及于空无常法，例如灯焰的最后刹那。声音也是偶尔产生的，这样进行立论，是显示与不相符的常法之共同基础相违背。 那么，仅仅通过其中之一就能成立周遍，为何需要显示两者呢？对此，一些人回答说，在具有损害的道次第中，宣说了不依赖的论式，因为具有损害者能够成立一切事物皆为坏灭，并且在此之前，必须成立不依赖的，一切事物不依赖于自身之因以外的他因而坏灭，这种说法是不合理的，因为两个论式所要遣除的邪分别各有不同，对于想要一切事物皆为坏灭的人来说，具有损害的论式不适用；对于想要不坏灭的人来说，不依赖的论式不适用。 因此，为了对治两种邪分别，分别宣说了两个论式，为了对治一切事物不坏灭的观点，宣说了具有损害的论式；而对于普遍坏灭，但依赖于从自身之因之后产生的坏灭之因，依赖于其他事物而坏灭的邪分别，宣说了不依赖的论式。 第二，确定彼生关系的方法有二：确定所要确定的因果关系，以及如何确定的方式。 第一，因果的定义依次是：凭借对自己的其他后续者施加利益的力量，而随之行止；凭借对自己的其他先行者施加利益的力量，而随之行止。 第二，分为遮破、安立、舍弃三种。第一种，一些人说，通过五组量来确定，首先是不见火和烟的量，然后是见火的量，然后是见烟的量，然后是不见火的量，然后是不见烟的量，通过这些来确定。这种说法是不合理的，因为仅仅凭借五组对境的随行和随止，也无法确定为因果关系。
English
It shows the thesis that contradicts the common ground of the inconsistent permanent phenomena. Here, although the Isvara (Lord) is listed as permanent in the enumeration, in terms of the result, its name has become a subject, so there is no fault of non-establishment. To refute the latter, whatever arises occasionally is pervaded by being empty of permanence, like the last moment of a lamp flame. Sound also arises occasionally, thus establishing the thesis, which shows the contradiction to the common ground of the inconsistent permanent phenomena. Then, since either of the two can establish the pervasion, why is it necessary to show both? To this, some answer that in the path of those with harm, the independent thesis is taught, because those with harm establish that all things are destroyed, and before that, it must be established that all independent things are destroyed independently of causes other than their own cause, which is unreasonable, because the wrong conceptions to be refuted by the two theses are different. For those who want all things to be destroyed, the thesis with harm does not apply; for those who want non-destruction, the independent thesis does not apply. Therefore, to counter the two wrong conceptions, two theses are taught separately. To counter the view that all things are not destroyed, the thesis with harm is taught; and for the wrong conception that generally destroys, but relies on the cause of destruction that arises after its own cause, relying on other things to be destroyed, the independent thesis is taught. Secondly, there are two methods for determining the relationship of that arising: identifying the cause and effect to be determined, and the manner of how to determine it. First, the definitions of cause and effect are, respectively: by the power of benefiting one's other subsequent, to follow and cease accordingly; by the power of benefiting one's other preceding, to follow and cease accordingly. Secondly, there are three divisions: refutation, establishment, and abandonment. First, some say that it is determined by five sets of valid cognitions: first, the valid cognition of not perceiving both fire and smoke, then the valid cognition of perceiving fire, then the valid cognition of perceiving smoke, then the valid cognition of not perceiving fire, then the valid cognition of not perceiving smoke, through these it is determined. This is unreasonable, because even with five sets of objects following and ceasing, it is not possible to determine it as cause and effect.
Tibetan
རང་བཞིན་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ཕྲུགས་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་ངེས་པར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྔ་སྒྲ་དང་། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཉིས་ཀ་མ་དམིགས། དེ་ནས་རྔ་སྒྲ་དམིགས། དེ་ནས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དམིགས། དེ་ནས་རྔ་སྒྲ་མ་དམིགས། དེ་ནས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་མ་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པས། དེ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། རང་བཞིན་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ལ་མ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་འགྲོ་ཕྲུགས་གསུམ་དང་། དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལྡོག་པ་ཕྲུགས་གསུམ་གང་རུང་གིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ངེས་པར་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ཕྲུགས་ལྔ་ངེས་པར་དགོས་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་ན། སྔོན་མཐའ་དང་ཕྱི་མཐའ་གཉིས་ཀར་ངེས་དགོས་པར་ཐལ། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན། དང་པོར་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་མ་དམིགས་པ་དང་། མཐར་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་མ་དམིགས་པ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ཚད་མ་ཕྲུགས་གསུམ་གྱིས་ངེས་ཚུལ་ལ། དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལྡོག་པ་ཕྲུགས་གསུམ་ཁོ་ན་དགོས་པར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་སུ་ངེས་ན་སྔོན་མཐའ་མ་ངེས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། སྔོན་མཐའ་མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་དང་། ཕྱི་མཐའ་མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྲུགས་གསུམ་སྟེ། དང་པོར་འབྲས་བུ་དུ་བ་སྐྱེ་བ་མཐོང་། དེ་ནས་སྐྱེ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་མཐོང་། དེ་ནས་སྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བའི་གཞན་སེལ་གྱི་བློས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱི་མ་ནི། མ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྲུགས་གསུམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། དང་པོ་ས་ཕྱོགས་དག་པར་མེ་དུ་གཉིས་ཀ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་ལས་མེ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་རྟོག་པས་མེའི་གཞན་སེལ་བཟུང་། དེ་ནས་དུ་བ་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་རྟོག་པས་དུ་བའི་གཞན་སེལ་བཟུང་ནས་ད་ལྟར་གྱི་དུ་བ་འདི་སྔར་གྱི་མེ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ཞེས་རྟོག་བཅས་ཀྱི་བློས་འབྲེལ་བ་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྲུགས་གསུམ་གང་རུང་གིས་ངེས་ན་འབྲེལ་བརྟག་ལས། གང་ཞིག་མཐོང་ན་མ་མཐོང་མཐོང་། །དེ་མ་མཐོང་ན་མ་མཐོང་བ། །འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ནི། །སྟོན་པའི་སྐྱེ་བོ་མེད་ཀྱང་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ངེས་བྱེད་གཉིས་ཆར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
因为通过自性随行还灭的三转法轮也能确定。第一个论式成立，否则，在某些情况下，鼓声和阳光都未被观察到，然后观察到鼓声，然后观察到阳光，然后未观察到鼓声，然后也未观察到阳光，因此，那两者也应成为因果。第二个论式成立，因为对于自性随行还灭，未观察到先行的随行三转法轮，以及观察到先行的还灭三转法轮中的任何一个，都能确定为因果。否则，如果必须确定五个转法轮，那么，如果是因果，则应成为必须确定前际和后际两者。如果是确定因果的量，则因为首先需要因果两者都未被观察到，最终也需要因果两者都未被观察到。有些人认为通过量三转法轮确定时，只需要观察到先行的还灭三转法轮，这也是不合理的，因为如果确定为因果，则存在前际未被确定的过失。第二，有前际未被确定的因果确定之方式，以及后际未被确定的因果确定之方式两种。第一种是，观察到先行的三转法轮，即首先看到果烟产生，然后未看到产生之因，然后通过未看到所生之果的遮诠识来确定。后一种是，未观察到先行的特殊的三转法轮，即首先在清净的地方，火和烟两者都可能显现而未被观察到，之后在看到火之后，通过分别念执取火的遮诠，然后看到烟之后，通过分别念执取烟的遮诠，从而以具有分别念的识，确定现在的这个烟，如果没有之前的那个火就不会产生，从而确定关系。第三，如果通过任何一个三转法轮确定，则与《缘起赞》中所说：“若见何者不见见，彼不见时不见彼，是果性故定能知，无有示者亦能知。”相违，如果这样说，则没有过失，因为这是就两种确定方式而言的。
English
Because the three cycles of nature's following and reversing can also determine. The first reason is established, otherwise, in some cases, neither the sound of a drum nor the sunlight is observed. Then the sound of a drum is observed. Then the sunlight is observed. Then the sound of a drum is not observed. Then the sunlight is also not observed, therefore, those two should also become cause and effect. The second reason is established, because for the following and reversing of nature, any of the three cycles of following that are not observed to precede, and the three cycles of reversing that are observed to precede, can determine cause and effect. Otherwise, if five cycles must be determined, then, if it is cause and effect, it should become necessary to determine both the prior and posterior limits. If it is a valid cognition that determines cause and effect, then it is necessary that both cause and effect are not observed at first, and that both cause and effect are not observed at the end. Some people think that when determining through the three cycles of valid cognition, only the three cycles of reversing that are observed to precede are necessary, which is also unreasonable, because if it is determined as cause and effect, there is the fault of the prior limit not being determined. Secondly, there are two ways of determining cause and effect where the prior limit is not determined, and ways of determining cause and effect where the posterior limit is not determined. The first is, the three cycles of observing what precedes, that is, first seeing the effect of smoke arising, then not seeing the cause of arising, then determining through the exclusion of others by not seeing the effect that is produced. The latter is, the special three cycles of not observing what precedes, that is, first in a clean place, both fire and smoke are possible to appear but are not observed, then after seeing the fire, the exclusion of others of the fire is grasped by conceptual thought, then after seeing the smoke, the exclusion of others of the smoke is grasped by conceptual thought, so that with a mind of conceptual thought, it is determined that this present smoke will not arise without that previous fire, thereby determining the relationship. Third, if it is determined by any of the three cycles, then it contradicts what is said in the "Praise of Dependent Arising": "If one sees what, one does not see seeing, when that is not seen, one does not see that, because it is the nature of effect, one can know for sure, even without a shower." If you say so, there is no fault, because this is in terms of both ways of determining.