Tibetan
ལུས་ལ་སེམས་གནས་པའི་འགལ་རྐྱེན་དུག་ལྡོག་ཀྱང་སེམས་སླར་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་དེ། མེ་ལྡོག་ཀྱང་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་སླར་ཤིང་དུ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤིང་ཚིག་པ་དང་འདྲ་བར་གསོར་མི་རུང་བ་མིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་གསོ་བའི་ཐབས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། འགྱུར་བ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་ལྡོག་མི་རུང་གི་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། ལྡོག་རུང་གི་འགྱུར་བ་སྐྱེད་བྱེད་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། སླར་ལྡོག་ཏུ་མི་རུང་ལ། ཕྱི་མ་ནི་སླར་ལྡོག་ཏུ་རུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མེས་ཤིང་ལ་བྱས་པའི་འགྱུར་བ་དང་། གསེར་ལ་བྱས་པའི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཅུངཾ་། འོ་ན་སྨན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་གསོར་མི་རུང་བའི་ནད་པ་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཆོས་ཅན། ནད་པ་ནད་ཀྱི་ཉེས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཤི་བ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། ནད་འཆོས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་རྙེད་པར་དཀའ་བའམ་ནད་པའི་ཚེ་ཟད་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཤིཾ། ཤི་ལུས་ལ་དུག་དང་ནད་སོགས་དང་བྲལ་ལམ། དུག་འདུས་པའི་རྨ་ཁའི་ཤ་བཅད་པའི་ཤི་ལུས་ཆོས་ཅན། སེམས་གནས་པར་ཐལ། སེམས་གནས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་ཞིང་འགལ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཉེར་ལེན་ཡིན་ན་ལྡོག་པ་གྲུབ། །ལྡོག་པ་མེད་ན་ཉེར་ལེན་མིན། །དེ་གཉིས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱར། །ལྷན་ཅིག་གནས་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉེརཾ། ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དེ་འགྱུར་བ་མེད་ན་ཉེར་ལེན་ཅན་འགྱུར་བ་མེད་དེ། འཇིམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པར་རྫ་བུམ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དངོཾས། རྒྱུ་དེ་འགྱུར་བ་མེད་པར་འབྲས་བུ་དེ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་དེ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་དེའི་ཉེར་ལེན་མ་ཡིན་དགོས་ཏེ། བ་གླང་འགྱུར་བ་མེད་པར་བ་མེན་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བ་གླང་དེ་བ་མེན་གྱི་ཉེར་ལེན་མིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སེམཾས། སེམས་ཆོས་ཅན། ལུས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་མིན་ཏེ། ལུས་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཡང་ཁྱོད་འགྱུར་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། ལུས་སེམས་ཉེར་ལེན་དང་ཉེར་ལེན་ཅན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་ན་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དཾེ། ལུས་ཅན་གྱི་ལུས་སེམས་ཆོས་ཅན། ཉེར་ལེན་དང་ཉེར་ལེན་ཅན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མིན་ཏེ། དངོས་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཟངས་མའི་ཞུ་བ་དང་ཚ་བ
Chinese
如果说，身体存在心识的障碍，即使解毒，心识也不可能恢复，就像火熄灭了，木头的变化也不可能恢复成木头一样。那么，身体的变化，作为有法，你就像烧焦的木头一样，不可能被治愈，因为你有被治愈的方法。这是周遍的，因为产生变化的因有不可逆的变化和可逆的变化两种。第一种是不可恢复的，后一种是可以恢复的。例如，火对木头造成的改变和对黄金造成的改变一样。（藏文种子字）ཅུངཾ་。那么，这与医学论典中描述的不可治愈的病人相矛盾吗？这样说，并不是指病人仅仅因为疾病的危害而死亡，而是指难以找到治疗疾病的顺缘，或者指病人的寿命已尽。第三，（藏文种子字）ཤིཾ། 死尸是否脱离了毒药和疾病等？切除含有毒药的伤口之肉的死尸，作为有法，心识存在，因为心识存在的顺缘具足，且脱离了障碍。第二部分有四点：如果是近取因，则恢复成立。如果没有恢复，则不是近取因。这两者结合具体情况来理解。共同存在和矛盾要避免。第一，（藏文种子字）ཉེརཾ། 如果近取因的因没有变化，那么近取因的果也不会变化，就像泥土没有变化，陶罐也不会变化一样。第二，（藏文种子字）དངོཾས། 如果因没有变化，而果是那个变化的因，那么那个果一定不是那个因的近取因，就像牛没有变化，而牛奶有变化的原因，牛不是牛奶的近取因一样。第三，（藏文种子字）སེམཾས། 心识，作为有法，身体不是你的近取因，因为身体没有变化，而你却有变化。第四，如果身体和心识不是近取因和近取果的关系，那么共同存在就矛盾了，（藏文种子字）དཾེ། 有情众生的身体和心识，作为有法，不是因为是近取因和近取果的关系才共同存在的，而是因为依靠同一个物质基础的聚合而建立联系才共同存在的。例如，铜的熔化和热度
English
If it is said that even if the obstacle to the mind residing in the body, the poison, is reversed, the mind cannot be restored, just as when the fire is extinguished, the change in the wood cannot be restored to wood. Then, the change of the body, as a subject, you are not like burnt wood, impossible to be cured, because you have a way to be cured. This is pervasive, because the cause of producing change has two types: the change that cannot be reversed and the cause that produces reversible change. The first is irreversible, and the latter is reversible. For example, the change that fire makes to wood and the change that it makes to gold. (Tibetan seed syllable) ཅུངཾ་. Then, does this contradict the description in the medical treatises of patients who cannot be cured? Such a statement is not intended to refer to patients who die solely from the harm of the disease, but rather to refer to the difficulty in finding favorable conditions for treating the disease, or to the exhaustion of the patient's lifespan. Third, (Tibetan seed syllable) ཤིཾ། Is the dead body free from poison and disease, etc.? The dead body with the flesh of the wound containing poison cut off, as a subject, the mind exists, because the favorable conditions for the mind to exist are complete and it is free from obstacles. The second part has four points: If it is the immediate cause, then restoration is established. If there is no restoration, then it is not the immediate cause. These two should be understood in relation to the specific situation. Coexistence and contradiction should be avoided. First, (Tibetan seed syllable) ཉེརཾ། If the cause of the immediate cause does not change, then the effect of the immediate cause will not change, just as if the clay does not change, the pottery will not change. Second, (Tibetan seed syllable) དངོཾས། If the cause does not change, and the effect is the cause of that change, then that effect must not be the immediate cause of that cause, just as the cow does not change, but the milk changes, the reason is that the cow is not the immediate cause of the milk. Third, (Tibetan seed syllable) སེམཾས། The mind, as a subject, the body is not your immediate cause, because the body does not change, but you do change. Fourth, if the body and mind are not the relationship of immediate cause and immediate effect, then coexistence is contradictory, (Tibetan seed syllable) དཾེ། The body and mind of sentient beings, as a subject, do not coexist because they are the relationship of immediate cause and immediate effect, but because they coexist by relying on the aggregation of the same material basis. For example, the melting of copper and heat
Tibetan
་བཞིན། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། གཞན་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡོདཾ། ལུས་ཆོས་ཅན། ཡིད་བློའི་དངོས་རྟེན་མིན་པར་ཐལ། རང་དུས་ན་ཡོད་པའི་ཡིད་བློའི་དངོས་རྟེན་ཡང་མིན། རང་དུས་ན་མེད་པའི་ཡིད་བློའི་དངོས་རྟེན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གྲུབ་ཟིན་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟེན་པ་དགག །གྲུབ་ཟིན་གནས་པར་བྱེད་པའི་མཐུན་དཔེ་དགག །ཚུལ་དེས་གྲུབ་ཟིན་གནས་པ་གཞན་ཡང་ཁེགས། །གནས་རྒྱུས་གནས་པ་འགོག་བྱེད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དགག ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡོདཾ། གཏན་ཚིགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འདིཾ། ལུས་ཆོས་ཅན། སེམས་ཀྱི་གནས་པའི་རྒྱུ་མིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་གནས་པ་སེམས་དང་རྫས་གཅིག་པ་ཡང་མི་འཐད་ཅིང་། དེ་དང་རྫས་ཐ་དད་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། སེམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་གནས་པ་དེ་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མ་གྲུབ་ན། ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་གནས་པར་མ་བྱས་པར་ཐལ། ཁྱོད་སེམས་ལས་རྫས་གཞན་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐལ་བ་དགོད། ཉེས་སྤོང་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིཾག སེམས་ཆོས་ཅན། མི་འཇིག་པར་ཐལ། མི་འཇིག་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་ལུས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལཾ། ལུས་ཀྱིས་སེམས་མི་འཇིག་པར་བྱེད་ཀྱང་སེམས་དེ་འཇིག་རྒྱུས་འཇིག་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཕྱིས་ཀྱི་འཇིག་རྒྱུ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཀྱི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། སེམས་ཀྱི་འཇིག་པ་སེམས་དང་རྫས་གཅིག་དང་རྫས་གཞན་གང་རུང་མིན་པའི་ཕྱིར། ལུས་ཆོས་ཅན། སེམས་མི་འཇིག་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། འཇིག་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད་ན་ཁྱོད་མེད་ཀྱང་སེམས་མི་འཇིག་པ་གནས། འཇིག་རྒྱུ་དང་ཕྲད་ན་ཁྱོད་ཡོད་ཀྱང་སེམས་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། གལཾ། འཇིག་རྒྱུ་དང་ཕྲད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་མི་འཇིག་པར་གནས་པར་བྱེད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། སེམས་ཆོས་ཅན། ལུས་དེས་ཁྱོད་འཇིག་རྒྱུ་དང་ཕྲད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་རང་གྲུབ་ཙམ་ནས་འཇིག་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལཾ། ལུས་དེ་སེམས་གྲུབ་ཟིན་གནས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་དཔེ་ཡོད་དེ། ཆུ་གྲུབ་ཟིན་གནས་པའི་རྟེན་བུམ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། སྤྱི་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་ཟིན་གནས་པའི་རྟེན་རྫས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིཾ། བུམ་སོགས་ཆོ
Chinese
如是。第三有二：破立宗，遣他宗。初者：有（藏文：ཡོདཾ།）。身，法，应非心识之实依，以其非自时有之心识之实依，亦非自时无之心识之实依故。第二有四：破已成住之理而依，破已成住之能立喻，以彼理亦遣除他之已成住，广说住因能破住。初者有二：分别而破，以太过而破。初者：有（藏文：ཡོདཾ།）。若谓第一之因不成，此（藏文：འདིཾ།）。身，法，非心之住因，以心之住，与心为一体亦不应理，与其为异体亦不应理故。若第一不成，心，法，汝之住非身所生，以汝与心为一体故。若第二不成，身，法，汝未令心住，以汝为异于心之法，唯是心之住因故。第二有二：破立宗，遣除过失。初者：坏（藏文：འཇིཾག）。心，法，应不坏，以有令不坏而住之因身常住故。第二者：若谓（藏文：གལཾ།），身虽令心不坏，然心由坏因所坏故无过失。后之坏因，法，应非心之坏因，以心之坏，非与心为一体，亦非为异体故。身，法，应非令心不坏而住之因，以若未遇坏因，汝虽无，心亦不坏而住，若遇坏因，汝虽有，心亦不住故。若谓（藏文：གལཾ།），于遇坏因之间，令心不坏而住故无过失。心，法，彼身应不能令汝于遇坏因之间而住，以汝自成之时即定坏故。第二者：若谓（藏文：གལཾ།），身是心已成住之所依，有譬如水已成住之所依瓶，与功德，与总等之已成住之所依为物，如是。此（藏文：འདིཾ།），瓶等，法。
English
Thus. The third has two: refuting the thesis, refuting the opponent's answer. The first is: Exists (Tibetan: ཡོདཾ།). The body, subject, should not be the substantial support of mind and intellect, because it is neither the substantial support of mind and intellect that exists at its own time, nor is it the substantial support of mind and intellect that does not exist at its own time. The second has four: refuting dependence in the manner of already established abiding, refuting the valid example that establishes already established abiding, by that reason also refuting other already established abiding, extensively explaining that the cause of abiding refutes abiding. The first has two: refuting by analysis, refuting by extreme consequence. The first is: Exists (Tibetan: ཡོདཾ།). If it is said that the first reason is not established, this (Tibetan: འདིཾ།). The body, subject, is not the cause of the mind's abiding, because the mind's abiding, being one substance with the mind, is also unreasonable, and being a different substance from it is also unreasonable. If the first is not established, the mind, subject, your abiding is not produced by the body, because you and the mind are one substance. If the second is not established, the body, subject, you have not caused the mind to abide, because you are a phenomenon other than the mind, merely the cause of the mind's abiding. The second has two: refuting the thesis, refuting the fault-finding. The first is: Destroys (Tibetan: འཇིཾག). The mind, subject, should not be destroyed, because there is the cause of abiding without destruction, the body abiding constantly. The second is: If (Tibetan: གལཾ།) it is said that although the body causes the mind not to be destroyed, there is no fault because the mind is destroyed by the cause of destruction. The later cause of destruction, phenomenon, should not be the cause of the mind's destruction, because the mind's destruction is neither one substance with the mind nor a different substance. The body, subject, should not be the cause of the mind abiding without destruction, because if the cause of destruction is not encountered, the mind abides without destruction even if you are not present, and if the cause of destruction is encountered, the mind does not abide even if you are present. If (Tibetan: གལཾ།) it is said that there is no fault because the mind is caused to abide without destruction in the interval of encountering the cause of destruction. The mind, subject, that body should not be able to cause you to abide in the interval of encountering the cause of destruction, because you are certain to be destroyed from the moment you are established. The second is: If (Tibetan: གལཾ།) it is said that the body is the support of the mind's already established abiding, there is an example such as a pot being the support of water's already established abiding, and substance being the support of qualities, universals, etc.'s already established abiding, like that. This (Tibetan: འདིཾ།), pot, etc., phenomenon.