Tibetan
་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་མ་དམིགས་པ་ལ་ལས་ལ་ཡོད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བུམ་པ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་དེའི་གཞི་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་དེས་དྲངས་པའི་གཅད་ཤེས་སོ། །དེས་ན་བཀོད་ཚོད་དང་སོང་ཚོད་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །འདིའི་སོང་ཚོད་དང་རློམ་ཚོད་ཀྱིས་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སོང་ཚོད་མ་ནོར་བ་གལ་ཆེའོ། །གསུམ་པ་ནི། བུམ་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་དེ་བུམ་པ་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། དེ་ལས་དེ་སྒྲུབ་པ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་རྟགས་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒོལ་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དེ་བུམ་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཡང་། བུམ་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་དེ་ལས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ངོར་བུམ་པ་མེད་པའི་བློ་སྒྲ་སྟེ་ཐ་སྙད་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འགྲུབ་སྟེ། སྤྱིར་སྣང་རུང་གི་ཆོས་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་སྣང་བར་རུང་བའི་དོན་མ་མཐོང་ན་དོན་འདི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདིས་ཁྱབ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ཡུལ་དུ་གྲུབ་ཟིན་པས་སོ། །དེས་ན་བུམ་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་རྩོད་གཞི་ལ་བུམ་པ་མེད་པའི་དོན་གསར་དུ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། བུམ་པ་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ལ་ཡོད་པའི་བུམ་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡོད་ན་ཡང་། ཡུལ་ཅན་བུམ་པ་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་རྨོངས་པས་རྩོད་གཞི་འདིར་གཞན་དག་བུམ་པ་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དག་རྗེས་སུ་མི་བརྗོད་པ་ཡོད་པས་རྒོལ་བ་དེའི་ངོར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྣང་རུང་གི་ཆོས་འགའ་ཞིག་མ་དམིགས་པ་ཉིད་ལ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཕྱིར་རྒོལ་དེ་ཉིད་ལ་གྲུབ་ཟིན་པ་དང་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ལས་རྩོད་གཞིའི་སྟེང་དུ་བུམ་པ་མེད་ངེས་ཀྱི་བརྡ་དྲན་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་གོ་སྟེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་གཞན་སྔ་མ་མཐོང་ན་མཐོང་བ་དང་། མ་མཐོང་ན་མ་མཐོང་བ་སྟེ། དོན་གཞན་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱ་ས་དང་། སྔ་མའི་བྱེད་པ་པོའི་རྟགས་ལས་རིམ་པ་ལྟར་མེ་དང་དུ་བ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་མིན་པ་བཞིན་ཏེ། དོན་གཞན་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་བྱས་དང་བྱེད་པ་པོ་དེ་གཉིས་ལ་ནི་རིམ་པ་ལྟར། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཐ་སྙད་ཚེགས་ཆུང་བ
Chinese
这是因为有必要。此处作为理由而提出的未见，有在作用对象上存在的和在作者上存在的两种。第一种是瓶子被量度未见的情况本身。后一种是其所依据的根识的现量以及由此引发的决断识。因此，陈述方式和表达方式如前所述。在此，通过表达方式和推测方式区分开来的表达方式不错误非常重要。第三，如果瓶子显而易见的未见是瓶子确定不存在的名称的原因，那么由此来证明它将是错误的，因为原因不遍及结果。如果有人说：为了提出“因为瓶子显而易见的未见”之类的理由，作为反驳者，法，瓶子确定不存在的名称是瓶子显而易见的未见的结果，但是，从瓶子显而易见的未见的理由来看，在你的心目中，瓶子不存在的念头，即名称，毫无疑问地成立，因为一般来说，如果在其他显而易见的法上没有看到显而易见的事物，那么“这个事物不存在”这样的名称已经存在于你的心中。因此，瓶子显而易见的未见，法，你不需要在争论的基础上新证明瓶子不存在的事实，即使在瓶子确定不存在的名称的境上，存在着通过量度成立的瓶子显而易见的未见，但是，由于对境，即瓶子确定不存在的名称感到困惑，所以在这个争论的基础上，其他人不会重复瓶子确定不存在的名称，因此，对于反驳者来说，你已经确定了某些显而易见的法未见本身就是不存在的名称，并且与法相符，因此仅仅是为了使争论的基础上回忆起瓶子确定不存在的术语。例如，如果看到其他事物的前者，则看到，如果未看到，则未看到。其他事物后者是跟随或离开的地方，并且从前者作者的理由来看，就像依次在火和烟上证明原因和结果的名称一样，而不是证明事物。就像其他事物前者之后所做的和作者一样，依次，说原因和结果等的词语，法，有必要，因为名称简洁。
English
This is because it is necessary. Here, the non-apprehension put forward as a reason has two types: existing in the object of action and existing in the agent. The first is the very non-apprehension of the pot by valid cognition. The latter is the manifest awareness of the sense faculty that is its basis and the decisive knowledge it brings about. Therefore, the manner of stating and the manner of expressing are as before. Here, it is very important that the manner of expressing, distinguished by the manner of expressing and the manner of presuming, is not mistaken. Third, if the non-apprehension of a visible pot is the cause of the term 'definite non-existence of a pot,' then proving that from it would be mistaken, because the cause does not pervade the effect. If someone says: In order to posit a reason such as 'because of the non-apprehension of a visible pot,' as an opponent, the subject of the argument, the term 'definite non-existence of a pot' is the effect of the non-apprehension of a visible pot, but from the reason of the non-apprehension of a visible pot, in your mind, the thought of the non-existence of a pot, i.e., the term, is established without doubt, because in general, if a visible thing is not seen on another visible phenomenon, then the pervasion by the term 'this thing does not exist' is already established in your mind. Therefore, the non-apprehension of a visible pot, the subject of the argument, you do not need to newly prove the fact that the pot does not exist on the basis of the argument, even if there exists, in the realm of the term 'definite non-existence of a pot,' the non-apprehension of a visible pot established by valid cognition, but because of confusion about the object, i.e., the term 'definite non-existence of a pot,' others do not repeat the terms 'definite non-existence of a pot' on this basis of argument, therefore, for that opponent, you have already established that the non-apprehension itself of some visible phenomena is the term of non-existence, and it is in accordance with the Dharma, therefore, it is merely to remind the term 'definite non-existence of a pot' on the basis of the argument. For example, just as seeing the former of other things is seeing, and not seeing is not seeing, other things, the latter is the place to follow or leave, and from the reason of the agent of the former, just as the very terms of cause and effect are to be proven on fire and smoke in sequence, but not proving the thing, just as after the former of other things, the done and the agent, in sequence, saying the words of cause and effect, etc., the subject of the argument, is necessary, because the term is concise.
Tibetan
འི་དོན་དུ་བཀོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་དག་གཉིས་ལས་ལོགས་སུ་མི་སྟོན་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པས་རང་བཞིན་ཡིན། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་བཤད་པ་ལས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལས་ཐ་དད་པར་ནི་དཔེར་མ་བསྟན་ཏེ། ཁྱབ་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐར་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་བསྒྲུབ་པས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། དེའི་དོན་ཡང་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐབས་འདིར་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གི་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཁྱབ་པ་བརྗོད་ཚུལ་རྟོགས་པའི་ཆེད་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་འདི་ཡང་ཁྱབ་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དངོས་སུ་ལས་ལ་ཡོད་པའི་མ་དམིགས་པ་བཀོད་ཀྱང་། རྟགས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པའི་མ་དམིགས་པ་བུམ་དག་གིས་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ལྟ་བུ་དེ་བུམ་པ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ངེས་ཤེས་རྒོལ་བ་མཁས་རྨོངས་གཉིས་ཀ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་ཤིང་། མཁས་པ་ལ་ནི་བུམ་པ་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དྲན་ནུས་པས་རྟགས་ལ་མི་ལྟོས་ལ། རྨོངས་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བཀོད་པས་ཐ་སྙད་མ་དྲན་པ་དྲན་པར་བྱེད་དོ། །ཐ་སྙད་ཀྱང་གཉིས་ཏེ། བུམ་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་དང་། བུམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་འདིའི་ཕྱིར་རྒོལ་རྨོངས་པ་ཡིན་པ་དང་། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་དང་། དེ་ཡང་བློ་སྒྲ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྲུབ་ཅེས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་ན་འདིའི་ཁྱབ་འབྲེལ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྙམ་ན། དག་གཞི་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་དེ་ཡང་ངེས་ཤེས་འབྱུང་རུང་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་ན་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་སྟེ། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཤཱཀྱ་བློས། རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་གི་རྟགས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པར་བཤད་པ་ནི་རྒྱ་གར་མཁས་པའི་བཤད་སྲོལ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་། བོད་སྔ་ཕྱི་མང་པོ་རྣམ་འཇོག་གི་རྒྱུ་ལས་རྣམ་གཞག་གི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་ཅེས་འཆད་པ་ནི་གཞུང་གོང་འོག་རྣམས་མ་ཆུན
Chinese
是为了这个目的而安排的。第二，解释了不从两个正确的推理中单独展示的原因，分为两点：从因产生果，是自性。详细解释了从因产生果的方式。第一点是：这个自性未见，作为有法。在解释作为有法一方的理由的分类时，没有举例说明它与自性之相的区别，因为它是通过周遍关系包含在自性之相中的。最终，因为从因的集合数量完整的相中可以证实果的产生，所以是这样。它的意思也是，在这种作为有法一方的情况下，所有展示的理由都是为了理解表达他利比量之相的周遍的方式。这个自性未见也是通过周遍关系包含在自性之相中的意思。怎么理解呢？即使安排了实际上存在于作用中的未见，但相的作用者所具有的未见，比如用瓶子等来执取方位的根识现量，对于瓶子以量未见的定解，无论是聪明的还是愚笨的论敌，都会自然而然地引出。对于聪明人来说，也能自然而然地想起确定没有瓶子的术语，所以不需要依赖于相。对于愚笨的人来说，通过安排自性未见的理由，可以使他们想起没有想到的术语。术语也有两种：确定没有瓶子的定解，以及说“没有瓶子”的声音。这样，这个理由是为了论敌是愚笨的，以及从因产生果，而且也是在没有怀疑的情况下通过智慧和声音来确立，这些意义都得到了很好的解释。那么，如果从因产生果，那么这个周遍关系是如何成立的呢？执取清净基础的现量也不是从可以产生定解之外的其他事物，因此成立了单一的联系，就像从苗芽的因的集合数量完整的相中可以证实果实苗芽的产生一样。在此，释迦智说，从因的集合数量完整的相中可以证实果的产生，这是印度智者的无上说法。许多前后的藏人解释说，从安立的因中产生安立的果，这是没有理解前后经文。
English
It is arranged for this purpose. Second, explaining the reason for not showing separately from the two correct inferences, there are two points: From the cause arises the effect, it is self-nature. A detailed explanation of how the effect arises from the cause. The first point is: This non-apprehension of self-nature, as the subject of property. In explaining the classification of reasons as the subject of property, no example is given to differentiate it from the sign of self-nature, because it is included in the sign of self-nature through pervasive relation. Ultimately, because it can be proven that the fruit can arise from the sign of the complete number of cause aggregates, it is so. Its meaning is also that in this case of the subject of property, all the reasons shown are for the purpose of understanding the way of expressing the pervasion of the correct sign of inference for others. This non-apprehension of self-nature also means that it is included in the sign of self-nature through pervasive relation. How is it understood? Even if the non-apprehension that actually exists in action is arranged, the non-apprehension that the agent of the sign has, such as the sense consciousness manifest that apprehends the direction with vases, etc., for the definite understanding of the non-apprehension of the vase by valid cognition, both the intelligent and the foolish opponents will naturally draw it. For the intelligent, the term of determining the absence of the vase can also be recalled naturally, so there is no need to rely on the sign. For the foolish, by arranging the reason of non-apprehension of self-nature, they can be made to recall the term that they did not think of. There are also two terms: the definite understanding of determining the absence of the vase, and the sound of saying "there is no vase." In this way, this reason is for the opponent to be foolish, and the meaning of the cause producing the effect, and also establishing it without doubt through wisdom and sound, are all well explained. Then, if the effect arises from the cause, how is this pervasive relation established? The manifest that apprehends the pure basis is also not from anything other than what can produce definite understanding, therefore the single connection is established, just as it can be proven that the sprout of the fruit arises from the sign of the complete number of cause aggregates of the sprout. Here, Shakya Blo says that proving that the fruit can arise from the sign of the complete number of cause aggregates is the supreme saying of the Indian scholars. Many former and later Tibetans explain that the effect of establishment arises from the cause of establishment, which is not understanding the preceding and following texts.