Tibetan
་མ་ཅན་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱོད་ལས་བདག་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཚད་མ་ཅན་ཉིད་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མཐུན་ཕྱོགས་བདག་བཅས་མེད་པ་ལས་སྲོག་སོགས་ལྡོག་པ་མེད་པར་བརྗོད་ན་ཡང་། སྲོག་སོགས་ཆོས་ཅན། མཐུན་ཕྱོགས་བདག་བཅས་ལས་ལྡོག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཐལ། མཐུན་ཕྱོགས་བདག་བཅས་དེ་ཡོད་མེད་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འདོད་ན་སྲོག་སོགས་ཆོས་ཅན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་བདག་མེད་ལས་ལྡོག་པར་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྟེ་ལྡོག་པར་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། མཐུན་ཕྱོགས་བདག་བཅས་ལ་ཡོད་མེད་གང་རུང་དུ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདག་ཡོད་མེད་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ལས་མཐུན་ཕྱོགས་བདག་བཅས་ལྟ་བུ་ཉིད་གཅིག་ལ་ནི་ཡོད་པར་ངེས་པར་གྲུབ་ན་གཞན་བདག་མེད་ལྟ་བུ་ལས་ནི་ལྡོག་པར་གྲུབ་ཀྱི། གཞན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྲོག་སོགས་དེ་བདག་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བུམ་སོགས་ལ་མ་མཐོང་བས་བདག་བཅས་ལ་ཡོད་ཅིང་བདག་མེད་ལས་ལྡོག་པར་གྲུབ་ཅེ་ན། སྲོག་སོགས་ཆོས་ཅན། མཐོང་བའི་བདག་མེད་བུམ་པ་ལྟ་བུ་འགའ་ཞིག་ལ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ཡང་། དེ་ཙམ་གྱིས་བདག་མེད་མཐའ་དག་ལ་མེད་ངེས་སུ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། དེ་ལ་མ་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའི་བདག་མེད་འགའ་ཞིག་དག་ལ་ཡོད་མེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེའི་རིགས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་ཆོས་དེ་མ་མཐོང་བས་དེའི་རིགས་ཅན་འགར་ཡང་ཆོས་དེ་མེད་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གསལ་བ་སྟེ་རིགས་མཐའ་དག་ལ་ཆོས་དེ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་ནི་མིན་ཡང་དེའི་རིགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་འགའ་ཞིག་ལ་དོན་དེ་ཡོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་མཁྲེགས་པའི་ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་སོགས་མཚོན་གྱིས་མི་ཆོད་པར་མཐོང་ཡང་མཁྲེགས་པའི་རིགས་ཅན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་མཚོན་གྱིས་ཆོད་པར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་སྲོག་སོགས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འགོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འགལ་བ་ངེས་པ་མེད་པས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ། འབྲེལ་པ་ངེས་པ་མེད་པས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་བའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྡོག་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས། །ཡོད་ཀྱང་བདག་བཅས་སུ་མི་འགྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྲོག་སོགས་ཆོས་ཅན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་བདག་མེད་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གང་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་མེད་ལ་ཡོད་པ་ལ་འགལ་བ་ཚད་མས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་སུ་མི་འགལ་ཡང་སྲོག་སོགས་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་བདག་དང་བདག་མེད་འགལ་བས་སྲོག་སོགས་དེ་བད
Chinese
由于你是量（ प्रमाण，pramāṇa， प्रमाण， प्रमाण，有效认知）的缘故，从你那里成立无我，也不合道理，因为你本身不是量。另外，即使你说由于没有顺品有我，所以生命等没有相离，但生命等法，对于从顺品有我相离，也应产生怀疑，因为对于顺品有我是否存在本身就产生怀疑。如果这样认为，那么生命等法，对于从异品无我相离，也同样会产生怀疑，即相离没有通过量成立，因为对于顺品有我，无论存在与否，都没有通过量成立。这是周遍的，例如在有我和无我这样的两类事物中，如果顺品有我这样的事物，在一个事物上确定存在，那么就能确定与无我这样的事物相离，否则就不能确定。如果说，生命等事物，没有在无我的差别，如瓶子等上看到，因此可以确定存在于有我上，并且与无我相离，那么生命等法，即使在所见的无我，如瓶子等少数事物上没有看到，也不能仅仅因此就确定所有无我上都不存在，因为即使在那些事物上没有看到，对于一些没有见到的无我，其存在与否仍然存在怀疑。这是周遍的，因为在某一类事物上没有见到某一法，也不能确定在同类事物上也不存在该法，因为虽然该法不是遍在于所有类别的事物上，但在某些同类事物上，该事物可能存在，例如，虽然看到金刚等坚硬的特性，不会被武器砍断，但也看到同属坚硬类别的木头等会被武器砍断。第四，说明生命等相离产生错误的理由，分为两种：由于没有确定相违而产生相离的错误，由于没有确定关联而产生相离的错误。第一种又分为两种：没有相离的真实理由，以及即使存在也不能成立为有我。第一种是：生命等法，对于异品无我，存在与否的怀疑，从何处相离呢？不会相离，因为没有通过量看到与无我存在相违。如果说，即使不是直接相违，但生命等的遍及者有我和无我是相违的，因此生命等是
English
Because you are a valid cognition (pramāṇa, प्रमाण, प्रमाण, valid cognition), it is unreasonable to establish selflessness from you, because you yourself are not a valid cognition. Furthermore, even if you say that because there is no concordant side with self, life and so on do not separate, then life and so on, as subjects, should be doubted as to whether they separate from the concordant side with self, because there is doubt as to whether the concordant side with self exists itself. If you think so, then life and so on, as subjects, will also be doubted as to whether they separate from the discordant side without self, that is, separation will not be established by valid cognition, because it is not established by valid cognition whether the concordant side with self exists or not. This is pervasive, for example, among the two categories of things like self and no-self, if it is definitely established that something like the concordant side with self exists on one thing, then it can be established that it separates from something like no-self, but otherwise it cannot. If it is said that life and so on are not seen in the distinction of no-self, such as vases, etc., therefore it is established that they exist in self and separate from no-self, then life and so on, as subjects, even if they are not seen in some of the seen no-self, such as vases, etc., it cannot be definitely established that they do not exist in all no-self just because of that, because even if they are not seen in those things, there is doubt as to whether they exist or not in some unseen no-self. This is pervasive, because not seeing that dharma in some of that kind does not necessarily mean that that dharma does not exist in some of that kind, because although that dharma is not pervasive in all kinds of things, it is possible that that thing exists in some things that belong to that kind, for example, although the characteristic of hardness is seen in diamonds, etc., which cannot be cut by weapons, it is also seen that wood, etc., which belong to the same kind of hardness, can be cut by weapons. Fourth, there are two reasons for the error of separation of life and so on: separation is mistaken due to the lack of certainty of contradiction, and separation is mistaken due to the lack of certainty of connection. The first has two parts: the real reason for no separation, and even if it exists, it cannot be established as having self. The first is: life and so on, as subjects, from where do they separate from the doubt of existence or non-existence in the discordant side without self? They will not separate, because there is no valid cognition that sees contradiction with existence in no-self. If it is said that even if it is not directly contradictory, the pervasive self and no-self of life and so on are contradictory, therefore life and so on are
Tibetan
ག་མེད་དང་བརྒྱུད་ནས་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྲོག་སོགས་ཆོས་ཅན། བདག་གི་ཁྱབ་བྱ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་བདག་མེད་དང་འགལ་བ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བདག་གི་འབྲས་བུ་དང་། བདག་དང་བདག་གཅིག་པ་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདག་མེད་དང་འགལ་བ་དེ་ཡང་ཡོད་ན་ལ་ལར་བདག་དེའི་འབྲས་བུ་དང་། ཡང་ན་བདག་དེ་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལས་གཞན་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྲོག་སོགས་འདིར་ནི་ཆོས་ཅན། བདག་མེད་པ་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ་ལྡོག་པར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། བདག་མེད་ལ་ཡོད་པ་ལ་དངོས་འགལ་དང་བརྒྱུད་འགལ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྲོག་སོགས་བདག་མེད་ལས་ལྡོག་ཅིང་གསོན་ལུས་ལ་སྲོག་སོགས་ཡོད་པས་བདག་མེད་ལྡོག་ཏུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ནའང་། གསོན་ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བདག་མེད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ཁྱོད་བདག་བཅས་སུ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ན་རིག་པ་ཅན་པ་དེ་ནི་གཞི་འགའ་ཞིག་ལ་ཆོས་དེ་ལྡོག་པ་མེད་པས་ངེས་པར་དངོས་པོར་ཏེ་ཆོས་དེ་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྲོག་སོགས་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ལྡོག་པ་མེད་ཀྱང་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་མིན་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་སྲོག་སོགས་ཆོས་ཅན། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་འགྲོ་ཅན་དུ་ཐལ། མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་ན། གསོན་ལུས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བདག་མེད་མ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་བདག་བཅས་སུ་གྲུབ་པ་མིན་པར་ཐལ། གཞི་འགའ་ཞིག་ལ་ཆོས་དེ་ལྡོག་པ་མིན་ཡང་གཞི་དེ་ལ་ཆོས་དེ་རྗེས་འགྲོ་ཅན་དུའང་འགྱུར་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྡོག་པ་འབྲེལ་བ་ངེས་ལ་ལྟོས། །ངེས་བྱེད་མེད་པས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཆོས་ཅན། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ངེས་པ་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། ཁྱོད་འཇུག་པ་སྟེ་ཡོད་པ་ལ་གང་གི་རང་གི་བདག་ཉིད་རང་གི་ཁྱབ་བྱེད་ཡོད་པ་དང་། རང་གི་ཁྱབ་བྱེད་གང་མེད་ན་རང་མི་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་བྱེད་དེ་ཉིད་ལྡོག་ན་རང་ཉིད་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་འཇུག་པ་སྟེ་ཡོད་པ་ན་ཡང་རང་གི་ཁྱབ་བྱེད་དེ་འཇུག་པ་སྟེ་ཡོད་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཡང་དག་ཆོས་ཅན། རང་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་བ་དེ་ཡང་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་ཡོད་ཀྱང་ཚད་མའི་སྟོབས
Chinese
如果问，以何种方式相违和通过何种方式相违呢？有生命等法，以是自之遍及之方式与无我相违，此不应理。因为不是我的果，也不是我和与我一体者。周遍式：如果与无我相违也存在，那么在某些情况下，要么是我的果，要么我必定是我自己，除此之外还能有什么呢？没有其他的了。因此，有生命等在此处是法，对无我存在疑惑，即对从无我中返回存在疑惑，此不成立。因为对于存在于无我之上的事物，既没有直接相违也没有间接相违。第二，有生命等从无我中返回，并且活着的身体上有生命等，因此即使允许从无我中返回，活着的身体是法，你没有无我的理由不能成立你是有我的。理由是什么呢？因为有知者不认为在某些基上，如果某个法不返回，就必定成为事物，即存在那个法。例如，有生命等在顺品上不返回，但也不认为存在于顺品上。如果前提是，作为理由的有生命等是法，在顺品上是随行者。因为没有从顺品上返回的理由。如果不是周遍，活着的身体是法，你仅仅不是无我就不能成立你是有我的。因为在某些基上，即使某个法不返回，那个基也不会变成那个法的随行者。第二分为二：返回依赖于关联的确定。由于没有确定者，返回是错误的。第一：正确的理由是法，随行和返回的确定依赖于关联的确定。因为你存在，即存在于其自身，其遍及存在，并且如果其遍及不存在，则自身不产生的关联成立，因此，由于那个理由，如果遍及本身返回，则自身也返回。因为自身存在时，也理解为其遍及存在。正确的标志是法，与自身所要成立的法之间，没有则不产生的关联也依赖于成立的量，即使有关联，
English
If asked, in what way is it contradictory and through what way is it contradictory? Things like life, as being pervasive of self, are contradictory to selflessness, which is unreasonable. Because it is neither the fruit of self, nor the self, nor one with the self. Percept: If being contradictory to selflessness also exists, then in some cases, either it is the fruit of self, or I must be myself, what else could there be? There is nothing else. Therefore, things like life here are the subject, there is doubt about returning from selflessness, that is, there is doubt about returning from selflessness, which is not established. Because for things that exist on selflessness, there is neither direct contradiction nor indirect contradiction. Second, things like life return from selflessness, and the living body has things like life, so even if it is allowed to return from selflessness, the living body is the subject, the reason why you do not have selflessness cannot establish that you have self. What is the reason? Because the knowing one does not think that on some bases, if a certain dharma does not return, it must become a thing, that is, that dharma exists. For example, things like life do not return on the similar side, but it is not considered to exist on the similar side. If the premise is that the reason, things like life, are the subject, and are followers on the similar side. Because there is no reason to return from the similar side. If it is not pervasive, the living body is the subject, you cannot establish that you have self just because you are not selfless. Because on some bases, even if a certain dharma does not return, that base will not become a follower of that dharma. The second is divided into two: returning depends on the certainty of the connection. Because there is no determiner, the return is wrong. First: The correct reason is the dharma, the certainty of following and returning depends on the certainty of the connection. Because you exist, that is, exist in yourself, its pervasiveness exists, and if its pervasiveness does not exist, the connection that itself does not arise is established, therefore, because of that reason, if the pervasiveness itself returns, then itself also returns. Because when itself exists, it is also understood that its pervasiveness exists. The correct sign is the dharma, and the connection between the dharma to be established by itself and the dharma that does not arise without it also depends on the valid measure of establishment, even if there is a connection,