Tibetan
་ཆོས་ཅན། བརྒྱུད་པ་ཡིས་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཏུ་མེད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་བརྗོད་ཀྱི་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་བརྗོད་པ་ཡིས་སོ། །གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ཅེས་སོགས་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པའི་སྒྲུབ་ངག་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་བརྒྱུད་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དངོས་སུ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་ཕྱོགས་ཚིག་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་བཞེད་དམ་ཞེ་ན་བཞེད་དེ། ཕྱོགས་གླང་ཆོས་ཅན། ཕྱོགས་ཚིག་དངོས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་དེ་ལས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་བཤད་ཅིང་། བརྒྱུད་ནས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་ཡང་བཞེད་དེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་མེད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་དཔག་བྱ་བསྟན་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་དོན་གྱི་ཡུལ་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟགས་ཚིག་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །ནུས་པ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད། གྲུབ་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཚིག་དེ་ལའང་ཆོས་ཅན། བརྒྱུད་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འགོད་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་སྒྲ་རྟག་གམ་མི་རྟག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། དེ་ལས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་འདོད་པ་དང་། དེ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཡིན་མིན་རྩོད་པའི་སྐབས་དང་། རྒོལ་བའི་དཔག་འདོད་སོགས་ཆོས་ཅན། བརྒྱུད་ནས་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཐལ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་སོགས་ཚིག་མིན་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྒྲ་རྟག་པར་ཚིག་གིས་ཁས་ལེན་ན་ཡང་ཚིག་དེ་ཆོས་ཅན། སྒྲ་མི་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཐལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཚིག་འཇུག་པའི་ཚིག་ཡིན་པ་དེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེའི་ཕྱིར། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱས་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཚི
Chinese
法，以间接方式也不能成为能立论式来成立声音是无常的，因为所要成立的声音无常本身被陈述，而它的能立没有被陈述。如果做了什么就是无常所遍及等等，陈述理由的能立论式，法，是通过间接方式成为声音是无常的能立，因为自己没有直接成立声音是无常的能力，却是能直接成立声音是无常的三相的能立论式。论师陈那是否认为宗是直接和间接的能立，回答是认为。陈那，法，不是宗的直接能立，因为从它产生怀疑。这样说，也认为不是间接的能立，因为作为理由的意义的对境本身，没有成立所立的能力，因为所立是由宗来陈述的。因为，从那显示所应推知的，被认为是理由意义的对境。这样说。第三部分有二，遮破进入的理由的能立，遮破能力进入的能立。第一部分有三，陈述所许，讲述破斥，总结成立之义。第一，如果宗词也，法，有通过间接方式成立所立的能力，因为依靠它来安立理由的词，因为是进入的缘故，如果这样说。第二，反驳者对声音是常还是无常产生怀疑，以及想要从那了解一个边，以及从那对所立的是与非进行辩论的时候，以及反驳者的推测意愿等等，法，通过间接方式成为声音是无常的能立，因为进入成立声音是无常的理由的词，是依靠你的缘故。如果怀疑等等不是词，所以不是能立，如果这样说。不相顺品，如果用词语承认声音是常，那个词也，法，成为声音是无常的能立，因为依靠它，进入成立声音是无常的理由的词是一样的缘故。如果承认，因此，成立声音是无常的能立将变成无穷无尽。第三，以所作性作为理由来成立声音是无常的理由本身，陈述的词
English
Dharma, even indirectly, cannot become a valid argument to establish that sound is impermanent, because the sound impermanence itself, which is to be established, is stated, but its means of establishment is not stated. If something is done, it is pervaded by impermanence, etc., the valid argument that states the reason, Dharma, becomes the means of establishing that sound is impermanent through indirect means, because it does not have the ability to directly establish that sound is impermanent, but it is a valid argument that directly establishes the three aspects of sound impermanence. Does the teacher Dignāga consider the subject to be a direct and indirect means of establishment? The answer is yes. Dignāga, Dharma, is not a direct means of establishing the subject, because doubt arises from it. It is said that it is also considered not to be an indirect means of establishment, because as the object of the meaning of the reason itself, it does not have the ability to establish what is to be established, because what is to be established is stated by the subject. Because, showing what is to be inferred from that is considered to be the object of the meaning of the reason. So it is said. The third part has two, refuting the means of establishment of entering the sign word, and refuting the means of establishment of entering the ability. The first part has three, stating the assertion, explaining the refutation, and summarizing the established meaning. First, if the subject term also, Dharma, has the ability to establish what is to be established through indirect means, because relying on it to establish the word of reason, because it is entering, if you say so. Second, the opponent doubts whether the sound is permanent or impermanent, and wants to understand one side from that, and when arguing about the right and wrong of what is to be established from that, and the opponent's desire to infer, etc., Dharma, becomes the means of establishing that sound is impermanent through indirect means, because the word of reason that enters to establish that sound is impermanent relies on you. If doubt, etc., are not words, so it is not a means of establishment, if you say so. The dissimilar class, if the word admits that the sound is permanent, that word also, Dharma, becomes the means of establishing that sound is impermanent, because relying on it, the word that enters to establish the reason that sound is impermanent is the same. If you admit it, therefore, the means of establishing that sound is impermanent will become endless. Third, the word that states the reason itself for establishing that sound is impermanent with the reason of being made
Tibetan
ག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྒྱུད་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དེ། ནང་གི་ཡན་ལག་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་དག་ལ་ཡང་དག་པར་གནས། ཚུལ་གསུམ་དེ་ལ་དྲན་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཚིག་ལ་བརྒྱུད་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། དེ་ལས་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་དྲན་པ་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོད་པ་བརྗོད། སུན་འབྱིན་བཤད། རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནུས་ཡུལ་བསྟན་པ་ཕྱོགས་ཚིག་ངག་ཉིད་ལས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནུས་པ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནུས་ཡུལ་བསྟན་པ་དག་མེད་པར་ནི་དེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ནི། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་གྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནུས་ཡུལ་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་སུ་བསྟན་པ་མི་དགོས་ཏེ། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ཅེས་སོགས་ཁྱབ་པ་སྔོན་འགྲོ་ཅན་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དངོས་སུ་བསྟན་པ་དེ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲ་ནི་བྱས་པ་ཡིན། གང་བྱས་པ་འདི་འདྲ་བ་ཀུན་མི་རྟག་ཅེས་ཕྱོགས་ཆོས་སྔོན་འགྲོ་ཅན་ནི་བརྗོད་པས་ཀྱང་དོན་གྱིས་སྒྲ་དེ་ནི་འཇིག་པར་རྟོགས་པའི་བློ་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱོགས་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ན་སྒྲུབ་ངག་ཡན་ལག་མ་ཚང་བའི་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲུབ་ངག་ཆོས་ཅན། ཚུལ་གསུམ་ལས་ཚུལ་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དངོས་སུ་མ་བསྟན་ན་མ་ཚང་བའི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་ཀྱི། ཕྱོགས་ཚིག་མ་ཚང་བས་སྐྱོན་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ནི་མེད་ན་ཡང་ཁྱོད་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་ནི་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱོགས་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དེས་རིགས་པ་ཅན་པའི་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་ལ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་རང་ལ་མི་འཇུག་པར་ཡང་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་ཚིག་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འདོད་པ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པར་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྨྲས་ནའང་། སྨྲ་བ་པོ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན། དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་བར་ཐལ། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་འགོད་པ་འཐད་པ་མིན་ཏེ། དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པ་དམ་བཅར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་འཇུག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་ཡིན་ཞེས་པས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མ་བཀོ
Chinese
嘎，有法者。您具有通过（其他事物）来成立所立宗的功用，因为内部的支分，即实际成立所立宗的功用，真实存在于具备三种法相的正确的因上。对这三种法相生起忆念，是因为它们真实存在于您之上。宗词不具有通过（其他事物）来成立所立宗的功用，因为它不能从那上面生起对能立的忆念。第二部分有三点：陈述观点，说明驳斥，消除争论。第一点是：如果认为，显示理由的能力所在，即宗词的言语本身，具有成立所立宗的功用，因为如果没有显示理由的能力所在，那么成立它的理由就不会起作用。第二点是：为了成立成立所立宗的功用，不需要实际显示理由的能力所在，即所立宗本身。因为，像“凡是所作都是无常的”等等，在具有周遍关系的前提下，即使没有实际显示所立宗本身，也能了知声音是无常的。并且，像“声音是所作，凡是所作都是无常的”这样，在具有同品遍在的前提下，仅仅通过陈述，实际上也能生起了知声音是坏灭的后得智。第三点是：如果说，如果不实际陈述宗，那么论证的支分就会变成有缺陷的。有法者，论证。我们说，如果三种法相中的任何一种没有被实际显示，那么它就是有缺陷的。但是，宗词的不完整不会导致缺陷，因为即使没有实际陈述宗，从您那里成立所立宗也没有任何障碍。第二点是：通过显示宗词不是能立，也成立了对正理派的立宗的定义，论师陈那所说的过失不会落在自己身上。像这样，如果像不承认宗词是能立一样，即使说陈述所立宗是立宗的定义，那么对说话者来说，有法者，说出未成立的例子和因，就会变成立宗的过失，这种指责是不合理的。因为，说出相似的例子和理由，不会导致变成立宗的过失。因为，说陈述所立宗是立宗，并没有把它用作能立。
English
Ga, the subject of the proposition. You have the ability to establish the thesis through (other things), because the internal parts, that is, the function of actually establishing the thesis, truly exists in the correct reason that possesses the three characteristics. The arising of mindfulness of these three characteristics is because they truly exist in you. The subject term does not have the ability to establish the thesis through (other things), because it cannot generate mindfulness of the probans from that. The second part has three points: stating the view, explaining the refutation, and eliminating the dispute. The first point is: if it is thought that the place where the power of the reason is shown, that is, the words of the subject term itself, has the function of establishing the thesis, because if there is no place to show the power of the reason, then the reason for establishing it will not work. The second point is: in order to establish the function of establishing the thesis, it is not necessary to actually show the place where the power of the reason lies, that is, the thesis itself. Because, like "Whatever is made is impermanent," etc., in the premise of having a pervasive relationship, even if the thesis itself is not actually shown, it can be known that sound is impermanent. And, like "Sound is made, whatever is made is impermanent," in the premise of having homogeneity, merely by stating it, the subsequent wisdom that knows that sound is destructible can actually arise. The third point is: if it is said that if the subject is not actually stated, then the parts of the argument will become defective. Subject of the argument, the subject. We say that if any of the three characteristics is not actually shown, then it is defective. However, the incompleteness of the subject term does not lead to defects, because even if the subject is not actually stated, there is no obstacle to establishing the thesis from you. The second point is: by showing that the subject term is not the probans, it is also established that the faults mentioned by Master Dignāga in the definition of the proposition of the logicians will not fall on oneself. Like this, if, like not admitting that the subject term is the probans, even if it is said that stating the thesis is the definition of the proposition, then for the speaker, the subject of the proposition, stating the unestablished example and reason, will become the fault of the proposition, this accusation is unreasonable. Because, stating similar examples and reasons will not lead to the fault of becoming a proposition. Because, saying that stating the thesis is the proposition does not use it as the probans.