Tibetan
་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དག་རྫས་དང་རྫས་མིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་ལྡན་དོན་རྫས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནས་སྲིད་པས་ན་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་དམ་བཅའ་དང་པོའི་གནོད་ཚུལ་གྱི་དཔེར་བརྗོད་བསྟན་ནས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དེས་ཕྱི་མ་གཉིས་རྟོགས་པར་བྱ་བར་ཁ་འཕངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དཔེར་བརྗོད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད། །དགོས་པ་ཅན་གྱི་དཔེར་བརྗོད་དངོས། །དཔེ་དེས་ཕྱི་མ་མཚོན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བ་སོགས་ཕྱོགས་སྐྱོན་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པའི་དཔེའི་དོན་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་བརྗོད་པ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། གསུམ་པོ་དེའི་དོན་ནི་བསྟན་པ་ཡི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་ཚུལ་བཤད། །ཁས་བླངས་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གནོད་ཡུལ་དམ་བཅའི་ཞེ་འདོད་བཤད། །དེ་ལ་གནོད་བྱེད་རིགས་པ་བསྟན། །གནོད་པ་མེད་པའི་གཞན་ལན་དགག །ཚུལ་དེས་གཞན་ཡང་བཀག་པར་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་ཆོས་ཅན། ཡན་ལག་རྣམས་ལྡན་པའི་དོན་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་དེ་རང་གི་ཡན་ལག་ལ་མེད་པའི་ལྗིད་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ། འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ། དེ་དག་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཞེས་ཆོས་གསུམ་ཚང་བའི་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་སྣང་དུ་རུང་བ་ཞིག་རང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་དམ་བཅས་པ་གང་ཞིག མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བ་སྟེ་སྣང་དུ་མི་རུང་བའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་དམ་བཅའ་བ་ལ་སྔར་རྒོལ་གྱི་འདོད་པ་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་མིན་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་དམ་བཅའ་བ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ཤེས་འདོད་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་ཐོགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་མཐོང་ནས་སྒྲིབ་ཐོགས་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་ལས་གཞན་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་མིན་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་ལས་གཞན་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ནི་སྒྲུབ་ན་ཕྱིར་རྒོལ་སངས་རྒྱས་
Chinese
不是这样的，因为功德和事物会变成事物和非事物。这里，从“具有意义的事物”到“因为存在”之间，展示了第一个承诺的损害方式的例子。要知道，以“如是说”等两句诗的形式，暗示了要理解后两者。第二部分有三点：解释展示例子的必要性；具有必要性的真实例子；以及通过该例子来表达后两者的方式。第一点是：排除法之特点等有三种过失，其中对法之特点造成损害的例子，其含义是仅陈述一方，有必要，因为这三者的含义是为了说明。第二部分有两点：通过推理来解释损害的方式；以及通过承诺等来解释损害的方式。第一部分有四点：解释损害对象的承诺意图；对此展示损害的理由；驳斥没有损害的其他回答；通过这种方式，也成立了对其他的驳斥。第一点是：胜论派，作为主题，具有各部分，即具有各部分的事物，具有其自身各部分所没有的重量等功德，具有向下移动等行为，具有这些事物相符的聚集之因，即具有这三种法圆满的事物之特征，依赖于显而易见的所见，即能够显现的事物，被承诺为存在于其自身各部分之外的另一种事物，即，承诺具有各部分的事物存在于各部分之外，如果不是显而易见的所见，即不能显现的具有各部分的事物存在于各部分之外，那么先前辩论者的意愿就没有成立的必要，并且，对于不具有三种法之特点的具有各部分的事物存在于各部分之外的承诺，后来的辩论者也没有成立知识意愿的必要。理由也不成立，因为看到对于显而易见不能见的微尘等没有遮蔽阻碍等结果，为了成立遮蔽阻碍等，想要论证具有各部分的事物存在于各部分之外。后者成立，因为如果论证不具有三种法之特点的具有各部分的事物仅仅存在于各部分之外，那么后来的辩论者就是佛陀。
English
It is not so, because qualities and things would become things and non-things. Here, from "things with meaning" to "because it exists," the example of how the first commitment is harmed is shown. Know that the two verses such as "as it is said" imply that the latter two should be understood. The second part has three points: explaining the need to show examples; the actual example with necessity; and the way in which the latter two are represented by that example. The first point is: there are three faults such as excluding the characteristics of the Dharma, and the meaning of the example that harms the characteristics of the Dharma is that only one side is stated, which is necessary, because the meaning of these three is for the purpose of teaching. The second part has two points: explaining the way of harming by inference; and explaining the way of harming by promises, etc. The first part has four points: explaining the intended meaning of the commitment to the object of harm; showing the reason for harming it; refuting other answers that have no harm; and in this way, it is also established that others are refuted. The first point is: the Vaisheshika, as the subject, has parts, that is, the thing with parts, has qualities such as weight that its own parts do not have, has actions such as moving downwards, has the cause of these things conforming to aggregation, that is, has the characteristics of a thing that is complete with these three dharmas, relies on what is obviously seen, that is, what can appear, is committed to exist as another thing outside of its own parts, that is, committing that the thing with parts exists outside of the parts, if it is not obviously seen, that is, the thing with parts that cannot appear exists outside of the parts, then the previous debater's intention does not need to be established, and, for the commitment that the thing with parts that does not have the characteristics of the three dharmas exists outside of the parts, the later debater does not need to establish the intention of knowledge. The reason is also not established, because seeing that there are no results such as obscuration and obstruction for the dust particles that are obviously invisible, in order to establish obscuration and obstruction, etc., one wants to argue that the thing with parts exists outside of the parts. The latter is established, because if one argues that the thing with parts that does not have the characteristics of the three dharmas exists only outside of the parts, then the later debater is the Buddha.
Tibetan
པ་ལ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རང་རྒྱུད་གསུངས་པའི་དོན་འདིར་ཐལ་འགྱུར་དུ་བྱེད་ན། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་འདི་ཡན་ལག་གི་ལྗིད་ལས་ལྷག་པའི་ཡོན་ཏན་ལྕི་བ་དང་ལྡན་ཞིང་། དེའི་འབྲས་བུ་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ན། ལྗིད་མཉམ་གྱི་འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་གཉིས་ལས་བཅུ་ཚན་གཅིག་བསྲེས་ནས་སྲང་ལ་གཞལ་བའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཅན། མ་བསྲེས་པར་གཞལ་བའི་འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་སྲང་གི་མགོ་ནི་དམའ་བ་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཐལ། མ་བསྲེས་པར་གཞལ་བའི་འཇིམ་རིལ་བཅུ་ཚན་དེ་དང་ཡན་ལག་ལྗིད་མཉམ་ཞིང་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལྗིད་དང་འབྲས་བུ་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལྷག་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདིར་ལྗིད་ལྷག་དང་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་ན་སྲང་མགོ་དམའ་བར་འགྱུར་ཞེས་མི་འདོད་པ་ཐལ་བར་འཕེན་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་གསུམ་ངོས་འཛིན་པའི་ཚེ་འབྲས་བུ་སྲང་མགོ་ཐུར་དུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་མ་མཁྱེན་པའོ། །ཐལ་བ་དེས་འཕེན་པའི་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་ནི་སྐབས་འདིར་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མའོ། །དེ་དག་ལ་སྲང་མགོ་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེས་ན་ཡན་ལག་ཅན་ཆོས་ཅན། ཡོན་ཏན་ལྗིད་ལྷག་དང་འབྲས་བུ་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་བྱ་བ་ལྷག་པོ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཁས་བླངས་འགལ་ལོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཡན་ལག་ཅན་དེ་མཐོང་བ་མིན་ཏེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་གྱི་རྫས་དེའི་འབྲས་བུའམ་ངོ་བོ་དག་གང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་མི་འཛིན་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡན་ལག་ལས་གཞན་ཙམ་པོ་ཉིད་གང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ལྗིད་ལྷག་དངོས་སུ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གཉིས་ཤུགས་ལ་ཁེགས་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞན་ལན་བརྗོད། དཔེ་དོན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྡུལ་ཕྲ་མོ་གཉིས་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་བསྡོམས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྡོམ་ཐེབས་རེ་རེ་ལ་རྫས་རེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་ཡང་འདིར་ཡན་ལག་གི་རྫས་མང་པོའི་ཕྲེང་བ་དག་ཅིག་ཆར་སྲང་ལ་བཅལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་བསྲེས་ཐེབས་གཅིག་པོ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྫས་
Chinese
因为成立是能成立的缘故。第二，如果将论师因为不执著于秤低的差别而宣说自续的这个意义作反驳的话，如果这个有支比支分的重量具有更重的功德，并且具有其果实向下沉降的作用，那么，当从两个重量相等的泥丸十个一组中，将一组混合后放在秤上称量时，有法，相对于未混合而称量的泥丸十个一组，秤头必然会变低，因为未混合而称量的泥丸十个一组与支分的重量相等，并且比有支的重量和果实向下沉降的作用更多。如果这里有重量增加和向下沉降的作用这两个，秤头就会变低，这是不承认而抛出的反驳。在确定三种法相时，说成果是秤头向下沉降的作用，这是不了解。那个反驳所抛出的依赖于自续的后比量，是此时的损害性量。因为那些没有秤头低的差别，所以有支，有法，不成为功德重量增加和果实向下沉降的作用相符的聚合之因，因为没有有支的功德和作用的增加。如果承认，则与承诺相违。因此，支分们，有法，不是见到具有三种法相的有支，因为没有见到具有三种法相的物质的果实或自性等任何一个，因为物质的定义是不可能的。依赖于不执著于秤低的差别的理由的后比量，有法，如果法的自性不是仅仅与支分不同，那么不出现的法的差别，其他的这三种法相是有损害的，因为是通过实际遮止功德重量增加的方式，间接否定其他两种的量，所以，因为那个缘故。第三有二，回答他人，驳斥比喻的意义。第一，从两个和三个等微尘聚合开始，如果每个聚合都产生一个物质，那么这里因为支分的众多物质的连续体同时被放在秤上称量，所以从唯一的混合物中产生的物质
English
Because establishment is the reason for being able to establish. Second, if one makes a refutation of this meaning of the Svātantrika declared by the teacher because he does not adhere to the difference of the lower scale, then, if this possessor of limbs possesses a heavier quality than the weight of the limbs, and possesses the function of its fruit sinking downwards, then, when one group is mixed from two groups of ten clay marbles of equal weight and placed on the scale for weighing, the subject, relative to the group of ten clay marbles that are weighed without mixing, the head of the scale will necessarily become lower, because the group of ten clay marbles that are weighed without mixing is equal in weight to the limbs, and has more weight than the possessor of limbs and the function of the fruit sinking downwards. If there are these two, an increase in weight and the function of sinking downwards, here, the head of the scale will become lower, this is a refutation thrown out without admitting it. When determining the three characteristics, saying that the result is the function of the scale head sinking downwards is not understanding. The subsequent inference relying on the Svātantrika thrown out by that refutation is the damaging measure at this time. Because those do not have the difference of the low scale head, therefore, the possessor of limbs, the subject, is not the cause of the aggregation that accords with the increase in the weight of qualities and the function of the fruit sinking downwards, because there is no increase in the qualities and function of the possessor of limbs. If you admit it, then it contradicts the commitment. Therefore, the limbs, the subject, are not seeing the possessor of limbs with three characteristics, because none of the fruit or nature of the substance with three characteristics is seen, because the definition of substance is impossible. The subsequent inference relying on the reason of not adhering to the difference of the low scale, the subject, if the nature of the dharma is not merely different from the limbs, then the difference of the dharma that does not arise, the other three characteristics, are harmful to it, because it is the measure that indirectly negates the other two by actually preventing the increase in the weight of qualities, therefore, because of that reason. Third, there are two, answering others, refuting the meaning of the example. First, starting from the aggregation of two and three, etc., subtle particles, if each aggregation produces a substance, then here, because the continuous series of many substances of the limbs are simultaneously placed on the scale for weighing, therefore the substance produced from the single mixture