Tibetan
ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཕྱོགས་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་མདོར་སྒྲ་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་བསལ་བའི་ངོས་ནས་གསུངས་པ་དང་། འདིར་ཡང་། གནོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་བཞིར་བཤད། །ཅེས་དང་། རིགས་ཐིགས་ལས་དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་བསལ་བ་ནི་དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་མཉན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསལ་བ་ནི་དཔེར་ན་བུམ་པ་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །གྲགས་པས་བསལ་བ་ནི་དཔེར་ན་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་ཚིག་གི་བསལ་བ་ནི་དཔེར་ན་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ནི་ཚད་མ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་བཞི་བསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ཁ་ཅིག ཁས་བླངས། གྲགས་པ། མངོན་སུམ། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་བསལ་བ་བཞི་ཞེས་པའི་ས་བཅད་བྱེད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཁས་བླངས་དང་གྲགས་པ་གཉིས་ཐོག་མར་མདོར་བསྟན་དང་། མཇུག་ཏུ་དོན་བསྡུ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པས་ལོགས་སུ་གཅད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་གི་བསལ་བ་རང་དོན་ལེའུར་བསྟན་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་ནས་སྐབས་འདིར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཆེས་གྲགས་པའི་བསལ་བ་རྒྱས་པར་བཤད། །དོན་དང་མཉན་བྱ་མངོན་སུམ་བསལ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སེལ་བྱེད་ཚད་མ་རྗེས་དཔག་ཁོངས་སུ་བསྡུ། །གསལ་བ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་སོ་སོར་བཤད། །གནོད་ཚུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེལ་བྱེད་རྗེས་དཔག་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་ན། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་རང་དོན་ལེའུར་བཤད་པའི་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་གསུམ་ལ་བརྟེན་མོད་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་དང་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་གང་ལ་བརྟེན་ཅེ་ན། རྗེས་དཔག་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཁས་བླངས་ཏེ་ལུང་ཚད་མ་རང་གི་ཞེན་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་དཔྱད་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་ལུང་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་ཆོས་རང་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་ལ་གྲགས་པ་སྟེ་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་རུང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྟོག་ཡུལ་ན་ཡོད་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་བསྒྲུབ་ཆོས་རང་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར། འདིར་རྒྱ
Chinese
似宗（似是而非的宗法）。 那些不是真正的宗法，因为有现量等妨害的缘故。考虑到这一点，总的来说，声音不是可以听的等等，是从排除的角度说的。这里也说：“妨害有四种”。以及《理滴论》中，对于它的现量排除，例如说声音是不可以听的。以比量排除，例如说瓶子是常的。以名声排除，例如说有兔子的不是月亮。以自语排除，例如说比量不是量。这样就是排除了四种似宗。第二，有些人将已承诺、名声、现量、事物力量比量的排除分为四部分，这是不合理的。因为已承诺和名声这两个，首先是总的指示，最后是意义的总结，属于同一方面，所以不需要单独划分。而且，事物力量比量的排除，考虑到已经在自义品中讲述完毕，所以在此处没有讲述。因此，这里有两种：详细讲述信赖名声的排除；讲述意义和可听的现量排除。第一种有三种：将排除的量归入比量范畴；分别讲述两种排除的自性；讲述详细显示妨害方式的必要性。第一，如果将排除的比量分为三种，事物力量比量已经在自义品中讲述，依赖于果、自性、不可得三种因，那么信赖和名声的比量依赖于什么呢？对于存在三种比量，已承诺，即为了证实圣教量是自己所执著的意义的证量，先前的证量已经先行，那么以三种观察清净的圣教，是法，是真实的果因，因为在法之上，为了证实想要证实的法是自己的原因，具备三相的缘故。对于行者来说，名声，即为了证实有兔子的月亮可以用声音表达，在认识对象中存在，那是自性的真实因，因为在法之上，为了证实想要证实的法是与自己本体同一的所证，具备三相的缘故。这里广
English
Seeming theses. Those are not actual theses, because they are obstructed by direct perception and so on. With this in mind, in general, sound is not to be heard, etc., is spoken from the perspective of exclusion. Here also, it is said, "Obstructions are explained in four ways." And in the Tika, the exclusion of it by direct perception is like saying that sound is not to be heard. Exclusion by inference is like saying that a pot is permanent. Exclusion by fame is like saying that the moon with a rabbit is not the moon. Exclusion by one's own words is like saying that inference is not a valid cognition. Thus, the four seeming theses are excluded. Secondly, some people divide the exclusions of commitment, fame, direct perception, and the power of things into four sections, which is unreasonable. Because commitment and fame are both initially shown in brief and finally summarized in meaning, they belong to the same aspect, so there is no need to divide them separately. Moreover, the exclusion of the power of things by inference has already been explained in the chapter on self-interest, so it is not mentioned here. Therefore, there are two here: to explain in detail the exclusion of trust and fame; to explain the exclusion of meaning and audible direct perception. The first has three parts: to include the excluding valid cognition within the category of inference; to explain the nature of the two exclusions separately; to explain the necessity of explaining in detail the manner of obstruction. First, if the excluding inference is divided into three, the power of things by inference has already been explained in the chapter on self-interest, relying on the three signs of effect, nature, and non-perception, but what do the inferences of trust and fame rely on? For the existence of three inferences, commitment, that is, to prove that the scriptural authority is the valid cognition that realizes its own object of attachment, the previous valid cognition has preceded, then the scriptural authority purified by the three examinations is the subject, it is a true causal sign, because on the subject, in order to prove that the dharma to be proven is its own cause, it possesses the three aspects. For those who go, fame, that is, in order to prove that the moon with a rabbit can be expressed by sound, it exists in the object of cognition, that is a true sign of nature, because on the subject, in order to prove that the dharma to be proven is the same entity as oneself, it possesses the three aspects. Here widely
Tibetan
ན་ན་མཛད་པ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་ཁས་བླངས་དང་གྲགས་པ་གཉིས་འབྲས་རྟགས་དང་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ནི་རང་དོན་ལེའུར་བཤད་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་ལྟ་བུ་དངོས་མ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་བསལ་བ་བཤད། གྲགས་པའི་བསལ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་དང་། གཞུང་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་ནི་མདོར་ཁས་བླངས་དང་རང་ཚིག་གཉིས་ཡིད་ཆེས་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་དོན་བཤད་པ་དང་། དེས་ན་བསལ་བའི་དཔེར་བརྗོད་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་ལས་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་པ་དང་གསུམ་དུ་འདུས་པ་ལས། དང་པོ་ནི་ཡང་དག་ངེས་ལྡན་ཅེས་སོགས་དང་། གཉིས་པ་ནི་དེས་ན་འདི་ལ་ཞེས་སོགས་དང་། གསུམ་པ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་མིན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ལས་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་ཁས་བླངས་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་ནས། དེས་ན་གནོད་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་དྲུག་གིས་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ལས་ཁས་བླངས་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པའི་དོན་དངོས་བསྟན། རང་གི་ཚིག་ཀྱང་ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ལས་རང་ཚིག་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པའི་དོན་བསྟན། དེ་ཡིསཾ་བསྟན་བཅོས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་བསྟན་ནོ། །འུ་ཡུག་པས། དེ་ལ་བརྟེན་མིན་ཞེས་པ་མན་ཆད་རིགས་སྒོར་ཁས་བླངས་དང་རང་ཚིག་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་པར་བྱས་ནས། འདི་ལ་གཞན་ལུགས་དགག རང་ལུགས་གཞག ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་ལུང་ངོས་བཟུང་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བར་འདོད་པ་དགག །ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལ་བརྟེན་མིན་ཞེས་པ་ནས་གེགས་བྱེད་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་རོ། །དེ་དགག་པ་ནི། དེ་ཡི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེས་ན་རབ་གྲགས་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གོ །དེ་དགག་པ་ཁ་བསྐང་བ་རང་ལུགས་གཞག་པ་ནི། རྣམ་ངེས་ལས་ངག་གི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་དུ་གཞག་པ་དྲང་ངོ་། །ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་ལུང་ངོས་གཟུང་བ་ནི། འདི་ལ་བརྟགས་པ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སོ། །ཞེས་འཆད་དོ། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འ
Chinese
因此，随同作者一起解释说，承诺和名声两者只是果相和自性相的影像，而不是真实的，这是指在《自义品》中所说的，事物力量所产生的果，如其自身的理由一样，不是真实的。第二部分分为两部分：解释信赖的排除，解释名声的排除。第一部分分为两部分：总的纲要和正文的意义。第一部分是：在此信赖的章节中要解释的是，简而言之，承诺和自语两者被归纳为“信赖”一词的意义，以及因此解释了排除的例子被说成一个的意义，以及解释了信赖与比量不同的意义，总共有三个方面。第一个是“真实确定具有”等等，第二个是“因此，对于此”等等，第三个是“不依赖于彼”等等，通过这些，对于信赖与实事比量不同地被讲述的意义，通过将信赖分为两种，显示了承诺不同地被讲述的原因。因此，“为了损害”等等六句诗句，直接显示了承诺与实事比量不同地被讲述的意义。“自己的话语也”等等两句诗句，显示了自语与实事比量不同地被讲述的意义。“因此，论典”等等，显示了对于承诺不同地被讲述的意义的辩论的消除。邬玉嘎巴说：从“不依赖于彼”以下，在理门中，承诺和自语被不同地讲述的意义被解释，在此有三种：驳斥他宗，确立自宗，确定应该承诺的教证。第一种分为两种：驳斥想要从作用方面进行区分，驳斥想要从对象方面进行区分。第一种中，表达所许是：从“不依赖于彼”到“是障碍制造者”之间。驳斥它的是：“彼之论典”等等两段诗句。第二种中，表达所许是：“因此，极著名”等等一句诗句。驳斥它并补充自宗的确立是：从《释量论》中，通过语言的区分而不同地安立是正确的。确定应该承诺的教证是：“对于此进行考察”等等两段诗句。这样解释。这非常不
English
Therefore, along with the author, it is explained that both commitment and fame are merely images of the resultant sign and the nature sign, and not real. This refers to what is said in the chapter on self-interest, that the result produced by the power of things, like its own reason, is not real. The second part is divided into two parts: explaining the exclusion of reliance, and explaining the exclusion of fame. The first part is divided into two parts: the general outline and the meaning of the text. The first part is: what is to be explained in this chapter on reliance is, in short, the meaning of the two, commitment and one's own words, being summarized into the word "reliance," and thus explaining the meaning of the example of exclusion being spoken of as one, and explaining the meaning of reliance being spoken of as different from inference, totaling three aspects. The first is "truly certain having," and so on, the second is "therefore, for this," and so on, and the third is "not relying on that," and so on. Through these, for the meaning of reliance being spoken of differently from factual inference, by dividing reliance into two, the reason for commitment being spoken of differently is shown. Therefore, the six verses of "for the sake of harm," and so on, directly show the meaning of commitment being spoken of differently from factual inference. The two verses of "one's own words also," and so on, show the meaning of one's own words being spoken of differently from factual inference. "Therefore, the treatise," and so on, shows the elimination of debate regarding the meaning of commitment being spoken of differently. U Yukpa said: From "not relying on that" onwards, in the door of reasoning, the meaning of commitment and one's own words being spoken of differently is explained. Here there are three: refuting the views of others, establishing one's own views, and determining the scriptural authority to be committed to. The first is divided into two: refuting the desire to differentiate from the aspect of action, and refuting the desire to differentiate from the aspect of object. In the first, expressing the assertion is: from "not relying on that" to "is an obstacle maker." Refuting it is: the two verses of "that treatise," and so on. In the second, expressing the assertion is: the one verse of "therefore, extremely famous," and so on. Refuting it and supplementing the establishment of one's own view is: from the Pramāṇaviniścaya, it is correct to establish differently through the distinction of language. Determining the scriptural authority to be committed to is: the two verses of "examining this," and so on. This is how it is explained. This is very un-