Tibetan
། འདོད་པའི་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ཨི་ཥིའི་རྐྱེན་ནིཥྠ་དེ་འདོད་པར་གྱུར་ཟིན་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་མིན་ཏེ། ནིཥྠ་དེ་མ་འོངས་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་བསྟན་བྱ་བ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། རིགས་སྒོར་འདོད་པར་གྱུར་པ་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དག་ལ་ཆོས་ཅན། དེ་ཡིས་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་འགོག་ནུས་ཏེ། མ་འོངས་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་དང་མ་འབྲེལ་བས་དཔེར་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་བསྟན་པ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཅན། གྲགས་པ་ཆོས་ཅན་དུ་ཤེས་པ་སོགས་ཁྱོད་སྨོས་པའི་དགོས་པར་མི་རིགས་པར་ཐལ། གྲགས་པ་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་སོགས་རྗོད་བྱེད་མིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །དེས་ན་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་སྨོས་པའི་རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཀུན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྒོལ་བ་དེ་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་སྨོས་པའི་རང་ཉིད་དེ་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་བྱས་པ་ཆོས་ཅན། རང་གི་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འདོད་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལྟ་བུ་དང་དོན་གཅིག་ལ་འབྲེལ་པའི་འདོད་པ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་དག་གནོད་པ་ན་ཕྱོགས་ལ་བསལ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་འགལ་བའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་མི་རྟག་པ་ལ་གནོད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་དག་འཇོག་བྱེད་མ་བསལ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་མ་བསལ་དགོས། །ཚད་མས་བསལ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་ཀུན་བཏུས་སུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་པོ་བཞི་པོ་རིགས་སྒོར་གསུངས་པའི་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པའི་ནང་དུ་འདུས་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཕྱོགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། རྒོལ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱོགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་ཚད་མ་ནི་དག་གིས་བཀག་པ་མེད་པ་དགོས་པ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མས་བསལ་བ་
Chinese
因為想要之語詞的詞根，伊始（藏文，梵文天城體：इषि，梵文羅馬擬音：iṣi，漢語字面意思：想要）的後綴，尼師塔（藏文，梵文天城體：निष्ठ，梵文羅馬擬音：niṣṭha，漢語字面意思：完成），僅僅加在已經完成想要之上，因此，例如，未成立的宗是所立，並非成為遮斷的支分，因為尼師塔（藏文，梵文天城體：निष्ठ，梵文羅馬擬音：niṣṭha，漢語字面意思：完成）與顯示未來的詞語「應當顯示」相關聯。在理門中，成為想望的法是宗，對於宗的定義之詞等，有法者，它能夠阻止未成立的因等是所立，因為與顯示未來的詞語不相關聯，所以它本身就是遮斷例如未成立的宗是所立的支分。第三，顯示了總結正反雙方的結論：自體的聲音，有法者，名聲是有法等，你說的沒有必要，因為名聲是有法等不是能詮。因此，總集的所立之定義，有法者，你支分中所說的自體之義，不依賴論敵所承許的論典之義的一切，而反駁的那個，認為是所立，正是當下的所立，因為你支分中所說的自體，是認為論敵自身。因此，以聲音是無常的立宗所作的因，有法者，對於不認為是自己所立的，如虛空的功德等，以及與意義相同相關聯的想望，如無常等，如果真實損害，則沒有在宗上排除和因相違的過失，因為即使損害與虛空的功德意義相同所包括的無常，但如何能損害成立自己的所立呢？第二，未遮除真實安立之因的解釋有二：所立真實安立必須未遮除，以量遮除顯示為宗的過失。第一是：那麼，總集中所說的前面四個定義，如果包含在理門中所說的承許為所立之中，僅僅如此就能成為真實的宗嗎？論敵，有法者，你僅僅承許為所立，並不能成為真實的宗，因為你承許為所立的那個，要成為真實的宗，必須沒有量所遮止。為什麼呢？因為以量遮除
English
Because the root of the word for desire, the suffix of Ishi (藏文，梵文天城體：इषि，梵文羅馬擬音：iṣi，漢語字面意思：desire), Nistha (藏文，梵文天城體：निष्ठ，梵文羅馬擬音：niṣṭha，漢語字面意思：completed), is only added to what has already been completed of desire, therefore, for example, the unestablished subject is the thesis, and it does not become a branch of cutting off, because Nistha (藏文，梵文天城體：निष्ठ，梵文羅馬擬音：niṣṭha，漢語字面意思：completed) is related to the word "should be shown" which shows the future. In the gate of reasoning, the dharma that becomes desire is the subject, and for the words of the definition of the subject, etc., the subject has the property that it can prevent the unestablished reason, etc., from being the thesis, because it is not related to the word that shows the future, so it itself is a branch of cutting off, for example, the unestablished subject is the thesis. Third, it shows the conclusion of summarizing both the positive and negative sides: the sound of oneself, the subject has the property, fame is the subject, etc., what you said is not necessary, because fame is the subject, etc., is not the enunciation. Therefore, the definition of the thesis of the compilation, the subject has the property, the meaning of oneself mentioned in your branch, does not depend on everything of the meaning of the scriptures accepted by the opponent, and the one who refutes it, considering it as the thesis, is precisely the current thesis, because the self mentioned in your branch is considered to be the opponent himself. Therefore, the reason made by establishing that sound is impermanent, the subject has the property, for what is not considered to be one's own thesis, such as the qualities of space, etc., and the desire related to the same meaning, such as impermanence, etc., if it is truly harmful, then there is no fault of excluding the subject and contradicting the reason, because even if it harms the impermanence included in the same meaning as the qualities of space, how can it harm the establishment of one's own thesis? Second, the explanation of not excluding the cause of true establishment has two parts: the true establishment of the thesis must not be excluded, showing the fault of the subject as excluded by valid cognition. The first is: then, if the first four definitions mentioned in the compilation are included in what is said in the gate of reasoning to be accepted as the thesis, can it become a true subject just by that? Opponent, the subject has the property, you cannot become a true subject just by accepting it as the thesis, because in order for what you accept as the thesis to become a true subject, it must not be prevented by valid cognition. Why? Because it is excluded by valid cognition.
Tibetan
ཆོས་ཅན། གཏན་ཚིགས་ནུས་པ་འཇུག་པའི་རྟེན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་ཐེ་ཚོམ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ནི་གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བའི་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཉིད་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འཇུག་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་འགོག་པའི་བསལ་བ་བཤད། །ཚུལ་དེས་ཁྱད་པར་འགོག་སོགས་སྐྱོན་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མ་མདོར། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང་། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པ་རང་རྟེན་ལའོ། །ཞེས་པའི་དོན་འགྲེལ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། སེལ་བྱེད་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་བསྟན། །དབྱེ་བ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་བཤད། །བསལ་གཞི་རང་རྟེན་དགོས་པ་བཤད། །རྟེན་སོགས་མ་གྲུབ་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་སེལ་བྱེད་ཚད་མ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསལ་བའང་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་ཅན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཤུགས་ཀྱི་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་དང་། གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་མངོན་སུམ་སྟེ་སེལ་བྱེད་བཞིར་བྱེ་བ་ཡིས་ཚད་མས་གནོད་པའི་བསལ་བ་དེ་ནི་མདོ་ལས་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་དེ། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང་། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིར་གནོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་བཞིར་བཤད། །ཅེས་པའི་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ནི་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཅིང་། དེའང་ཚད་མས་གནོད་པའི་བསལ་བའི་ངོས་ནས་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཚད་མས་བསལ་བ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་མི་རུང་སྙམ་ནས་མ་བསལ་བའི་ངོས་ནས་བཤད་པ་ནི། གཙོ་བོ་ནི་མེད་དེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གཙོ་བོའི་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་གཞན་སེལ་གྱི་འཇུག་པ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཞིང་། གཞུང་གི་འཆད་ཚུལ་གྱི་བབས་ཀྱང་མ་ཤེས་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་མ་བསལ་བ་དགོས་ཏེ། ཚད་མས་བསལ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཡིན་པས་དེ་གང་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཚད་མས་བསལ་བའི་ཕྱོགས་སྐྱོན་ལ་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། སེལ་བྱེད་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་གཞན་སེལ་གྱི་ངོར་བཞི་ནི་དབྱེ་རུང་ཅེས་པའི་བཞི་པོ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷས་ཕྱོགས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེ་གང་གི་ཚེ་བསལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མི་འཇུག་ཅེས་དང་། ཤཱས་བསལ་བ་དག་ནི་
Chinese
法，作为能立的理式所依的所立不成实，因为凡是成为能立之因的，敌论者不会产生怀疑的缘故。周遍：因为正确的理式，被说成是对凡是成为能立之因的敌论者的怀疑所具有的意义本身，作为能立而成立的缘故。第二（部分）分二：宣说遮遣法之自性的遮遣；以彼方式遮遣差别等成为过失。第一（部分）：在量论根本颂中，（藏文：མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང་། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པ་རང་རྟེན་ལའོ། །）“现量义与比量，信许名声及自立。”的意义解释分四：从遣除门显示差别；宣说各自差别的自性；宣说遣除之基的自立的必要；所依等不成不是宗过。第一（部分）：那么，因为遣除的量是二的缘故，遮遣也成为二吗？答：学派正量，比量分为事物力量的比量、信许的比量、名声的比量三种，其上加上现量，以遣除四者来区分，以量所害的遮遣，在根本颂中宣说了四种方式，因为说了“现量义与比量，信许名声”的缘故。此处所害即宣说四种方式。这四种方式是应当决定的，而且也应当从量所害的遮遣的角度来宣说，然而有些人认为量所遮遣不应成为论典的所说境，因此从不遮遣的角度来宣说，主要是不存在，因为没有观察到，就像在“主要”的语词意义成为法有法时所说的那样，这是不了解其他遮遣的过失，也是不了解论典的讲解方式的缘故，因为所立承诺也必须是不遮遣才能成为正确的，因为量所遮遣是宗过，因此凡是加入的宗都是具有宗过的缘故。那么量所遮遣的宗过有多少呢？从遣除量的角度，以其他遮遣的方式，四者是可以区分的缘故，因为四者是决定的场合，神所依是理式的境，而且当它成为遮遣时，境的理式也不成立，以及，已经被遮遣的
English
Subject: The basis upon which logic functions, the thesis to be proven, is not valid, because the opponent does not entertain doubt about what has become the reason. Pervasion: Because valid logic is said to function as proof for the very meaning that is possessed by the opponent's doubt about what has become the reason. The second (part) has two: Explaining the negation that prevents the nature of the subject; By that method, preventing distinctions, etc., is established as a fault. The first (part): In the root verses of Pramana, "Direct perception and inference, Trustworthiness, fame, and self-establishment." The explanation of the meaning has four: Showing the distinctions from the gate of elimination; Explaining the nature of each distinction; Explaining the necessity of self-establishment as the basis of elimination; The basis, etc., not being established is not a fault of the subject. The first (part): So, since the eliminating pramana is two, does the elimination also become two? Answer: The scholar Dignaga, inference is divided into three: inference by the power of things, inference by trustworthiness, and inference by fame. And on top of that, adding direct perception, distinguishing by the four eliminators, the elimination harmed by pramana is explained in four ways in the root verses, because it says, "Direct perception and inference, Trustworthiness and fame." Here, the harm is explained in four ways. These four ways are to be determined, and they should also be explained from the perspective of elimination harmed by pramana, but some think that what is eliminated by pramana should not be the object of the treatise, so they explain it from the perspective of not eliminating. The main thing is that it does not exist because it is not observed, like when the meaning of the word "main" becomes the subject of the dharma, this is the fault of not understanding other eliminations, and also not understanding the way the treatise is explained, because the thesis that is promised must also be uneliminated in order to be correct, because what is eliminated by pramana is a fault of the subject, so whatever subject it enters is a subject with a fault. So how many subject faults are eliminated by pramana? From the perspective of eliminating pramana, in the way of other eliminations, the four are able to be distinguished, because the four are the occasion for determining, the divine basis is the object of logic, and when it becomes eliminated, the logic of the object is also not established, and those that have been eliminated